باقری باقر جنگ بود
تجدید میثاق با آرمانهای شهید غلامحسین افشردی(حسن باقری) -نابغه دوراندفاع مقدس- پنج شنبه ساعت14واقع در قطعه24 گلزار شهدا تهران؛ برسر مزارایشان

 

قرار ما 5 شنبه  7 بهمن مزار شهید باقری ساعت 14
به مناسبت سالروز شهادت سردار شهید حسن باقری(غلامحسین افشردی)
........
یه تجمع دوستانه و صمیمانه بین كسائیكه دوست دارن سالروز شهادت سر مزار شهید باقری باشن....
سعی می كنیم مادر شهید باقری رو هم بگیم تشریف بیارن.... البته اگر نشد .. ناراحت نشین.....
.............
همه هم دیگرو خبر كنن.... ببینیم كیا  پای كار هستن ها....
...............
كسی دیر نیاد.. ساعت 14.......
هر كس میاد اعلام كنه .... ببینیم چند نفریم... به دوستان پیام بفرستید.. كلوبی و خارج از كلوب
..........
هر كه دارد هوس كربلا بسم الله.... یا علی
قطعه 24- ردیف 80-شماره 24

 

سخنان و خاطرات مادر سردار سرلشکر پاسدار شهید غلامحسین افشردی (حسن باقری)

 

با سلام و صلوات بر روح مطهر امام (ره) و ارواح مطهر شهدای حق علیه باطل و پوزش از خانواده های محترم شهیدان و تشکر از دست‌اندرکاران کنگره بزرگداشت شهدای تهران، آنچه گفتنی بود برادران فرمودند. فکر نمی‌کنم که دیگر چیز مهمی باشد که این حقیر عرض بکنم، جز چند نکته کوتاه و آن هم باز تکراری خواهد بود از روحیه ایشان از کودکی تا جنگ.
ابتدا کودکی ایشان؛ همانطور که مستحضر هستید به دنیا آمدن ایشان که خداوند مثل اینکه برای خودش انتخاب کرده بود که مصادف بشود با سوم شعبان روز تولد امام حسین (ع) و بعد در همان خط پیش برود. در نهاد ایشان عشق به ائمه طاهرین (ع)، انبیا و اولیا (س) نهاده شه بود ایشان از همان نوجوانی، کودکی، عاشق جلسات مذهبی، قرآن، حدیث، اخبار، روایات و هیدت و مسجد و نماز جماعت بودند. همانطور که سنش بالا می‌آمد نماز اول قوت، اهمیت به نماز اول وقت به‌طوری که وقتی ایشان را من بیدار می‌کردم بطوری ایشان از جای می‌جست که بعضاَ من ناراحت می‌شدم. فکر می‌کردم ایشان را بد صدا کرده‌ام که این‌طور برای نماز شتابزده بلند می شود بعد دیدم نه از آن علاقه و ایمانی که به نماز دارد اینطور می‌شتابد برای نماز. هرجا صداری اذان می‌شنید، دیگر طاقت از دست می‌داد. دائم‌الوضو بودن ایشان و بی‌اعتنا بودن ایشان به دنیا زا خصوصیات ایشان بود. البته این را باید عرض کنم تمام شهیدان وقتی پای صحبت هر مادری بنشینی،‌ همین صحبت‌ها هست، واقعاً شهدا همه‌شان برگزیده هستند. خداوند اینها را برای خودش انتخاب کرده ولی خوب، حسب‌الامر، این حقیر باید چند نکته‌ای را یادآور می‌شدم اینکه دائم‌الوضو بودن ایشان و ایمانی که به اهل بیت (ع) داشتند بالاخص امام حسین (ع) و امام زمان (ع) و بعد خصوصیات دیگر ایشان. علاقه به پدر، ماد، اقوام و احترام خاصی که به پدر و ماد، علما و بزرگان داشتند. هر موقع ایشان می‌آمد دست پدر را می‌بوسید و می‌خواست برود دست پدر را می‌بوسید، بی‌اعتنایی به دنیای ایشان نه به این صورت که واقعاً دنیا را دوست نداشته باشد، خوبیهای دنیا را دوست نداشته باشد، نه، دوست داشت. خداوند دنیا را خلق کرده برای بندگانش ولی اسیر دنیا نبود. نمی‌خواست هم اسیر دنیا بشود، ولی خوب و تمیز زندگی می‌کرد. خوب زندگی می‌کرد. برای خانواده‌اش زندگی راحتی آماده می‌کرد.
علاقه به ولی فقیه، واقعاً ایشان مرید واقعی بود، به طوری که ایشان وقتی اولین فرزندش یعنی تنها فرزندش می‌خواهد به دنیا بیاید، ایشان چون جلسه خصوصی و گزارش منطقه را به حضور امام رحمه الله علیه داشتند، رها می کنند و به تهران می‌آیند. وقتی این حقیر سؤال کردم شما چطور رها کردید در حالی که همسرت آن حال را داشت. ایشان به من گفت فرزند را خدا داده خودش هم حفظ می‌کند من کاره‌ای نیستم. بعد از خصوصیات ایشان توکل بر خدا، صمیمیت، ایمان، اعتقاد، نظم و انضباط در کار، خوشرویی، صبر در مصائب و گرفتاری‌ها؛ گرفتاری‌ها را به هیچ می‌گرفت. عشق واقعی بود و عشق به بسیجی‌ها داشت. یکی از خصوصیات واقعاً بارز ایشان عشق به بسیجی‌ها بود. همیشه می گفت جنگ را بسیجی پیش می‌برد ما کاره‌ای نیستیم. بسیج بازوی اصلی ماست و شهادت‌خواهی، واقعاً وقتی به ما می رسید می‌گفت دعا کنید من شهید بشوم. برای اینکه اگر روز قیامت این مادران بسیجیها جلوی من را بگیرند، این پدران بسیجی‌ها جلوی من را بگیرند، بگویند شما فرزندان ما را فرستادید شهید شدند خودت ماندی من چه جوابی دارم بدهم. واقعاً من جواب ندارم بدهم. عشق به امام حسین(ع) تا آنجا ایشان را می‌برد که وقتی ایشان می‌خواهد شهید بشود و عشق به حضرت مهدی سلام‌الله علیه همینطور یاحسین و یا مهدی می‌گوید و جان به جان آفرین تسلیم می‌کند. خانواده‌های شهدا ناراحت نباشید، مادران شهدا ناراحت نباشید، ایشان و شهدای ما در دامن امام حسین (ع) جان دادند. خداوند ان شاءالله به ما توفیق بدهد که پیرو راهشان باشیم و از خدا می‌خواهیم به رهبر عزیزمان طول عمر و سلامتی عنایت بفرماید. تشکر از حضور همه حضار محترم. والسلام. صلوات

