| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
68
|
219
|
87/5/31 (01:54)
|
|
||
|
|
4
|
47
|
87/5/17 (14:14)
|
|
||
|
|
96
|
590
|
87/5/5 (18:05)
|
|
||
|
|
60
|
650
|
87/5/26 (09:46)
|
|
||
|
|
76
|
506
|
87/5/24 (16:15)
|
|
||
|
|
118
|
2545
|
87/5/22 (19:11)
|
|
||
|
|
0
|
1
|
87/5/31 (04:05)
|
|
||
|
|
53
|
230
|
87/5/30 (20:10)
|
|
||
|
|
40
|
169
|
87/5/30 (19:53)
|
|
||
|
|
171
|
728
|
87/5/30 (14:42)
|
|
عنوان بحث  کلوب آی دی : shahinam نام : شاهین . تولد : 25 اردیبهشت 1353 محل سکونت : Iran گیلان مرد ، مجرد | اشعار زیبای شهریار 7 خرداد 85 - 09:16 |
. سلام دوستان عرض کنم که من تازه اینجا رو پیدا کردم . دوست دارم چند تا از قشنگترین شعرهای شهریار رو که برام خیلی جالب بود اینجا تایپ کنم تا دیگران هم ببینند . بایرامیدی گئجه قوشو اوخوردو اداخلی قیز بیک جورابین توخوردو هر کس شالین بیر باجادان سوخوردو ای نه گوزل قایدادی شال ساللاماق بیک شالینا بایراملیغین باغلاماق شال ایسته دیم منده ائوده اغلادیم بیر شال الیب تئز بئلیمه باغلادیم غلام گیله قاشدیم شالی ساللادیم فاطما خالا منه جوراب باغلادی خان ننه می یادا سالیب اغلادی این رسم اویزان کردن شال یه چیزی مثل قاشق زنی تو شهرهای دیگه بود که تو شب چهارشنبه سوری تو شهرهای اذری انجام میشد باین شکل که یک سوراخی وسط خونه ها بود برای خارج شدن دود اجاق و تهویه هوا . شخص می اومد دستمالشو از اون سوراخ که بهش باجه می گفتن اویزون می کرد و صاحب خونه هم به نسبت وسعش یه چیزی به شال می بست و اون شخص هم بالا می کشید . اگر هم کسی نامزدی داشت می رفت و از باجه خونه نامزدش شال رو اویزون می کرد و نامزدش هم معمولا جورابی رو که بافته بود و یا چیزهای دیگه که برای نامزدش اماده کرده بود به شال می بست و نامزدش هم شال رو بالا می کشید . رسم بسیار زیبایی که امروزه منسوخ شده . | |
 کلوب آی دی : vafaliaraz نام : Türk Oğlu Türk k تولد : 4 خرداد 1364 محل سکونت : odlar yurdu azərbaycan -hər qərişi canimdandı مرد ، مجرد | 118 22 مرداد 1387 ساعت 19:11 |
evdə bir il ah çəkərəm xəbər yox evdən çıxam mən oyana yar gəlir tay-tuşlarım çölə çıxar gün çıxar mən çıxanda yağış getsə qar gəlir yazıq quzum ajlıqa döz,darıxma bu gün sabah bahar gəlir,bar gəlir bizə gələ gəlməyə bir kal idə qonşumuza heyva gəlir,nar gəlir xan evinə şer gələr quyruq bular bizim evə kor it gələr,har gəlir bəxtimə arvad nə çıxa bilmirəm, bəllidir ki sarsaqa sorsar gəlir! bir üç ətək əndazadır əynimə salispuri gəngəlməsə dar gəlir dövlətliyə yasda gələr oynayar biz kasıba toy gələr,axsar gəlir qəm yükündən kətxudanın hissəsi xərdəl olur ,bizimki xalvar gəlir kətdə bizi döyərlər, bir havar yox! biz bir kəlmə haqq danışaq car gəlir darqaşardılar bizə sərkar çıxar dar dibindən qurtular,sərdar gəlir bundan belə özgə görəm özgədən minnət çəkir qeyrətimə ar gəlir işçi toyuq kəsəndə mən baxammam bilməm necə ürəgindən var gəlir qəmdən mənim bir eynək var gözümdə ışıq aydın,gün gözümə tar gəlir eşqin tüşüb yadıma gözlər daşar baharda sel atlanır çaylar gəlir çox şa'irin təb'i donar buz kimi ŞƏHRİYARın şeridə qaynar gəlir Ustad Məhəmməd Hüsen Şəhriyar,Ruhu Şad |
