غاری حیرت انگیز به نام "غار کریستالها"

یک زمین شناس به نام "جوئان مانوئل گارسیا رویز" اکتشافی افسانه ای در مکزیک  انجام داده است که به آن نام "The Sistine Chapel of Crystals"* را نسبت داده است.

 *(توضیح مترجم): "Sistine Chapel" نام محل زندگی پاپ در واتیکان می باشد که بسیار زیبا و مجلل است وof Crystals"  Sistine Chapel" را می توان "قصر زیبای کریستالها" تعبیر نمود.

"Cueva de los Cristales" یا غار کریستالها، در عمق حدود 300 متری زیر کوهی در ناحیه بیابانی "Chihuahua" در مکزیکو واقع شده است. این غار به طور تصادفی توسط دو برادر معدنچی که برای انتقال آب معدنی داخل غار به ابعاد حدودا 9*27 متر بوده ، مشغول حفر یک تونل جدید بودند، کشف گردیده است. این دو برادر به این غار لقب "چشم ملکه" را داده اند زیرا دهانه ورودی آن شبیه به یک چشم است.

برخی از این کریستالها بیش از 11 متر طول دارند. تا قبل از این کشف، بزرگترین کریستالهای شناخته شده، در "غار شمشیرها" (Cave of Swords) پیدا شده بود که برخی از آنها در حال حاضر در موسسه ی "Smithsonian" به نمایش گذاشته شده است. غار شمشیرها بخشی از همان رشته تونلی است که غار کریستال را شامل می شود.

وقتی این غارهای باشکوه کشف گردیدند، شرکت متصدی عملیات استخراج معدن، برای حفظ این غارها، مسیر پروژه ی حفاری خود را تغییر داد.

در حال حاضر، زمین شناسان در حال تجزیه و تحلیل کردن غار و کریستالهای آن هستند. آنها همچنین در حال مطالعه ی نمونه های گرفته شده از کریستالها می باشند. این نمونه های گرفته شده دارای ارگانیسمی هستند که ممکن است عامل کمک به رشد این کریستالهای شگفت انگیز باشند.

غار کریستالها چگونه شکل گرفته است؟

همانطور که پیش از این گفته شد، غار مملو از آب دارای سنگ گچ بوده است. این آب نقش اساسی در پرورش و رشد کریستالهای حیرت انگیز داشته به طوریکه دمای محیط را در محدوده ای حدود 58 درجه سانتیگراد نگه می داشته است.

این رویداد، دمای ایده آل برای سنگ گچ به منظور حل شدن را فراهم می کند و سرانجام باعث رشد کریستالها می گردد. لازم به ذکر است، این کریستالهای عظیم برای باقی ماندن در همین شکل نیاز به رطوبت بسیار زیاد و دمایی معادل 50 درجه سانتیگراد دارند.

"جوئان مانوئل گارسیا رویز"، که تحقیقات علمی و اکتشافی گسترده ای در غار انجام داده است، اعلام نموده که این کریستالها در یک بازه زمانی  پانصد هزار ساله در محیط طبیعی پایدار و بشدت کمیاب این غار پر از آب رشد نموده اند.

غار کریستالها روی یک گسل واقع شده که با تشکیل آب سیال گرم شده توسط مواد مذاب حفره های زیرگسل به ایجاد محیط لازم برای رشد بیشتر کمک می کند.

چیزی که اتفاق می افتد، این است که مواد معدنی غنی سیال به سمت بالا و به داخل حفره های بستر سنگ رانده می شوند. پس از آن، آب درون غارها تبخیر می شود و این کریستالهای غول پیکر که علم را به مبارزه می طلبند، شکل می گیرند.

سرما زدگی ( forsbite)

یخ زدگی سلول های پوست و سایر بافت های بدن ، سرما زدگی نامیده می شود .

در سرما زدگی تشكیل بلور یخ داخل هر سلول سبب از بین رفتن اجزای ریز داخل سلولی شده و در نهایت منجر به پارگی جدار سلول و مرگ آن می شود . اگر وسعت این یخ زدگی زیاد باشد و تعداد زیادی سلول های  بافت و یا عضو را در بر بگیرد ، در نهایت آن عضو از بین میرود . این بیماری به صورت موضعی بوده و ماهیتی متفاوت با هایپوترمی ( Hypotermi) دارد.

معمولاً سرمازدگی در نقاط انتهایی بدن كه جریان خون ضعیف تر و آهسته تری دارند بوجود می آید . مهم ترین مكان ها برای سرما زدگی ، انگشتان دست و پا ، لاله گوش ، نوك بینی ، پاشنه پا ، گونه ها و پیشانی هستند .

عوامل مختلفی كه باعث افزایش احتمال و تشدید سرمازدگی می شوند عبارتند از: رطوبت ، باد ، میزان سرمای محیط ، اختلالات رگ ها و خون رسانی نا مناسب و ...

هایپوترمی ( Hypotermi)

هایپوترمی ( افت دمای بدن )، در لغت به معنی درجه حرارت پایین است و به وضعیتی گفته می شود كه دمای مركزی بدن فرد از حد خاصی ( 35 درجه سانتی گراد ) كمتر باشد .منظور از دمای مركزی ، دمای داخل دهان یا مقعد است چون ممكن است دمای دست یا پا حتی خیلی كمتر از این حد باشد ولی فرد دچار هایپوترمی نشده باشد .  

هایپوترمی یا افت دمای بدن ( Hypotermi) و سرما زدگی ( Frosbite) از خطراتی هستند كه در ورزش های زمستانی و حضور در كوهستان وجود دارد، این دو خطر روی یكدیگر تأثیر مستقیم دارند .

باید بین این بیماری و سرمازدگی تمایز قائل شد.

هایپوترمی ( افت دمای بدن ) ، یكی از علل مهم مرگ و میر افرادی است كه در زمستان و یا در محیط سرد فعالیت می كنند یا احیاناً به اجبار اقامت می كنند . همچنین ممكن است فرد در محیط خیلی سردی قرار نداشته باشد ولی به علت مشكلات دیگر بدن وی توانایی تولید حرارت را نداشته باشد ( مثل : سكته مغزی ، بیماری تیروئید ، كم آبی ، ارتفاع زدگی ، سوء تغذیه ، خستگی شدید ، كم خوابی و ... ) و در نتیجه دچار هایپوترمی ( افت دمای بدن ) شود .

هایپو ترمی می تواند به صورت حاد رخ دهد . به عنوان مثال می توان از موارد زیر نام برد : مدفون شدن در زیر بهمن ، سقوط در آب یخ زده و سرد ، قرار گرفتن در معرض هوای سرد و پرباد بدون لباس مناسب ، در این وضعیت بیمار ظرف مدت چند دقیقه در صورت عدم امداد مناسب به نقطه بحرانی رسیده و به سوی مرگ می رود .

