| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
37
|
160
|
87/7/11 (01:07)
|
|
||
|
|
85
|
218
|
87/7/15 (21:16)
|
|
||
|
|
25
|
125
|
87/7/14 (22:12)
|
|
||
|
|
7
|
55
|
87/7/12 (21:55)
|
|
||
|
|
4
|
10
|
87/7/11 (01:39)
|
|
||
|
|
21
|
160
|
87/6/24 (23:49)
|
|
||
|
|
1031
|
3764
|
87/7/17 (01:12)
|
|
||
|
|
16
|
87
|
87/7/15 (21:05)
|
|
||
|
|
4
|
21
|
87/7/15 (18:56)
|
|
||
|
|
3
|
14
|
87/7/14 (17:01)
|
|
عنوان بحث | زیباترین حرفت را بگو.... 17 دی 84 - 20:48 |
زیباترین حرفت را بگو چرا که ترانه ما ترانه بیهودگی نیست چرا که عشق حرفی بیهوده نیست | |
310 16 شهریور 1387 ساعت 13:40 | |
انسان زاده شدن تجسد و ظیفه بود: توان دوست داشتن و دوست داشته شدن توان شنفتن ، توان دیدن و گفتن ، توان اندهگین و شادمان شدن توان خندیدن به وسعت دل ، توان گریستن از سویدای جان توان گردن به غرور بر افراشتن در ارتفاع شکوهناک فروتنی توان جلیل به دوش بردن بار امانت و توان تحمل غمناک تنهایی تنهایی تنهیی تنهایی عریان . انسان دشواری وظیفه است. |
309 13 شهریور 1387 ساعت 21:18 | |||||||||||||||||||||||||||||
من فروتن بودهام □ پیکری سایهها سایههای ِ کودک و آتشهای ِ زن; سنگها سنگهای ِ دوست و عشقهای ِ دنیا; درختان وطنی که هوا و آفتاب ِ شهرها، و جراحات و جنسیتهای ِ همشهریان و چیزی دیگر، چیزی دیگر، چرا که من دیرگاهیست جز این هیبت ِ تنهائی که به دندان ِ سرد ِ □ نام ِ هیچکجا و همهجا
□ سوادی از عشق نیاموخته و هرگز سخنی آشنا به هیچ زبان ِ آشنائی سایهئی که با پوک سخن میگفت! □ عشقی بهروشنیانجامیده را بر سر ِ بازاری فریاد نکرده، منادیی ِ نام ِ □ من جار ِ خاموش ِ سقف ِ لانهی ِ سرد ِ خود بودم آه که بدون ِ شک این خلوت ِ یاءسانگیز ِ توجیهنکردنی (این و من ــ اسکندر ِ مغموم ِ ظلمات ِ آب ِ رنج ِ جاویدان ــ چهگونه درین آیا انسان معجزهئی نیست؟ انسان... این شقاوت ِ دادگر! این متعجب ِ اعجابانگیز! انسان... این شهریار ِ بزرگ که در آغوش ِ حرم ِ اسرار ِ خویش آرام انسان! و من با این زن با این پسر با این برادر ِ بزرگواری که شب ِ بیشکافام □ آه، چهگونه تا دیگر این مارش ِ عظیم ِ اقیانوس را نشنوم; تا دیگر این □ به خود گفتم: «ــ هان! عابر ِ بیابانی بیکسام که از وحشت ِ تنهائیی ِ خود فریاد میزند... من تنها و خالیام و ملت ِ من جهان ِ ریشههای ِ معجزآساست آه، به جهنم! ــ پیراهن ِ پشمین ِ صبر بر زخمهای ِ خاطرهام میپوشم و
۲ تو اجاق ِ همه چشمهساران تو به من دست میزنی و من پیش ِ پای ِ منتظرم
به پیوستهگیی ِ انسانها و خدایان مینگرم. نوبرگی بر عشقام جوانه میزند
□ عشق ِ مردم آفتاب است
در لبان ِ تو | |||||||||||||||||||||||||||||
308 13 شهریور 1387 ساعت 21:09 | |
اکبر اکسیر خواهش |
307 17 مرداد 1387 ساعت 19:18 | |
در فراسوی ِ مرزهای ِ تنام
در آن دوردست ِ بعید
***احمد شاملو*** |
306 17 مرداد 1387 ساعت 19:07 | |
