رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود : كه همانا این دلها زنگار می گیرد همان طورى كه آهن زنگار می گیرد و همانا جلوه‏ى دلها بخواندن قرآن است‏.

ارشاد القلوب دیلمی  ج‏1  ص : 191

با سلام

امام جواد علیه السلام در جواب مردى که به آن حضرت گفت: مرا اندرز و سفارش فرما.

فرمودند : آیا تو اندرز مى‏پذیرى؟ گفت: آرى!

 آنگاه امام جواد علیه السّلام فرمود: صبر را بالش خود ساز و با فقر دست به گردن شو و شهوت‏ها را دور ساز و با هواى نفس مخالفت ورز و بدان كه همواره در دیدرس خدایى، پس ببین چگونه باید باشى‏.

تحف العقول-ترجمه حسن زاده ،ص 825 .

عقیده حضرت زهرا سلام الله علیها در نگاه به نامحرم:

 بهترین چیز برای زن ، آن است كه نه نامحرم او را ببیند و نه نگاه او به مردان نامحرم بیتد .

این سخن ، نه به معنای رد فعالیتها و حضور اجتماعی زن در صحنه ، بلكه هشدار و تذكر به لغزشگاههایی است كه سر راه پاكدامنی و عفاف وجود دارد و گاهی زمینه یك فساد عظیم ، یك " نگاه " است چه از سوی زن ، چه از سوی مرد.

منبع روایت : بیت الاحزان شیخ عباس قمی

شرح حدیثی از حضرت امام جعفر صادق (ع) توسط مقام معظم رهبری در جلسه درس خارج فقه در تاریخ 21 دی‌ماه 89 (ششم صفر 1432) بیان شد که به شرح زیر است:

«قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اخْتَبِرُوا إِخْوَانَکُمْ بِخَصْلَتَینِ فَإِنْ کَانَتَا فِیهِمْ وَ إِلَّا فَاعْزُبْ ثُمَّ اعْزُبْ ثُمَّ اعْزُبْ مُحَافَظَةٍ عَلَى الصَّلَوَاتِ فِی مَوَاقِیتِهَا وَ الْبِرِّ بِالْإِخْوَانِ فِی الْعُسْرِ وَ الْیسْر»
(شافی، صفحه‌ 652)

فى الکافى، عن الصّادق (علیه‌السّلام): «اختبروا اخوانکم بخصلتین». اخوان، منظور مطلق معاشرین، على‌الظاهر نیست. یعنى آن کسانى که می‌خواهید به عنوان برادران خود و افرادى که با آن‌ها صداقت دارید، افراد نزدیک، کسانى را که به این عنوان می‌خواهید انتخاب کنید، این دو صفت را در آن‌ها حتماً ملاحظه کنید. «فان کانتا فیهم»؛ اگر این دو صفت در آن‌ها بود، چه بهتر؛ «و الّا فاعزب ثم اعزب ثم اعزب». عَزَبَ یعنى فاصله‌گرفتن، از آن‌ها رو پوشاندن. [مثل] «لایعزب عنه مثقال ذرّة» (1) که در قرآن کریم هست. دورى کنید از آن‌ها. از آن‌ها رو بپوشانید و دورى کنید.

این دو صفت چیست؟ «محافظة على الصّلوات فى مواقیت‌ها». یکى این [که محافظ نماز باشند]. در مواقیت، لابد مراد مواقیت فضیلت است؛ و الّا مطلق مواقیت اگر مورد نظر باشد، ولو آخر وقت، اینکه خب، اگر کسى نکند این کار را «فاسق» است. می‌خواهند بفرمایند که اهل نماز در وقت خود باشد، یعنى وقت فضیلت. مرحوم آقاى بهجت (رضوان‌الله علیه) ـ‌[که] مکرر این را از ایشان ما شنیدیم، هم خودمان شنیدیم، هم بالواسطه دیگران هم نقل کردند‌ـ می‌گفتند استادشان ـ‌على‌الظّاهر مرحوم آقاى قاضى مثلاً‌ـ به ایشان گفتند که اگر کسى نماز اول وقت را مراقبت بکند، من ضامنم براى نجات او، یا براى مثلاً رسیدن او به درجات بالا؛ یک همچین تعبیرى. بنده یک وقت از ایشان پرسیدم که لابد نماز خوب دیگر؟ گفتند: خب، بله؛ نماز درست و حسابىِ با توجه، در اول وقت. اگر این را کسى مراعات بکند، این خودش یک عاملى است که انسان را عروج می‌دهد و به مراتب بالاى توحیدى می‌رساند. یکى این.

