سر موفق نشدن عامه براى درك فضائل عید فطر و قربان

 على بن احمد رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یعقوب، از على بن محمّد از كسى كه ذكرش نموده از محمّد بن سلیمان، از عبد اللَّه بن جنید تفلیسى از رزین، وى مى‏گوید:

حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند:

هنگامى كه حضرت حسین بن على علیهما السّلام را با شمشیر زدند و آن جناب روى زمین سقوط كرد، سرعت و شتاب كردند كه سر مباركش را قطع كرده و ببرند منادى در این وقت از جانب عرش نداء داد: اى امّت ظالم و ستمگرى كه بعد از پیامبرتان گمراه شدید خدا موفّقتان نكند كه عید قربان و فطر را درك كنید، سپس راوى گفت، امام علیه السّلام فرمودند: به خدا سوگند موفّق نشده و نخواهند شد تا وقتى كه منتقم خون حسین علیه السّلام قیام كند.

اگر كسى شبهاى عید قربان و عید فطر را براى كسب خشنودى خداوند زنده بدارد، روزى كه دلها مى‏میرند، دل او نمى‏میرد.

پیام پیامبر    ترجمه‏فارسى  ص  861   

امیر المؤمنین روز عید فطر براى مردم خطبه خواند و فرمود:

* اى مردم در این روز به شما محسنان ثواب دهند و بدكاران زیانمند اند

* این شبیه ترین روزی است به روز قیامت ببیرون آمدن شما از منزل به نمازگاه

*یاد كنید بیرون آمدن خود را از گورهایتان بمحضر پروردگارتان

* و یاد كنید به وقوف خود در نمازگاه، وقوف خود را در برابر پروردگار خود

*و یاد كنید به برگشت خود بمنزلهایتان برگشت خود را بمنزلهاى بهشت یا دوزخ خود

* و بدانید اى بندگان خدا كه كمترین مزد مرد و زن روزه‏دار آنست كه جار كشد آنها را فرشته‏اى در روز آخر ماه رمضان مژده گیرید بندگان خدا كه آمرزیده شد براى شما آنچه گذشته از گناهان شما

* و بپائید در آینده چطور خواهید بود، و امام صادق جعفر بن محمد «ص» بیكى از اصحابش فرمود چون شب عید فطر شود مغرب را بخوان و سجده‏

كن و در آن بگو

یا ذا الطول یا مصطفى محمد و ناصره صل على محمد و آل محمد و اغفر لی كل ذنب اذنبته و نسیته و هو عندك فی كتاب مبین‏

سپس صد بار بگو

و اتوب الى اللَّه‏

و پس از مغرب و عشاء و نماز صبح و نماز عید همان تكبیرات ایام تشریق را بخوان بگو

اللَّه اكبر لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر اللَّه اكبر و للَّه الحمد اللَّه اكبر على ما هدانا و الحمد للَّه على ما ابلانا و مگو در آن و رزقهم من بهیمة الانعام‏

كه این عبارت مخصوص ایام تشریق است. (11- 13 ذى حجه)

امالى شیخ صدوق-ترجمه كمره‏اى    ص  101   

دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام علیه السّلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان

*بار خدایا اى آنكه (براى نعمتهائیكه بخلقش داده) پاداش نمیخواهد (زیرا او غنىّ بالذّات است و بدیگرى نیازمند نیست، پس آفریدن او ایشان را و تكلیف كردن بعبادت و بندگى و سپاسگزارى براى آنست كه ایشان سود ببرند)

و اى آنكه بر عطا و بخشش (ببندگانش) پیشمان نمیشود (زیرا پشیمانى بر اثر جهل و نادانى بعواقب امور و پایان كارها است و جهل بر خداى تعالى محال است)

*و اى آنكه جزاى (كردار) بنده خود را یكسان و برابر نمیدهد (بلكه اگر نیك باشد چندان برابر میدهد، و اگر بد باشد میآمرزد، چنانكه در قرآن كریم‏ فرموده: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ امْثالِها یعنى هر كه كار نیكو بجا آورد او را ده برابر خواهد بود، و  فرموده: وَ انَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى‏ ظُلْمِهِمْ یعنى پروردگار تو براى مردم بر ظلم و ستمى كه میكنند داراى مغفرت و آمرزش است)

