من از هر ضربه قلبم شنیدم که بی عشق ارزشی دنیا نداره

من از هر ضربه قلبم شنیدم که بی عشق زندگی معنا نداره

از پیش و پس قافله عمر میندیش گه پیش روی پی شد و گه باز پسی رفت

رفتی و فراموش شدی از دل دنیا چون ناله مرغی که ز یاد قفسی رفت

در دل و جان خانه کردی در دل و جان خانه کردی در دل و جان خانه کردی عاقبت

هردو را ویرانه کردی هر دو را ویرانه کردی هر دو را ویرانه کردی عاقبت

امدی کاتش در این عالم زنی وا نگشتی تا نکردی عاقبت

نه از برگم نه از جنگل نه باران نه از شبنم

نه آن تعمیدی رودم نه ان مریم ترین مریم

نفس نفس بودن من از تو

شکفتنو گفتن من از تو

شروعم کن خط به خط از نو

بشوی از چهره میهن غبار غم                           که ویران گشته میهن با غم و ماتم