کملا موافقم   و این بحث رو پاک کنید ولی سعی نکنید که با ارائه این عکس ها به اسلام و انقلاب ضربه بزنید

dostan lotfan ba dide baz  khaili roko sadeghane dar in bahs sherkat konan

man rok sohbat mikonam

rohaniyat..feli...diktatooriye

bando band baziye

tavaroome

jameye por az fahsha

javonhaye  ..bela taklif

to kocheha  ...mardoom shad nistan..hame khasteo kofte donbale 1loghme nonan

to mashin koche khiyaboon..mardon..in rezhimoo fosh midan

efrat to masael dini  be hadiye ke...ino faghat mishe gof

GHARB  zadegi    ya  ARAB  zadegi

dorogh migam  berin paloyeee mardooooooooom

maroof bod ke din az siyasat joda nis

in eshtebahe........in ghashangtarin vazhe bood baraye tasaloot dashtan...e hame chiz

shayad bashan ensanhaye momeni ke vaghean daran mokhlesane tallashmikonan

vali miyoone jame ziyadi az dozda  va  bando band baziha.. ya  terroor ya gomo goor mishan

man   be shakhse  az in faghre farhangi to keshvaram zajr mikesham

iranamo dos daram.....mardoome man daran leh mishan......hich kasam  nis  chizi bege  chon mesle ...mitarsan

harf bezanan

جناب پارسا من موافقم .

یا علی

دوست عزیز این هم نمونه اندکی از روایات فطرت که به حضورتان تقدیم می شود:

توحید بسندش از علاء بن فضیل كه از امام صادق علیه السّلام پرسیدم از تفسیر قول خدا عز و جل (30- الروم) فطرت خدا است كه مردم را بر آن آفریده؟

فرمود: آن یگانه‏پرستى است.

بیان: در نهایه است كه در حدیث است: هر نوزادى بر فطرت زاده شود. و مقصود اینست كه بر طبعى زاده شود كه آماده پذیرفتن دین است و اگر نوزاد را بدان وانهند بر آن پاید و از آن براه دیگر نرود و گذشتش از آن بر اثر آفتى است كه دچار او گردد مانند تقلید دیگران، و نمونه آورده از فرزندان یهود و نصارى در پیروى از پدرشان و توجه بدین آنان از آنچه تراوش فطرت درست است.

و بقولى مقصود این است كه هر نوزادى بشناخت خدا و اعتراف بدو زاید و كسى نیابى جز كه اقرار دارد او را صانعى است گرچه نام دیگر بر او نهد یا دیگرى را با او پرستد، و از آن معنا است حدیث حذیفه: بر جز فطرت محمد دین اسلام را خواسته كه بآن حضرت وابسته است. پایان.

 

قول پیغمبر (ص):

هر نوزادى بر فطرت زاید و پدر و مادرش او را یهودى یا ترسا سازند كه منظور از این فطرت همان اسلام است

 

 

محاسن بسندش از زراره كه از امام باقر علیه السّلام از قول خدا عز و جل «فطرة اللّه التى فطر الناس علیها» پرسیدم، فرمود: آنها را بخداشناسى آفرید و اگر آن نبود در برابر پرسش از اینكه پروردگار آنها و روزى ده آنها كیست؟ چیزى نمیدانستند. (2) بیان: در مصباح المنیر فطرت را بآفرینش تفسیر كرده و آیه 30  سوره الروم و قول پیغمبر (ص) كه هر نوزادى بر فطرت زاید و گفته: بقولى معنایش فطرت اسلامیه و دین حق است و همانا پدر و مادرش او را یهود و ترسا كنند و او را از دین بگردانند

 

 

عبد اللَّه بن سنان گوید: حضرت صادق علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً فرمود: یعنى اسلام در تفسیر آیه مباركه فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏* فرمود: معنى آن این است كه به خداوند ایمان بیاورید و براى او شریكى قائل نگردید.

 

حمران از حضرت صادق علیه السّلام روایت مى‏كند كه در تفسیر آیه شریفه صِبْغَةَ اللَّهِ فرمود: صبغه یعنى اسلام علاء بن فضیل از امام صادق علیه السّلام روایت مى‏كند كه از آن حضرت پرسیدم معنى فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها چیست؟ فرمود: توحید.

