گزارشی از بزرگداشت شرف دف
کامکاری بیژن در میان مردم عاشق

شهرام ناظری در مراسم تجلیل از بیژن كامكار:
اگر تمام موسیقی‌دانان همچون خانواده كامكارها باشند،موسیقی بسیار پیشرفت می‌كند

مراسم تجلیل از بیژن كامكار ـ هنرمند عرصه‌ی موسیقی ایرانی ـ با سخنان كیخسروپورناظری،حسین یوسف‌زمانی، علی‌اكبر شكارچی و شهرام ناظری برگزار شد. 
در این مراسم که مملو از جمعیت مشتاق بود، بزرگان وعلاقه مند هنر موسیقی ایران گرد هم آمده بودند تا شبی خاطره انگیز را به منظور یک عمرفعالیت هنری بیژن کامکار( خواننده و نوازنده دف و رباب گروه کامکار) رقم زنند.

این مراسم شامگاه گذشته ـ 15 اسفند ماه ـ باپخش كلیپی از زندگی بیژن كامكار در فرهنگسرای هنر (ارسباران) آغاز شد.

در این مراسم كه از 7 بعدازظهر تا یك بامداد به‌طول انجامید، همه‌ی حاضران به احترام بیژن كامكار ایستادند و كف زدند.

سپس بیژن كامكار در سخنانی گفت: به قول شاهین فرهت تمام آنهایی كه موسیقی را خوب گوش می‌دهند، هنرمند هستند. وی افزود: وقتی كه بدون توقع و چشم‌داشت كار می‌كنیم نمی‌فهمی كه چه كارهایی انجام داده‌ای و من امشب بعد از گذشت 60 سال تازه فهمیده‌ام كه در دوران فعالیتم چه كرده‌ام.

او سپس به همسرش اشاره كرد و گفت: پشت هر هنرمند و اندیشمند یك همسر خوب، توانمند و پرقدرت است و در دوسال و نیم گذشته كه من در بستر بیماری بودم و قلب، كلیه، معده و مری‌ من شرایط خوبی را نداشت و یك‌سال و نیم حالت تهوع داشتم همسرم شرایط مرا تحمل كرد و رنج‌های بسیاری كشید. كامكار افزود: تحمل همسرانی كه فعالیت هنری می‌كنند بسیار دشوار است. چون من سفرهای طولانی و ساعات كار طولانی داشتم و او در تمام این سال‌ها همراه من بود البته تعجبی ندارد، چون او از شاگردان بنان و داوود گنجه‌ای بوده است و صدای بسیار دلنشینی دارد گرچه شما نمی‌شنوید.

همسر بیژن كامكار (نجمه تجدد) هم كه او را همراهی می‌كرد ادامه داد:من اولین‌بار در كنسرت گروه آقای حسین علیزاده، بیژن كامكار را دیدم و این بنای آشنایی من با او شد و خیلی خوشحالم كه امروز سلامت است و من در كنار او هستم و از دعای تمام مردم تشكر می‌كنم و از خدا ممنونم كه او را به من پسر و دخترش بازگرداند.

در این مراسم كیخسرو پور‌ناظری _ هنرمند پیشكسوت و سرپرست گروه تنبور‌نوازان شمس _ در سخنانی یادآور شد: من و بیژن كامكار در دانشگاه با هم همكلاس بودیم و از سال‌های اول با او مراوده و رابطه‌ی خانوادگی داشتیم. وی درباره‌ی موسیقی ایرانی گفت: موسیقی ما در سراسر فلات با مرزهای فعلی یكی از غنی‌ترین مكان‌های جغرافیایی جهان است كه همه نوع نوا، نغمه و ساز در آن یافت می‌شود و در سال‌های قبل در پژوهشی كه انجام شد، 70 نوع ساز ایرانی و در یك كلكسیونی جمع شدند. پورناظری با اشاره به سازهای مختلفی كه در كردستان وجود دارد گفت: دو ساز تنبور و دف در این منطقه وجود داشت كه پس از آنكه از محافل خصوصی بیرون آمد، تاثیر بسیاری بر موسیقی ایرانی گذاشت. او افزود: دف را همه موسیقی‌شنوها به زیبایی می‌شناسند و چنان قدرتی داشته است كه در طول 30 سال گذشته تمام فضای ایران را احاطه كرده و وجود آن را مدیون پایمردی بیژن كامكار هستیم كه آن را وارد موسیقی ایران كرد و به گنجینه‌ی ما افزود. پورناظری اشاره كرد: خانواده‌ی كامكار حق بزرگی بر گردن موسیقی ایران دارند و بیژن در خوانندگی و نوازندگی رباب و دف نقش بزرگی را ایفا كرد. او گفت: در موسیقی در هر عصر كسانی هستند كه به مرحله‌ی استادی می‌رسند، اما تنها تعداد محدودی از آنها تاثیر‌گذارند و من به سلیقه‌ی خودم این تاثیر‌گذاری را پس از استاد وزیری به صبا، تهرانی، كسایی، پایور، شجریان، مشكاتیان، علیزاده و سه برادر بیژن، اردشیر و اردلان كامكار نسبت می‌دهم.