* نعمت و بخشش تو در آغاز است (در برابر كردار نیست كه شخص بآن مستحقّ و سزاوار گردد، بلكه بى سابقه استحقاق است) و عفو و گذشتت (از گناهان) احسان و نیكى كردن بدون علّت و سبب است (نه آنكه واجب باشد) و عقوبت و كیفرت (گناهكاران را) عدل و داد است (چون ظلم از خداى تعالى محال است، چنانكه در قرآن مجید «س 18 ى 49» فرموده: وَ لا یَظْلِمُ رَبُّكَ احَدًا یعنى و پروردگار تو كسى را ستم نخواهد كرد) و حكم و فرمانت خیر و نیكو است (اگر چه مصلحت آن بر ما پنهان باشد)

*اگر عطاء و بخشش نموده‏اى عطایت را بمنّت (بیان كردن نیكى بطوریكه دل را میشكند مانند گفتن چنین بتو عطا كردم یا چنین براى تو بجا آوردم) نیامیخته‏اى، و اگر منع كرده باز داشته‏اى منعت از روى ستم نبوده (زیرا عطاء و منع خداوند سبحان از روى حكمت و عدل است پس منع او ستم نیست)

*پاداش میدهى هر كه تو را سپاس گزارد و حال آنكه تو سپاسگزارى را باو الهام كرده‏اى

*و جزا میدهى هر كه تو را بستاید و حال آنكه تو ستودن را باو آموخته‏اى (توفیق سپاس و ستودن باو داده‏اى)

*میپوشانى (گناه را)بر كسى (گنه‏كارى) كه اگر میخواستى او را رسوا میكردى، و بخشش میكنى بر كسیكه اگر میخواستى او را (از بخششت) منع مینمودى در حالیكه هر دو سزاوار رسوائى و منع هستند، لیكن تو كارهایت را بر پایه تفضّل و احسان قرار داده‏اى، و قدرت و توانائیت را بر گذشت روان نموده‏اى (و این از جهت سعه و گشایش رحمت تو است)

*و كسیكه معصیت و نافرمانى تو كرده با او بحلم و بردبارى (شتاب نكردن در كیفر او) رفتار نموده‏اى، و كسى را كه (بر اثر گناهانى كه مرتكب شده) بخود قصد ستم نموده مهلت داده‏اى، تو ایشان را بمداراى خود مهلت میدهى تا هنگام رجوع و بازگشتن، و در مؤاخذه و كیفر ایشان شتاب نمیكنى تا هنگام توبه براى اینكه هلاك شونده ایشان بر خلاف رضاى تو هلاك نشود، و بدبختشان بوسیله نعمت تو بدبخت نگردد (مستوجب عذاب نشود) مگر پس از بسیارى عذر داشتن و پس از پى در پى حجّت و برهان بر او (چنانكه در قرآن كریم «س 4 ى 165» فرموده:

رُسُلاً مُبَشِّرینَ وَ مُنْذِرینَ لِئَلاَّ یَكُونَ لِلنَّاسِ عَلى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ كانَ اللَّهُ عَزیزًا حَكیمًا یعنى پیغمبران را فرستادیم كه «نیكان را» مژده دهند و «بدكاران را» بترسانند تا پس از فرستادن پیغمبران مردم را بر خدا حجّت و برهانى نباشد «باینكه كسى ما را براه حقّ دعوت نكرد و ما هم نمیدانستیم» و خدا تواناى درستكار است.) و این اتمام حجّت از روى كرم و بخششى است از عفو و گذشت تو اى بخشنده بزرگوار، و سودى است از مهربانى تو اى بردبار (كسیكه در كیفر شتاب نمیكنى)

*توئى آنكه براى بندگانت درى بسوى عفوت گشوده‏اى، و آن را توبه و بازگشت نامیده‏اى، و بر آن در از وحى و پیغام خود راهنمائى قرار داده‏اى تا از آن گمراه نشوند، پس تو خود كه نامت جاوید (یا داراى بركت و احسان) است فرموده‏اى (قرآن كریم «س 66 ى 8» تُوبُوا الَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسى‏ رَبُّكُمْ انْ یُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَیِّئاتِكُمْ وَ یُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرى‏ مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ، یَوْمَ لا یُخْزِى اللَّهُ النَّبِىَّ وَ الَّذینَ امَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ یَسْعى‏ بَیْنَ ایْدیهِمْ وَ بِایْمانِهِمْ یَقُولُونَ: رَبَّنا اتْمِمْ لَنا نُورَنا، وَ اغْفِرْ لَنا، انَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدیرٌ): بسوى خدا توبه كنید توبه خالص و پاكیزه (بس براى خدا، از گناهان پشیمان شوید از جهت اینكه بر خلاف رضاى خداى تعالى بوده، نه از جهت ترس از آتش كه آن توبه نیست، چنانكه خواجه نصیر الدّین طوسى «رحمه اللّه» در تجرید فرموده) امیدوار باشید كه پروردگارتان گناهانتان را از شما بپوشاند (بیامرزد) و شما را ببهشتها و باغهائى كه جویها از زیر (درختان) آن روان است در آورد

