رزم آور همراه كسی نمی شود كه بد او را  می خواهد.

نیز همنشین آنانی نمی شود كه در پی تسلای اویند.

از آنان كه تنها هنگام شكست كنار اویند،دوری می جوید.

...........

یاران راستین رزم آور ،همواره كنار اویند،در سختی و در آسودگی.

یاران رزم آور نور می پرسند این نیرو را ار كجا می آورد و او پاسخ میدهد:

" از دشمن پنهان"

یاران می پرسند این دشمن پنهان كیست؟

رزم آور می گوید:" آن كه دست ما از او كوتاه است."

شاید پسركی باشد كه در كودكی او را كتك زده ،

 شاید معشوقی كه در یازده سالگی او را رها كرده،

شاید معلمی كه او را كودن خوانده.

رزم آور، به گاه خستگی ،به یاد می آورد كه هنوز فرصت اثبات شجاعتش را نیافته است.

به انتقام نمی اندیشد،

چرا كه دشمن پنهان، دیگر حضوری در سرگذشت او ندارد. تنها به افزودن توانائی می اندیشد تا آوازه ی  فتوحاتش در جهان بگسترد و به گوش آنانی برسد كه در گذشته او را آزرده اند.

درد دیروز،سرچشمه ی نیروی رزم آور نور است.