«هنگامی که گئوماتا را کشتم،
مردی به نام آسینه پسر اوپدرمه در عیلام شورش کرد؛
سپس تمام عیلامیان شوریدند و به آسینه پیوستند، آسینه را گرفتند و به نزد من آوردند، من او را کشتم … یک مرد بابلی به نام ندین تبیره پسر آینایره در بابل شورش کرد. تمام بابلیان با ندین تبیره همدست شدند. من خود به بابل رفتم به خواست اورمزد، هم بابل و هم ندین تبیره را گرفتم و سپس ندین تبیره را در بابل کشتم …


همان زمان که در بابل بودم این مردم علیه من شوریدند:

پارس،
عیلام،
ماد،
آشور،
مصر،
پارت،
مرو،
ستغیدیان،
سکاییان…
دستور دادم بروید و آن‌هایی که مرا نمی‌خواهند درهم بکوبید.
فرورتی را دستگیر کردند و به سوی من آوردند. بینی، گوش‌‌ها، زبان او را بریدم، یک چشم‌اش را درآوردم و بر درگاه من بسته شد تا مردم و سپاهیان ببینند و آن‌گاه به مقعد او تیر فرو کردم و سرانجام در درون اکباتان به دارش زدم»


(پییر لوکوک، کتیبه‌های، هخامنشی، ترجمه کتیبة بیستون، گزیدة مختصر شده)