نه تجهیل،نه تكفیر،بلكه تحقیق!

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام و تشكر از اعضاء محترم كلوبهای عرفان از اینكه حقیر را از پیشنهادات و انتقادات خود بهره مند ساختید و كمال خوشحالی را دارم كه توانستم با قلت علم وفهم،كمكی در مسیر تحقیق و بررسی و پویایی و روشنگری عرفان كرده باشم.

هدف بنده از ارسال این مقالات به هیچ وجه جسارت به شخص یا اشخاصی نبوده است،بلكه با هرگونه توهین و بی احترامی در این مقوله مخالفم.

لازم است بر محقق كه هرگونه تقلید و تعصب و تجهیل و تكفیر شخصیتها را كنار گزارده و با فكری آزاد به طرف رسیدن به نظر و عقیده صحیح حركت نماید و اختلاف و تضاد در بین آرا و افكار  نباید باعث این شود كه دوستان روحیه تقوا وحلم را كنار بگذارند و به رجال و طرفداران آنها توهین نمایند بلكه این باید زمینه ای شود برای گفتگوهای علمی  و روشنفكری و رسیدن به عقیده صحیح.

در بین علمای شیعه معمولاً سه روش در طی تاریخ مطرح بوده كه عبارت است از روش فلاسفه،عرفا و متكلمین،و در سطوحی این سه روش با هم تضادها و اختلافاتی داشته و دارند.اما این صحیح نیست كه طرفداران هر روشی،معتقدین به روشهای دیگر را كافر و جاهل معرفی كنند.

البته منظور بنده این نیست كه به روشهای فكری همدیگر انتقاداتی نداشته باشند،خیر بلكه برعكس همین انتقادات سبب هدایت و استحكام مكتب می شود،اما این انتقادات باید در كمال ادب و احترام صورت گیرد.كه این خود روشی است كه قرآن و معصومین و عقل معین و تعیین نموده اند.

(نحل125):...ادع الی سبیل ربك بالحكمه و الموعظه الحسنه و جادلهم بالتی هی احسن.

دعوت كن به سوی پروردگار بوسله حكمت و موعظه نیكو و مجادله به گونه ای كه نیكو باشد.

لذا از دوستان و اساتید بزرگوارم خواستارم كه مجادلات نادرست و توهین به همدیگر و رجال و شخصیتها را رها كرده و روش مناظره را در مسیر صحیح هدایت نمایند،كه این بحثها وجدلهای نادرست سبب می شود كه بین شیعیان امیر المؤمنین اختلاف و تفرقه و كدورت ایجاد شود و وحدت در بین آنها از بین رود،كه این از بزرگترین آفاتی است كه در طی تاریخ دامنگیر شیعیان شده است.

(بحار ج75 ص 369):عن ابی الحسن ثالث علیه السلام قال المرأ یفسد الصّداقه القدیمه و یحلل العقدّه الوثیقه و اقلّ ما فیه ان تكون فیه المغالبه و المغالبّه اسّ اسباب القطبعه.

امام هادی علیه السلام فرموده است:بحث ها و جدلهای خصومت بار،دوستی های كهن را تباه می كند،پیمان های محكم را از میان می برد،و كمترین چیزی كه در اینگونه مجادله ها وجود دارد،این است كه هر یك از طرفین بحث،می خواهد بر دیگری غلبه كند و این تمنای غلبه و پیروزی،خود،پایه و بنیان وسایل و اسباب جدایی است.

و قطعاً خداوند واولیای او راضی به مجادله نادرست نیستند،لذا چون تمام دوستان هدفشان تقرب به خداوند و اولیای اوست،سزاوار است در منهاج مشخص شده شریعت حركت كنند.

انشاالله هر كدام از دوستان با نیت خالصانه ای كه دارند بتوانند دردی از دردهای مظلوم عالم امام عصر (عج) را تسكین دهند و این خدمتگزاری اثری در تعجیل آن بزرگوار داشته باشد.

.