__
عنوان بحث
مولوی و شمس و ترک ...
1 اردیبهشت 87 - 19:17

مولوی میگه :

من ترکم و سرمستم ترکانه سلح بستم                 در ده شدم و گفتم سالار سلام علیک

یا :

ترکم و هندو نمیدانم نمیدانم

لطفا تمامی ابیاتی از دیوان شمس یا مثنوی که کلمه ترک دارد را بنویسید ...

پاسخ ها
ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
12
26 تیر 1387 ساعت 19:12
مولانا زاده شهر بلخ هست. بلخ در زبان توركی به معنای شهر هست. زمانی كه تورك ها در چین حكومت می كردند نام پكن به مدت 400 سال قارابلخ ( شهر بزرگ ) بود .

با روندی كه فارس ها در پیش گرفته اند به امید خدا شهریار در 50 سال آینده فارس خواهد شد !
11
28 خرداد 1387 ساعت 10:40
دوستان ترکها فقط تو منطقه قفقاز و آناتولی زندگی نمیکنند ، تو  کشورهای افغانستان ، چین ، ازبکستان ، قزاقستان ، ترکمنستان هم ترک وجود داره و مولانا نیز از ترکهای افغانستان هست و به خاطر اینکه زبان فارسی زبان شعر آن زمان بوده همانگونه که زبان عربی زبان علمی بود به همین خاطر مولانا به فارسی شعر میگفته ولی همه جهان میدونن که مولانا ترک هست حالا اگه 20 ملیون انسان نمیخوان این حرف رو قبول کنن مشکلی نیست قبول نکنن بزارید با این خیال خوش باشن
10
27 خرداد 1387 ساعت 19:50
آقا جان نمیگه من ترکی بلدم و یا ترکی یاد گرفته ام  ... میگه من ترکم  یا میگه ترکم و سرمستم و ... دارم فارسی میگم یعنی مولوی فارسی میگه ..... شما بهتره فارسی را هم یاد بگیرید ...
9
16 خرداد 1387 ساعت 21:03

منم میدونم كه مولانا ترك نیست.ولی چون 40 سال در تركیه و قونیه اقامت داشته تركی بلد بوده.

تركی نوشتن هم دلیل بر ترك بودنشون نیست.

كمی تحقیق كنید بد نیست علی خان.

8
15 خرداد 1387 ساعت 20:45

نمیدونم وقتی خود مولوی میگه من ترکم و سرمستم ... یا ترکم و هندو ... و ... چرا بعضیا دوست ندارن بگن ترک بوده !!! شما میدونین چرا آقا رضا ؟؟؟

7
15 خرداد 1387 ساعت 16:59

khoshkele molavii ke tork nabode

jigar

 

6
1 خرداد 1387 ساعت 19:30

مولوی ترکانه سروده . جایی برای من نیست .

5
23 اردیبهشت 1387 ساعت 11:24

علی اقا نمی خواین خودتون هم یه نظری بدین؟

4
13 اردیبهشت 1387 ساعت 20:09


ترك آن بود كز بیم او ، ده از خراج ایمن شود
ترك آن نباشد كز طمع سیلی هر قوتسوز خورد

 

ای ترك ماه چهر ، چه گردد كه صبح تو
آیی به حجره من و گویی كه : گِل بأری

 

اولار كیم بنده خاص خدا دیر
محب خاندان مصطفی دیر
حقیقت كعبه سی نینگ قبله گاهی
امام و پیشوامیز مرتضی دیر

3
13 اردیبهشت 1387 ساعت 20:07

آیریلیق اودو
ماهست نمیدانم، خورشید رخت
یانه
بوآیریلیق اودونا، نیچه جگریم یا نه
مردم زفراق تو، مردم که همه
دانند
عشق اودو نهان اولماز، یا ناردوشه جک جانه
سودای رخ لیلی، شدحاصل ما
خیلی
مجنون کیمی واویلا، اولدوم گینه دیوانه
صدتیرزند بردل، آن ترک کمان
ابرو
فتنه لی آلاگوزلر، چون اویخودن اویانه
ای شاه شجاع الدین، شمس الحق
تبریزی!
رحمتدن اگرنولا، بیر قطره بیزه دامه


2
13 اردیبهشت 1387 ساعت 20:06
بیگانه مگویید مرا زاین کویم
درشهر شما خانه ی خود
میجویم
دشمن نیم هرچند که دشمن رویم
اصلم
تورک است اگرچه هندی گویم


1
13 اردیبهشت 1387 ساعت 20:06

دانی كه من به عالم یالقیز سنی سئور من               چون در برم نیایی اندر غمت اؤلر من

من یار باوفایم بر من جفا قیلورسان                      گر تو مرا نخواهی من خود سنی دیلر من

روی چو ماه داری من شاددل از آنم                      ازآن شكر لبانت بیر اؤپكنك دیلر من

تو همچو شیر مستی دانی قانیم ایچرسن                 من چون سگان كویت دنبال تو گزر من

فرمای غمزه ات را تا خون من بریزد                   ورنی سنین الیندن من یارغویا بارین من

هردم به خشم گویی بارغیل منیم قانیمدان               من روی سخت كرده نزدیك تو دورورمن

روزی نشست خواهم یالقیز سنین یانیندا                 هم سن چاخیر ایچرسن هم من قوپوز چالارمن

روزی كه من نبینم آن روی همچو ماهت               جانا نشان كویت از هركسی سورورمن

ماهی چو شمس تبریز غیبت نمود گفتند                 از دیگری بپرسید من سویله رم آرارمن

 

 

یالقیز= تك تنها       اؤلر من = میمیرم     جفا قیلورسان = ظلم میكنی    دیلر من= آرزو میكنم میخواهم  اؤپكنك = بوسه     گزر من = میگردم    چاخیر= شراب      قوپوز = ساز    سورورمن = میپرسم

سویله رم = میگویم     آرارمن = میجویم

 

كلمات كلیدی: مولانا شعر تركی فارسی جغتایی

__