بار الها! توفیق درک و معرفت پاداش این روز را به همۀ ما عنایت فرما. بار الها! مودّت و دوستی اهل بیت علیهم السلام را در قلب و زبان و عمل ما آشکار کن. بار الها! توفیق دشمنی با دشمنان اهل بیت را به همۀ ما ارزانی بفرما. آمین رب العالمین.

حضرت صادق علیه السلام فرمودند: شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا، یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا. شیعیان ما از باقیماندۀ گل ما آفریده شده اند، خوشحال و مسرور از شادی و سرور ما هستند و غمگین و اندوهناک از حزن و اندوه ما.

چه خوب است این ایام را که ایام فرح و سرور اهل بیت علیهم السلام است شاد باشیم و مجالسی برپا کنیم که در شأن و مقام یک شیعه و محب است، با نزاکت و بطوری که باعث آزردن قلب امام زمان علیه السلام (با انجام محرمات و مکروهات و هتک حرمت مؤمنین) نشود، مجالسی که هم پند و موعظه و اندرز در آن باشد و هم شادی و سرور... این روز را عید بدانیم و شاد باشیم و دیگران را شاد کنیم و از خدای متعال بخواهیم تا اسم ما را نیز در زمرۀ شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام رقم زند.

(حذیفه ادامه می دهد) پس از قتل او (عمر) بر امیر المؤمنین علیه السلام وارد شدم تا این شادی را به او تبریک و تهنیت بگویم.. امیر المؤمنین فرمودند: ای حذیفه! آیا بیاد داری روزی را که بر پیامبر صلی الله علیه و آله وارد شدی، من و دو فرزندم با رسول خدا هم خوراک بودیم؟ عرض کردم: بله، ای برادر رسول خدا.. حضرت فرمود: به خدا سوگند، این همان روزی است که خدای تعالی چشمان اهل بیت پیامبر را روشن نمود. من برای امروز ( نهم ربیع الاول، عید الزهرا) هفتاد و دو اسم می شناسم!! حذیفه می گوید: به حضرت عرض کردم: ای امیر المؤمنین! آن نام ها را برایم بازگو تا بشنوم. حضرت فرمود:

روز استراحت، روز از بین رفتن غمها، روز ریختن گناهان، روز برکت، روز عافیت، روز گرفته شدن انتقام، روز بزرگترین اعیاد الهی، روز غدیر دوم، روز استجابت دعا، روز ندامت ظالم، روز قبولی اعمال شیعه، روز سرور شیعه، روز در آوردن لباس سیاه (اشاره به دو ماه محرم و صفر و هشت روز از ربیع الاول که ایام محسنیه و شهادت حضرت عسکری علیه السلام است که شیعیان و محبین این ایام را عزادار و مشکی پوش هستند)، روز هلاک منافق (عمر)، روز سرور اهل بیت، روز روشن شدن بدعت های گذاشته شده، روز دیدارها، روز عبادت، روز موعظه و پند پذیری، روز .......

حذیفه می گوید: از نزد امیر المؤمنین علیه السلام برخاستم و با خود می اندیشیدم: اگر هیچ پاداشی و اجری در نامۀ عمل من نباشد مگر فضیلت این روز، همانا این برای من کافی است.....

حذیفه می گوید: به پیامبر عرض کردم: آیا در امت شما کسی هست که حرمت اهل بیت شما را زیر پا گذارد؟! پیامبر فرمود: بله، ای حذیفه! شخصی از منافقین خود را بر امت رئیس می کند، و مردم را مجبور به اطاعت از خود می نماید، و لباس ذلت و خواری به تن می پوشد، مردم را از راه راست باز می دارد، (تفسیر و تأویل) کتاب خدا را تغییر می دهد، سنت و روش من را عوض می کند، فرزندانم را از ارث محروم می کند، اموال خدا را در غیر مکانش مصرف می کند، من و برادرم و وزیرم (امیر المؤمنین) را تکذیب می کند و دخترم را از حقش (فدک) محروم می نماید، پس او (فاطمه) بر علیه او (عمر) دعا می کند و خدای تعالی (اگرچه پس از چند سال) دعای او را مثل چنین روزی به اجابت می رساند.... (زمانی که عمر پس از ظلم های بسیار، قبالۀ فدک را از حضرت فاطمه با خشونت و هتک حرمت گرفت و آن را پاره کرد، حضرت چنین دعا نمودند: آنچنانکه قبالۀ فدک را پاره کردی.... خدا شکمت را پاره کند. خدای تعالی هم به دست فیروز شکم او را پاره کرد. الحمدلله رب العالمین).

