هوشنگ ابتهاج ( ه. ا . سایه)

با این غروب از غم  ِ سبز چمن بگو

 اندوه سبزه های پریشان به من بگو

اندیشه های ِ سوخته ی ارغوان ببین 

 رمز  ِ خیال ِ سوختگان ِ بی سخن بگو

آن شد که سَر به شانه ی شمشاد می گذاشت

 آغوش ِ خاک و بی کسی ِ نسترن بگو

شوق ِ جوانه رفت ز یاد ِ درخت ِ پیر 

 ای باد ِ نوبهار ز عهد ِ کهن بگو

آن آب رفته باز نیاید به جوی ِ خشک 

 با چشم  ِ تر ز تشنگی ِ یاسمن بگو

از ساقیان ِ بزم  ِ طربخانه ی صبوح 

 با خامُشان ِ غمزده ی انجمن بگو

زان مژده گو که صد گل ِ سوری به سینه داشت

 وین موج ِ خون که می زندش در دهن بگو

سرو  ِ شکسته نقش ِ دل ِ ما بر آّب زد 

 این ماجرا به آینه ی دل شکن بگو

آن سرخ و سبز  ِ سایه بنفش و کبود شد

 سرو  ِ سیاه من ز غروب ِ چمن بگو.

دوست عزیزم علی یمینی این هم قولی که داده بودم در مورد کتاب ٍ عُسرَت یا همان The Book of Austerity

اشعار این مجموعه عمدتاً در فضای سیاسی ایران پس از سال 1332 سروده شده اند. (به نقل از توضیحات ِ داخل آلبوم).

آهنگساز "فرخزاد لایق"  دف : بیژن کامکار/ عود : اردشیر کامکار / کمانچه : شروین مهاجر/ سنتور : سیامک آقایی تراک 1 و 6 / سنتور : علی بهرامی تراک 10 / تمبک : نوید افغان / کوزه. دمام. دهل : همایون نصیری / سه تار : فرخزاد لایق.  اشعار آن به ترتیبی که در آلبوم آمده است:

مهدی اخوان ثالث

موجها خوابیده اند آرام و رام

طبل طوفان از صدا افتاده است.

چشمه های ِ شعله ور خشکیده اند

 آب ها از آسیاب افتاده اند.

در مزار آباد ِ شهر ِبی تپش

 وای ِ جغدی هم نمی آید به گوش.

درد مندان بی خروش و بی فغان

 خشمناکان بی فغان و بی خروش.

آه ها در سینه گم کرده راه

مرغکان سرشان به زیر  ِ بال ها.

در سکوت ِ جاودان مدفون شده ست

 هر چه غوغا بود و قیل و قال ها.

آب ها از آسیاب افتاده است

دارها برچیده خون ها شسته اند.

جای ِ رنج و خشم و عصیان بوته ها

 پُشکبُنهای( پُشک بُن های ) پلیدی رُسته اند.

خانه خالی بود و خوان بی آب و نان

 وآنچه بود آش ِ دهن سوزی نبود.

این شب است. آری شبی بس هولناک

 لیک پشت ِ تپه هم روزی نبود.

احمد شاملو

قصه نیستم که بگویی

                                        نغمه نیستم که بخوانی......

                                                                 من درد مشترکم

                                                                                              مرا فریاد کن.

الان که دارم اینو مینویسم شاید برای بار 50 ام باشه که دارم بدون وقفه گوشش میدم

ولی آهنگسازش حافظ نیست

فرخزاد لایق آهنگساز این اثر زیباست

عالی ضرب در

100000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

این البوم یکی از حرفه ای ترین و در عین حال جزو فوق العاده ترین آلبوم های استاد ناظری از نظر سازبندی و زیبایی اشعاره.  استاد ناظری به کمک سه تار، کمانچه ، دف و تنبک و عود شاهکاری ساخته که براستی مو رو به تن آدم سیخ می کنه. حالت شناور موسیقی تو کل کار، تداعی کاملاً حرفه ای موسیقی از حس اشعار، هماهنگی کار گروهی با نام قطعه. واقعا این آلبوم بدعتیه تو موسیقی سنتی ما.