عروسک

می سوزم و می سوزم با زخم تو می سازم
با هر غزل چشمت من قافیه می بازم
پیش از تو فقط شعرم معراج غرورم بود
ای از همه بالاتر اینک به تو می نازم
این سفره ی خالی را تو نان غزل دادی
ای پر برکت گندم من از تو می آغازم
من اهل زمین بودم فواره نشین بودی
با دست تو پیدا شد بال همه پروازم
از شینم هر لاله اسب و کوزه پر کردم
با عشق تو رادیدم تا اوج تو می تازم
هیهای مرا بشنو اسب و من دل خسته
من چاوش بی خویشم با هق هق آوازم
راه سفر عاشق از گردنه بنداز پر
نا مردم اگر با خون این باج نپردازم

Sattar

خواب نما

تویی که اومده بودی از همیشه

                                         روی بیگانه نداری گفتم این اومده خویشه

رمز و راز زندگیمو هرچی بود خوندم و خوندم

                                         هرچی داشتم و نداشتم زیر سقف تو نشوندم...

محشره،حرف نداره،آخرشه  .

تکیه گاه........

ای همه آرامشم از تو پریشانت نبینم

 چون شب خاکستری سر در گریبانت نبینم....

.

.

.

تکیه کن بر شانه ام ای شاخه ی نیلوفری رنگ

تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

من هر وقت هر کدوم از آهنگای ستارو که گوش میدم هر احساسی که تو اون لحظه دارم به اوج خودش میرسه

سلام ، صدای بارون ، می خ.نه

ساعت عزیمت تو میشه انتها نباشه ...

کوله بار سهم من رو شونمه  ، کوله باری که پر از شکستنه ...

روح من آن کوه است ، دلم آن قلعه سخت - که ندارد به درون ترس شکست ...

از فریب بیشمار زندگی ، آخ که باختم در قمار زندگی - ...

خیلی زیادن ، خیلی

سلام ای كهنه عشق من كه یاد تو چه پا برجاست .........

من از دست تو بردم  شکایت به قناری

                         که من آواز عشقم ولی باور نداری