salam ba arze tabrik be monasebate fara residane sale jadid man ye darkhast dashtam aya emkanesh ast shere dokhtare farvardini ke aghaye shaya tajali sorodand barayam send konid az lotf shoma sepasgozaram khoda negahdar

جهان هر کس به اندازه وسعت فکر اوست !

سلااااااااااااااااااااااااااااااام به آقا شایاوآقامهدی و مینو خانم گل و بقیه اعضاء کلوب

فقط در یک  جمله بگم فوق العاده اید

ممنون از همتون

@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-

سلام خدمت آقای تجلی ،آقا مهدی،مینو خانوم و بقیه اعضاء کلوب.

کلوب شما را من خیلی دوست دارم.زیاد وقت نمی کنم بیام ولی بهترین کلوبی است که من می پسندم.

سلام

ممنون از نظرتون .

البته الان نظر شما اعمال شد می تونید در بالا مشاهده کنید .

این کار عین دموکراسی است . نمیشه دم از دموکراسی زد ولی پایبند اصولش نبود . ما با اینکارمون می خواهیم نشون بدیم که شما و نظراتتون صاحبان اصلی این کلوب هستید و شمایید که این کلوب را برای بهتر شدن باید هدایت کنید .

بازم متشکرم .

به این شکایات و ... در اولین فرصت رسیدگی شده و نتیجه به اطلاع عموم خواهد رسید .

متن این قسمت ادمو یاد دادگاه یا استیضاح نماینده های مجلس میندازه

سلام مینو خانم

چرا دروغ، من تازه چون عضو این کلوب شده ام ، الان از طریق شما آدرس weblog آقای تجلی رو فهمیدم

ممنون

خوش باشید

دوستای عزیزم  عید رُ  بهتون تبریك می گم
به علت امتحانات تابستانی ، از نظر زمانی بسیار در مضیقه هستم
به نیت عدد دوازده ، دوازده ترانه  به  ساحت مقدس امام عصر تقدیم میكنم
شایا تجلی

نیمه‏ى شعبان

نیمه‏ى سیبِ سرخِ عشق ، نیمه‏ى شعبانِ دله
روز تولدِ توئه ، دریا كنارِ ساحله
روزِ تولد توئه ، امروز به دنیا مى‏رسى
پیشكش دستاى گلت ، شكوفه‏هاى اطلسى
شیرین‏تر از هر اتّفاق ، تو بهترینى واسه من
مباركِ چشماى تو ، تازه‏تر از تازه شدن

روزِ تولدِ توئه ، میلادِ هر چى خاطره
روزى كه غیر ممكنه ، هیچ‏جورى از یادم بره

تو هستى كه با بودنت ، به هر چى قصه جون مى‏دى
تویى كه با نازِ نگات ، آسمونُ نشون مى‏دى
تو هستى كه جون مى‏گیرم ، تُو فصلِ بارون و صدا
بى تو نه من بودم و نه ، عطرِ حضورِ جمعه‏ها

تُو دلِ شب قدّ كشیدى ، مثه یه تاكِ سر به زیر
قداستِ حضورتُ ، دورِ ترانه‏هام بگیر
باشى نباشى پیشِ من ، تو بهترین همنفسى
حتى تو فصلِ غیبتم ، به داد دنیا مى‏رسى

روزِ تولدِ توئه ، میلادِ هر چى خاطره
روزى كه غیر ممكنه ، هیچ جورى از یادم بره

سُلاله‏ى عطش

تو از سُلاله‏ى عطش ‏، تو از بلورِ آینه
من از گلایه و غزل ،‏  محتاجِ نورِ آینه

من از سرشتِ شبنمم ، من از تبارِ آدمم
دلشوره‏ى خورشیدمُ ، دلواپسىِ مریمم

یه ماهىِ پرنده‏ام ، دریا برام قفس شده
بى تو حبابِ آه من ، زندونى نفس شده

صدتا قصیده رَج زدم ، تا این غزل ترانه شد
یه آسمون ابرى شدم ، تا گریه بى‏بهانه شد

نوشتن از حضورِ عشق ، نوشتم از نگاه تو
به روحِ جمعه مى‏رسم ، ‏همیشه در پناه تو

دلم مى‏خواد به این صدا ، قدرتِ آوازُ بدى
با همه‏ى خوب و بدم ، فرصتِ پروازُ بدی

صدتا قصیده رَج زدم ، تا این غزل ترانه شد
یه آسمون ابرى شدم ، تا گریه بى‏بهانه شد

دلم مى‏خواد از این قفس ، كه اسم اون مى‏گن تنه
پرنده‏ى نازكِ روح ، یواشكى پَر بزنه