در سایر وضعیت ها معمولاً از شروع ایجاد مشكل تا رسیدن به وضعیت خطرناك چند ساعت یا حتی روز طول می كشد . به این حالت هایپوترمی عمومی مزمن ( تحت حاد ) گفته می شود .

سرما ، رطوبت و باد و خستگی از عوامل بسیار مهم در بروز هایپوترمی هستند .

در هر درجه حرارتی در صورت وزش باد میزان سرما افزایش قابل توجهی دارد . در جدول زیر تأثیر باد نشان داده شده است. برای مثال در دمای منهای 10 درجه سانتی گراد و با سرعت بادی معادل 30كیلومتر در ساعت ، دمای واقعی هوا تا منهای 20 درجه سانتی گراد می رسد .

از نظر علایم بیماری، هایپو ترمی ( افت دمای بدن ) به سه دسته تقسیم بندی می شود .

1-    هایپوترمی خفیف تا متوسط : در این وضعیت دمای مركزی بدن فرد بین 32 تا 35 درجه سانتی گراد دارد . فرد احساس سرما می كند ، لرز دارد و موها سیخ شده اند ، كم كم حركات عضلانی مختل می شود ، فرد دچار حالت ضعف و بی حالی و عدم توانایی در همراهی دیگران است ، كمتر حرف می زند و نسبت به اطراف بی تفاوت می شود ، صحبت كردن فرد مختل شده و حالت بریده بریده پیدا كند و نمی تواند كلمات را مفهوم بیان نماید ، اختلال تعادلی نیز بوجود می آید ، قضاوت صحیح از محیط اطراف ندارد و ممكن است مناسب ، فرد تمایل به نشستن و خوابیدن پیدا می كند و دچار فراموشی می گردد ، در هر فردی رفتارهای ناهنجار نیز داشته باشد ، علیرغم شرایط نا ممكن است بعضی از این علائم یا همه دیده شوند . تا این مرحله وضعیت چندان خطرناك نیست و با اقدام مناسب فرد نجات پیدا می كند .

2-    هایپوترمی متوسط تا شدید : دمای بدن بین 32تا26 درجه قرار دارد . البته هرچه حرارت بدن فرد كمتر باشد وضعیت وخیم تر است و علائم شدید تر هستند ، لرز از بین می رود . هوشیاری فرد كاهش می یابد و از گیجی تا كمای عمیق متغیر است ، پوست بدن سرد متورم و كبود رنگ است . عضلات بدن به تدریج و با پیشرفت بیماری سفت و سخت می شوند ، نبض ضعیف شده ، ضربان قلب و تنفس نیز كاهش یافته و نا منظم می شوند .

3-    هایپوترمی بسیار شدید تا مرگ : در دمای كمتر از 26 درجه و به خصوصدر محیط های طبیعی و به دور از مراكز درمانی ، احتمال نجات فرد كم است . فرد در كمای عمیق است . ضربان قلب و تنفس اگر وجود داشته باشد آهسته و نا منظم است . ظاهراً فرد مرده است ولی هنوز احتمال بازگرداندن فرد با اقدامات مؤثر وجود دارد .

متأسفانه در این بیماری ، انكار به شدت شایع است و فرد علیرغم وجود علائم هشدار دهنده ، بازهم برای خود و دیگران موضوع را انكار كرده و سبب پیشرفت مشكل خود با ادامه فعالیت و عدم توجه به آن می شود .

كمك های اولیه

در هایپوترمی خفیف تنها عمل لازم جلوگیری از پیشرفت بیماری است كه اگر به درستی و با درایت انجام شود فرد از وضعیتی وخیم نجات پیدا كرده است .ابتدا می بایست فرد را در محلی خشك و دور از باد قرار داد ، باید لباس های خیس بیمار را هرچه سریعتر خارج نمود و بدن فرد را خشك كرده و با لباس یا پوشش خشك دیگر پوشانید ، به بیمار مایعات یا غذای گرم بدهید ، اگر امكان پذیر است فرد را در كنار یك منبع گرمایی قرار دهید ، تا هنگامی كه از گرم شدن كامل بیمار و رفع سرما از بدنش مطمئن نشده اید ، اجازه فعالیت مجدد و برگشت به شرایط مخاطره آمیز را ندهید .

به این جمله توجهی نكنید :

من حالم خوب است و می توانم كارهای خودم را انجام دهم !

در هایپوترمی متوسط تا شدید با یك اور‍ژانس واقعی مواجه هستید و باید هرچه سریعتر اقدامات كمكی را شروع كنید . اگر فرد كما است و ضربان قلی و فعالیت تنفسی را حس نمی كنید ، می بایست اقدامات احیای قلبی – ریوی را شروع كنید . از گرم كردن سریع فردنیز می بایست خودداری نمود و در صورتیكه اطمینان به تداوم گرمای ملایم نیز وجود ندارد و احتمال و امكان انتقال بیمار به جای مطمئن تر وجود دارد می بایست ابتدا بیمار را منتقل كرد ، سپس اقدام به گرم كردن وی نمود . از حركت دادن شدید و ناگهانی بیماری باید خودداری كرد .

پیشگیری

مهمترین اصل در پیشگیری از این بیماری ، استفاده از لباس مناسب حین فعالیت است . خشك ماندن اهمیت ویژه ای دارد . همچنین پوشاك ضد باد بسیار مهم است . به هیچ وجه نباید به فعالیت آنقدر ادامه داد تا خستگی مفرط پدید آمده و به اصطلاح تخلیه انرژی بوجود آید . اختصاص زمان مناسب برای استراحت و تجدید قوا اهمیت فراوانی دارد .

تغذیه مناسب با غذاهای پر انرژی و گرم در پیشگیری نقش حیاتی دارد . همچنین نوشیدن آب به مقدار كافی و به ویژه مایعات گرم نیز الزامی است . از داروهایی مانند آرام بخش ها ، مواد مخدر ، كدئین ، الكل و حتی قهوه به میزان زیاد ، نباید استفاده نمود .

برنامه شما باید متناسب با تجربه ، تجهـیزات ، مـهارت و آمـادگی جسـمانی تمام افراد گـروه برنامه ریزی شود .

كجا می خواهید بروید ؟ با چه كسی می خواهید بروید ؟ چه چیزهایی همراهتان می برید ؟ كی برمی گردید ؟ وضعیت هوا چگونه است ؟

توصیه های ویژه

به قوانین ، بایدها و نبایدهایی كه مورد توافق كوه نوردان است احترام گذاشته و به توصیه های افراد مستقر در ایستگاه های " ستاد اطلاع رسانی و پیشگیری از حوادث كوهستان " توجه كنید .