حذیفه می گوید: پس از شنیدن فرمایشات پیامبر هیچ شکی از کفر عمر در دل نداشتم تا اینکه زمانی نه طولانی گذشت، پیامبر را به شهادت رساندند، شر و کفر و نفاق به میان مردم بازگشت، مردم (بخاطر بی دینی رؤساء) از دین برگشتند، معنای قرآن و دین را عوض کردند، بیت نبوت را به آتش کشیدند، شهادت و قضاوت امیر المؤمنین را زیر پا گذاشتند، فاطمه دختر پیامبر را تکذیب کرده اما یهود و نصاری را تصدیق نمودند، بر منبر رسول خدا به ناحق تکیه زدند، بر امیر المؤمنین بهتان و افترا بسته و برای قتلش نقشه ها می کشیدند، سیلی به صورت فاطمه زدند و فدکش را مصادره کردند.... آنگاه خدای تعالی دعای فاطمه را مستجاب نمود و عمر (بدست فیروز) به هلاکت رسید.

پدرم (حضرت جواد علیه السلام) فرمودند: حذیفة بن الیمان روز نهم ربیع الاول بر پیامبر صلی الله علیه و آله وارد شد. حضرت را دید که با امیر المؤمنین و حسنین علیهم السلام مشغول تناول غذا هستند. پیامبر پیوسته متبسم به آنان نظر می اندازد و میفرماید: بخورید به برکت این روز! مثل چنین روزی خدای تعالی دشمن شما را به هلاکت می رساند، و دعای مادر شما مستجاب می شود!! مثل چنین روزی کسی که همانند فرعون (نسبت به موسی و بنی اسرائیل) به اهل بیت من ظلم کرده و حق آنان را غصب نموده، مفقود می شود. مثل جنین روزی.....

در جلد سی و یکم بحار الانوار مرحوم علامۀ مجلسی حدیثی از حضرت هادی علیه السلام نقل می کند که مضمون آن چنین است:

با در نظر گرفتن آیات و روایات و شواهد دیگر، نتیجه می گیریم: عمر با ظلم هایی که به اهل بیت عصمت و طهارت کرد، مورد غضب آن بزرگواران و خدای متعال قرار گرفته و کسی که مورد نفرت و غضب خدا باشد از رحمت او دور مانده و مورد لعن او قرار می گیرد، و چنین کسی مورد نفرت مؤمنین است و روز هلاک و مرگ او روز شادی و سرور مؤمنین خواهد بود و آن روز را عید می دانند.. نه تنها مؤمنین بلکه خدای تعالی آن روز را عید قرار داده.

حضرت رسول صلی الله علیه و آله در زمان حیاتشان خبر هلاک عمر را دادند و فرمودند: خدای تعالی به من فرمود: ((یا محمد! إنّی قد جعلت ذلک الیوم عیداً لک و لأهل بیتک و لمن تبعهم من المؤمنین و شیعتهم....)) ای محمد! همانا من آن روز  (روز هلاک عمر) را برای تو و اهل بیتت و هرآنکس از مؤمنین و شیعیان که پیرو اهل بیت تو هستند، عید قرار می دهم....

خدای متعال در قرآن کریم می فرماید: ((إن الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخرة و أعدّ لهم عذاباً مهینا)) همانا کسانی که خدا و پیامبرش را مورد آزار قرار می دهند، خدا در دنیا و آخرت آن ها را مورد لعن خود قرار می دهد و عذاب خوار کننده ای برای آنان مهیا نموده است.

و پیامبر صلی الله علیه و آله مکرر فرمودند: کسی که فاطمه را آزار دهد مرا آزار داده، و کسی که مرا آزار دهد خدا را آزار داده است و...... و همچنین فرموده اند: إحفظونی فی عترتی و ذریتی.... ألا لعنة الله من آذانی فیهم. حرمت مرا نسبت به اهل بیت و فرزندانم حفظ کنید.... خدا لعنت کند کسی را که مرا نسبت به آنان آزار دهد. و همچنین حدیث مشهوری که در کتب شیعه وبکری (پیروان و محبین ابوبکر) نقل شده است که مکرر میفرمودند: ((فاطمة! إنّ الله یغضب لغضبکِ)) فاطمه! همانا خدا با غضب تو غضبناک می شود!! این حدیث نشانگر مقام والای حضرت فاطمه است، زیرا ملاک غضب خدای تعالی غضب فاطمه است!! و در کلامی ابن حدید عالم بکری در شرح نهج البلاغه میگوید: همانا فاطمه از دنیا رفت و حال آنکه بر ابوبکر و عمر غضبناک بود و با آن ها تکلم نکرد!!