نمیتونم زنوم هی جار وهی جار

به دستوم اومده انگشتر یار

اگه بر دست کنم خانم شناسه

   اگه پنهون کنم گله کنه یار

یار سر بازار

دلبر و دلدارا

می کشه سیگارا!

ما را به خنجر زده

شال ریش دارا!

(فولک بیرجندی)

الف

اینطور که بر میاد فقط من و تو مشاعره می کنیم مینا جان، اما عیبی نداره بیا میدون رو خالی نکنیم.

م

ما غیر تو اندر دو جهان یار نداریم

جانم یارم نداریم

جز روی تو با خلق جهان کار نداریم

جانم کار نداریم

ای حبیب من      عشق روی تو        شد نصیب من

ای زلف سر کجت  ای زلف سر کجت

همه چین چین شکن شکن

"ن" لطفا

لیلا وفای تو رِ گردُم          ناز غمزِكای تو رِ گردُم           چشمای سیای تو رِ گردُم

راستی میشه در مورد اون پیرزن بیشتر بگی مهدی جان؟

حیلی مشتاقم بشنوم.

مهدی عزیز، خیلی خیلی خوش اومدی. جمع ما با اومدم تو صمیمی تر هم میشه. اصلا صمیمیت و مهر ویژگیِ جنوب خراسانی ها و سیما بینای عزیزه. ممنون از شعر زیبات. سهراب خودش یک پیامبره، مهدی جان.

دیر گاهی است در این تنهایی

رنگ خاموشی در طرح لب است.

بانگی از دور مرا می خواند،

خور غصه مده مینا جان.

منم از تصنیف های سیما که با "ر" شروع بشه چیزی یادم نمیاد، به جاش یکی از تصنیف های استاد شجریان رو میذارم، چه فرقی میکنه؟ اون بیرجندی بوده، این یکی مشهدی!

عزیزم ، من  که نتونستم ترانه ای پیدا کنم که با (ر) شروع بشه باشه بعد

نقل قول از : مـیــــــــــــــــــــــنـا ــــــ


محسن جان من خودم جوابتو می دم ولی شانس من همش (ه ) به من میوفته

همون خونه كه رو بر قبله باشه لیلا خانم
خودت مست و مو رِ دیوونه داری

(آخه به من هم دو بار "یا"  افتاده)
عزیزم، مصراع دوم رو چرا ناقص گذاشتی؟ ....لیلا خانم جان، لیلا لیلا لیلا....

حالا الف بدم یا "یا" مینا جان؟

الف می دم دیگه:

الا دختر که موهای تو بوره یار

به حموم می روی راه تو دوره...

به حموم می روی زودی بیایی یار

که آتیش بر دلم مثل تنوره

(ای بابا باز هم که شد (ه))......پس بقیش....

مجنون نبودم، مجنونم کردی

از شهر خودم بیرونم کردی یار...

"ر" بده!!!