 کلوب آی دی : sina_sasasa نام : سامان باژیان تولد : 11 بهمن 1366 محل سکونت : Iran آذربایجان-شرقی تبریز مرد ، مجرد | 117 22 مرداد 1387 ساعت 00:22 |
http://buzkurt.mihanblog.com/
|
 کلوب آی دی : anayurd نام : Oberon Anayurd تولد : 3 اردیبهشت 1356 محل سکونت : Azerbaidjan آذربایجان-شرقی Tabriz مرد ، مجرد | 116 12 مرداد 1387 ساعت 21:26 |
از همه سوی جهان جلوهی او میبینم جلوهی اوست جهان کز همه سو میبینم چشم از او جلوه از او ما چه حریفیم ای دل چهرهی اوست که با دیدهی او میبینم تا که در دیدهی من کون و مکان آینه گشت هم در آن آینه آن آینه رو میبینم او صفیری که ز خاموشی شب میشنوم و آن هیاهو که سحر بر سر کو میبینم چون به نوروز کند پیرهن از سبزه و گل آن نگارین همه رنگ و همه بو میبینم تا یکی قطره چشیدم منش از چشمهی قاف کوه در چشمه و دریا به سبو میبینم زشتی نیست به عالم که من از دیدهی او چون نکو مینگرم جمله نکو میبینم با که نسبت دهم این زشتی و زیبائی را که من این عشوه در آیینهی او میبینم در نمازند درختان و گل از باد وزان خم به سرچشمه و در کار وضو میبینم ذره خشتی که فرا داشته کیهان عظیم باز کیهان به دل ذره فرو میبینم ذره خشتی که فرا داشته کیهان عظیم باز کیهان به دل ذره فرو میبینم غنچه را پیرهنی کز غم عشق آمده چاک خار را سوزن تدبیر و رفو میبینم با خیال تو که شب سربنهم بر خارا بستر خویش به خواب از پر قو میبینم با چه دل در چمن حسن تو آیم که هنوز نرگس مست ترا عربدهجو میبینم این تن خسته ز جان تا به لبش راهی نیست کز فلک پنجهی قهرش به گلو میبینم آسمان راز به من گفت و به کس باز نگفت شهریار اینهمه زان راز مگو میبینم |
 کلوب آی دی : rozalin1287 نام : دلارام 8 تولد : 1 خرداد 1365 محل سکونت : Iran آذربایجان-شرقی تبریز زن ، مجرد | 115 7 مرداد 1387 ساعت 10:49 |
ELSƏS XAN bu nə sözdü? hamı birbirimizə dostux, bacı ya qardaşıx, hamımız türküz! pəs burda heç kim qərib dəyir! yaşasın vətən oğlu, vətən qızı ! |
 کلوب آی دی : sokot_faraz نام : ائل سس - تولد : 1 خرداد 1364 محل سکونت : Azerbaidjan آذربایجان-شرقی tabriz مرد ، مجرد | 114 2 مرداد 1387 ساعت 20:31 |
سلام دوستان عزیز امیدوارم حالتون خوب باشه میدونم من اینجا یه نا آشنا هستم ولی دست گل همه شما دوستان درد نکنه از این شعرها من یکی که خوب استفاده میکنم
|
 کلوب آی دی : bastanshenas نام : پریشان اوغلان تولد : 6 مرداد 1361 محل سکونت : Iran آذربایجان-شرقی har ja to bashi مرد ، مجرد | 113 1 مرداد 1387 ساعت 16:04 |
