ویکتور وازارلی از هنرمندای بزرگ سبک آپ آرت بود ، کارهای وازارلی مثل یه بازی فکری با استفاده از خطاهای بینائی تصاویری رو به وجود می آورد که در اونها حس عمق ، حجم مجازی و میدان حرکت تصاویر ، به بیننده القاء میشد.  ، این نقاشی های انتزاعی فقط دقت چشمها رو میطلبه همین!  کارهایی که همه به سادگی از دیدن و درک اون لذت میبردن بدون اینکه معلومات قبلی یا سابقه‌ی ذهنی لازمه ی اون باشه. البته باید به این نکته هم اشاره کرد که وازارلی عمیقاً به وجوه علمی نقاشی‌هاش توجه داشت ، در ورای هركدوم از نقاشی‌هایی كه می‌كشید، فلسفه‌ای نهفته بود. 
سبک دالی درست برعکس وازارلی چارچوب ها و قواعد علمی رو میشکنه ، تمام اثر با عنصرهای وهم و خیال پیش میره و هیچ قاعده ی خاصی اونو در بند نمیکنه ، هر بیننده ای میتونه با توجه به ذهن خلاق و اندیشه ی خودش تعبیرهای مختلفی از اثر داشته باشه ، دقیقا کارها یه تناقض واقعی بین رویا و واقعیته!  ترکیب و مجاورت غیر عادیه اشکال بصورت خاص. درست نقطه ی مقابل کارهای هنرمندی مثل وازارلی.

" حالا جایزه چی هست؟! "