userinfo close

  ,

علاقمندان به موسیقی راک


rock4ever

تاسیس: 28 دی 1383  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: محمد ددد - معاونان
دوستان عزیز لطفا ً حتما ً بحث اول این کلوب رو مطالعه فرمایید ...
 

لیست بحث ها

  عناوین بحث ها ارسال کننده پاسخها بازدید بروز رسانی اولویت
353
3900
90/6/7 (22:41)
60
365
89/12/8 (23:02)
1878
13227
90/6/30 (20:51)
1348
8319
90/6/20 (14:45)
64
527
91/1/17 (16:20)
460
3261
90/7/28 (18:03)
222
1592
90/7/3 (11:38)
91
353
90/7/2 (00:14)
544
6310
90/6/24 (00:00)
16
67
90/6/21 (13:11)
415
1272
90/6/9 (14:05)
57
454
90/5/30 (15:54)
187
1678
90/5/28 (18:26)
116
1347
90/5/1 (13:04)
283
2988
90/4/7 (15:30)
239
1135
90/3/4 (18:11)
2000
9678
90/2/24 (11:02)
392
2451
89/12/15 (16:42)
35
372
89/11/14 (01:24)
18
164
89/10/27 (00:01)

عنوان بحث

مایکل مارتینی , chesychaz
مایکل مارتینی - 11:33 1390/06/13

گشت و گذاری در البومهای مهم و پدیده سال 2011 موسیقی جهان

در زمان حال که این بحث را ایجاد می کنم ، کم کم نیمه سوم سال 2011  هم به پایان خود می رسد و این قضیه می تواند بهانه ای باشد برای بررسی اجمالی صنعت موسیقی در این سال .
تابحال در این سال باند ها و ارتیستهای بزرگی البوم داده اند ، پدیده هائی معرفی شده اند و در این چند ماه باقیمانده باندهای بسیاری در نوبت انتشار البوم اند .
با توجه به حجمه زیاد این آلبوم ها ، با خود بد ندیدم که به بررسی آلبومهای مهم یا پدیده سال بپردازیم که هم تنوع زیادی دارد و هم می توانیم به یک نتیجه اجمالی در مورد موزیک امسال برسیم .

روند کار به این صورت باشد که چند پیشنهاد داده بشه و با توافق اعضا یکی را برای چند وقت مورد بحث قرار بدهیم و سپس البوم بعدی . (عین روند قدیم با این تفاوت که البوم در سال 2011  بیرون آمده باشد و مهم هم باشد )

  • ارسال پاسخ

پاسخ ها

ترتیب پاسخ ها : از اولین پاسخ
ا ا , max_cavalera1980
ا ا - 13:11 1390/06/21
16
intor ke boosh miad tamom shode
مایکل مارتینی , chesychaz
مایکل مارتینی - 14:49 1390/06/20
15
بزار بحث دریم تئاتر شاید تموم نشده باشه . وقتی به صورت رسمی اعلام شد تموم . به این سینگل می پردازیم
ا ا , max_cavalera1980
ا ا - 11:00 1390/06/20
14
linkam gozashtam dostan shoro konan
ا ا , max_cavalera1980
ا ا - 10:56 1390/06/20
13
نقل قول از : مایکل مارتینی

صحبت از Tim Ripper owens شد و ارمین پیداش شد
اینم خوبه . البته چون سینگله سریع میشه مورد بحث قرارش داد . لینک دانلودشو میزاری تو قسمت دانلود البومهای جدید؟

ok alan mizaram faghat linke youtube choon khodamam az onja gereftam
حامد ن , hvn85
حامد ن - 00:54 1390/06/19
12

lمرسی از نقد ها  و حرفها خیلی خوب همگی ... 
نگاتو  , dimmu_borgir
نگاتو - 00:31 1390/06/19
11
من نمی تونم مثل دوستان نقد بنویسم و نظرم رو انتقال بدم ولی یك نكته واسم مهمه !‌ من دقت كردم دیدم تو 4-5 البوم قبل DT
از هیچ كدوم از اهنگ ها نمی شه گذشت! شخصا تك تك ترك ها رو 20-30‌ بار پشت سر هم گوش دادم ولی تو این البوم نه . . .
شاید با 6 تا اهنگ این البوم بتونم زندگی كنم . . .
اما باز هم بحث زمان مهمه  . . . باید به البوم وقت داد . . . ببینیم در طول زمان می تونه تو دل جا باز كنه یا نه . . .
ولی واقعا جای تبریك داره كه گروه بعد از این همه مدت سقوط نداشته . . . در مورد سعودش شك دارم . .

مایکل مارتینی , chesychaz
مایکل مارتینی - 14:39 1390/06/18
10
مرسی از حامد عزیز بابت نقدی که بر آلبوم داشتند

در ابتدا کمی مقدمه بگم .