«و البرّ فى الاخوان فى العسر و الیسر». صفت دوم هم یک صفت اجتماعى است. اوّلى صفت فردى بود، بینه و بین‌الله بود؛ این دومى بینه و بین‌النّاس است. کسى باشد که صفتش این باشد، که به برادرانش نیکى می‌کند؛ هم در عسر، هم در یسر. حالا این عسر و یسر، چه عسر و یسر خود انسان، ولو در عسر هم باشد، سختى هم باشد، بالاخره کمک می‌کند؛ حالا تنگدستى دارد، مالى ندارد که کمک بکند، اما می‌تواند تسلا بدهد، با زبان کمک کند، با آبرو کمک کند؛ هم ممکن است مراد عسر و یسر خود این کمک کننده باشد، هم عسر و یسر آن کمک شونده باشد؛ چون بعضى‌ها هستند، به انسان حاضرند کمک کنند، وقتى که حال انسان خوب است؛ وقتى اقبال به سمت کسى هست، حاضرند به او کمک کنند؛ محبت می‌کنند، کمک می‌کنند؛ به مجرد اینکه اقبال از او رو برگرداند، این‌ها هم رو برمی‌گردانند. بله، وقتى که اقبال از او ادبار کرد، این‌ها هم ادبار می‌کنند. نه، اینجور نباشد؛ در همه‌ى حالاتِ برادرش به او کمک کند و نیکى کند.

قال رسول اللَّه صلّى اللَّه علیه و آله:

المرء على دین خلیله فلینظر احدكم من یخالل. 

رسول اكرم فرموده: آدمى تحت تأثیر رفیق است و عملا از سیره و روش او پیروى میكند. البته هر یك از شما باید در انتخاب دوست دقت كند و به‏بیند با چه كسى طرح رفاقت و دوستى میریزد.

مستدرك ج2 ص 62.

امام علی (علیه السلام) فرمودند:

اُحصُدِ الشَّرَّ مِن صَدرِ غَیرِک بِقَلعِهِ مِن صَدرِک؛

قلب خود را از کینه دیگران پاک کن،‌ تا قلب آنها از کینه تو پاک شود.

(الامالی، ج2، ص 174)

نحن حجة الله علی الخلق و فاطمة حجة علینا

ما امامان حجت خدا برمردم هستیم و فاطمه حجت خدا برماست.

اطیب البیان (ج ۱۳ –ص  ۲۲۵)

امام صادق (ع) :

دلبستگی به دنیا ، موجب غم و اندوه شود و دل نبستن به دنیا ، آسودگی روحی و جسمی آورد .

تحف العقول ، ص 649

 رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند :

تخیّروا لنطفكم فأنكحوا الأكفاء و أنكحوا إلیهم.

براى نطفه هاى خود محل مناسب انتخاب كنید و از اشخاص همشأن خود زن بگیرید و بآنها زن بدهید.

 امام باقر- علیه السّلام- می فرمایند :
 یعنى: «اى كسى كه در طلب دانشى! نماز بگزار قبل از آنكه نه شب، قدرت بر نماز داشته باشى و نه روز، نمازگزار چون كسى است كه بر سلطانى وارد شود و آن سلطان به سخنان وى گوش فرا دهد تا از ذكر خواسته‏هایش فارغ گردد، انسان مسلمان نیز این چنین است، تا وقتى كه در نماز است، خداوند متعال به او گوش مى‏دهد و نظر و توجه مى‏كند تا از نمازش فارغ گردد»
آیین بندگى و نیایش، ص   260