می دونید اولین بیتی که استاد در سن هفت سالگی گفته چی بود؟ شاید خیلیاتون میدونید،واسه اینکه همه ی اونایی هم که نشنیدن بشنوند اون بیتو اینجا میارم: گویا بچه گیا تو خونشون خدمتکار زنی بود با اسم رقیه .استاد بچه گیاشون آببگوشت دوست نداشتند.در عوض برنج خیلی دوست داشتند .یه روز که خدمتکارشون واسه نهار آبگوشت میذاره استاد حین اینکه غذا رو میارن فی البداهه این بیت بر زبانشون جاری میشه: رقیه باجی ، باشیمین تاجی اتی وئر ایته،منه وئر کته که مورد تحسین اهل خانه میشه و اینگونه محمد حسین ، شهریار دوران میشه. |
کلوب آی دی : rozalin1287 نام : دلارام 8 تولد : 1 خرداد 1365 محل سکونت : Iran آذربایجان-شرقی تبریز زن ، مجرد | 112 1 مرداد 1387 ساعت 09:16 |
چوخلار اینجیکدی کی، سن اونلارا نازایله میسن من ده اینجیك کی، منیم نازیمی آز ایله میسن ائتمیسن نازی بو ویرانه کونولده سلطان ائوین آباداولا ، درویشه نیاز ایله میسن هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی بیر قولاق وئر، بوسینیق قلبی نه ساز ایله میسن؟ باشدان آچ یایلیغی ، افشان ائله سوسن - سنبل سن بیزیم بایراممیزسان قیشی یاز ایله میسن سن گون اول، قوی غم میز داغدا قار اولسون، اریسین منیم آنجاق ایشیمی سوز و گداز ایله میسن . . . |
 کلوب آی دی : onlylover نام : م.ن آراز * تولد : 1 مهر 1362 محل سکونت : Iran تهران تهران مرد ، مجرد | 111 1 مرداد 1387 ساعت 08:55 |
حیــــــدر بابا دنیا یـالان دنیادی دوز دئیبسن بیركسده قالمادی هر كیم اورگ باغلامادی آنلادی بیز باغلادوق اورگ یاددان چیكاردوق عشقیمیزی اونون یولوندا ساتدوق اولین جمله شهریارداندی .اما شعرون ادامه سین من دمیشم . بیلمم ایلیه بیلمیشم مطلبی دوز ادا ایلیم یا یوخ اوز نظریمه فكر ادورم 10 ایل شعر دئین نن سونرا یاقشی یاراشدیرمیشم یاشاسون ترك ملتیم |
 کلوب آی دی : shabnam13 نام : شبنم ... تولد : 14 شهریور 1359 محل سکونت : Iran آذربایجان-شرقی زن ، مجرد | 110 24 تیر 1387 ساعت 15:57 |
سن یاریمین قاصدی سن ایلش سنه چای دمیشم خیالینی گوندریپ دیر بسکی من آخ وای دمیشم
آخ گجه لر یاتمامیشام من سنه لای لای دمیشم
سن یاتالی من گوزومه اولدوزلاری سای دمیشم
هر کس سنه اوالوز دیه اوزوم سنه آی دمیشم
سندن سورا حیاته من شیرین دسه زای دمیشم
هر گوزلدن بیر گل آلیپ سن گوزه له پای دمیشم
سنین گون تک باتماقیوی آی باتانا تای دمیشم
ایندی یایا قیش دییرم سابق قیشا یای دمیشم
گه تویوووی یاده سالیپ من دلی نای نای دمیشم
سونرا گنه یاسه باتیپ آغلاری های های دمیشم
************
تو قاصد یارم هستی بنشین برایت چای سفارش داده ام
از بس که من آه و ناله کرده ام خیالش را فرستاده
آه که شبها از غم فراقت نخفته ام و برایت لای لای گفته ام
و آن دم که به خواب ناز فرو رفته ای به جای تو تا سحر ستاره ها را شمرده ام
هر کس به تو ستاره گفته است خودم برایت ماه گفته ام
بعد از تو این زندگی هر قدر هم شیرین باشد در نظرم تلخ خواهد بود
از هر ماه رخی شاخه گلی گرفته و برایت دسته گلی فرستاده ام