*(و آن) روزى (هنگامى است) كه خدا پیغمبر و آنان را كه باو ایمان آورده‏اند خوار نمیگرداند (شفاعت‏ آن حضرت را در باره امّت و درخواست مؤمنین را در باره یارانشان میپذیرد) نور ایشان پیش روى آنها و از سمت راستشان میرود (بر اثر طاعت و بندگیشان در دنیا در جلو و سمت راست روشنائى براى آنان میتابد كه در آن روشنائى بسوى بهشت میروند، یا «چنانكه از حضرت صادق- علیه السّلام- روایت شده:» پیشوایان مؤمنین روز قیامت در جلو و سمت راست آنها میروند تا ایشان را ببهشت در آورند) میگویند: پروردگار ما نور ما را كامل گردان (این در خواست نسبت بتفاوت نورهاى آنها است بر حسب اعمالشان در دنیا) و ما را بیامرز (از آنچه باعث كامل نشدن نور ما است در گذر) زیرا تو بر هر چیز توانائى. پس بعد از گشودن در و بپا داشتن راهنما عذر و بهانه كسیكه از آمدن بآن منزل و جایگاه (بهشت جاوید، با جور بودن وسائل) غافل و بیخبر باشد چیست؟!

البته این قسمتی از دعای امام سجا هست که به دلیل طولانی بودنش تنها قسمتی از دعا را در اینجا آوردم دوستان عزیز می توانند دعا را از کتاب شریف صحیفه سجادیه دنبال کنند.

  یا الله

دعای روز هفدهم

«اللهمّ اهْدِنی فیهِ لِصالِحِ الأعْمالِ و اقْـضِ لی فیهِ الحَوائِجَ و الآمالِ یا من لا یَحْتاجُ الى التّفْسیر و السؤالِ، یا عالِماً بما فی صُدورِ العالَمین صَلّ على محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین»

ای خدا مرا در ای روز به اعمال صالحه راهنمایی کن و حاجتها و آرزوهایم را بر آورده ساز ای کسی که نیازمند به شرح و سئوال بندگان نیستی, ای خدایی که ناگفته به حاجات و به افکار خلق آگاهی بر محمد و آل اطهار او درود فرست.

بهترین اعمال

1 - «افضل الاعمال احمزها; بهترین اعمال مشکل‏ترین آن‏هاست» (1)

2 - «افضل الاعمال ما اکرهت علیه نفسک; بهترین اعمال چیزی است که انجام آن برایت ناگوار است» (2)

3 - «افضل الاعمال ما ارید به وجه الله; بهترین اعمال عملی است که برای خدا باشد» (3)

4 - «افضل العمل ادومه و ان قل; بهترین اعمال آنست که دوام داشته باشد ولو کم باشد» (4) 

آثار عمل صالح

1 - رستگاری: «فاما من تاب و آمن و عمل صالحا فعسی ان یکون من المفلحین‏؛ پس هر کس به درگاه خدا توبه کند و عمل صالح انجام دهد امید است از رستگاران باشد» (5)

2 - حیات طیبه: «من عمل صالحا من ذکر او انثی و هو مؤمن فلنحیینه حیاة طیبة؛ هر کس از مرد و زن کار نیکی به شرط ایمان به خدا انجام دهد، ما او را در زندگی سعادتمندانه زنده می‏گردانیم» (6)

3 - نشانه مؤمن:علی علیه السلام: «العمل شعار المؤمن; عمل شعار (نشانه) مؤمن است» (7)

از سایت تبیان

یا الله

# ویژگی‏های ابرار

1 - صاحب بهترین‏ها: قرآن کریم: «و ما عندالله خیر للابرار؛ آنچه نزد خداست ‏برای نیکان از هرچیز بهتر است» (1)

2 - غرق نعمت‏ها: قرآن کریم: «ان الابرار لفی نعیم‏؛ محققا نیکوکاران درون نعمت‏ها متنعم‏اند» (2)

# ویژگی‏های اشرار

1 - پیشوایان گمراه و گمراه کننده: علی علیه السلام: «ان شر الناس عندالله امام جائر ضل و ضل به؛ بدترین مردم، پیشوایان گمراه و گمراه کننده‏اند» (3)

و نیز آن امام بزرگوار موارد زیر را از اشرار شمردند:

2 - «من لا یقبل العذر; کسی که عذر را نمی‏پذیرد.»