 

منبع : www.harimeyas.ir

آره  فهمیدی؟
حالا که چی؟

الان یعنی می خواستی بگی با حاج خانوم تماس داری؟ خب باشه فهمیدیم (    )

اره
 حاج خانمم میگفتن آقا محمد اینقدر شبیه بودن که  دیگه هر جا میرفتن نمی پرسیدن تو کی هستی  از شباهتشون به شهید باقری میدونستن این دو برادر هستن
فداشون

ایول چه شبیه هم هستن

 

نفر دوم از سمت راست شهید حسن باقری فاتح خرمشهر میباشد.

نفر اول از سمت چپ برادر کوچکتر ایشون محمد باقری هستند که هم اکنون درسمت سرلشکر  در واحد اطلاعات عملیات قرارگاه خاتم درحال انجام وظیفه به انقلاب و میهن هستند.

ناگفته های از جنگ به روایت شهید حسن باقری + لینک صدا

بعد از عملیات طریق‌القدس، عملیات دزفول خیلی عملیات گسترده‌ای بود که سپاه استعداد خودش را از 4 تیپ به 14 تیپ رسانده بود و ما در فاصله یک ماه، 10 تیپ اضافه کرده بودیم. در حالی‌که مسئله‌ای به‌عنوان چزابه هم برای ما وجود داشت. مسئله چزابه حداقل یک ماه عملیات ما را عقب انداخت. ما در چزابه، به اندازه عملیات طریق‌القدس شهید دادیم، حدود هزار و خورده‌ای در چزابه شهید دادیم. در حالی‌که نگاه که می‌کردی هیچ چیز نبود که به چشم بیاید.