با توجه به شروع فصل سرما و جذابیت صعود های زمستانی بهتر دیدم مباحثی رو برای اطلاع دوستان به منظور جلوگیری از پیامدهای جبران ناپذیر در اینجا قرار بدم شاید كمكی باشه .

بقا در كوهستان چرا و چگونه ؟

كوهستان می تواند بهترین دوست  و در عین حال بدترین دشمن انسان باشد . هیچ وقت  به جنگ كوهستان نروید . در مواقع  بروز خطر در كوهستان ، از فكرتان  استفاده كنید ، برنامه ریزی كنید و خود را زنده نگه دارید و بی هدف انرژی تان را هدر ندهید .

هر موقعیت اضطراری در كوهستان نیازمند كنترل ذهنی كافی بر روی تمامی فعالیت های جسمی است . حفظ و مصرف بهینه انرژی بدن و همچنین دمای بدن بسیار بسیار حیاتی است .

حفظ دمای بدن ( در سرما و گرما ) مرگ و زندگی شما را تعیین می كند !

سه گام اساسی برای بقا در كوهستان كدام است ؟

در شرایط اضطراری ( خرابی هوا ، طوفان یا مه غلیظ ، صاعقه ، بارندگی شدید ) سعی كنید ابتدا خونسردی خود را حفظ كنید و سه مرحله زیر را انجام دهید .

1.      توقف فعالیت ها

در مواقع بحرانی اكثر افراد سرگردان و بی هدف به راه خود ادامه می دهند . مهم ترین كار در صورت بروز یك شرایط  بحرانی توقف فعالیت ها و ارزیابی شرایط بحرانی است .

2.      تشخیص موقعیت و اولویت بندی نیاز ها

در این مرحله شما باید مهم ترین نیازهای خود را برای بقا در شرایط محیطی كه در آن هستید تشخیص دهید و آنها را به ترتیب اولویت برای خودتان فراهم كنید . مهم ترین این عوامل شامل موارد زیر است  اما تعیین دقیق آنها بستگی به موقعیت محیطی كه در آن هستید دارد :

-          ضرورت های ایمنی ( پوشاك ، جانپناه ، آتش )

-          ارسال پیام كمك ( سوت ، فریاد ، بی سیم ، موبایل )

-          تأمین انرژی لازم برای زنده ماندن ( غذا و آب )

-          ادامه مسیر ( با كمك نقشه یا بدون آن )

-          سلامت ( روانی و جسمی مانند آسیب ها و زخم ها و ... )

3.      ابتكار عمل

برای برآورده كردن نیاز ها از تجهیزات همراه یا از مواد طبیعی كه در اطراف وجود دارد استفاده كنید . بعد از تعیین نیازها در پنج زمینه اصلی بقا و اولویت بندی انها ، برای تعیین این نیاز ها اقدام كنید . در بعضی از مواقع نیازهای شما به راحتی برآورده می شودو در اختیار است و مواقعی نیاز به خلاقیت و ابتكار عمل دارد .

     سه گام اساسی بقا در كوهستان  را فراموش نكنید :

                * توقف فعالیت

                * تشخیص موقعیت و اولویت بندی نیازها

                * ابتكار عمل

كیف بقا چیست ؟

همیشه علاوه بر وسایل كمكهای اولیه یك كیف بقا همراه داشته باشید . محتویات این كیف معمولاً شاما موارد زیر است . تمام وسایل را در یك ظرف فلزی دردار قرار دهید و آنرا با چسب آب بندی كنید .

-          تجهیزات ارسال پیام كمك ( سوت ، آینه )

-          تجهیزات مواقع ضروری ( چاقوی چند كاره ، كبریت ضد آب ، فندك ، قطب نما ، شمع )

-          غذا و آب ( چای ، نمك و شكر بسته بندی شده )

-          سایر تجهیزات چند منظوره ( كاغذ و قلم ، سنجاق قفلی ، گیره كاغذ ، نایلون بزرگ ، طناب نازك ، مقداری مفتول فلزی نازك )

شرایط اضطراری

در شرایط اضطراری سه گام اساسی بقا در كوهستان را انجام دهید . اگر هوا سرد نباشد احتمال زنده ماندن بیشتر است . در این شرایط علاوه بر پوشاك ، وسایل كیف بقا و سایر تجهیزات ، توانایی روحی و اراده شما برای زنده ماندن نقش مهمی دارند .

ایجاد یا پیدا كردن یك جانپناه طبیعی یكی از مهمترین اقدامات است . در شرایط اضطراری باید تا بهتر شدن هوا در جانپناه باشید . جانپناه در هوای بالای صفر می تواند یك حفره سنگی ، زیر درختان ، یك نایلون بزرگ و یا پتوی نجات كه تمام سطح بدن را پوشش داده باشد ، همچنین می توانید با كمك چاقو ، مفتول فلزی ، نایلون بزرگ و نخ و سوزن و شاخه های درختان و ... جانپناه درست كنید . در هوای بسیار سرد و برفی ، بهترین جانپناه یك حفره برفی است . دمای داخل یك حفره برفی را می توان در صفر درجه سانتی گراد ثابت نگه داشت كه می تواند شما را در برابر خطراتی مانند سرما زدگی و یخ زدگی تا مدتی محافظت كند . البته مهارت تشخیص و ساخت انواع سر پناه به ویژه حفره برفی نیاز به آموزش ، ابتكار و تمرین دارد .

بعد از ایجاد جانپناه سعی كنید بدن خود را گرم و خشك نگه دارید ، لباس گرم بپوشید ، از كلاه و دستكش استفاده كنید . برف روی لباس و كفش را پاك كنید ، با استفاده از كبریت ، شمع یا الكل جامد و ... آتش روشن كنید .

انرژی خود را در شرایطی كه مسیر را گم كرده اید ، در هوای نا مناسب ، زمان تاریكی و زمانی كه خسته اید هدر ندهید !

بهترین تصمیم ، اقدام درست برای ایجاد یك جانپناه است !

در شرایط سرد و نامناسب باید بدن خود را درجا حركت دهید ، نباید بخوابید . تحت هر شرایطی خودتان را گرم و خشك نگه دارید .

توصیه های ویژه :

-          شما برای چند روز می توانید بدون غذا در كوه بمانید به شرطی كه انرژی خود را ذخیره كنید و آن را بی سبب هدر ندهید . اما آب برای زنده  ماندن بسیار ضروری است . می توانید از برف هم برای تهیه آب مورد نیاز خود استفاده كنید .

-          در شرایط بسیار سرد عرق كردن سبب خیس شدن پوشاك و اتلاف سریع تر انرژی و در شرایط بسیار گرم نیز عرق كردن سبب از دست دادن آب بدن  می شود . همواره در كوهستان به گونه ای فعالیت كنید كه عرق نكنید .

-          ادامه برنامه در باد و بوران و هوای بسیار سرد ، با خطر هایی مانند گم شدن ، یخ زدگی ، پرت شدن ، بهمن ، تحلیل انر‍ژی و افت دمای بدن همراه خواهد بود .