3 - «من لایبالی ان یراه الناس مسیئا; کسی که ابا ندارد که مردم او را گناهکار ببینند.»

4 - «العلماء اذا فسدوا; عالمان، زمانی که فساد کنند.»

5 - «المشاؤون بالنمیمة; سخن چینان.»

6 - «المفرقون بین الاحبة; کسانی که بین دوستان تفرقه می‏اندازند.»

از سایت تبیان

الهی و ربی هل تصلت النار علی وجوها خرت لعظمتک باکیه

بسم الله الرحمن الرحیم

انا انزلناه فی لیله القدر * لیله القدر خیر من الف شهر

خدایا بازهم ماه رمضان آمد و بازهم قلبهای پر از امیدمان مشتاقانه در انتظار فرا رسیدن شب قدر در جوش و خروش است. شبی که یک شبش معادل هزار شب یعنی معادل 80 سال می باشد. عجبا از کسی ه نتواند از این دقایق و یا حتی لحظات این شب استفاده کامل نمید.

به امید بخشایش گناهان

اللهم الرزقنا توفیق الشهادت فی سبیلک

یادمان باشد رمضان ، تنها تمرینی است  برای همیشه خوب بودن

-------------------------------------

همه روز روزه بودن، همه شب نماز کردن

 همه ساله حج نمودن، سفر حجاز کردن

ز مدینه تا به کعبه ، سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیّک ، به وظیفه باز کردن

به مساجد و معابد ، همه اعتکاف جستن

ز ملاهی و مناهی ، همه احتراز کردن

شب جمعه ها نخفتن، به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش، طلب نیاز کردن

بخدا که هیچ یک را ، ثمر آنقدر نباشد

که به روی نا امیدی ، در بسته باز کردن

                                        بسم الله الرحمن الرحیم  (1)                                           

با سلام : روزه بر چند قسم است ؟

به امید خدا در این مجال سعی خواهم كرد روزه واقعی و اقسام ان را تبین كنم برای همین در قدم اول انچه خدا از ما می خواهد را به عرض دوستان می رسانم .

قرآن پاك ترین كتاب از مبدا پاكى و طهارت بر پاك ترین قلب عالم هستى تلاوت و از لبان پاك ترین مخلوق الهى بر عالم وجود عرضه گردید. و به همین خاطر تنها كسانى مى توانند به این مصحف مطهر نزدیك شده و از نور پر فیض آن بهره مند گردند كه ظاهر و باطنى پاك و طاهر داشته و از هر گونه آلودگى جسم و روح منزه باشند. (انه لقرآن كریم. فى كتاب مكنون. لا یمسه الا المطهرون)(2)

با توجه به حساسیت موضوع, خوبست كه مصادیق طهارت را یك به یك برشمرده, و پیرامون آنها, اندكى درنگ نماییم:

طهارت كلى جسم

اولین شرط براى تماس با قرآن پاك بودن از جنابت و داشتن وضو است و بنابر فتواى حضرت امام خمینى(ره):مس نمودن خط قرآنى یعنى رساندن جایى از بدن به خط قرآن, براى كسى كه وضو ندارد, حرام است.(3)و اما براى اینكه گرفتن وضو, ذهنمان را از تخیلات پراكنده خالى سازد, و ما را در هاله اى از معنویت و عرفان قرار دهد, لحظاتى قبل از شروع به آن, به یاد كلام شیرین حضرت امام صادق(ع) بیفتیم, و ضمن عرض ارادت به آن ستاره هدایت, این حالت روحانى را در خود بوجود آوریم

(چون قصد وضو كنى, به آب نزدیك شو, مانند كسى كه مى خواهد خود را به رحمت پروردگار متعال نزدیك كند. زیرا خداوند آب را وسیله مناجات و قرب خود قرار داده است.)(4)

طهارت دهان

در چند حدیث شریف كه از ائمه معصومین(علیهم السلام) نقل گردیده, از دهان بعنوان راه قرآن و (یكى از راههاى پروردگار) یاد شده است.  امام صادق(ع) فرمود: پیامبر(ص) فرمودند:

راه قرآن را پاكیزه سازید.

