می گوید آن رباب که مردم  ز انتظار
                                         دست و کنارو زخمه عثمانم آرزوست
یک دست جام باده و یک دست زلف یار
                                          رقصی چنین میانه میدانم آرزوست

                                                                                       شعر و عرفان

مراگویی بدین زاری که هستی                   به عشقم چون برآیی؟من چه دانم؟

ندارد پای عشق او دل بی دست و بی پایم
آی که روز و شب چو مجنونم سر زنجیر میخایم

ای پدر نشاط نو   در رگ و جان ما برو

جام فلک نمای شو   وز دو جهان کرانه کن کرانه کن !!!

سفر به دیگر سو       

ما برون را ننگریم وُ قال را

ما درون را بنگریم وُ حال را

                                       (از آلبوم موسی و شبان)

من او بدم من او شدم با او بدم بی او شدم
در عشق او چون او شدم زین رو چنین بی سو شدم



درود به همه ایرانیان راستین

الاهی به جان خراباتیان

کزین تهمت هستی ام وارهان

به خُمخانه ی وحدت ام راه ده

دل زنده وُ جان آگاه ده

خدا را ز میخانه گر آگهی

به مخمور بیچاره بنما رهی

که از کثرت خلق تنگ آمدم

به هر سو شدم سر به سنگ آمدم

                                                 (از آلبوم ساقی نامه)

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی

سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

بده مِی..بده مِی..گر ننوشم بر سرم ریز / وگر نیکو نگفتم ماجرا کُن

                                                      (از آلبوم شورانگیز)

در هوایت بیقرارم روز و شب                    سر زکویت بر ندارم روز و شب

 

(آلبوم بیقرار)

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد    

مرد را دردی اگر باشد خوش است
                                             درد بی دردی علاجش آتش است
                                                                                             (آتشی در نیستان)

در دیده ی من اندر آ ... وز چشم من بنگر مرا

زیرا برون از دیده ها ... منزلگهی بگزیده ام             (از آلبوم سفر به دیگر سو)

در رفتن جان از بدن گویند هرنوعی سخن             
                                                            من خود به چشم خویشتن دیدم كه جانم می رود
                                                                                             
                                                                                                                  ( كیش مهر)

او می رود دامن کشان ... من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان ... کز دل نشانم می رود     (از آلبوم کیش مهر)