اثبات تجسد دست ها و پا ها بوسیله دلایل مادی , بستگی کامل به ظروف و شرایط مناسب جلسات دارد . این آزمایشات از قدیم سابقه دارد و به دو طریق زیر انجام می شود :

طریق اول :
بدست آوردن آثار انگشتان تجسد یافته , بوسیله یک ماده چسبنده و یا نرم انجام می شود و گاهی هم در روی شیشه که سطح آنرا با غبار نرم پوشانده اند گرفتن آثار انگشتان دست تجسد یافته امکان دارد .

طریق دوم :
گرفتن آثار انگشتان بوسیله نمونه های شمع نرم و یا پارافین آماده شده امکان دارد .

دانشمند فضاشناس آلمانی زولنر در آزمایشات خود با مدیوم دکتر هنری سلاد از یک طبق عادی مملو از آرد رقیق استفاده کرده است . بدین نحو که آن طبق را زیر میز ناهارخوری می گذارد تا دست تجسد یافته در جلسات , بر روی آن آرد ضبط شود . این تجربه به نتیجه مثبت رسید . ضمنآ این مسئله را هم روشن کرد که اولآ دست تجسد یافته بزرگتر از دست همه حاضزین در جلسه بود و ثانیآ دست تجسد یافته طوری بود که کوچکترین ذرات آرد به آن نچسبیده بودند .
این دانشمند برای برداشتن نقش پاهای تجسد یافته از دو برگ مقوای نازک استفاده نمود . بدین طریق که روی آن دو مقوا را با دوده چراغ گاز آلوده ساخت وبعد آن دو مقوا را بر روی دو تخته شیشه ای چسباند . در نتیجه شکل پاهای تجسد یافته روح بر روی آنها ظاهر شد .
در جلسات مدیومی ( فالیانتین ) در انگلستان , برادلی موفق شد در سال 1925 نقش دستی را که چهار انگشت داشت بدست آورد و همچنین نقش یک و یا دو پرنده را بر روی تابلوهای حساس ظاهر سازد . این نقش ها را به خط شناس بریتانیایی ( تشارلس سایکس ) نشان داد . او نتوانست علت طبیعی آنها را پیدا کند .
دکتر اوکریز , استاد دانشگاه لوبرگ , ظهور شکل ها و ظواهر غیر عادی را تایید کرده می گوید : بعضی از این ظواهر در حضور خودم حتی در روشنایی چراغ با نور سفید عادی هم ظاهر شده اند .

طرز ساختن نمونه برای دست ها و پاهای تجسد یافته از طریق استفاده از شمع یا پارافین بدین نحو است که شمع را در ظرفی می گذاریم و در کنار آن دو ظرف چسبیده بهم قرار می دهیم که در یکی آب گرم و در دیگری آب سرد باشد . وقتی که شخص دستش را بر روی آب گرم بگذارد و بعد شمع یا پارافین را لمس کند , پرده نازکی از مواد پارافین به اطراف دست او می چسبد وقتی که همان دست آلوده به پارافین را به داخل آب سرد گذارد آن پرده سفت می شود . همین که از آب بیرون آید , در پشت و روی دست پرده نازکی از پارافین تشکیل می شود . اگر کسی بخواهد آنرا برای همیشه نگه دارد باید با نوعی از گچ مخصوص داخل آن پوشش پارافینی را به آرامی پر کند . پس از ان وقتی پوشش پارافینی از گچ آکنده شد , در روی آن پوشش دقیق ترین آثار صاحب دست دیده می شود . البته قبل از انجام آزمایش دوم یعنی پرکردن پوشش پارافینی با گچ باید دست ها را کاملآ بشویید . ساختن نمونه عادی از این نوع تقریبآ 20 دقیقه طول می کشد و هنگام ریختن گچ به داخل آن پوشش , انگشتان باید کاملآ کشیده باشند وگرنه هنگام بیرون آوردن , آن پوشش پاره می شود و از بین میرود .به همین علت ساختن نمونه کامل از این شمع بسیار سخت است . بهرحال آن پوشش عادی باید بلند و سفت باشد و این کار به مهارت احتیهج دارد و اغلب اوقات با سرعت انجام می شود چنانچه در آزمایش با حضور مدیوم کلاسکی , این مدت از 20 دقیقه به 3 دقیقه تنزل پیدا کرد .

اولین نمونه شمعی پارافینی را فینوا برای اعضای تجسد یافته روح پروفسور ویلیام دنتون از بوستون در سال 1875 اختراع نمود و برای اختراع آن زحمت بسیاری کشید . مثلآ شمع را قبل از ساختن نمونه و یا بعد از آماده شدن وزن می کرد . منظورش این بود که وزن این شمع با آن پرده پوششی یکسان باشد . در تجربه های بعدی هم شمع سیال پارافینی را با ظرف آب سرد در یک صندوق آهنی در بسته می گذاشت و بعد از مدتی نمونه آماده می شد .
دانشمندان دیگری هم در نفاط مختلف جهان با مدیوم های مختلف , این آزمایشات را انجام دادند و موفق هم شدند . بانو ت.ب.بارکاس از نیوکاسل تصمیم به اجرای فکر دیگری گرفت یعنی رنگ قرمز و یا ارغوانی به شمع پارافینی اضافه نمود تا یقین کند که نمونه های شمعی قبل از تشکیل جلسه آماده نشده باشد . همین طور هم دکتر نیکولز موفق شد با این وسیله دست تجسد یافته طفل مرده ای را که تا حدودی هم رعشه داشت و قبلآ اورا می شناخته با حضور مدیوم ها بدست آورد .
همچنین روح بوتی که روح راهنمای دکتر مونگ مدیوم بود , توانست در جلسه ارتباط دو نمونه شمع برای دست های تجسد یافته خود بسازد . آنها درست شبیه نمونه هایی بود که برای همان روح بوسیله بانو فیمان ساخته شده بود . دکتر مونگ که خودش مدیوم بود بوسیله دو دانشمند ویلیام اوکسلی و ایمز مورد آزمایش قرار گرفت و توتنستند دو نمونه برای پاهای تجسد یافته روح لیلی آماده سازند .
این نمونه ها مورد تایید علمای دقیقی مانند کون کولی و سر آلفرد راسل والاس عالم زیست شناس معروف و اسقف ستانتون موزس , استاد دانشگاه لندن و دیگران قرار گرفته است .



منبع : انسان روح است نه جسد