پرسیدند: اى رسول خدا! راه قرآن چیست؟

فرمود: دهانهاى شما.

پرسیدند: به چه پاكیزه كنیم؟

فرمود: (به مسواك زدن)(5)

و در حدیثى دیگر چنین آمده است:

امام رضا(ع) از پدرانش(علیهم السلام) از پیامبر(ص) فرمود:

ـ دهانهاى شما راههایى از راههاى پروردگارتان است, آن را پاكیزه سازید.)(6)

دهان بى حفاظى كه غذاى مشكوك و حرام وارد آن مى شود,

دهانى كه گناهان بزرگى چون دروغ و تهمت و غیبت را مرتكب مى شود,

دهانى كه براى شكستن دل دردمندى بحركت در مىآید,

دهانى كه پیوسته مسلمانان از شر آن در واهمه و عذاب هستند, چگونه مى تواند محل تلفظ آیات قرآن باشد؟!  آرى! تلاوت قرآن باید از دهانى پاك بگذرد. و گر نه آب صاف در یك نهر آلوده, بالاخره آلوده خواهد شد. اگر قرآن از دهان ناپاك بیرون آید, (رب تال للقران و القران یلعنه)(7)

طهارت چشم

(از رسول اكرم(ص) نقل شده كه فرمودند: (اعط العین حقها) حق چشم را ادا كنید.

عرض كردند: حق چشم چیست یا رسول الله؟

فرمود: (النظر الى المصحف) نگاه كردن به قرآن.زیرا تلاوت قرآن از روى قرآن, طبق حدیث, عبادت است. اگر چشم پاك نباشد, توفیق نظر به قرآن را پیدا نمى كند.(8)

چشم هرزه اى كه بدنبال معصیت و خطا مى چرخد, و چشم افسار گسیخته اى كه دیگر در كنترل صاحبش نیست, اگر هم بر روى خطوط قرآن قرار بگیرد, همچون كورى است كه جمال نورانى حق را هرگز مشاهده نخواهد كرد

طهارت روح

روح ناپاكى كه اسیر اندیشه هاى شیطانى است روح پژمرده اى كه لطافت و ظرافت خود را از دست داده و در برخورد با مظاهر معنویت سرد و بى تفاوت است روح تیره اى كه زنگار گناه و معصیت تمامى زوایاى آنرا پوشانده است روح كوچك و حقیرى كه فقط خود را مى بیند و سرگرم بازیچه هاى خویش است چگونه مى تواند معنویت قرآن را به هنگام تلاوت درك و لمس نماید؟! اما روح پاك و وارسته اى كه از علائق مادى فاصله گرفته و بر اثر خودسازىهاى پیوسته نورانى و پرجلا شده است روح بلندى كه با عبادتهاى خالص و ناب و توجهات روحانى حركات شرك آلود و اندیشه هاى شیطانى را از خود دور ساخته است این روح با صفا و رحمانى به هنگام تلاوت قرآن نورانیت عظیم و فراگیر قرآن را به خوبى احساس مى كند و هم در پرتو نور آن حقایق دیگر را...

طهارت سایر اعضاى بدن

بنابر تعبیر آیت الله جوادى آملى: (گوش و چشم و دست و سایر اعضا نیز راههاى قرآن است).(9)

گوشى كه صوت ملكوتى قرآن را مى شنود و متإثر نمى شود گوشى كه در مسیر خطابهاى قرآن قرار مى گیرد اما گویا هرگز كلامى و یا خطابى نشنیده است گوشى كه از شنیدن غیبت و دروغ و تهمت لذت مى برد این گوش طهارت ندارد. دستى كه ناپاك است و طهارت ندارد نباید بسوى قرآن دراز شود (لا یمسه الا مطهرون)(10) جز دست پاكان بدان نرسد.

پس باید تمامى اعضإ بدن را كه راه هاى قرآن هستند پاك و مطهر نمائیم تا انوار الهى وجودمان را نورانیت و روشنائى و صفا بخشد.

و اما لحظه اى درنگ!