-          در كوهستان به ویژه در فصل سرما سیگار نكشید . افراد سیگاری زودتر دچار سرما زدگی می شوند .

-          اگر با یك تیم هستید تحت هیچ شرایطی از یكدیگر جدا نشوید ، اگر تلفن همراه دارید گروه امداد را مطلع كنید .

-          بیش از 40 تا 45 درصد حرارت بدن از سر دفع می شود . بنابراین در هوای سرد از كلاه استفاده كنید . اگر كلاه همراه ندارید با تكه ای از لباستان سر خود را بپوشانید .

-          در شرایط سرما چند لایه لباس نازك تر می تواند بهتر از یك لباس ضخیم از هدر شدن حرارت بدن شما جلوگیری كند.

-          در هوای سرد به علائم سرما زدگی و افت دمای بدن توجه ویژه داشته باشید ، این علائم پوست سرد ، لرز ، از دست دادن قدرت قضاوت و تصمیم گیری ، اشكال در تكلم و سفتی و انقباض عضلانی است .

-          هرگز فردی را به شدت مصدوم است یا دچار افت دمای بدن شده است ، حركت ندهید ، او باید تا رسیدن امداد گرم و خشك نگه داشته شود .

حساسیت بهاره ( حتی برای کوهنوردان )
 

فصل بهار با تمام زیبایی‌های خود برای برخی افراد بخصوص آنها كه سابقه حساسیت را دارند چندان دلپذیر نیست. یكی از مشكلات این فصل اشك‌ریزش و خارش چشم است.

حساسیت بهاره با نام علمی كراتوكنژنكتیویت حساسیتی است كه در فصل بهار شایع است. این بیماری یك حساسیت مزمن و غیرواگیر و دوطرفه ملتحمه در پلك فوقانی و در اطراف قرنیه چشم است.

حساسیت بهاره در پسربچه‌ها بیشتر بوده و در مناطق گرمسیر و خشك، شایع‌تر است. شروع این بیماری به طور معمول بین 3 تا 25 سالگی است. علت این بیماری پاسخ شدید سیستم ایمنی بدن به مواد غیرخودی یا همان مواد حساسیت‌زاست.

علائم بیماری

علامت شایع حساسیت بهاره خارش شدید چشم به همراه ترشحات غلیظ و چسبنده است. از دیگر علائم آن حساسیت به نور می‌باشد. اغلب بیماران سابقه حساسیت یا اگزمای دوران كودكی را دارند. چشم پزشك در معاینه ممكن است برجستگی‌های سفید‌رنگی را پشت پلك فوقانی یا اطراف قرنیه مشاهده كند كه این یافته حساسیت بهاره را از سایر بیماری‌ها متمایز می‌كند.

گاهی درگیری در قرنیه به صورت نقطه نقطه و سطحی و در موارد شدید زخمی با حدود كاملا مشخص و استریل مشاهده می‌شود كه می‌تواند دید بیمار را به طور موقت یا دائمی كاهش دهد. حساسیت بهاره در فصل بهار آغاز و شدت یافته و معمولا تا پایان تابستان بهبود می‌یابد. البته این بیماری ممكن است در افرادی كه در معرض آلودگی هوا، گرد و خاك خانگی و مواد شیمیایی قرار دارند یا افرادی كه به مواد آرایشی حساسیت دارند در هر فصلی از سال ایجاد شود.
 

موثرترین درمان حذف یا دوری از مواد حساسیت‌زاست كه در اكثر مواقع غیرممكن است. حساسیت بهاره در فصل بهار آغاز و شدت می‌یابد و معمولا تا پایان تابستان خودبه‌خود بهبود می‌یابد. هدف از درمان این بیماری، كاهش علائم و جلوگیری از ایجاد عوارض تهدیدكننده بینایی است.

اجتناب از محیط حساسیت‌زا، استفاده از عینك و انتقال بیمار به محیط سرد در بهبود بیمار موثر است. كمپرس سرد و استفاده از اشك مصنوعی و پماد‌های چشمی باعث تسكین علائم می‌شود.

برای درمان مرحله حاد این بیماری با تجویز پزشك می‌توان از آنتی‌هیستامین‌های موضعی و در موارد شدیدتر از قطره‌های كورتن‌دار موضعی استفاده كرد البته باید توجه داشت از قطره‌های كورتون‌دار چشمی به هیچ وجه نباید خودسرانه استفاده شود.

هر چند استفاده از این قطره‌ها مانند آب روی آتش است، اما تنها به طور موقت تا زمان استفاده از قطره، بیماری خاموش است ولی پس از قطع قطره در بعضی موارد دوباره همان علائم شكار می‌شود و نیز ممكن است عوارض ناشی از استفاده از قطره‌های كورتون‌دار هم ظاهر شود.

علاوه بر این در صورتی كه علت ناراحتی چشم چیزی جز حساسیت باشد استفاده از كورتن بسیار خطرناك است و حتی می‌تواند باعث كوری شود. گاهی پزشك برای پیشگیری از شروع این بیماری برای فردی كه سابقه آن را در سال‌های گذشته داشته است از مواد ثابت‌كننده غشای سلول مانند كرومولین سدیم استفاده می‌كند.

در این موارد برای كنترل بیماری یك ماه قبل از شروع و در طول فصل حساسیت، از دارو استفاده می‌شود و آن را قطع نمی‌كنند زیرا پس از قطع، با شروع مجدد حداقل 2 هفته طول می‌كشد تا اثر آنها ظاهر شود.
 

وقتی حادثه‌ای از یاد نمی‌رود
 


 

امروز شما را با مشکلی به نام اختلال استرس آشنا می‌کنم. شاید شما هم افرادی را دیده باشید که با استرس‌های شدید مثل جنگ، موج‌گرفتگی، تصادف، تجاوز و کلا استرس‌های شدید سوانحی مثل گیر افتادن در آتش یا زلزله مواجه شده باشند...
این افراد به دو نوع یعنی به صورت حاد، تا حدود یک ماه بعد از مواجهه با آن عامل استرس‌زا و یا مزمن دچار اختلال خاصی که ما آن را ناشی از استرس می‌نامیم، می‌شوند. برای این افراد رویدادهای قبلی در رویا و خواب یا در بیداری احیا می‌شود و بیمار مجددا آن را تجربه می‌کند لذا سعی می‌کند از آنچه ممکن است به تجربه مجدد آن حادثه منجر شود، دوری کند.