و غروب خورشید وار تو را مانند ماه گرفتگی ( خسوف ) دیده ام چون ماه من بودی
حال به بهار زمستان خواهم گفت اما قبل ها به زمستان بهار گفته ام
زنده یاد شهریار
|
 کلوب آی دی : behinamno نام : بهنام بهینام تولد : 12 شهریور 1363 محل سکونت : Iran تهران مرد ، مجرد | 109 21 تیر 1387 ساعت 20:16 |
بیر اوچایدیم بو چیرپینان یئلینن! باغلاشایدیم داغدان آشان سئلینن! آغلاشایدیم اوزاق دوشه ن ائلینن! بیر گؤره یدیم آیریلیغی کیم سالدی!؟ اؤلکه میزده کیم قیریلدی کیم قالدی!؟ من سنین تک داغا سالدیم نفسی، سن ده قایتار گؤیلره سال بو سسی، بایقوشون دا دار اولماسین قفسی! بوردا بیر شئر داردا قالیب باغیریر ! مورووتسیز اینسانلاری چاغیریر! |
 کلوب آی دی : ghaderrahi نام : علی راهی تولد : 10 آذر 1359 محل سکونت : Iran آذربایجان-غربی ارومیه مرد ، مجرد | 108 20 تیر 1387 ساعت 02:32 |
 کیم قالدی کی بیزه بوغون بورمادی آتدان آتدان بـیـــــــزه کلک قورمادی بیر مرد اوغول بــیزه هاوار دورمادی شیطانلاری قوجاقلییب گـــزدیز سیز انسانلاری آیاقلییب ازدیـــــــــز سیز   |
 کلوب آی دی : masoud_ نام : *فرزند وطن مسعود . تولد : 20 خرداد 1361 محل سکونت : تمام ظلمت جهان نمیتواند روشنایی یک شمع را خاموش کند مرد ، مجرد | 107 14 تیر 1387 ساعت 12:40 |
شعر شهریار در مدح ایت ا... خامنه ای و رفسنجانی
ای غریو تو ارغنون دلم سطوت خطبهات ستون دلم خطبههای نماز جمعه تو نقشه حمله با قشون دلم چه فسونی است در فسانه تو كه فسانهات از او فسون دلم با دلی لالهگون ترا گوشم ای لبت لعل لاله گون دلم چشم از نقش تو نگارین است مینگارد مگر بخون دلم عقل من پاره میكند زنجیر كه به سر میزند جنون دلم من هم از آن فن و فنون دانم كه جنون زاید از فنون دلم كلماتت چو تیشه فرهاد میشكافند بیستون دلم وز مواعظ كه میكنی آنگاه صبر میزاید از سكون دلم انقلاب من از تو اسلامی است كه حریفی به چند و چون دلم گوهر شب چراغ رفسنجان ای چراغ تو رهنمون دلم كفهای همتراز خامنهای در ترازوی آزمون دلم بازوان امام آنكه دگر بی قرین است در قرون دلم چشم امیدی و چراغ نوید هم شكوهی و هم شكون دلم در ركوع و سجودخامنهای من هم از دور سرنگون دلم خاصه وقت قنوت او كز غیب دستها میشود ستون دلم او به یك دست و من هزاران دست با وی افشانم از بطون دلم عرشیان میكنند صف به نماز از درون دل و برون دلم من برونی نیم خدا داند كاین صلا خیزد از درون دلم من زبان دلم ولی افسوس بسكه بی همزبان زبون دلم پیرم از چرخ واژگون و علیل بشنو از بخت واژگون دلم چون كمانی خمیده ایم لیكن تیرآهی است در كمون دلم طوطی عشقم و زبان از بر جمله ماكان و ما یكون دلم در ترازوی سنجشم مگذار ای كم عشق تو فزون دلم درس من خارج است و حاشیه نیست كه دگر فارغ از متون دلم دگرم بخشی از تن و جان نیست دل به جانان رسیده چون دلم شهریارم لسان حافظ غیب شعر هم شانی از شئون دلم |
106 14 تیر 1387 ساعت 11:16 | |
وای از اسرار درون دل شب شب چها دیده به عالم یارب!
شب چها دید و چها دارد یاد مادر شب چه شگفتیها زاد!
