یک روز میدونم بی خبر سرزده از راه میرسی

چون خسته از بیدار شب با صبح فردا میرسی  با صبح فردا میرسی

یا رب مباد که گدا معتبر شود

گر معتبر شود ز خدا بی خبر شود

دو تا دستام مركبی ، تموم شعرام خط خطی

پیش شما شازده خانوم منم فقیر پاپتی !!!

((ی)) بده !

شبی كه پر شده بودم ز غصه های غریب

به بال جان سفری تا گذشته ها كردم

چراغ دیده  بر افروختم به شعله ی اشك

دل گداخته را جام جان نما كردم

من نگاهت میخواستم که قشنگترین غزل بود

صحبت از فاجعه عشق با من از روز ازل بود.

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

دوباره این دله دیوونه واست دل تنگه

سلام

میروم دور از تو با دنیای خود خلوت کنم

باید اخر من به این بیگانگی عادت کنم

من یه عاشق غریبم با دلی خون و شکسته

اشک من اشک غروبه رو تن پیچک خسته

هر مصیبت که شد آغاز تو مرا بردی از آن راه

                                                       تو به هر در زدی انگشت و گذشتم من از آن در

روزای خوب شکفتن یادمه             پیش کوه اسم تو گفتن یادمه

هو باور ندارم رفتن تو

دست خاك سرد سپردن تن تو

نگو دیره نگو دیره               من از این فاصله ها بجوری گریم میگیره