طهارت كلى جسم بسیار آسان است. با یك نیت و مقدارى آب مى توان خود را از آلودگى هاى ظاهرى پاك كرد و به آسانى قرآن را به لب گذاشت و بوسید و خطوط آنرا لمس نمود.

اما طهارت دیگر اعضإ از جمله: دهان و گوش و چشم و روح, به یكباره امكان پذیر نیست, و باید ضمن توكل بر خداوند بزرگ, با جدیت و تمرین و ممارست, رذائل اخلاقى را از جسم و روح زدوده, و آنچنان پاك و طاهر نمائیم كه شایستگى انس و مجالست با كلام وحى ((قرآن)) را بیابیم. ان شإ الله.

آداب شنوندگان آیات قرآن

شایسته است هنگام شنیدن آواى قرآن و آیات الهى با سكوت عمیق و توجه دقیق موارد زیر را رعایت كنیم:ـ احترام قلبى خویش را نسبت به كلام الهى ابراز داریم.

ـ در مقابل این بارقه رحمت سر تعظیم و تواضع فرود آوریم.

ـ براى شنیدن این خبر بزرگ آسمانى اعلام آمادگى نمائیم.

ـ با توجه كامل به معانى آن زمینه تدبر و تفكر را در خودمان ایجاد كنیم.

ـ با سكوت و تمركز فكر, جان خود را در معرض تابش این آفتاب حیات بخش قرار دهیم.

ـ قلب و روح خسته و پریشانمان را شاداب و پرتحرك نمائیم.(11)

قاریان قرآن از منظر امام باقر(ع)

امام پنجم باقر العلوم (ع) قاریان قرآن را به سه دسته تقسیم فرموده و انگیزه هر كدام را بیان فرموده اند:

1 ـ كسانى كه قرائت قرآن را وسیله امرار معاش و تقرب به ملوك و فزون طلبى نسبت به مردم قرار داده اند.

2 ـ كسانى كه قرآن را مى خوانند و فقط حروف آن را گرفته و حدود آن را ضایع كرده اند.

3 ـ كسانى كه قرآن را تلاوت مى كنند و با دستورات شفابخش آن بیمارىهاى قلبى و فكرى خود را درمان مى كنند. شب ها با تلاوت قرآن مإنوس هستند و روزها در صحنه هاى زندگى از آنها الهام مى گیرند و بخاطر انس با قرآن پهلو از رخت خواب ناز تهى مى كنند.

پس خداوند بخاطر این گروه از حاملان معارف قرآن بلا را از اجتماعات دور مى كند و بخاطر آنان باران رحمت خود را فرو مىآورد. بخدا قسم این دسته در جامعه, از كبریت احمر كمیاب تر اند.(12)

تلاوت كنندگان از منظر امام صادق(ع)

امام صادق(ع) تلاوت كنندگان قرآن را به سه گروه تقسیم فرموده و نتیجه عمل آنان را بیان مى فرمایند:

1ـ عده اى براى نزدیك شدن به سلاطین و زورمندان و براى سلطه یافتن بر مردم (قرآن مى خوانند) این دسته اهل آتش اند.

2ـ قاریانى كه الفاظ قرآن را از بركرده خوب مى خوانند ولیكن حدود آن را ضایع نموده اند اینان هم اهل آتش اند.

3 ـ و گروهى قرآن مى خوانند تا زیر پوشش آن قرار گیرند. اینان به محكم و متشابه آن اعتقاد دارند فرایض را بجاى مىآورند, حلال آن را حلال و حرام آن را حرام دانسته و در مقام عمل تسلیم قوانین قرآننند. این دسته همان كسانى هستند كه دست رحمت الهى آنان را از هر سقوطى نجات مى دهد و آنان اهل بهشت اند و درباره هر كه بخواهند حق شفاعت دارند.(13)

آثار تلاوت قرآن

1 ـ نورانیت قلب : عن رسول الله(ص): (ان هذه القلوب تصدإ كما یصدإ الحدید. قیل: یا رسول الله فما جلاوها؟ قال: تلاوه القرآن) این دلها نیز همانند آهن زنگار مى بندد. عرض شد: اى رسول خدا, صیقل دهنده دلها چیست؟ فرمود: تلاوت قرآن.

رسول الله(ص) فرمودند : هیچ گروهى در خانه اى از خانه هاى خدا براى تلاوت كتاب خدا و مباحثه آن جمع نشدند, مگر این كه آرامش بر آنان فرود آمد و رحمت فرایشان گرفت و فرشتگان آنان را در میان گرفتند...