عراق یک سری جیش الشعبی آورده بود. صبح یک تیپ را می‌زد به خط، بعدازظهر یک تیپ را می‌زد به خط. در این رمل‌های نبعه اگر رفته باشید، اگر هم نه، حالا می‌برم ببینید. از پایین می‌خواستی بروی بالا، 20 متر جا، 20 دقیقه طول می‌کشید. هر قدم که می‌گذاشتی اگر 20 سانت بود 15 سانت برمی‌گشتی پایین. رمل بود. رملی که یک ذره روی هم قرار نمی‌گرفت و فشار شدیدی که روی بچه‌ها بود. جنازه سر راه بچه‌ها بود؛ جنازه بچه‌ها. حالِ این‌که این جنازه را به اندازه 1500 متر بردارند و بیاورند عقب و بگذارند در ماشین، نداشتند. می‌خواستی بروی نبعه، عراقی‌ها زیر تیر مستقیم کلاشینکف روی جاده یعنی خودمان که داشتیم می‌رفتیم، با این‌که ما کم می‌رفتیم، زیاد نمی‌رفتیم و بچه‌هایی که در خط بودند بیشتر درگیر بودند، موقعی که می‌رفتیم من خودم این‌طور رانندگی می‌کردم؛ کله‌ام را می‌گرفتم روی زمین.

یک چنین فشارهایی را بچه‌ها تحمل می‌کردند. نفر می‌ساختند. 30 گردان، ما در چزابه مصرف کردیم. در حالی‌که در ارتش بیشتر از 4 گردان نداشتیم و تقریبا نصف نیرویی که ما برای عملیات دزفول آماده کرده بودیم، در قضیه چزابه مصرف شد در حالی‌که در سطح مملکت هم هیچ به حساب نمی‌امد. جنازه بود که می‌رفت سراسر کشور. برای مملکت هم سئوال بود که بدون عملیات این جنازه‌ها چه مفهومی دارد و جواب این‌ها به‌عهده سپاه بود. یک تیپ ارتش را ما از لشکر77 گرفتیم که وارد عملیات کنیم. 2 تیپ سپاه، یک تیپ ارتش، ما شب وارد عملیات شدیم، 12 ظهر فرداش فرمانده تیپ آمد گفت از تیپ من چیزی نمانده اگر بکشید عقب دیگر تیپی نیست.

ما گردان را 4 روز در خط نگه داشتیم در حالی‌که گردان نه سازماندهی تیپی داشت، ولی دیگه از قاموس تیپی درآمده بود. یک چنین فشاری در چزابه در حالی‌که عراق می‌دانست ما در دزفول داریم آماده عملیات می‌شویم در حالی‌که در عملیات دزفول 14 تیپ درست کردیم به اضافه واحدهای کمتر از تیپ.

در عملیات دزفول به بعد، دیگر ما اون کادرهایی که تربیت کرده بودیم و آن نفراتی که به‌عنوان مسئول تیپ و گردان به آن کسانی که می‌توانستند نیرو آماده عملیات کنند ما آن نیروهایمان تحلیل رفت. در هر عملیاتی شهید می‌دادیم. بدون این‌که زمینه ساختن نفر وارد برای اینکار داشته باشیم، چون دیگر بچه‌هایی که از قدیم آماده بودند، همان‌ها بودند. بقیه، کسانی بودند که خوب، جدید بودند و زمینه هم آن‌طور نبود که عراق ناآشنا باشد به جنگ و ما امکان این‌که بچه‌ها را بفرستیم شناسایی و کار رویشان انجام دهیم. خودشان روی خودشان کار می‌کردند. حداکثر 2شب، 3 شب، 4شب، 5 شب می‌شدبروی شناسایی. بعد اگر دیگر می‌رفتی شناسایی دیگه لو می‌رفت. چون عراق آن‌قدر خاکریز زده بود، مین کاشته بود، خندق کنده بود و امثال این قضایا را ایجاد کرده بود. دیگر زمینه ساخته شدن نفر به اون قوت قبلی نبود. بعد هم فاصله‌ای نبود به آن عملیات.

