نام کلوب :ساقی
نام انگلیسی : saghi
تاسیس : 7 مرداد 1384
97 عضو ، 14 بحث ، 49 آلبوم

ساقی

تبلیغات

__
عنوان بحث
رمضان میعاد خدا و انسان
23 مهر 85 - 05:09



دل را در چشمه «طاعت» باید جلا بخشید، قلب را باید با یاد خدا صفا داد، نفس را با ریسمان تقوا باید مهار كرد، بدن را باید به مشقت پرهیزكاری عادت داد، فكر را باید برای خدا خالص كرد، زندگی روزمره را باید باب طبع و پسند و رضای حق ساخت و ... چه فرصتی بهتر از رمضان!؟
    خداوند هم برای پذیرش بندگان، اوقات و شرایطی را امتیاز بیشتری داده است. از مكانها، مسجدها را، بخصوص مسجدالحرام را؛ از روزهای هفته، جمعه را؛ از ساعات شبانه روز، اواخر شب و طلوع فجر را و از ماههای سال رمضان را، رمضان، ماه ضیافت خداست.
    خداوند میزبان است و بندگان او میهمان. و نیایش قرب، وسیله پذیرایی و قلبهای روشن، فدیه بندگان به آستان خداوند است.
    و دیدگان اشكبار و دلهای امیدوار، سرمایه عابدان.
    و لبهای مترنم به ذكر خدا و تلاوت قرآن، زمزمه گر این بزم عشق ...
    رمضان ماه گریز از خویش و التجا به خداست.
    رمضان ماه هجرت از سیئات به حسنات است.
    فصل بازیابی خود گمشده است. ایام تقویت اراده و مهار زدن به تمنیات است.
    داشتن و نخوردن، یافتن و پرهیز كردن، قدرت داشتن و انجام ندادن، بر خواهش دل جواب نه گفتن.
    اینها ... اینها ... حاكمیت انسان را بر اراده و تسلط بر نفس تقویت می كند.
    آن كس كه بنده نفس است، یا مغلوب هوس، یا محكوم شهوت، یا مطیع شكم، هرگز نمی تواند به مقام «متقین» و «زاهدان» كه مقام «آزادگی» و «وارستگی» است، برسد.
    آه ... كه راه پر خطر است و حرامیان در پیش!
    راه، دور است و رهتوشه، كم
    مگر ابلیس وسوسه گر می گذارد؟
    مگر نفس اماره دست بردار است؟
    سپری باید برداشت از روزه و سلاحی باید برگرفت از دعا؛ و برای درستی عمل و وارستن از بردگی و نجات از هلاكت، كلید رهگشایی و درگشایی باید داشت از تقوا و باید آماده جهادی بزرگ شد با دشمنی بزرگتر و خطرناكتر از همه دشمنان كه این نفس است تا با هموار شدن راه به قرب حق رسید و با برطرف شدن مانع، بهتر و بیشتر و سریع تر، راه معنی را طی كرد.
    به قول حافظ:
    جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی
    غبار ره بنشان تا نظر توانی كرد
    تو كز سرای طبیعت نمی روی بیرون
    كجا به كوی حقیقت گذر توانی كرد؟
    خداوند ضیافت رمضان را برای همین گسترده است.
    «... لعلكم تتقون ایاماً معدودات» ماه رمضان ماه قرب است، ماه یافتن و رسیدن است.
    تو كه عمری تشنه آب حیات بودی و عطش یافتن داشتی و همچون آهویی رمیده یا غزالی حیران، در كویر، سراغ چشمه ای و سایه ای می گشتی تا لختی بیاسایی و آرام گیری و سیراب شوی، اینك رمضان همان است كه می جستی، همان سایه آرامش بخش است، همان چشمه زلال است، همان پاكساز دل و جان است. روح عطشناكت را سیراب كن. خود را در این ماه بشناس، تا خدا را بشناسی.
    خدا را بشناس تا از كمند خود رها گردی و به خدا برسی...
    امام سجاد(ع) می فرماید: «ستایش از آن خدایی است كه یكی از راههایی را كه پیمودنش انسان را به رضوان حق می رساند، ماه رمضان قرار داده است. ماه روزه، ماه اسلام و قیام، ماه پاكی و پاكسازی و گزینش، ماه نزول قرآن ... »
    روزه اگر آنگونه باشد كه خدا خواسته و پیامبر(ص) توصیه فرموده و امامان تعریف كرده اند، انسان مؤمن به جایی می رسد كه به فرموده امام صادق(ع) خواب روزه دار عبادت است و سكوتش تسبیح و عملش مقبول و «دعایش مستجاب».
    روزه، سازنده انسان و مهار كننده قوه غضب و شهوت است.
    از پیامبر(ص) نقل شده است: «همانگونه كه خون در اندام انسان جریان دارد، شیطان هم در فرزندان آدم جاری است، پس با گرسنگی كشیدن، گذرگاههای شیطان را تنگ سازید.»
    آری ... مصیبت زده كسی است كه رمضانی بر او بگذرد و او در خود و در اندیشه و عملش و در عبادت و اخلاقش تحولی پیش نیاورد.
    رمضان، فرصت مناسبی برای محاسبه، به خود پرداختن و به خدا رسیدن است. از لحظه لحظه اش، از هر روز و شبش باید سود برد.
    امام زین العابدین(ع) چنین نیایش می كند: خدایا، همراه با ناپدید شدن هلال این ماه گناهان ما را نیز محو گردان و با به پایان رسیدن روزهایش از لغزشهای ما در گذر، به گونه ای كه وقتی این ماه تمام می شود، ما از خطاها تصفیه شده و از سیئات خالص گشته باشیم ... »
    رمضان، فرصتی برای خودسازی است.
    برای آگاهان و هشیاران موقعیتی مناسب است تا بذر جان را در مزرعه «لحظات» و «ایام» بارور كنند و با آب «اخلاص» آن را برویانند و به ثمر برسانند.
    گرچه روزه یادآور سختیها و گرسنگیهای محرومان و بینوایان است؛ گرچه رمضان، تجربه عینی و ملموس تهیدستان و گرسنگان است، لیكن هدف اصلی، پاكسازی جان و تطهیر قلب و تصفیه باطن و تقویت اراده و تمرین اطاعت و تجربه عبودیت و غلبه بر شكم و شهوت است. و اینها در صورتی فراهم می آید كه سراسر وجود انسان و تمامی اعضای او، روزه دار باشد وگرنه حاصل روزه فقط گرسنگی و تشنگی خواهد بود و دیگر هیچ.
    امساك و خودداری از خوردن و آشامیدن، كمترین مرحله روزه است. قلب روزه دار باید از پرداختن به غیر از خدا دوری كند و از ذهن و دل و اندیشه و همت و اراده و نیت صائم جز او كسی دیگر و چیزی دیگر نباشد و ظرف قلبش جز محبت و یاد خدا چیزی در بر نگیرد و این مرتبه صدیقان و اولیاءا... است كه در این ماه بیش از همه وقت به معیاد خدا می روند. 


    و وعده گاهشان، سحرهای رمضان ... و شبهای قدر است ...

پاسخ ها
ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
1
3 آبان 1385 ساعت 19:18
رمضان یعنی پیوند با خدا و اهل او
__