من هم مثل خیلی های دیگه تو موسیقی سلیقه ای عمل می کنم . تجربه شنیدن هر نوع موسیقی ، از هر فرهنگ و هر سبک و دورانی خیلی برام دغدغه است . هر سبکی با هر نوازنده ای با هر قدرتی با هر لیریکسی ، اگر به من لذتی را داد ، من در گوش دادن دوباره آن دریغ نخواهم کرد .  این دایره موسیقیم ، پر از گروهها و ارتیست های مختلف تو هر سبکیه که با توجه به میزان لذت ، باندهای محبوبی رو واسم می سازه و همینطور برای من درجه پائین تر میره . ولی چیزی که قطعیه تعداد این گروههای خوب برای من خیلی خیلی زیاده .
اینو گفتم که دید کلی ایم  رو نسبت به موزیک بگم که در مورد البومهای بعدی هم دیگه اینو نگم

تو اون دوران اولی که با Dream theater  اشنا شده بودم زیاد ازشون خوشم نمیومد . البته اون موقع مثل الان موزیک گوش نمی دادم . فقط به واسطه شهرت زیادشون بهم معرفی شده بود . بعد ها که گذشت این باند رو نمونه بچه خر خونای موزیکی می دونستم که نمی تونند عامه پسند کار کنند . همیشه این اعتقاد رو داشتم که گرچه از لحاظ ساختاری این باند واقعا تکه اما از کمبود یک نخبه که بتونه با خلاقیت هائی موسیقی جذاب و راحت الهضم تری رو به مخاطب تحویل بده رنج می بره . تا اینکه چند ماه پیش با کمی دقت بیشتر دیدم که دیدگاهم ،کمی تعصب گرایانه بوده و این باند به اون سختی هم که من متصور بودم نیست .
البته هنوز هم معتقدم که این باندی به خودی خود یک سوپر گروپه!  و مثل اکثر این باند ها تو بعضی جاها تکنیک و ساختار قوی رو به زیبائی و گوش نواز بودن ترجیه میده . همیشه می دیدم که خیلی از استاد های گیتار طرفدار این باند بودند بخاطر رعایت همین استاندارد ها .  هنوز هم فکر می کنم می تونه موزیکی بسازه که فروش زیادی داشته باشه و همه مردم رو به طرف خودش بکشونه . (مثلا کاری که متالیکا و خیلی های دیگه کردند ) چون در قدرت موزیسین های این باند  شکی ندارم .  اما احساس می کنم که دریم تئاتر کمی تو این زمینه خشک عمل می کرد .
اما روند البوم جدید و خلاقیت هائی که قبلا باند ،اونها رو تجربه نکرده بود به من اینو ثابت می کنه که گذشت زمان و افزایش تجربه باعث شده که دریم تئاتر موزیکش کمی نرم تر شده و دیگه اون اتهام  خشکی را نمی توان به آن زد .

چیزی که من می خوام بگم اینه که علاوه بر اینکه دریم تئاتر دوره جدیدی را شروع کرده ، نو گرائی و خلاقیت هائی را با موسیقیش ترکیب کرده ، آنهم درحالیکه ساختار قدیمی و کلاسیک خود را هم حفظ کرده . چیزی که خیلی ها در پی اونند اما کمتر موفق می شوند . به نظر نگارنده دریم تئاتر تو این زمینه عالی عمل کرده .

اما برسیم به آلبوم :

- حالا پس از چند بار شنیدن ، می تونم بگم که من طرفدار این البومم و این البوم رو یکی از بهترین کارهای سال می دونم . اکثر کارهای آلبوم برای من به عنوان یک مخاطبی که خیلی دنبال سبک خاصی نمیگرده خوب بود و اون چیزی رو که دنبالش بودم بهم داد

شروع البوم رو دوست داشتم . وکال آهنگ رو به خوبی هدایت می کند . همه چیز به خوبی سپری می شود . کسی دیگر به بیرون نمی رود . افت و خیز های خوب . قشنگ همون اول البوم تم دریم تئاتری میده به کار!
We spiral towards disaster
Survival fading faster

آهنگ دوم  شروع می شود . این از معدود کارای البومه که باهاش مشکل دارم . به قول مسعود فراستی در نیومده . البته کماکان وکال عالیست   اما اون چیزی که می خوام نیست

نسبت به آهنگه سوم خنثی میشم . احساس می کنم که آلبوم داره افت می کنه . فقط چیزی که تو چشمه کارهائییه که پتروچی به راحتی هر چه تمام تر داره می کنه . اما بازم این اونی نیست که دنبالشم

و اما شروع سیر اکیدا صعودی البوم از اهنگ چهارم شروع می شود . یکی از بهترین کارهای البوم و حتی سال .
لیریکس فوق العاده . کارخیلی فضائی میشه .
Some of us chose to live gracefully
Some can get caught in the maze
And lose their way home
This is the life we belong to
Our gift divine
 
سولوی پتروچی دیگه کار رو به اوج می رسونه . دقیقا ادم رو یاد دهه نود میندازه .
واقعا لذتی وصف ناشدنی رو من از این اهنگ گرفتم