شاید شما نام اختلال استرس ناشی از سانحه یا همان PTSD معروف را فقط برای کسانی که در جنگ بودند یا دچار موج‌گرفتگی شدند، شنیده باشید اما مصداق دیگر مواجهه با استرس شدید را در تصادفات یا بسیاری از بیماران را که بازمانده زلزله یا سوانح آتش‌سوزی هستند، می‌توانید جستجو کنید. ایمیل آقای سهراب الف، باعث شد من این یادداشت را برایتان بنویسم. ایشان نوشته‌اند سال‌ها پیش در حالی که رانندگی می‌کردند و با خانواده همراه بودند دچار سانحه دلخراشی شدند که البته از نوشتن آن اجتناب کرده‌اند. حالا، سال‌هاست که جرأت پشت رل نشستن را ندارند و حتی اگر در کنار یک راننده هم باشند مدام صفحه تصادف را می‌بینند و برای همین مدت‌هاست تنهایی را ترجیح می‌دهند.
همان‌طور که اشاره کردم، دسته اول علایم تجربه مجدد و گروه دوم، اجتناب و دوری گزیدن است. این افراد نسبت به هیجانات مختلف پاسخ‌دهی مناسب ندارند و علامتی شبیه به افسرده‌ها دارند یعنی در موقع اتفاق خوب، همانند ما خوشحال و یا در مواقع رویداد بد، غمگین نمی‌شوند. حالت منگی و بی‌تفاوتی دارند. دسته سوم علایم که بسیار آزاردهنده است.
اضطراب و دلشوره‌هایی است که باعث برانگیختگی و عصبانیت آنها می‌شود. گاهی از صدای بسته شدن در، چنان از جا می‌پرند که شما را متعجب می‌کنند و ناگهان به شما پرخاش می‌کنند که چرا در را محکم بستی! واکنش‌پذیری و چنین رفتارهایی باعث مختل شدن روابط بین فردی آنها می‌شود. به آقای سهراب الف، توصیه می‌کنم حتما با یک روان‌پزشک مشورت کنند. خیلی وقت‌ها اجتناب کردن از عامل ترس و اضطراب (روی آوردن به راه‌حل موقتی)، باعث ادامه‌دار شدن مشکل می‌شود. درمان دارویی به علاوه درمان‌های غیردارویی مثل روا‌ن‌درمانی می‌تواند به بهبود شما کمک کند. این استرس‌ها که زندگی شما یا دیگری را در حضور شما تهدید کرده‌اند، باید مهار شوند و اوضاع زندگی‌تان طبیعی گردد.

دکتر سیدوحید شریعت
روان‌پزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران
 

۱۲نکته کلیدی در مورد مصرف خودسرانه آسپرین


 
 

«آسپرین» یا اسید استیل سالیسیلیک، همان طور که تقریبا همه می دانند داروی ضدالتهاب است که تب و درد را تسکین می دهد. اما توجه داشته باشید که آسپرین حاوی مولکولی است که انعقاد خون را کاهش می دهد. حتی در صورتی که داروی بی خطر دیگری مانند آسپرین مصرف می شود، باز هم باید احتیاط های لازم درنظر گرفته شود.
در ادامه برخی از نکات مهم درباره مصرف این دارو را مرور می کنیم:

۱) مقدار دوز دارو را که با توجه به سن و وزن که در بروشور نوشته شده است، افزایش ندهید.
مقدار دارو در شیرخواران (از ۳ماهگی) و کودکان: ۶۰میلی گرم بر حسب وزن در روز
تقسیم دارو طی ۴یا ۶مرحله: هر ۶ساعت، حدود ۱۵میلی گرم یا هر ۴ساعت ۱۰میلی گرم بر حسب کیلوگرم؛حداکثر مقدار مصرف در بزرگسالان و کودکان با وزن بیش از ۴۰کیلوگرم: ۳۰گرم در روز.

۲) با تسکین یافتن بیماری، کمترین مقدار دوز دارو را در کوتاهترین زمان، مصرف کنید. به این ترتیب، احتمال عوارض جانبی را کاهش می دهید.
۳) حداقل فاصله زمانی ۴ساعت را بین دو وعده مصرف دارو رعایت کنید.
۴) در صورتی که درد بیش از ۵ روز ادامه داشت و پس از ۳روز تب قطع نشد یا علائم بیماری تشدید شد، حتما با پزشک مشورت کنید.

۵) به خطرات مصرف دوز بالا و خونریزی توجه داشته باشید. اگر داروهای دیگری استفاده می کنید، توجه کنید که آنها حاوی آسپرین (اسید استیل سالیسیلیک) یا دیگر مواد ضدالتهاب (مانند ایبوپروفن) نباشند. بسیاری از داروها با نام، شکل و دوزهای مختلف هستند که آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهاب را تنها یا در ترکیب با دیگر مواد دارند.

۶) در صورت بروز علائم ناراحتی های گوارشی جدید خصوصا خونریزی دستگاه گوارشی در ابتدای دوره درمان، دارو را قطع و به پزشک مراجعه کنید. این موضوع در مورد سالمندان اهمیتی دوچندانی پیدامی کند.

۷) توجه داشته باشید که مصرف آسپرین پس از عمل جراحی حتی جزئی مثل دندان کشیدن، خونریزی را به همراه دارد. به همین دلیل پیش از عمل با پزشک مشورت کنید.

۸) موارد عدم استعمال دارو:
▪ حساسیت به آسپرین و سابقه آسم نسبت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهاب؛
▪ بیماری یا احتمال خونریزی؛
▪ زخم پیشرفته دازدهه؛
▪ بیماری هپاتیت، کلیه و قلب؛
▪ همزمانی با دیگر داروهای ضدانعقاد در صورتی که مقدار مصرف آسپرین بیش از ۱گرم در هر دفعه یا ۳گرم در روز باشد؛▪ در مورد سابقه زخم دازدهه با مقدار بیش از ۵۰۰میلی گرم در هر دفعه یا کمتر از ۳گرم در روز؛▪ همزمانی با مصرف متوترکسات (دوز بیش از ۱۵میلی گرم در هفته).

۹) آسپرین را با دیگر داروهایی که موارد عدم مصرف آنها در بروشور ذکر شده مانند داروهای ضدانعقاد خوراکی، ضدالتهاب و... استفاده نکنید.

۱۰) این دارو برای خانم های باردار از ۶ماهگی به بعد، توصیه نمی شود؛ چرا که عوارض خطرناکی برای جنین دارد.در صورتی که پس از پایان ماه پنجم بارداری آسپرین مصرف کرده اید، به متخصص مامایی مراجعه کنید تا توصیه های لازم را به شما بگوید.از جهت احتیاط بیشتر بهتر است از مصرف این دارو در دوران شیردهی نیز اجتناب شود.

۱۱) به کودکان مبتلا به آبله مرغان نباید آسپرین داد زیرا خطر عفونت پوست وجود دارد.

۱۲) اگر رژیم غذایی بدون نمک دارید، حتما مقداری کلسیم با مصرف قرص های جوشان دریافت کنید.

