سلام

دکتر جان خیلی حرف ها  با تو  دارم  اما  قلم من جوهر  وجود ندارد

جوهری از جنس تو

جوهرت  را  به  من  می دهی  تا  با  تو  سخن  بگویم ......؟

تا حال حرف زدن زبان را می شنیدم، حرف زدن قلم را می خواندم، حرف زدن اندیشیدن را، حرف زدن خیال را و حرف زدن تپش های دل را، حرف زدن بی تابی های دردناک روح را، حرف زدن نبض را در آن هنگام که صدایش از خشم در شقیقه ها می کوبد و نیز حرف زدن سکوت را می فهمیدم ... ببین که چند زبان می دانم!

من می دانم که چه حرف هایی را با چه زبانی باید زد، من می دانم که هریک از این زبانها برای گفتن چه حرف هایی است.

حرف هایی است که باید زد، با زبان گوشتی نصب شده در دهان، و حرف هایی که باید زد اما نه به کسی، حرف های بی مخاطب، و حرف هایی که باید به کسی زد اما نباید بشنود. اشتباه نکنید، این غیر از حرف هایی است که از کسی می زنیم و نمی خواهیم که بشنود، نه، این که چیزی نیست. از اینگونه بسیار است و بسیار کم بها و همه از آن گونه دارند؛ سخن از حرف هایی است به کسی، به مخاطبی، حرف هایی که جز با او نمی توان گفت، جز با او نباید گفت، اما او نباید بداند، نباید بشنود، حرف های عالی و زیبا و خوب این ها است، حرف هایی که مخاطب نیز  نامحرم است!

پس  در  دل  می گویم

در  دل  می گویم  تا  غیر  نشنوند

می گویم  .........................

می گویم  چقدر  دوستت دارم

و تو  فقط  مرا  یاد  کن ,   یاد کن کسی را که شب ها  تا استانه ی  سحر تنها در  گوشه ی اطاقش  بیدار  مانده و همه ی هستی اش را  در  یاد  تو  محور  کرده است و  شب ها و روزهای  پیاپی بی خوابی و بی خوراکی  بی گفت و شنود دور از  خویش  و  از دیگران در  خلوت ارام و دردناکش با تو در گفت و گو بوده و به تو می اندیشیده ......

@};-@};-@};-@};-@};-

روح استاد قرین رحمت باد

@};-@};-@};-@};-@};-

@};-@};-@};-@};-@};-

@};-@};-@};-@};-@};-