 

 عبد الرحمن بن كثیر گوید: امام جعفر صادق علیه السّلام در تفسیر آیه شریفه فِطْرَتَ اللَّهِ فرمود: یعنى خداشناسى و رسالت محمد و على به عنوان امیر المؤمنین.  زرارة گوید: از حضرت باقر علیه السّلام از تفسیر آیه شریفه فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها سؤال كردم فرمودند: خداوند آنها را به معرفت و شناخت خود آفرید و اگر این نبود آنها در هنگام سؤال از اینكه رازق و خالق شما كیست جواب بدهند.

 

زرارة گوید: از حضرت باقر سلام اللَّه علیه پرسیدم معنى آیه شریفه حُنَفاءَ لِلَّهِ غَیْرَ مُشْرِكِینَ به چیست فرمود: مقصود در اینجا همان خلقت نخستین است كه آنها را به معرفت و شناخت خود خلق كرد و در آن تغییرى داده نمى‏شود زیرا آنها با معرفت و خداشناسى آفریده شده‏اند.

سوال جناب کلام اثبات فطری بودن حس پرستش چیست؟

با سلام

سوال که ذهن اکثر دوستان را به خو مشغول کرده این است که ؛ چرا طبقه ای به نام روحانیت باید وجود داشته باشد و چرا باید امور اعتقادی ما به دست ایشان باشد ؟ در پاسخ این سوال گفتنی است که یکی از فطریات انسانی نوعی فطرت مذهب و دین است و هر کسی از یک طریقی خواهان رسیدن به خدا می باشد و این امری کاملا بدیهی است که هر کسی در درون خود خدایی را احساس می کند و یک قدرتی مافوق را متصور می کند، لکن در مصداق آن دچار اشتباه می گردد .

حال ما باید به بینیم علّت واقعى وجود و دوام طبقه روحانیّت در جوامع چیست علّت حقیقى وجود طبقه روحانیّت، همان علّت ضرورت مذهب براى حیات انسانها است كه عبارتست از پاسخ عقیدتى و عملى به چهار سؤال اصلى بشرى. این چهار سؤال عبارتند از: 1-  من كیستم 2-  از كجا آمده 3-  براى چه آمده‏ام 4-  بكجا مى‏روم و ما مى‏دانیم كه هیچ متفكّر و هیچ مكتبى به غیر از مذهب تاكنون نتوانسته است پاسخ این سؤالات را بدون سفسطه بازى و مغلطه كارى به افكار بشرى عرضه نماید.

مذهب مسیر حیات انسانها را در فرمول الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قالُوا إِنَّا مشخّص مى‏سازد و این روحانیّت است كه در مرزهاى طبیعت و ماوراى طبیعت رسالت پیامبران را در دو منطقه اعتقادات و عمل و اندیشه تفسیر و توجیه نموده و مردم را آماده پیروى از آنان مى‏نمایند. بعضى از نویسندگان مى‏گویند: بشر امروز بدون مذهب زندگى میكند و بدون این كه مبدء و معادى را بپذیرد، با كمال رضایت از زندگى خود حركت مى‏كند. مى‏گوئیم: آرى، همین طور است، ولى اكثریّت اسف انگیز بشر از قدیمیترین تواریخ تا دوران حاضر بدون شناخت خویشتن، از زندگى رضایت داشته است، حتما مى‏دانید كه شماره بسیار-  بسیار فراوانى از انسانها از زندگى بردگى رضایت داشته‏اند، آیا این گونه رضایتها دلیل آن است كه بشر كه رضایت به زندگى بدون مذهب مى‏دهد زندگى معقولى را پیش گرفته است بلى، از یك جهت مى‏توان گفت: بشر هرگز بدون گرایشهاى مذهبى زندگى نمى‏كند، نهایت امر اشكال موضوعات مذهبى متفاوت است. بعنوان مثال: بشر مى‏تواند قهرمانان ملّى خود را مانند خدایان بپرستد. بشر مى‏تواند نژاد پرستى را تا حدّ خدا پرستى ارتقاء بدهد. و همین بشر مى‏تواند امتیازاتى را كه مانند مقام و قدرت بدست مى‏آورد بپرستد. او مى‏تواند مفاهیمى مانند انسان و انسانیّت را بقدرى تجرید نموده و به درجه‏اى از مطلق برساند كه بقول بعضى از متفكّران آن مفاهیم را به درجه خدائى برساند و با این تجریدها و مطلق سازى‏ها گرایش مذهبى خود را اشباع نماید.