درود بر شما اشای گرامی

بی گمان یونسکو کاری نخواهد کرد . یونسکو تنها اسم و رسمی است که ما به آن نیازمندیم . خودتان که می دانید شهر شوشتر از سوی مردم و سرمایه گذاران ایرانی تا چه اندازه مورد بی مهری است . شاید تایید آنها از سوی یونسکو بتواند شوشتر را به کانون اندیشه های ایرانی تبدیل کند .

بهتر نیست از خود بپرسیم تا به امروز ما برای آبشار های شوشتر چه کرده ایم !؟ چند ایرانی دلسوز در شوشتر سرمایه گذاری کردند ؟ چند منطقه شایسته و درخور برای زندگی امروزی در شوشتر یافت می شود ؟ چند رستوران در شوشتر هست ؟ چند هتل در شوشتر داریم ؟ تاثیر شوشتر بر روی اقتصاد خوزستان چند درصد است ؟ بر روی اقتصاد ایران چه ؟ چند خانه باستانی را در شوشتر فرو ریختند و به جای آن خیابان ساختند ؟ تاثیر این خیابانها بر رشد شوشتر چگونه بوده است ؟ آیا برای ترافیک آن کاری انجام داد ؟ منطقه های مسکونی  شوشتر را به چه روزی در آوردند ؟ چند شوشتری صاحب خانه های باستانی هنوز در های خانه شان چوبی است ؟ چند شوشتری صاحب خانه های باستانی جلو در خانه های خود را سنگفرش کردند ؟ تا همین امروز چند کانون و انجمن شوشتری برای شوشتر دست به تبلیغات زده اند ؟ و چه اندازه پول خرج کرده اند ؟ و چه چیزی را تبلیغ کرده اند و چگونه تبلیغ کرده اند ؟ این ها همه پرسش هایی است که باید با سر افگندگی به آنها پاسخ داد . دولت هم که از همه مسخره تر است . چیزی درباره اش نگوییم بهتر است .

یونسکو برای شوشتر تنها یک اسم و رسم است و اینجور انتظار نمی رود که با ثبت شوشتر در سازمان یونسکو یا بخشی از آن ، سازمان های شهرسازی آلمان و فرانسه برای ما رایگان کار کنند یا اینکه توریستی اروپایی پایش را در شوشتر بگذارد . بی گمان هیچ کاری نخواهند کرد . بیخود بودن یونسکو به اندازه بیخود بودن سازمان حقوق بشر و یونیسف است ولی از اسم و رسم آنها سود جستن بد نیست که آن هم دارای شرایطی است .

مردم شوشتر و دیگر شهر ها و روستاهای ایران باید بدانند که هیچ جنبنده ای مگر خودشان بر روی زمین نمی تواند کاری برایشان انجام دهد . بر روی دولت هم هیچ حسابی نمی توان باز کرد . ( سد سیوند رو که دیدید ، این نتیجه اعتماد مردم ایران به دولت بود )

درود بر دوستان

خانم گیلدا اسماعیلی از شما بسیار سپاسگذارم .

راستش را بخواهید دیدگاه من این است که دولت باید با شرایطی پسندیده نه با زور و نه با شرایطی بی ارزش مردم را به سوی بخش دیگری از شوشتر بکشاند و بافت تاریخی شوشتر را برای بازدید توریست و ثبت جهانی آماده سازی کند . برای نمونه پلبند گرگر در شرایطی درخور نیست و یکی از مشکلاتی است که بی گمان یونسکو از آن ایراد خواهد گرفت چرا که سطح آن آسفالت شده و ماشین از روی آن گذر می کند . طرح های جالبی مانند طرح پردیسان وجود دارد که با اندکی تغییرات در آن گمان نکنم مردم شوشتر خواهان آن نباشند . در آینده درباره اینچنین طرح ها بیشتر خواهم گفت .

                                                                                  با سپاس - بزرگمهر