هر جای دنیا که بری  

فراموشت نمی کنم

فانوس خاطراتمی

من خاموشت نمی کنم

گاهی از خودم می پرسم

کیه تو این تن خاکی

این کیه که پا گرفته

تو وجود من خاکی؟

منتظرم سر برسی

با تو تبسم میکنم

جاده ها رو مه میگیره

وقتی تو رو گم میکنم

   تاریکی رو دور بریز

          میخوام که روشن بمونم

         چشم فلک رو آینه بکن

        میخوام ستاره بخونم

تمامِ ملكوت

 در هبوطِ سیبى

 براى انعقادِ آسمان و زمین

 و مسافرى كه خواهد آمد

 آنك

 خلقت

 بهانه‏اى دیگر

 و یقینِ نامِ بلندى

 كه اندازه‏اى نخواهد داشت .

 تمامتِ عصمت !

 پاره‏ى تنِ آفرینش !

 هر آنچه هست خاكسارِ تو

 دوزخ حتى

 در یقینِ نامِ بلندت

 گدازه‏اى نخواهد داشت .

نگاه خواهش من

قربونی نگات

این عشق بی نهایت

تقدیم لحظه هات

دَرِ خونه نیمه بازه، بغضِ كوچه شده سنگین

 دلِ من بى‏تو گرفته، توى این غروبِ غمگین

 تصادف‏هاى زجرآور

 تو را بى‏تاب خواهد كرد

 تو شمعى، شعله‏هاى غم

 تنت را آب خواهد كرد

می خونمت دوباره

با واژه های رنگین

بغضم شکسته بی تو

تو این غروب غمگین

عاشقا توی گلدون، گل مریم میذارن

حتی گلای مریم، بوی تو رو ندارن