وصلها دیده پر از راز و نیاز هجرها دیده پر از سوز و گداز
دیده رخسار منیژه چون ماه بر سر بیژن و بیژن در چاه
دیده لیلی که به دشت و هامون گیرد از ماه سراغ مجنون
|
 کلوب آی دی : omid88 نام : امید NOSH تولد : 20 شهریور 1367 محل سکونت : Iran لاهیجان مرد ، مجرد | 105 4 تیر 1387 ساعت 23:41 |
mokhammase zibaye shere zibaye sadi tavassote shahriar ای که از کلک هنر ، نقش دل انگیز خدایی------- حیف باشد مه من کاین همه از مهر جدایی گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی ------((من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی ((عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی مدعی طعنه زند در غم عشق تو زیادم--------- وین نداند که من از بهر غم عشق تو زادم نغمه بلبل شیراز نرفته است ز یادم------- ((دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم ((باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی تیر را قوت پرهیز نباشد ز نشانه------- مرغ مسکین چه کند گر نرود از پی دانه پای عاشق نتوان بست به افسون و فسانه------- ((ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ((ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی تا فکندم به سر کوی وفا رخت اقامت --------عمر بی دوست ندامت شد و با دوست غرامت سر و جان و زر و جاهم همه گو ، رو به سلامت------- ((عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت (( همه سهل است، تحمل نکنم بار جدایی درد بیمار نپرسند به شهر تو طبیبان-------- کس در این شهر ندارد سر تیمار غریبان نتوان گفت غم از بیم رقیبان به حبیبان --------(( حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان (( این توانم که بیایم سر کویت به گدایی گرد گلزار رخ توست غبار خط ریحان --------چون نگارین خط تذهیب به دیباچه قرآن ای لبت آیت رحمت دهنت نقطه ایمان-------- ((آن نه خال است و زنخدان و سر زلف پریشان (( که دل اهل نظر برد که سریست خدایی هر شب هجر بر آنم که اگر وصل بجویم-------- همه چون نی به فغان آیم و چون چنگ بمویم لیک مدهوش شوم چون سر زلف تو ببویم--------- ((گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم (( چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی چرخ امشب که به کام دل ما خواسته گشتن -------دامن وصل تو نتوان به رقیبان تو هشتن نتوان از تو برای دل همسایه گذشتن------- (( شمع را باید از این خانه برون بردن و کشتن (( تا که همسایه نداند که تو در خانه مایی سعدی این گفت و شد از گفته خود باز پشیمان-------- که مریض تب عشق تو هدر گوید و هذیان به شب تیره نهفتن نتوان ماه درخشان-------- ((کشتن شمع چه حاجت بود از بیم رقیبان (( پرتو روی تو گوید که تو در خانه مایی نرگس مست تو مستوری مردم نگزیند------- دست گلچین نرسد تا گلی از شاخ تو چیند جلوه کن جلوه که خورشید به خلوت ننشیند------- ((پرده بردار که بیگانه خود آن روی نبیند (( تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی نازم آن سر که چو گیسوی تو در پای تو ریزد------- نازم آن پای که از کوی وفای تو نخیزد شهریار آن نه که با لشگر عشق تو ستیزد-------- ((سعدی آن نیست که هرگز ز کمند تو گریزد (( که بدانست که در بند تو خوشتر ز زهایی |
کلوب آی دی : anayurd نام : Oberon Anayurd تولد : 3 اردیبهشت 1356 محل سکونت : Azerbaidjan آذربایجان-شرقی Tabriz مرد ، مجرد | 104 4 تیر 1387 ساعت 21:17 |