در ادامه‌ی این مراسم گروه موسیقی همسرایان به سرپرستی سید رضا طیبی به اجرای موسیقی سنتی پرداختند و سپس حسین یوسف‌زمان به روی صحنه آمد.

یوسف‌زمانی گفت:تكریم از هنرمندان در زمان حیاتشان گرچه بسیار مكرر شده است، اما هنوز در ذهن مسوولان به‌خوبی رسوخ نكرده است و چه خوب كه هنرمندی را در زمان حیاتش تكریم كنیم و اولین‌بار است كه از یك‌هنرمند ارجمند در زمان حیاتش قدردانی می‌شود و امیدوارم كه بیژن كامكار توامان با سلامتی و دلخوشی به فعالیت‌هایش ادامه دهد. وی با اشاره به خاطراتی كه با حسن كامكار ـ پدر خانواده كامكار ـ داشته است یادآور شد: او و همسرش لحظه‌به‌لحظه مواظب تربیت و بالندگی فرزندانشان بودند و از فرهیختگی بیژن كامكار همین بس كه این ضرورت را حس كرد و دف را از حالت مهجوری كه داشت به بیرون كشید و به جامعه كشاند چون دف، سازی است كه حضور آن در اركستر به عنوان یك ساز كوبه‌ای بسیار ارزشمند است و این مدیون دانش بیژن كامكار است.

در ادامه‌ی برنامه كلیپ قدیمی اجرای دف و آواز بیژن كامكار در قطعه‌ی «بیا ساقی» همراه با گروه حسین علیزاده در سالن پخش شد و پس از آن گروه دف‌نوازان به سرپرستی «عرفان به‌امید حق» نواختند.

در ادامه علی‌اكبر شكارچی از دوستان بیژن كامكار روی سن آمد و گفت: قرار بود امروز حسین علیزاده در این مراسم صحبت كنند اما قسمت نشد كه حضور پیدا كند. شكارچی افزود: خوشحالم كه این خانواده باعث سربلندی موسیقی ایرانی، محلی و كلاسیك ایران شدند و حافظه‌ی ایرانی‌ها این خانواده را فراموش نخواهد كرد.این خانواده چشمه‌ساری بودند كه در زاگرس غربی جریان یافتند و ایران را سیراب كردند و خانواده‌ی آنها مركز تبادل ذوق و هنر و خلاقیت بود. این هنرمند ادامه داد: اردشیر كامكار در زمینه‌ی نواختن كمانچه بسیار كار كرد و كمانچه‌نوازی را در ایران تعالی داد و من حتی به خواب نمی‌دیدم كه با كمانچه می‌توان چنین كارهایی انجام داد.

سپس شهرام ناظری شوالیه‌ی آواز ایران به‌ روی سن آمد و بی‌معطلی و قبل از سلام بیت «شاد باش ای عشق خوش سودای ما/ ای طبیب جمله علت‌های ما/ ای دوای نخوت و ناموس ما/ ای تو افلاطون و جالینونس ما» به آواز خواند و ادامه داد: این قطعه را به بیژن كامكار تقدیم می‌كنم و حقیقتا او هنرمندی است كه توانست در دوره‌ی ما بدعتی را بگذارد و سازی را معرفی كند كه این‌گونه همه‌گیر شود.