مى‏خوام كه بیدار بمونم ، چشمِ منو آب‏پاشى كن
اگه سیاهه دلِ من ، خورشیدُ توش نقاشى كن

صدتا قصیده رج زدم ، تا این غزل ترانه شد
یه آسمون ابرى شدم ، تا گریه بى‏بهانه شد

رویاترین عشق

از اون روزى كه تو رفتى
از اون روز كه نتابیدى
هنوز آشفته مى‏رقصن
گیاهك‏هاى خورشیدى

آخه بى‏تو هنوز هق‏هق
رو بغضم واژگون مى‏شه
هنوزم از غمِ عشقت
دلم دریاى خون مى‏شه

كویرِ خواهشم داغه
حضورِ سبزتُ مى‏خواد
كاش این ابرِ پریشونى
نشونیتُ به من مى‏داد

اگه مى‏شد این احساسُ
توى مهمونىِ شب بُرد
مى‏شد رویاترین عشقُ
به هر جمعه مُرتّب برد

من از باغِ نگاهِ تو
گلِ خورشید مى‏چیدم
شكوهِ مزرعه‏ها رُ
تو چشماى تو مى‏دیدم

تو خنده‏هاى شیرینت
مى‏گن طعمِ عسل داره
شكوفه‏هاى لبخندت
مى‏گن بوى غزل داره

توى منظومه‏ى عشقت
مُنَجم‏ها رصد مى‏شن
یه شب آخر، همین چشمام
نشونیتُ بلد مى‏شن

مسافر

با رفتنت مسافر، جاده رُ تشنه كردى
جاده نفس نداره، اگه تو برنگردى

شبِ درازِ قصه، خمیازه‏ى زمینه
فاصله‏ى نفس‏ها، فقط یه نقطه چینه

تو رگبارِ مصیبت ، من دلخوشِ بهارم
تو اوجِ خستگى‏ها ، خیالى از تو دارم

مى‏گیره انتظارت، تلخىِ جمعه‏ها رُ
نیازِ ساده‏ى من، جاده و بارون و تو

خاموشىِ شبِ سردْ،  تاوانِ خستگیمه
نگاهِ تو همیشه، اُمیدِ زندگیمه

شعرِ تلخِ كنایه،  برام طعمى نداره
حقیقت پیشِ رومه،  دورِ دلم حِصاره

سایه‏ى دشنه‏ى شب ، دوباره تُو كمینه
تبسّمِت سپیده، سایه‏ها رُ مى‏چینه

آیینه‏ى نگاهت، همیشه روبرومه
همین ترانه‏ى من، تمومِ آبرومه
خواننده : مجتبی كبیری

معصومانه

تویى كه روحِ امروزى
تویى كه جونِ فردایى
نمى‏دونم، نمى‏دونم
كدوم جمعه تو میایى؟

تو رفتى و نگفتى كه
چه تنگ مى‏شه دلم واست
تو كه دریاى من هستى
هنوزم ساحلم واست

بیا شب‏هامُ روشن كن
تو كه فانوسِ شب‏هایى
بیا و مهربونى كن
نمونم توى تنهایى

تو اى زیباتر از زیبا
تو اى دریاتر از دریا
تو اى تعبیرِ خوابِ من
چه طولانى شد این رویا

همیشه با تو من بودم
همیشه با تو من هستم
به رویاهاى شیرینت
چه معصومانه دل بستم

هنوز چشم انتظارم من
نگاه به كوچه مى‏دوزم
تو نیستى و به پاى تو
من عاشقانه مى‏سوزم

همه دنیاى من هستى
تو اى جارى تو خونِ من
تو عشقُ شعله‏ور كردى
زدى آتیش به جونِ من

تو اى زیباتر از زیبا
تو اى دریاتر از دریا
تو اى تعبیرِ خوابِ من
چه طولانى شد این رویا