آهسته باز از بغل پله ها گذشت در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود اما گرفته دور و برش هاله ئی سیاه او مرده است و باز پرستار حال ماست در زندگی ما همه جا وول میخورد هر کنج خانه صحنه ئی از داستان اوست در ختم خویش هم بسر کار خویش بود بیچاره مادرم هر روز میگذشت از این زیر پله ها آهسته تا بهم نزند خواب ناز من امروز هم گذشت در باز و بسته شد با پشت خم از این بغل کوچه میرود چادر نماز فلفلی انداخته بسر کفش چروک خورده و جوراب وصله دار او فکر بچه هاست هرجا شده هویج هم امروز میخرد بیچاره پیرزن ، همه برف است کوچه ها او از میان کلفت و نوکر ز شهر خویش آمد بجستجوی من و سرنوشت من آمد چهار طفل دگر هم بزرگ کرد آمد که پیت نفت گرفته بزیر بال هر شب در آید از در یک خانه فقیر روشن کند چراغ یکی عشق نیمه جان او را گذشته ایست ، سزاوار احترام : تبریز ما ! بدور نمای قدیم شهر در ( باغ بیشه ) خانه مردی است باخدا هر صحن و هر سراچه یکی دادگستری است اینجا بداد ناله مظلوم میرسند اینجا کفیل خرج موکل بود وکیل مزد و درآمدش همه صرف رفاه خلق در ، باز و سفره ، پهن بر سفره اش چه گرسنه ها سیر میشوند یک زن مدیر گردش این چرخ و دستگاه او مادر من است انصاف میدهم که پدر رادمرد بود با آنهمه درآمد سرشارش از حلال روزی که مرد ، روزی یکسال خود نداشت اما قطارهای پر از زاد آخرت وز پی هنوز قافله های دعای خیر این مادر از چنان پدری یادگار بود تنها نه مادر من و درماندگان خیل او یک چراغ روشن ایل و قبیله بود خاموش شد دریغ نه ، او نمرده ، میشنوم من صدای او با بچه ها هنوز سر و کله میزند ناهید ، لال شو بیژن ، برو کنار کفگیر بی صدا دارد برای ناخوش خود آش میپزد او مرد و در کنار پدر زیر خاک رفت اقوامش آمدند پی سر سلامتی یک ختم هم گرفته شد و پر بدک نبود بسیار تسلیت که بما عرضه داشتند لطف شما زیاد اما ندای قلب بگوشم همیشه گفت : این حرفها برای تو مادر نمیشود . پس این که بود ؟ دیشب لحاف رد شده بر روی من کشید لیوان آب از بغل من کنار زد ، در نصفه های شب . یک خواب سهمناک و پریدم بحال تب نزدیکهای صبح او زیر پای من اینجا نشسته بود آهسته با خدا ، راز و نیاز داشت نه ، او نمرده است . نه او نمرده است که من زنده ام هنوز او زنده است در غم و شعر و خیال من میراث شاعرانه من هرچه هست از اوست کانون مهر و ماه مگر میشود خموش آن شیرزن بمیرد ؟ او شهریار زاد هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق او با ترانه های محلی که میسرود با قصه های دلکش و زیبا که یاد داشت از عهد گاهواره که بندش کشید و بست اعصاب من بساز و نوا کوک کرده بود او شعر و نغمه در دل و جانم بخنده کاشت وانگه باشکهای خود آن کشته آب داد لرزید و برق زد بمن آن اهتزاز روح وز اهتزاز روح گرفتم هوای ناز تا ساختم برای خود از عشق عالمی او پنجسال کرد پرستاری مریض در اشک و خون نشست و پسر را نجات داد اما پسر چه کرد برای تو ؟ هیچ ، هیچ تنها مریضخانه ، بامید دیگران یکروز هم خبر : که بیا او تمام کرد . در راه قم بهرچه گذشتم عبوس بود پیچید کوه و فحش بمن داد و دور شد صحرا همه خطوط کج و کوله و سیاه طوماز سرنوشت و خبرهای سهمگین دریاچه هم بحال من از دور میگریست تنها طواف دور ضریح و یکی نماز یک اشک هم بسوره یاسین چکید مادر بخاک رفت . آنشب پدر بخواب من آمد ، صداش کرد او هم جواب داد یک دود هم گرفت بدور چراغ ماه معلوم شد که مادره از دست رفتنی است اما پدر بغرفه باغی نشسته بود شاید که جان او بجهان بلند برد آنجا که زندگی ، ستم و درد و رنج نیست این هم پسر ، که بدرقه اش میکند بگور یک قطره اشک ، مزد همه زجرهای او اما خلاص میشود از سرنوشت من مادر بخواب ، خوش منزل مبارکت . آینده بود و قصه بیمادری من ناگاه ضجه ئی که بهم زد سکوت مرگ من میدویدم از وسط قبرها برون او بود و سر بناله برآورده از مغاک خود را بضعف از پی من باز میکشید دیوانه و رمیده ، دویدم بایستگاه خود را بهم فشرده خزیدم میان جمع ترسان ز پشت شیشه در آخرین نگاه باز آن سفیدپوش و همان کوشش و تلاش چشمان نیمه باز : از من جدا مشو میآمدیم و کله من گیج و منگ بود انگار جیوه در دل من آب میکنند پیچیده صحنه های زمین و زمان بهم خاموش و خوفناک همه میگریختند میگشت آسمان که بکوبد بمغز من دنیا به پیش چشم گنهکار من سیاه وز هر شکاف و رخنه ماشین غریو باد یک ناله ضعیف هم از پی دوان دوان میآمد و بمغز من آهسته میخلید : تنها شدی پسر . باز آمدم بخانه چه حالی ! نگفتنی دیدم نشسته مثل همیشه کنار حوض پیراهن پلید مرا باز شسته بود انگار خنده کرد ولی دلشکسته بود : بردی مرا بخاک کردی و آمدی ؟ تنها نمیگذارمت ای بینوا پسر میخواستم بخنده درآیم ز اشتباه اما خیال بود ای وای مادرم |