شهرام ناظری گفت: هنرمندان زیادی در كشور فعالیت می‌كنند و به مرحله‌ی استادی می‌رسند اما تعدادی از آنها بدعتی را برجای می‌گذارند و بیژن كامكار از جمله‌ی آنهاست.

او با یادی از پدر خانواده كامكارها تصریح كرد: او حق بزرگی را بر گردن مردم منطقه‌ی كردستان دارد و در زمینه‌ی آموزش موسیقی بسیار فعالیت كرد و توانست بر تمام مردم ایران و جهان تاثیر بگذارد.

ناظری با اشاره به آشنایی و همكاری چند ساله‌اش با خانواده كامكارها تصریح كرد:باید بگویم كه این خانواده الگو هستند و اگر تمام موسیقی‌دان‌های ما چنین شوند و احساس همدلی میان آنها وجود داشته باشد، موسیقی ما بسیار پیشرفت خواهد كرد. متاسفانه اكنون شكافی بین برخی هنرمندان به‌وجود آمده كه باعث كدورت و دوری شده است، اما اگر از من بپرسند كه به عنوان یك الگو یك خانواده موسیقیدان را معرفی كنم، خانواده‌ی كامكارها را معرفی خواهم كرد. من فکر می کنم خانواده کامکار الگویی از همدلی و عشق به موسیقی و همینطور یکدیگر هستند و متاسفانه شکاف ها و اختلاف های عمیقی که در بین هنرمندان پیش آمده در بین برادران کامکار دیده نمی شود و خانواده ای منزه ، پاک و زیبا هستند.

این هنرمند گفت:من هم كُرد هستم و با ساز دف آشنا و از اولین خوانندگانی بودم كه به سرعت ساز دف را پذیرفتم و در كارهای من نمایان شد و شاید اگر بیژن كامكار این كار را نمی‌كرد من با اختلاف زمانی كوتاهی دف را وارد موسیقی ایران می‌كردم. شهرام ناظری در ادامه با گلایه از کم توجهی به هنرمندان اصیل موسیقی ایران گفت : آیا حاصل یک عمر فعالیت در عرصه موسیقی همین جلسه است؟ همه ما می دانیم که به واقع اینگونه نیست چراکه اصولا هنر موسیقی دغدغه سیاستگذاران موسیقی نیست.

در ابتدای این برنامه نیز شوشتری ـ رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با خیرمقدم به اهالی هنر از برگزاری مراسمی در روز پنج‌شنبه هفته‌ی جاری به یاد درگذشتگان اصحاب فرهنگ و هنر كشور خبر داد. شوشتری افزود: 53 نفر از اهالی با تجربه‌ی فرهنگ و هنر كشور امسال از میان ما رفتند و این ضایعه‌ای بس بزرگ است و باید دید كه كسی هست كه جای آنها را پر كند؟ او هم‌چنین درباره‌ی سیستم ضبط موزه‌ی موسیقی توضیح داد: موزه‌ی موسیقی از پروژه‌های سال 76 بود كه امسال افتتاح شد و سیستم ضبط آن نیز كه سفارش داده‌ایم و در نوع خود در كشور بی‌نظیر است، به‌زودی راه‌اندازی خواهد شد.

در این برنامه سردیس بیژن كامكار نیز در روی سن قرار داشت و هنرمندانی چون شهرام ناظری، كیخسرو پور‌ناظری، جلال ذوالفنون، داوود گنجه‌ای، محمد سریر، حسین یوسف‌زمانی، علی‌اكبر شكارچی، پری ملكی، پوران وفادار، سودابه صادق و خانواده‌ی كامكارها حضور داشتند.

پایان بخش این مراسم اجرای گروه "نوای بامداد" بود که بخشی از آثار گروه کامکار را اجرا کرد و پس از آن محمد سریر ، سعید فرجپوری،حسین یوسف زمانی ، جلال ذوالفنون و هوشنگ کامکار به روی صحنه آمدند و جوایزی را به رسم یادبود به گروههایی که در این مراسم اجرای برنامه داشتند هدیه کردند.

تارنگار مشتاقان استاد شهرام ناظری

سلام ,دوست داران صدای استاد ناظری لطفا در لسیت موزیسین های دنیا به استاد ناظری رای بدین .

http://www.whopopular.com/Shahram-Nazeri

شهرام ناظری