كسی نگفت از میان توفان چگونه آن شب گذشته بودی

زگردباد و تگر گ و باران، چگونه آن شب گذشته بودی

كسی نگفت از میان آتش، میان آن شعله های سركش

بهانه دردل، شراره در جان، چگونه آن شب گذشته بودی

نه ردپایی، نه گردراهی، فقط تفنگی شكسته دیدم

توپیچان از كنار یاران چگونه آن شب گذشته بودی

به بال سرخت كه بسته بود آن نشان پرواز آسمان را

بگو كه از خط و خون یاران چگونه آن شب گذشته بودی

كسی نگفت از دل هیاهو ز خون و سنگر ز موج و باران

 تو بی فراز از نهیب توفان، چگونه آن شب گذشته بودی

فقط شنیدم كه بال خود را گشادی از این كرانه رفتی

 كسی نگفت از فراز میدان چگونه آن شب گذشته بودی .

 گرفتم از تو سراغ، گفتند گذشتی از شب، شهاب گونه

و من به حیرت كه با شهیدان، چگونه آن شب گذشته بودی

 شلمچه بود و نگاه تیزت، كه می گشودی به دیده بانی

 چه گویم اما به شوق ایمان، چگونه آن شب گذشته بودی

چو ابر وباران ره تماشا گرفته بودش اشك و خون چشمم

ندیدمت بالبان خندان، چگونه آن شب گذشته بودی.