ایران من)
ای ســرزمین عاشــقان ، ای مـرز خـوبان جهان
مهر تو با خونم عجین،عشقت بود در روح و جان


در پهــنه گـیتی نگــر ، چـون اختــر تـابـان تـویی
در وسعت خـاکت نگـــر ، لطف خـدا باشـد عیان


نـام بلــــندت تـا ابـــد ، بنشـــسته بـر ایـوان دل
ایـران مـن ، ایـران مـن ، نـامت بمــــانـد جـاودان


ای مهــد مـردان دلــیر ، ای ســـرزمین لالـه هـا
در دامـن زنهــــای تـو ، عــزّت گــــرفتــه آشـیان


در هر قدم از خاک تو ، خیــزد گل عشــق و وفا
هم دشت وکوه وجنگلت،هم خاک توگوهرنشان


ای تـار و پودم ای وطن ، ای پر صـــفا ایـران مـن
دریایی از شــعر «رهــا» ، در وصف تو گردد روان

____________________((رها))

ای مضمون آب وآینه ،

ای نجابت سبز،

ای رایحه صبح ،

خورشید رو به تو نماز می گذارد

ومهتاب بر بوریای ساده تو به تمنا می نشیند.

ای بلندای قامت سپیده !

ای مفهوم سبز ولایت !

ای زهره !

ای زهرا!

ای صداقت محمد

ای زبان علی

ای اسطوره مهر



سلام بر صورت نیلی

سلام بر پهلوی شکسته

وسلام بر خسوف غمگینانه تو !

سیل اشكم راه بینائی گرفت بند بندم عطر زهرائی گرفت عشق را از فاطمه آموختم چشم بر دست كبودش دوختم دست او صدها گره وا می كند دست او والله غوغا می كند دست او مشكل گشای عالم است روی آن جای لبان خاتم است دست او دنیای احسان و صفاست دست او مشكل گشای مرتضی است حیف شد آن دست را دشمن شكست با غلاف تیغ اهریمن شكست گویمت از قصه شهر نبی از شرار آتش و بیت علی درد بود و آتش و افسردگی یاس یود و سیلی و پژمردگی آه بود و ناله و بغض گلو پهلوئی بودو لگدهای عدو در میان كوچه آن دنیا پرست راه را بر مادر سادات بست گویمت سر بسته در آن كوچه ها فاطمه گم كرد راه خانه را آه ای مجنون زبان در كام گیر لب فرو بند و كمی آرام گیر

. فاطمه زهرا(س)

خداوند از خشم فاطمه خشمگین و به سبب خشنودی او خشنود می شود؛ فاطمه پاره تن من است، هر كس او را بیازارد مرا آزرده؛ آن كس كه با او دوستی ورزد با من دوستی ورزیده است؛ فاطمه قلب و روح من است؛ فاطمه بانوی زنان دو جهان است؛ این شهادت و نظایر آن در كتاب های حدیث و سیره به تواتر از پیامبر(ص) نقل شده است. پیامبری كه از روی هوا سخن نمی گوید و تحت‌تأثیر روابط نسبی و سببی قرار نمی گیرد و از سرزنش نكوهش گران در راه خدا باكی ندارد. این گفتارها نشانگر تواضع پیامبر اسلام است كه با دعوت خود عجین شده و برای مردم به مثابه الگو و نمونه ای در آمده است. تپش های قلب او و نگاه هایش و دست سودن و گام های تلاشگرانه و پرتوهای اندیشه اش، قول و فعل و تقریر او تماماً تعالیم دینی و احكام خدا را می نمایاند. چونان چراغ های هدایت و راه های نجات است. آنچه كه از جانب رسول خدا بر سینه فاطمه زهرا(س) نقش بسته با مرور زمان و تكامل جوامع و نیز با نگاه به مبدأ اساسی در اسلام، در این سخن پیامبر به فاطمه، كه فرمود: «ای فاطمه برای آخرت خود بكوش كه من نمی توانم در پیشگاه خداوند برای تو كاری بكنم.» درخشندگی بیشتری به خود می گیرد. فاطمه زهرا(س) در واقع نمونه زنی است كه خدا می خواهد و پاره ای است از اسلام مجسم در وجود محمد(ص)؛ زندگیش برای مسلمان و انسان مؤمن در هر زمان و مكانی به منزله الگویی چهره می نماید.

به راستی شناخت فاطمه(س) شناخت بخشی از كتاب رسالت الهی است، و پژوهش و تحقیق در حیات حضرتش، به مثابه تلاشی گسترده برای فهم اسلام و ذخیره ای ارزشمند برای انسان معاصر به حساب می آید.

باز ساقى بر كشید از دل خروش

گفت اى صافى دلان درد نوش

مرد خواهم همتى عالى كند

ساغر ما را زمى خالى كند

انبیاء و اولیاء را با نیاز

شد بساغر، گردن خواهش دراز

جمله را دل در طلب چون خم بجوش

لیك آن سرخیل مخموران خموش

سر ببالا یكسر از برنا و پیر

لیك آن منظور ساقى سر بزیر

هریك از جان همتى بگماشتند

جرعه‏یى از آن قدح برداشتند

باز بود آن جام عشق ذوالجلال

همچنان در دست ساقى مال مال

جام بر كف؛ منتظر ساقى هنوز

اللَّه اللَّه غیرت آمد غیر سوز

وه! كه این مطلب ندارد انتها

قصه را سررشته شد از كف رها

واى واى این دل گرانجانى گرفت

این فرشته، خوى حیوانى گرفت !

آنكه پنهان بد مرا در تن، چه شد؟

آن سخن گوى از زبان من، چه شد؟

چون شد، آن كز گوش مى‏كرد استماع

وز لب من كف، ز پاى من، سماع

من كیم؟ گردى ز خاك انگیخته

قالبى از آب و از گل ریخته

كوزه‏یى بنهاده در راه صبا

اى عجیب آبى هدر، خاكى هبا !

من كیم؟ موجى ز دریا خاسته

قالبى افزوده، روحى كاسته

عاجزى، محوى، عجولى، جاهلى

مضطرى، ماتى، فضولى، كاهلى

نك حقیقت آمد و طى شد مجاز

شو خَمُش! گوینده گفتن كرد ساز :

اى بحیرت مانده اندر شام داج

آفتاب آمد برون، اِطفىِ السراج