كوچه‏ى آخرالزمون

باور كنین همین روزا
مسافر از سفر میاد
بعد از یه عمرى انتظار
ساكت و بى‏خبر میاد

قدِّ یه چشم بِهَم زدن
ستاره از راه مى‏رسه
دستِ كوچیكِ بچه‏ها
به دامنِ ماه مى‏رسه

یه روزى از سفر میاد
بعضیا باور ندارن
غریب‏ترین مسافره
اسمشُ هر جا میارن

آخه چه جور غریبیه
كه هستى چش‏براهشه
خورشید داره داد مى‏زنه
تشنه‏ى یه نگاهشه

منجى داره داد مى‏زنه
مثه یه بى‏نام و نشون
ولى چقد سوت و كوره
كوچه‏ى آخرالزمون

تنهاتر از این نمى‏شه
غریب‏تر از اون نمیاد
مردمِ آخر الزمون
كى گفته بود منجى مى‏خواد؟

مى‏ترسم از تو شعرِ من
فریادُ باور نكنى
حتى مى‏ترسم كه تو هم
بیادُ باور نكنى

یه مزرعه گریه دارم

تو و حقیقت دُعا
من و غروب جمعه‏ها
اى تو طلوعِ هر نفس
به سمتِ حسرتم بیا

اى عشقِ اولْ آخرم
ببین چى اومد به سرم
حتى همین ترانه هم
هنوز نكرده باورم

كوچه به كوچه غربتم
خونه به خونه، دربدر
هر جایى كه مى‏خواى برى
این دلُ با خودت ببر

دلِ گرفته‏ام شكست
از غمِ غربتِ غروب
من زیرِ رگبارِ تگرگ
غم مى‏زنه بكوب، بكوب

گلایه‏هاى خط خطى
این روزا مشقِ شبمه
یه مزرعه گریه دارم
تَرك تَرك رو لبمه

كوچه به كوچه، غربتم
خونه به خونه، دربدر
هر جایى كه مى‏خواى برى
این دلُ با خودت ببر

شباى بى تو بودنُ
به عشق تو سر مى‏كنم
تو مسجدت مى‏شینمُ
چشمات باور مى‏كنم

عشقِ كه فریاد مى‏زنه
ترانه‏هاى رنگى رُ
بیا و از نو رج بزن
ثانیه‏هاى سنگى رُ

كوچه به كوچه، غربتم
خونه به خونه، دربدر
هر جایى كه مى‏خواى برى
این دلُ با خودت ببر

فكرِ تو رُ كه مى‏كنم
یادِ تو با منه مدام
عطرِ قشنگِ بودنت
بازم مى‏پیچه تُو هوام

فواره باش به خاطرِ
سنگ فرشِ سردِ خاطره
خاطره‏ها رُ تازه كن
نذار كه از یادم بره

كوچه به كوچه، غربتم
خونه به خونه، دربدر
هر جایى كه مى‏خواى برى
این دلُ با خودت ببر

پیرهنِ سبزِ جنگل

جاده‏هاى انتظار
كوچه‏هاى بیقرار
تو كى از سفر میاى
تا بیاد با تو بهار

تا نفس تُو سینه‏مه
برات مى‏میرم شب و روز
همیشه دوسِت دارم
اى خوبِ دیروز و هنوز

تو كه تن‏پوش چشات
پیرهنِ سبزِ جنگله
یكى پشتِ پنجره
یه عمره كه مُعطله

اى كه سبزینه‏ى گُل
از تو رنگ و بو داره
جمعه‏ها آیینه‏مون
تو رُ آرزو داره

لحظه‏ى اومدنت
میلادِ هر چى خاطره
آخه كِى مى‏خواى بیاى؟
تا غصه از دلم بره

تا نفس تُو سینه‏مه
برات مى‏میرم شب و روز
طعمِ دلتنگى دارن
تمومِ لحظه‏هام هنوز

تا نفس تُو سینه‏مه
برات مى‏میرم شب و روز
همیشه دوست دارم
اى خوبِ دیروز و هنوز

چلچراغِ شبِ من
چشماى روشنِ توئه
رو تنِ دقیقه‏هام
تن‏پوشِ خواستنِ توئه

تا نفس تُو سینه‏مه
تا خون تُو رگهاى منه
نبضِ ساعتِ دلم
به خاطرِ تو مى‏زنه

تا نفس تُو سینه‏مه
برات مى‏میرم شب و روز
همیشه دوست دارم
اى خوبِ دیروز و هنوز

دردِ دنیاى معاصر

از سفر مى‏رسى اما ، كوچه كوچه نیست مسافر
هیشكى باورت نداره ، حتى واژه‏هاى شاعر
كسى اینجا منتظر نیست ، رازِ خورشیدُ بفهمه
چرا هیشكى نمى‏بینه ، نور پیشونیتُ عابر