گلچینی از بهترین مطالب اینترنت در ایمل شما با عضویت در ActivatorTM :X

man taghriban har etelaati ke lazem hast ro daram.vali nemidoonam kodoomesh baraye hame khoob ya hata lazeme.

ممنون از مطالب مفیدتون .

ممنون میشم اگه  از dan osman (صخره نورد)هم مطالبی دارید بنویسید

سلام

این بار رازی از کوهنوردان رو براتون بر ملاء کردم بخون تا بدونی هدف  کوهنوردان از کوهنوردی چیه ؟ ؟

و چرا هر کسی معنی واقعی کوه رو یک بار تجربه می کنه دیگه کوه رو رها نمی کنه ؟

جمعی هستیم راهی . خواستار یكی شدن . جهت گسترش و تعمیم كوهنوردی بصورت اصولی و فنی برای بالا بردن كیفیت كار گروهی و پائین آوردن درصد خطرات احتمالی و ایجاد روابط دوستانه و انسانی . همچنین ارائه كار های فرهنگی و آموزشی . گرچه جمع كوچكی هستیم ولی به وسعت كوههای ایران می اندیشیم و كوههای ایران خانه ماست و در انتظار شما بر درگاه كوه ایستاده ایم .

هر كدام با یك كوله مملو از عشق نه بر پشت بلكه در دل . هر فرصتی كه بدست می آوریم به كوهستان می رویم تا در گوشه دنجی دور از این همه هیاهو و تبلیغات كه هر روز و شب بر چشم و گوشمان سرازیرمی كنند دمی با خود و دوستانمان باشیم و به خودمان بیاندیشیم به بزرگی خدا

.

به كوه می رویم تا در این دنیای وانفسا كه انسانها نیز همچون ماشین ها از فكر كردن محروم و از درون تهی شده اند . لحظه ای دور از ماهواره و ویدیئو و تلوزیون و رادیو و روزنامه و مجله و .... و دور از همه آنچه بجای ما فكر می كنند و بجای ما حرف می زنند . خودمان باشیم و خودمان بیاندیشیم و بجای خودمان حرف بزنیم و برای خودمان زندگی كنیم

.

هر جمعه از شهر از كار و از زندگی همیشگی آن بیرون می آییم و به اوج قله های می رویم تا ساعتی هم كه شده از نقطه ای بلند تر به زندگی و جامعه مان بنگریم . در آن هنگام كه شهر را می نگری از یك منوی حقارت زندگی خود را در این دریایی عظیم و پر هیاهوی آهن در می یابیم و از سوی دگر وسعت را می بینیم كه تا بیكران گسترده است و آنگاه دلت بسوی آسمانها پر می كشد و هوای عالم فرشتگان بسرت می زند . اما همین كه از كوه سرازیر می شوی لا به لای جمعیت می خزی باز همان زندی و همان گردونه و همان