بالهایم را گشوده ام وآماده ی پروازم آیا با من همسفر خواهی شد... من همسفری می خواهم,همراه. و همراهی می خواهم راهوار. سفری از عشق تا جاودانگی سفری از امروز تا هر فردای نارسیده سفری از خود تا معبود و سفری از حضیض تا اوج انسانیت
|
305 17 مرداد 1387 ساعت 19:06 | |
کاغذی به سپیدی برف گفت : پاک و تمیز آفریده شده ام و همیشه این چنین خواهم ماند . ترجیح می دهم که بسوزم و به خاکستر سفیدی تبدیل شوم تا موجود سیاهی به من نزدیک شده مرا لمس یا کثیف کند . شیشه ی مرکب, انچه کاغذ گفت شنید و در دل تاریکش خندید , اما جرات نکرد که به او نزدیک شود , مدادهای رنگی نیز این را شنیدند و هرگز به او نزدیک نشدند . کاغذ سپید باقی ماند ; پاک و تمیز برای همیشه . پاک ... تمیز ... خالی ... بیهوده و پوچ ***جبران خلیل جبران***
|
304 17 مرداد 1387 ساعت 19:05 | |
ما بدهكاریم
|
303 17 مرداد 1387 ساعت 19:05 | |
صدای پای تو كه می روی
***حسین پناهی***
|
302 17 مرداد 1387 ساعت 19:05 | |
من زندگی را دوست دارم
|
301 17 مرداد 1387 ساعت 19:05 | |
جا مانده است
***حسین پناهی***
|
300 17 مرداد 1387 ساعت 19:04 | |
بیراهه رفته بودم
***به یاد حسین پناهی *** |
299 17 مرداد 1387 ساعت 19:04 | |
شب سردی است و من افسرده راه دوری است و پایی خسته تیرگی هست و چراغی مرده می کنم تنها از جاده عبور دور ماندند ز من ادم ها سایه ای از سر دیواتر گذشت غمی افزود مرا بر غم ها فکر این تاریکی و این ویرانی بی خبر امد اما دل من قصه ها ساز کند پنهانی نیست رنگی که بگوید با من اندکی صبر سحر نزدیک است هر دم این بانک بر ارم از دل وای این شب چقدر تاریک است خنده ای کو که به دل انگیزم قطره ای کو که به دریا ریزم صخره ای کو که بدان اویزم مثل اینست که شب غمناک است دیگران را هم غم هست به دل غم من لیک غمی غمناک است..
|
298 17 مرداد 1387 ساعت 19:04 | |
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین منو عشق تو ولی فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من ده
گفتی که باید بروم حوصله ای نیست
گفتی کمی فکر خودم باشم و آنوقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست
رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست!
|
 کلوب آی دی : mehdi_mehdi_59 نام : خداحافظ خداحافظ تولد : 5 تیر 1359 محل سکونت : مرد ، مجرد | 297 11 مرداد 1387 ساعت 18:46 |
شعر ی بسیار زیبا از اکبر اکسیر مادر شیر بود دیر کرد از اتاق عمل که برگشت پستان حذف شد از شیمی درمانی که آمد، موی سر جراح معتقد بود در ادبیات ما زلف و پستان واژه های ممنوعه است مادر واقعا ً شعر بود ...دو شعر بسیار زیبای دیگر از این شاعر را در اینجا بخوانید |
 کلوب آی دی : pixy_oriole نام : لونا هیکیت تولد : 24 اسفند 1368 محل سکونت : Other غیره... Ocean زن ، مجرد | 296 4 مرداد 1387 ساعت 20:04 |
razl azare natavan ra doost midarad layim pashiz ra va bozdel ghodrat va piroozi ra. an nabesoode ra ke bar zabane mast koja amookhteim????????????? yeki ino be man begeeee |
.besoode tarin kalam ast doost dashtan.