همشون بسیار زیبان.

ولی پریا

من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه

یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک

من به شخصه به هیچ وجه نمی تونم انتخاب کنم چون با همه شون یه دنیا ی زیبا دارم که اگه یکی نباشه دلم میگیره

همه شون محشرن همین

در فراسوی مرزهای تن ات تورا دوست می دارم

آینه ها وشب پره های مشتاق را به من بده

روشنی وشراب را

آسمان بلند وکمان گشاده ی پل

پرنده هاوقوس وقزح را به من بده

وراه آخرین را

در پرده یی که میزنی مکرر کن

در فراسوی مرزهای تن ام

تورا دوست می دارم

در آن دور دست بعید

که رسالت اندام ها پایان می پذیرد

وشعله وشورتپش ها وخواهش هابه تمامی

فرو می نشیند

وهر معناقالب لفظ را وا می گذارد

چنان چون روحی

که جسدرادر پایان سفر

تا به هجوم کر کس های پایان اش وانهد.

در فراسوی عشق

تورا دوست می دارم

در فراسوهای پیکرهای مان

با من وعده ی دیدار بده.

شاملو

هاشا هاشا هرگز از مرگ نهراسیده ام

هر چند دستانش از ابتذال شکننده تر است

هاشا هاشا هرگز از مرگ نهراسیده ام

مگر مردن در سرزمینی که مزد گورکن از آزادی آدمیت بیشتر است