.......دوستان عزیزم پایدار باشید یا علی و حق نگهدارتان

بهترین چیست همان را برایتان آرزو می کنم

تا بعد

  خواص گره كوهنوردی گره های كوهنوردی دارای خواص ذیل است:1 – در مقابل كشش و ضربه محكم و مقاوم است.2 – به سادگی زده و با دست به آسانی باز می شود.3 – هنگام كاربر اثر فشار وارد بر آن باز نمی گردد.4 – هر قدر فشار بر روی آن وارد شود، محكم تر می شود5 – كوچك ، كم حجم و دارای كم ترین شكست را دارد. چرا كه هر شكست طناب، باعث كاهش مقاومت آن می گردد.   انواع گره ها و كاربرد آن ها 1 – گره هشت ساده Simpe Enght2 – سردست : اتصال سر طناب به یك نقطه (كم كاربرد است) Over hand3- هشت یك لا figure of Eight : اتصال سر طناب حمایت به كارابین و صندلی نفر صعود كننده یا به كارگاه 4 – هشت دو لا : اتصال سر طناب فرود به كارگاه .5 – هشت تعقیب : Retraced figure of Eightاتصال طناب به صندلی و زدن گره هشت در حلقه ای بسته بعد از زدن گره باید اندازه آن را تنظیم نمود.6 – دو سر طناب یك لا fisherman: اتصال دو سر طناب هم قطر به یكدیگر (كمتر مورد استفاده قرار می گیرد)7 – دو سر طناب دو لا Double fisherman: اتصال دو سر طناب به یكدیگر با ضریب اطمینان بیشتر نسبت به گره دو سر طناب یك لا و اتصال دو سر طناب دو طناب غیرهم قطر با اختلاف قطری برابر حداكثر یك شماره .8 – تسمه water knot:‌اتصال دو سر نوار (تسمه) :9- خود حمایت Clove Hittch. Mastwurf :‌برای ثابت كردن طناب خود حمایت این گره در محل كارگاه و بر روی كاربین اجرا می شود.10 - حمایت Munter Hitch,Hafmastwurf: برای حمایت صعود كننده یا فرود مورد استفاده قرار می گیرد. این گره را در مواقع ضروری می توان با یك گره ضامن قفل نمود.11 – پروسك prusik : برای خود حمایت هنگام فرود به كار می رود. این گره كاربردهای دیگری هم دارد.    آمادگی جسمانی قبل از تمرین عملی قبل از شروع كار عملی،  حتماً با انجام كشش عضلانی آمادگی اولیه را كسب نمایید.تمرینات و حركات زیر قبل از صعود از سنگ و برای آماده سازی و گرم كردن عضلات مفید هستند.هر روز قبل از شروع كار عملی حتماً این تمرینات انجام شود تا از احتمال آسیب دیدگی عضلاتی  كاسته شود.    گیره ها Holds به كلیه عوارض سنگ، اعم از برجستگی یا فرورفتگی كه بتوان در انجام صعود یا فرود از آن استفاده كرده در گیره گویند.گیره ها انواع و اشكال مختلف دارند كه باعث تغییر سختی مسیر صعود می گردند.    انواع گیره ها : • ناخنی • انگشتی• مشتی• بدون شكلگیره ناخنی : گیره ای است بسیار ریز و كوچكتر از یك بند انگشت كه فقط با نوك انگشتان می توان آن را گرفت. استفاده از این گیره مستلزم صرف نیروی فراوانی است. گیره انگشتی می توان آن را گرفت. استفاده از این گیره مستلزم صرف نیروی فراوانی است.گیره انگشتی : گیره ای است كه یك بند تا دو بند انگشتان دست بر روی آن قرار می گیرد.گیره مشتی : گیره ای است كه كل كف دست بر روی آن قرار می گیرد و می توانیم در حینی كه گیره در كف دست قرار دارد، دست را مشت كنیم. گیره های بدون شكل : این گیره شكل خاصی نداشته و باید با كمك نیروی اصطكاك از آن ها استفاده كرد.    جهت گیره ها • افقی• عمودی• مایل• معكوسگیره های افقی عمودی و مایل، دارای زوایا و اشكال مذكور نسبت به سطح افق در روی سنگ هستند.گیره معكوس : گیره ای است كه در عكس مسیر حركت قرار گرفته باشد و در جهت مخالف مركز ثقل بدن به آن فشار وارد شود. به این ترتیب كه از سمت پایین و در مسیرهای رو به بالا بر سطح گیره فشار می آید. از این گیره بیشتر به صورت كششی استفاده می گردد. از حفره ها و سوراخ های سطح سنگ نیز می توان به عنوان گیره استفاده نمود. نكته مهم در استفاده از این گونه گیره ها، دقت در شكل لبه آن ها از نظر تیز نبودن و صدمه نرساندن به انگشتان است.    قواعد سنگنوردی سنگنوردی كلاسیك 12 قاعده پایه دارد كه عبارت است از :1 – بررسی سنگ با نگاهابتدا سنگ و گیره های آن را به منظور یافتن مسیر صعود و فرود، در حد توان، از ابتدا تا انتها و با چشم بررسی و شناسایی می نماییم. در صورت امكان از سه جهت ( چپ، راست و روبرو) آن گاه دست و پا برای گرفتن گیره های انتخاب شده، حركت می كند.2 – نقش و وظیفه دست و پاهنگام صعود، پاها همیشه وظیفه تحمل و جابجایی وزن بدن را به عهده داشته و تعادل بدن را دست ها حفظ می نمایند. همواره از كشیدن پاها روی سنگ خودداری شود. به جای انقباض های متوالی عضلات از نقش اهرم های بدن در صعود استفاده شود.3 – داشتن سه نقطه اتكا ( دو دست و یك پا یا دو پا و یك دست)برای بالا بردن توان ایستادگی و حفظ تعادل بر روی سنگ از این قاعده استفاده می شود. در صورتی كه كمتر از سه نقطه اتكا بر روی سنگ داشته باشیم ، میزان مقاومت و پایداری ما بر روی سنگ در برابر لغزش های احتمالی كاهش می یابد.4 – استفاده از نوك كفش هنگام صعودقراردادن پنجه پا بر روی گیره، باعث انتقال بیشتر وزن بدن بر سطح گیره پایی می شود. ضمناً این عمل باعث ایجاد فاصله مناسب از سنگ و در نهایت داشتن دید بیشتر می گردد. در گذرهای عرضی (Traverse) می توان به ضرورت محیط از دخل یا خارج پا نیز استفاده كرد.5 – رعایت فاصله مناسب به منظور داشتن دید لازم هنگام صعودرعایت فاصله مناسب به طریقی كه بدن نه بیش از حد نزدیك و نه بیش از حد دور از سنگ باشد به طوری كه بتوان به راحتی گیره های بعدی را دید، با نرمی حركت نمود، به سادگی تغییر جهت داد و مركز ثقل بدن برهم نخورد، از نكات حیاتی در سنگنوردی است.6 – صعود به روش نردبانیدر این روش دست ها و پاها در امتداد طول بدن قرار گرفته و جابجا می شود. در این روش همیشه یك پا به حالت مستقیم (پایی كه وزن بدن را تحمل می كند و پای دیگر از محل زانو خم و آماده باز شدن است. سپس با تغییر حالت بدن و تعویض این دو حالت در پاها صورت می پذیرد الی آخر توجه شود كه زاویه ران زانو ساق پا از 90 درجه بیشتر نشود. در این طریقه دست ها نیز در طرفین قرار می گیرد.