خانه هاى خود را به خواندن قرآن روشن كنید... چون تلاوت قرآن در خانه زیاد شود, خیر آن افزایش پیدا مى كند و اهل آن از نعمت هاى الهى برخوردار مى شوند.

امیر المومنین(ع) می فرماید : خداوند سبحان هیچ كس را به چیزى مانند این قرآن اندرز نداده است زیرا قرآن ریسمان محكم خدا و دستاویز مطمئن اوست. در این قرآن بهار دل است و چشمه هاى دانش. و براى صیقل دادن دل چیزى جز آن وجود ندارد. بهترین ذكر (وسخن) قرآن است,با قرآن است كه سینه ها فراخ مى شود و درونها روشن مى گردد.

آری قران دارای ایات محكم و متشابه است و كسی كه محرم قران باشد می تواند محكم را از متشابه تشخیص دهد و تنها محارم قران اهل بیت عصمت و طهارت هستنند و هر كسی بتواند خود را محرم اسرار اهل بیت كند بی شك محرم قران هم خواهد شد و از جمله این افراد علامه طباطبایی بودند شما می توانید به تفسیر المیزان ایشان مراجعه كنید و پاسخ سوالات تفسیری خود را از محضر این كتاب قران سنج استفاده فرمایید . البته شاگرد ایشان ایت الله جوادی عاملی هم تفسیری تحت عنوان تفسیر تسنیم دارند كه بسیار ارزشمند است و برای طالبان حقیقت گوهری بس گران سنج است .

----------------------------------------------------------------------------------------------------

1ـ سوره حمد ایه 1.

2ـ واقعه, 79 ـ 77.

3ـ توضیح المسائل ـ مسئله 317.

4ـ مصباح الشریعه, باب دهم.

5ـ الحیات, ج 2, ص 161 ـ 162.

6ـ همان.

7ـ چه بسا تلاوت كننده قرآن كه قرآن او را لعن مى كندـ مستدرك ج 1 ص 291..

8ـ آداب قرآن, مهدى مشایخى, ص 104.

9ـ همان, ص 105.

10ـ واقعه, 79.

11ـ آداب قرآن, مهدى مشایخى, ص 166.

12ـ امالى صدوق, ص 179 والحیات ج 2, ص 171.

13ـ الحیاه, ج 2, ص 172.

 پیامبر بزرگوار اسلام فرمودند:

چهار صفت در هر كه باشد در نور خداى بزرگ به سر برد:

 1- به سبب ایمان به خدا و رسول از گناه خوددارى كند.

2- در مصیبت‏ها كلمه‏ى «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» را از یاد نبرد (یعنى متوجه باشد كه همه آفریده‏ى خدا هستند و پس از مرگ به او باز مى‏گردند، و این خود هم تسلاى خاطر است و هم ذكر خدا).

3- چون خیرى به او برسد گوید:

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (یعنى سرچشمه‏ى خیرات را خدا بداند).

 4- اگر گناهى از او سر زند گوید: استغفر اللّه و اتوب الیه (یعنى فورا توبه كند).

  در خطبه‏ى آخرین جمعه ماه شعبان فرموده: مردم! ماهى بر سر شما سایه افكنده كه یكى از شبهاى آن از هزار ماه بهتر است یعنى: ماه رمضان.

در این ماه از چهار عمل بى‏نیاز نیستید كه دو تا موجب رضایت خدا، و دو تا سبب رسیدن به مقاصد خودتان است. دوتاى اول: شهادت به یگانگى خدا، و پیغمبرى محمد- صلّى اللّه علیه و آله و سلّم- است. دوتاى دوم:

طلب كردن حاجتها و بهشت و سلامت، و پناه بردن از آتش است.

  به اصحاب فرموده: مى‏خواهید كارى به شما بیاموزم كه اگر انجام دهید شیطان به قدر فاصله‏ى مشرق و مغرب از شما دور شود؟ گفتند: آرى اى رسول خدا! فرمود: روزه چهره‏ى شیطان را سیاه كند، صدقه پشتش را بشكند، دوستى در راه خدا و همكارى در كار خیر ریشه‏اش را براندازد، توبه و استغفار، رگ قلبش را پاره كند؛ هر چیزى زكاتى دارد: زكات بدن روزه است (شاید مراد این باشد كه شیطان از این عملها به شدت ناراحت مى‏شود)