می‌گویم ماه، هشت ماه طول کشید که چنین نیروهایی را، البته خودشان روی خودشان کار کرده بودند. عملیات فتح‌المبین به خوبی انجام شد. عملیات طریق‌القدس و قضیه آزاد شدن اهواز از برد توپخانه و قضیه خرمشهر می‌شود گفت که مهمترین ضربه‌ای بود که نیروهای کادر در همه عملیات‌ها تحمل کردند و بعد از عملیات بیت‌المقدس که خوب دیدیم چه اثرات سیاسی و غیر سیاسی چه در داخل مملکت و چه در خارج از مملکت داشت که مسئله نفت و اختیارش را به دست جمهوری اسلامی داد. مسئله تقسیط رژیم مطرح شد. مسئله قراردادهای ارگانی مطرح شد و مسئله بهتر کارکردن مجلس و غیره و ذلک، مطرح بود.

 این‌ها همه‌اش به یمن خون شهدا بود. یعنی تا قبل از عملیات فتح‌المبین عراق می‌گفت، عملیات آبادان یک اشتباه نظامی بود که ما کردیم و عملیات بستان هم یک ده کوره بود. جایی نبود که ایرانی‌ها بگیرند. ولی سیر این 5 عملیاتی که در فاصله کمتر از 8 ماه، 9ماه با استعدادی که اول 5هزار نفر بوده و بعد آمده رسیده به 60000 نفر.

60000 نفر در قاموس یک ارتش کلاسیک، اگر شما بخواهید حساب کنید، هر لشکر هم اگر عمل کننده‌اش 5 هزار نفر حساب کنند، که نیست، لشکری که عمل کننده‌اش 5 هزار نفر باشد، می‌شود 1 لشکر. 12 لشکر در سیر 3 عملیاتی که خودش در حدود 5 و 6 لشکر بوده، مسئله ساده‌ای نبوده است.

تهیه و تنظیم: مرتضی مهاجر

دانلود صدای شهید باقری

جانشین مؤسسه تفحص سیره شهدای كشور گفت: زمانی كه خرمشهر آزاد شد، شهیدحسن باقری تمام فرماندهان جنگ را جمع كرد و گفت: «ما خرمشهر را فتح نكردیم بلكه خدا آن را آزاد كرد».

حجت‌الاسلام حسین جوشقانی عصر پنجشنبه در مراسم بزرگداشت حماسه سوم خرداد كه توسط پایگاه حضرت سكینه (س) در امامزاده یحیی (ع) سمنان برگزار شد، اظهار داشت: موفقیت و پیروزی در عملیات دوران دفاع مقدس رمز و رموزی داشت كه شاه‌كلید آن توجه خاص و كامل به خدا بود.

وی ادامه داد: در عرصه دفاع مقدس فقط خدا بود و وقتی انگیزه‌ها الهی می‌شد و ثروت مطلق خدا بود و كمالات و سجایا و فضایل منتهی به خدا می‌شد، آنگاه انسان‌ها بی‌كران می‌شدند.
جانشین موسسه تفحص سیره شهدای كشور ادامه داد: فرق شهدا با ما در این بود كه آنها فقط به خدا متصل بودند در حالی كه بعضی از ما گاهی اوقات نگاهمان به نفوذ و زبان و كلام دیگران بیشتر از نفوذ خداست.

جوشقانی افزود: كسانی كه خدایی می‌‌شوند و فقط به خدا توجه می‌كنند، صاحب عزت خدایی می‌شوند.

وی گفت: زمانی كه در شب عملیات «خیبر»، رزمندگان به خط زدند و هزاران هزار گلوله آنها را تهدید می‌كرد و هیچ پناهگاهی برای آنان نبود و دوربینی وجود نداشت كه تصاویر استخوان‌های جدا شده آنها را ضبط كند، چه امری سبب می‌شود كه امروز در آستان حق جبین خود را بر خاك گذاریم و التماس كنیم كه ای شهید گمنام دست ما را بگیر و مشكل ما را حل كن و هر كس به خدا متوسل شود، ثمره آن عظمت و عزت و ماندگاری است.