تُو گوشِ دنیا مى‏خونن ، فرداى آبى سرابه
حالِ ما بى شما آقا ، این روزا خیلى خرابه

چقَدَرْ كَمن كه با تو ، تا ته دنیا بتازن
كه فقط با یه اشاره ، عاشقونه سر مى‏بازن
چه غریبانه میایى ، تو كه آشناترینى
اونقَدَر ساده كه حتى ، قصه رُ قصه مى‏سازن

تُو گوشِ دنیا مى‏خونن ، فرداى آبى سرابه
حالِ ما بى شما آقا ، این روزا خیلى خرابه

تو امیدِ كوچه‏هاىِ ، سردِ آخرالزمونى
آشناترین مسافر ، اما بى‏نام و نشونى
كلیدِ بارونُ دارى ، رمزِ هر چى انتظارى
الهى بتابى خورشید ، الهى زنده بمونى

با تو مى‏دونم كه دنیا ، روشنه پُر از امیده
فردامون خیلى قشنگه ، فردامون خیلى سپیده

واسه خوندن از حضورت‏ ، مونده این ترانه قاصر
آخه تنها دردِ من نیست ، دردِ دنیاى معاصر
خیلى سخته سرورت رُ ،  تو نبینى و بمیرى
كاشكى این بغضُ ببینى ، تو غمِ صداى ناصر

با تو مى‏دونم كه دنیا ، روشنه پُر از امیده
فردامون خیلى قشنگه ، فردامون خیلى سپیده

خواننده : شادروان نا صر عبداللهی

نهایتِ تغزّل

كهكشونِ پشتِ پرده ، مردِ انتظار و جمعه
وقتشه غمُ برونى  از تنِ بهار و جمعه

دلِ دیوونه‏ى عاشق ،  دیگه طاقتى نداره
نگو تا آخرِ قصه ، قسمتِ من انتظاره

بى تو و بدونِ یادت ،‏ لحظه‏هام پُر از سكوته
بیا بشكن این سكوتُ ،‏ ببین عاشق روبروته

عابدِ شهرِ چشاتم، دلِ من اَهلِ ریا نیست
اونى كه مثه تو باشه، حتى توى قصه‏ها نیست

اى شروعِ هر ترانه ، روى گلبرگِ تنِ گل
از طلوع یه قصیده ، تا نهایتِ تغزل

شبِ من سیاه و سرده ، ستاره چشماتُ واكن
نذار از نفس بیوفتم ، منو از غصه رها كن

چند تا شب باید شكار كرد؟ ، براى به تو رسیدن
از كدوم حادثه رد شد ، براى با تو پریدن

دلِ دیوونه‏ى تنها، مثه دنیا بى‏وفا نیست
هر جاى دنیا كه باشى، دلِ من از تو جدا نیست

مسافرِ جاده‏ى جمكرونم

زائرِ چشماى بلورِ آینه‏م
مسافرِ جاده‏ى جمكرونم
عاشقِ سبزآبى گنبد عشق
منتظرِ طلوعِ آسمونم

من پرنده‏اى اسیرم، كه هنوز توى چشام حسرتِ آسمونه
چشماى بیقرار من، منتظرِ روشنى دستاى تو مى‏مونه

آى آدما یه مرغِ عشق اسیره
بیاید نذاریم تو قفس بمیره
روزا رُ مى‏شماره كه تا دوباره
آسمونا پُر بشه از ستاره
روزا رُ مى‏شماره كه تا ستاره
از آسمون براش خبر بیاره

محتاجِ دستاى توأم ستاره
كمك كنى پر مى‏گیرم دوباره
كمك كنى دوباره برمى‏گردم
با ماه و با ستاره برمى‏گردم 

 وقتى اُمید خونه داره تو چشمام
وقتى خدا پنجرشو نبسته
خنده مى‏مونه رو لبام با اینكه
غبارِ درد روى تنم نشسته

