هزار ساله کوچه ها پر می شه از عطر یاس

                                  اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس

دل غنچه ها رو نشکن که تره سبز بهار

                                      وقتی غصه اش می گیره رنگ زمستون می گیره

دست تو تو دست من بود دلت اما جای دیگه

                          تو خودت خبر نداری اما چشمات اینو می گه

دو باره دلم واسه حرمته چشمات تنگه                   

دوباره  این دل دیونه  واست دل تنگه