توجه به این نكته ضروری است كه حركت قطری صعود را آسان تر می سازد و از لولا شدن بدن جلوگیری به عمل می آورد.7 – رعایت فاصله مناسب عرضی دست ها و پاها از یكدیگرهنگام صعود دست ها و پاها به حدی از یكدیگرباز می شود كه تعادل بدن به هم نخورد ( تقریباً به اندازه عرض شانه) 8 – قیچی نكردن دست و پادر حالت قیچی (ضربدر) كردن به دلیل تمایل وزن بدن به سمت مخالف گیره هایی كه دست ها و پاها گرفته اند. توان ایستایی بسیار كمتر می شود. این وضعیت احتمالاً باعث بر هم خوردن تعادل خواهد شد. به همین دلیل، این امر احتیاج به تمركز و تمرین زیادی دارد.9 – قرار گرفتن طناب حمایت در بین دست ها هنگام حمایت از بالاهنگام صعود باید طناب حمایت از میان دست ها قرار گیرد تا باعث به هم خوردن تعادل نشود، در گذر عرضی طناب در سمت سنگ و مخالف جهتی كه حركت می نماییم قرار می گیرد. لازم به تذكر است كه درحالت حمایت از پائین، طناب پهلوی صعود كننده قرار می گیرد.10 – روش تعویض دست ها و پاهاابتدا باید نسبت به محكم بودن گیره دست یا پایی كه بر روی آن قرار داریم، اطمینان حاصل كنیم برای تعویض جای دست می بایست دست آزاد را ضمن قراردادن در كنار انگشت دست ثابت به آرامی با جای گزینی انگشتان، بر گیره مورد نظر قرار داد. در تعویض پا نیز می بایست با قراردادن پای آزاد در كنار پای ثابت با یك جهش آرام و حساب شده جایگزینی صورت گیرد. روش دیگری هم در تعویض دست ها و پاها مرسوم است كه به طریق انجام آن می پردازیم : به آرامی و با دقت زیاد، دست یا پای دیگرمان را بر روی دست یا پایی گیره مورد نظر را گرفته است، قرار می دهیم، آنگاه دست یا پای قبلی را از زیر آن به ارامی كنار می كشیم. البته انجم این دو روش بستگی به شرایط فرد روی سنگ از نظر حالت گیره دارد.11 – برقراری در مسیربرقراری زمانی انجام می گیرد كه فرد به یك تكیه گاه مطمئن برسد. انجام آن به این صورت است كه ابتدا یك دست بر لب تكیه گاه یا سكو قرار می گیرد و پس از آن دست دیگر سپس بدن با یك كشش ارام (مانند حالت وقتی كه بارفیكس می رویم) به بالا حركت كرده و پاها را از روی گیره رها شده و بالاتنه را بر تكیه گاه یا سكو مسلط می سازیم. سپس با قراردادن پا بر لبه سنگ ، وزن بدن را به سمت تكیه گاه سوق می دهیم. در آخرین مرحله نیز پای دوم را بر روی تاقچه می گذاریم.12 – شرایط عمومی صعودصعودی موفق است كه همراه با تكنیك و تاكتیك باشد. در یك صعود موفق از حدقل انرژی استفاده شده و سیستم انرژی، هوازی است. سنگنوردی كه از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار باشد، صعود زیادی انجام خواهد داد. در مسیرهای كلاهكی و منفی باید از خم كردن بازوان اجتناب نموده و فشار وزن را با كشیده نگاه داشتن دستان، بر روی تاندون ها و استخوان ها منتقل نمود. در این حالت عضلات از زیر بار فشار بیرون می آیند. برای حركت به سمت بالا نیز سریعاً و بعد از گرفتن گیره بعدی، دوباره دست ها را باز نگاه می داریم.    قواعد كلی صعود از سنگ • سنگنورد خوب كسی است كه 70 % فكر می كند و 30 % از عضلات خود بهره می برد.• استفاده از پنجه پا (جلوی كفش) برای قرارگرفتن بر روی گیره بسیار مؤثرتر است.• قرارگرفتن صحیح راستای پا و نحوه گذاشتن پا بر روی گیره از عوامل تعیین كننده است.• حركت ها عمدتاً با دست های باز انجام می پذیرد تا اهرم های بدن نقش خود را به خوبی ایفا نمایند.• تنفس صحیح بالاخص بازدم قوی (خروج قوی و صدادار هوا ازدهان) هنگام صعود، به ویژه موقع اجرای فنون نسبتاً مشكل، بسیار كمك كننده خواهد بود.• طریقه حركت به سمت بالا هنگام صعود :• قطری : دست راست – پای چپ ، آن گاه دست چپ - پای راست• موازی دست – دست ؛ سپس پا - پا   شكاف ها شكاف ها با شكل های مختلف و با راستاهای عمودی، افقی و مایل بر سطح سنگ پدید می آید. از شكاف ها می توان همانند گیره ها در صعود و فرود استفاده كرد. در شكاف ها ، نسبت به عمق و عرض آن ها، می توان از ابزارهای مختلف حمایت های میانی قرار داد صعود از شكاف ها معمولاً مستلزم صرف نیروی زیاد و مهارت كافی است.    تلاش های دو طرفه گاهی اوقات عرض شكاف ها آن چنان فراخ است كه نمی توان در آن ابزاری را قرار داد عبور از چنین شكاف هایی مستلزم فن خاصی است كه به تلاش های دو طرفه معروف است. بنابراین نوع صعود و اندازه مختلف شكاف ها، این فن دارای انواع زیر است:• تنوره باز : در این روش با استفاده از حركات دست ها و پاها به صورت ضربدری و تعویض به موقع هر كدام، صعود امكان پذیر می گردد.• تنوره پاگستر: در این نوع تلاش دو طرفه، با گشودن حداكثر پاها و استفاده از حداكثر عرض دست ها صعود انجام می شود.    لاخ كردن لاخ كردن نوعی تلاش دو طرفه است كه با استفاده از یك عضو و در شكاف های بسیار بسته انجام می شود. در این روش با گیردادن اعضای بدن (مانند ساعد، كتف، زانو، پا ، مشت و كف دست) در داخل شكاف، و انبساط عضلات و یا چرخش عضو لاخ شونده، صعود انجام می پذیرد.گاهی اوقات حالت شكاف ها، به خصوص در كنج ها، به نحوی است كه باید از این روش استفاده نمود. برای اجرای این فن، دست ها را در شكاف قرار می دهیم و وزن خود را بر روی آن منتقل می كنیم (دست ها را به طرف خود می كشیم) آن گاه پاها را به ترتیب به سطح روبرو فشار می دهیم و زانوها را صاف می كنیم( در این حالت دست ها و پاها هر دو بر شكاف مسیر عمود هستند. همین طور تا به آخر با حركت ضربدر دست ها و پاها و همچنین كشش دست ها و صاف كردن زانوها به سمت بالا صعود می نماییم.    گذر عرضی Traverse    حركت افقی بر روی سنگ و تغییر مكان بدون تغییر محسوس ارتفاع را گذر عرضی گویند.   كارگاه ها به مطمئن ترین نقطه اتكاء كه بیشتری قابلیت تحمل فشار و ضربه را در مراحل مختلف سنگنوردی دارد، كارگاه گویند.كارگاه سه نوع مختلف داردنوع اول طبیعینوع دوم مصنوعینوع سوم مركبكارگاه طبیعی كارگاهی است كه با استفاده از عوارض طبیعی محل فعالیت، برپا می شود. در این كارگاه بسته به نوع مسیر و جهت صعود، از طناب ها یا تسمه های مختلف استفاده می گردد.در استفاده از كارگاه طبیعی ، جهت صعود را در نظر بگیرید. زیرا اكثر كارگاه های طبیعی به خصوص آن هایی كه با بستن تسمه یا طنابچه به دور منقار سنگی به وجود می آیند، یك طرفه هستند.كارگاه مصنوعیكارگاهی است كه با قراردادن میخ و یا ابزار دیگر در شكاف سنگ ها ایجاد می گردد. این كارگاه دارای دونوع اساسی است . • كارگاه مصنوعی با دو نقطه اتكاء• كارگاه مصنوعی با سه نقطه اتكاءهر كارگاه مصنوعی حداقل باید دارای دو نقطه اتكار باشد تا در صورت در رفتن و یا شكستن یكی از نقطه ها كل كارگاه حمایت از بین نرود.برای اتصال طناب به كارگاه حتماً از كارابین پیچ و یا دو كارایین ساده با جهت دهانه برعكس استفاده نمایید.كارگاه مركبكارگاهی است كه با استفاده از عوارض طبیعی و ابزار مصنوعی توأمان برقرار می شود.    یادآوری نكات زیر ضروری است : فرد حمایت كننده و كارگاه خود حمایت او باید در راستای مسیر صعود باشد تا در صورت وارد شدن فشار ناگهانی ، تعادل حمایت كننده به هم نخورد. در شرایطی كه حمایت چی (حمایت كننده) نتواند كارگاه خود حمایت خویش را در راستای صعود برقرار نماید، باید طول طناب خود حمایت را كوتاه در نظر بگیرد تا از به هم خوردن تعادل خود جلوگیری نماید. هنگامی كه از دو رول یا ابزار حمایتی استفاده می كنید، زاویه ای كه تسمه یا طنابچه متصل به این دو ابزار می سازد، در تقسیم نیروی وارد بر كارگاه نقش بسیار مهمی دارد.مناسب ترین مقادیر، زوایای كوچك تر یا مساوی 60 درجه تعیین شده است.  

mina khanom

mashalah be in hame zogo hoseleh

shad bashi

سلام

مدتی هست که خانم مینا این تاپیک رو ایجاد کرده و مورد توجه بسیاری از دوستان قرار گرفته .

البته آقا محسن هم شروع به فعالیت در این قسمت کردند که باعث پیشرفت این قسمت شده.

از تمامی دوستان مخصوصا نامبردگان کمال تشکر را دارم.