من پرنده‏اى اسیرم، كه هنوز توى چشام حسرتِ آسمونه
چشماى بیقرار من، منتظرِ روشنى دستاى تو مى‏مونه

محتاجِ دستاى توأم ستاره
كمك كنى پر مى‏گیرم دوباره
عشقِ تو رُ دوباره دوره كردم
كمك كنى دوباره برمى‏گردم

واسه ی اومدنش  دعا کنیم

بعد ِ یازده تا امام مهربون
یکی هست که ما در انتظارشیم
کسی که اسم قشنگش مهدیه
اونی که همیشه بیقرارشیم

اون بیاد غمی نمی مونه دیگه
شادیا مهمون خونه مون می شن
دیگه اشکی توی چشم نمی مونه
غصه ها از دلامون پر می کشن

بوی یاس می پیچه توی آسمون
دنیا با اومدنش بهار می شه
واسه ی همین چیزاس که جمعه ها
دلامون لبریز انتظار می شه

دنیامون ، دنیا ی خیلی خوب می شه
دشمنی  جاشو می ده به دوستیا
همه مهربون می شن با همدیگه
همه جا پر می شه از بوی خدا

توی این دنیای تازه و جدید
من و تو سعی می کنیم که ما بشیم
من و تو سعی می کنیم  که بعد از این
تو ی باغ عاطفه رها بشیم

بچه ها رُ دوس داره خیلی زیاد
می گه آینده ی دنیا بچه هان
می گه بچه های خوب و مهربون
همشو ن نشونه ی لطف خدان

دنیامون بدون اون چه تاریکه
مثه خورشید می تابه به روزامون
واسه ی اومدنش  دعا کنیم
تا بره به آسمونا صدامون

خواننده : گروه فیتیله

از كتاب های :
چشم های خیس فرشته
ماهی های حوض آبی
تو یه حسرت قشنگی

دوستای عزیزم سلام
امیدوارم حالتون خوب و خوش باشه
خانوم محمدی گله کردن که چرا آقای تجلی عید رو تبریک نگفتند
اونقدر که من در جریان هستم
شایای عزیز در وبلوگ پارسی بلوگشون  دوازده ترانه به مبارکی این روز عزیز  به ساحت مقدس امام عصر (عج) تقدیم کردند...

من از دوستای گلم انتظار دارم
که هر چند وقت یه بار سری به وبلوگ شایا  عزیز بزنن

http://shaya.parsiblog.com

سلام و عرض ادب خدمت همه دوستان و عزیزان خصوصا کادر زحمت کش این کلوب و اقا شایای عزیز

منم به نوبه  خودم میلاد حضرت قائم عج رو به همه شما عزیزان تبریک میگم و براتون ارزوی روز خوبی دارم

دوست محترم من به وبلاگتون سر زدم و اثری از نظرات اقا شایا ندیدم

در ضمن این دوستمون راست میگن اقای تجلی یه عیدی  برای این روز به ما نمیدین ؟ امیدوارم بتونید و وقتشو داشته باشید

چیزی که در خورد این روز بسیار مبارک هست رو به ما بدین

با سپاس

سلام

عیدتون مبارك

مرحبا به شایا و مدیر كلوب  شایا و دیگر اعضا كه انتقاد پذیر هستن و

می خوان اگه كارشون ایرادی داری ( كه نداره ) با كمك بچه های اعضای  كلوب برطرف كنند

موفق باشید

سلام  به آقای مهدی، آقای تجلی و همه اعضای کلوب

آقای تجلی...برادر من...نیمه شعبان نمی خواستین با یه ترانه زیبا وبلاگتون رو زیبا تر کنید...!

البته من خودم هم بلاگم رو updata نکردم ...به یه دلیل کاملا شخصی-با توجه به اینکه، بلاگ من کجا...نوشته های زیبا و سرشار از احساس شما کجا...-

خلاصه یکم قصور بوده...به هر حال عید کوچیکی نیست...نه؟

راستی ممنون که به www.khomkhaneh.blogfa.com سر زدید...راستش اصلا فکر نمی کردم بیایید...کلی ذوق کردم هر موقع updataشد می گم...حتما نظر بدید...نظر کارشناسی......که بتونم انشاالله با کمک شما و دیگر دوستان بهتر بنویسم

روز و روزگارتون خوش

عید قشنگتون قشنگتر انشاالله

با سپاس

مینا محمدی