تعنه به تعنه میگن و خسته نمی شن آدما..... با این همه زخم زبون مثل آتیشن آدما

عروسیه توبا کیه،که من خبردارشدم.....کی اومدوچی گفت که من،پیش چشات خار شدم

روز عروسیه تو و عزا گرفتن منه.....تو شادی رو ببین که غم چجور دلم رو میشکنه

خیال نمی کرد دلم،که بی خیال من بشی.....اما تو بی خیالی و محال مال من بشی

منتظرم نموندی،تو ازدواج کردی..... آتیش زدی به هستیم،عشق رو حراج کردی

مرده ی خنده هات رو،به خاک غم سپردی.....رفتی و این قمار رو،ازمن ساده بردی

روا نبود که اینجوری از دل تو جا بمونم......روا نبود با این همه،تنهایی تنها بمونم

حیف دلم که پیش تو موند و به هیشکی دل نبست.....حیف دل صبور من که عاشقت بوده و هستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

محسن چاوشی