مرحوم آیت الله سیدهادی خراسانی درکتاب معجزات وکرامات نقل میکند:روی پشت بام خوابیده بودیم که ناگهان ماردست یکی از اقوام را گزید.وی مدتی مداواکرد سودنبخشید.

بالاخره جوانی به نام سید عبدالامیرنزدماآمدوگفت :کجای دست اورا مار گزیده؟ دستی بر موضع گزیدگی زدوبه کلی خوب شد.بعدگفت: من نه دعایی دارم ونه دارویی .فقط کرامتی است که از اجدادما به مارسیده .هرسمی که از زنبوریاعقرب یامارباشد اگرآب دهان یاانگشت خودرابه آن بگذاریم خوب میشود.

زیرا که جدما درشام موقعی که آب به قبرشریف حضرت رقیه (س)افتاد.جسدآن حضرت راسه روز روی دست گرفت تاقبرشریف تعمیرشود. وازآنجا این اثردرخودواولادش نسل بعد نسل مانده است.

"لهوف"