جانشین موسسه تفحص سیره شهدای كشور اضافه كرد: رنگ الهی، و انگیزه الهی ماندگار است و از این رو بود كه امام شهدا فرمود: «خرمشهر را خدا آزاد كرد».

جوشقانی ادامه داد: مبدأ ما خداست و در فضای عملیات بیت‌المقدس این موضوع به طور كامل محسوس بود به طوری كه زمانی كه خرمشهر آزاد شد، شهیدحسن باقری تمام فرماندهان جنگ را جمع كرد و گفت كه «ما خرمشهر را فتح نكردیم بلكه خدا آن را آزاد كرد».

وی تصریح كرد: هر زمان كه رنگ و یاد خدا كمرنگ می‌شد، با شكست مواجه می‌شدیم. پیروزی ما الهی بود و هر آنچه در جبهه رقم می‌خورد، رنگ و بوی خدایی داشت.

جانشین موسسه تفحص سیره شهدای كشور بیان داشت: وقتی انسان‌ها به خدا ملحق می‌شوند و اعمالشان رنگ و بوی خدا را پیدا می‌كند مانند قطره‌ای می‌مانند كه به اقیانوس می‌پیوندند.

جوشقانی ادامه داد: دومین كلید پیروزی فتح خرمشهر و دفاع مقدس، معادباوری است.
وی توسل به ائمه معصومین (ع) و التزام عملی به ولایت و رهبری حضرت امام (ره) را از كلیدهای دیگر پیروزی رزمندگان برشمرد.

جانشین موسسه تفحص سیره شهدای كشور افزود: در دوران دفاع مقدس، رزمندگان حاضر به زمین ماندن حرف امام (ره) نبودند و با مقاومت و دلاوری از خاك كشور دفاع كردند اما چگونه امروز كسانی كه مدعی همراهی و سرباز امام (ره) هستند و خود را در خط امام می‌دانند، حاضر به پیروی از خط امام و میراث ایشان كه ولایت فقیه باشد، نیستند.

جوشقانی افزود: آنها از ولی زمان اطاعت نمی‌كنند و در حوادث پس از انتخابات به طور واضح موضع خود را روشن نكردند و اقداماتی را انجام دادند كه دشمنان قسم خورده این انقلاب امثال اوباما، سلطنت‌طلب‌ها، منافقان و بازیگران مبتذل سینما خشنود شوند.

وی تصریح كرد: در آن زمان، رزمندگان و شهدا فرمان امام (ره) را اجابت كردند ولی چه شد كه امروز تمثال حضرت امام (ره) را در مقابل چشمانمان پاره و بعضی از خواص سكوت اختیار می‌كنند.
جانشین موسسه تفحص سیره شهدای كشور خاطره‌ای از شهیدمحمد معماریان نقل كرد و گفت: مادر شهید در آستانه دهه اول محرم پایش می‌شكند و همان روزی كه پایش را گچ می‌گیرد، به سر مزار فرزندش می‌رود و همان شب در خواب فرزندش را می‌بیند كه به او می‌گوید امروز كاری با من داشتید.

جوشقانی افزود: مادر شهید پاسخ می‌دهد پایم شكسته و نمی‌توانم مانند هر سال در مراسم امام حسین (ع) خدمت كنم. شهید دستمالی را از جیب خود درمی‌آورد و می‌گوید سه شب قبل نزد ارباب بی‌كفنمان امام حسین (ع) بودم و ایشان این دستمال را به من دادند و من برای شفا روی پای شما می‌گذارم.

وی افزود: مادر شهید می‌گوید وقتی از خواب بیدار شدم. دستمال هنوز روی پایم بود و عطر عجیبی در اتاق پیچیده بود. فردا نزد مرحوم آیت‌العظمی گپایگانی رفتیم و قبل از اینكه چیزی به او بگوییم دستمال را بر سر و صورت خود مالید، از ایشان سئوال كردیم آیا جریان این دستمال را می‌دانید، فرمودند این دستمال بوی عطر تربت جد غریبم را می‌دهد.