اهنگ پنجم شروع می شود .  صداهای عجیب و غریب!
اما کاملا ادمو اماده یک فضای متال می کنه . اهنگ داد میزنه که قراره اوج رو یه جور دیگه تعریف کنه .
مثل همیشه شروع عالی ، یک نمونه بارز کار دریم تئاتری . ترکیب همه نوازنده ها ، باعث خلق موسیقی ای کامل میشه . چیزی که طرفدارای دریم تئاتر خیلی اونو دوست دارند . نکته خیلی بارز تو این اهنگ هنر کیبوردیست بانده که ادمو به شوق میاره .  باز هم راضی کننده است

اهنگ ششم هم یکی دیگر از کارهای خیلی خوب آلبومه . میشه گفت کامل ترین کار آلبومه . همه چیز داره . تو هیچی کم و کسر نداره . فضای کار که حالتی اینداستریال هم داره  به همه اعضای گروه این فضا رو میده که قدرتنمائی کنند . آنهم قدرت نمائی ای که نه تنها باعث سر رفتن حوصله شنونده نمی شود بلکه او را به هیجان می اورد . استفاده از کارهای الکترونیکی که معمولا تو سبک امبینت خیلی نمود داره هم از نکات جالبه توجه بود .
پتروچی بهترین کار خود را ارائه می دهد . در اینجا بود که گفتم این فلان فلان شده چقدر تمیز گیتار می زنه!!!
البته غیر از اینم ازش انتظار نمیره
موسیقی حالتی حماسه ای به خودش می گیرد . واقعا اینجا می تونم بگم که هیچ باندی رو ندیدم که انقدر بین گیتاریست و کیبوردیست هماهنگی باشه . تو این اهنگ این قضیه به اوج می رسه

پس از جوش و خروش فراوان در دو کار قبلی ، نوبت کمی پائین امدنه که عالی انتخاب شده . واقعا تمامی اعضای این گروه موزیسین به معنی واقعی کلمه اند
من این کار رو هم دوست داشتم

و اهنگ هشتم  . آخرین تلاشها  برای قدرتنمائی است . نمونه خوب یک کار هارد تر که خیلی هم عامه پسند ساخته شده .
سولوی اهنگ واقعا عالیییییییییست . این آهنگ هم از آهنگهای مورد علاقه ام است

باز فضای کار ارومتر و دوست داشتنی می شود . به قول معروف یه جورائی Happy ending ه . کاری که کمتر کسی می تواند بگوید از آن خوشش نمی آید . یه ذره منو یاد کارهای Belle sebastian میندازه . به نظرم این آهنگ هم انتخاب مناسبی برای پایان آلبوم بود

به طور کلی من این البوم رو دوست داشتم . وقتی این حرف رو می زنم ، فقط و فقط از سلیقه ام می گویم . این البوم چیزی بود که بارها ارزش  گوش کردن داشته باشه و بدون شک می تونه جزو کارهای خوب سال معرفی بشه . البته انتظار اهنگهای بیشتری رو داشتم اما اینم شاید حکمتی داشته . در هر صورت از اونی که انتظارشو داشتم بهتر بود .

اهنگهای محبوب به ترتیب حامدی!

This Is The Life
Outcry
Beneath The Surface
Breaking All Illusions
Far From Heaven
On The Backs Of Angels


من دوست دارم دریم تئاتر این روند رو ادامه بده   مرسی  
بابک خ , balboolak
بابک خ - 17:58 1390/06/17
9
ممنون حامد جان ریویوی خیلی خوبی بود.من هم این آلبوم رو دوست دارم.بهتر از اون چیزی بود که حدس میزدم ولی فوق العاده نبود  البته به غیر از آهنگ Breaking All Illusions که عالی بود.



حامد ن , hvn85
حامد ن - 14:43 1390/06/17
8
باز هم دریم تیاتر و یکسری اتفاقات جدید ... انگار هنوز سر پایینی این گروه شروع نشده ... گروه موفقی که اگر به عنوان پایه گذار پروگرسیو متال ازش نام نبریم میتونیم اون رو تاثیر گذارترین گروه موسیقی در این زمینه بدونیم .

آلبوم 2011 این گروه با جنجال های زیادی بیرون اومد و این در حالی است که رگه هایی از این جنجال ها رو میشه در لا به لای این آلبوم دید ... جنجالی که شاید هیچ یک از طرفداران این گروه هیچ وقت حتی فکرش رو هم نمیکردند ... بله ! جنجالی با موضوع خروج مایکل استفان پورتنوی ( مایک پورتنوی ) درامر و یکی از پایه گذاران این گروه از دوران کالج موسیقی برکلی از این گروه !! و بعد از اون هم خواستار بازگشت مجدد وی و شایعاتی مبنی بر رد این درخواست توسط وکیل جان پتروچی گیتاریست و دیگر پایه گذار این گروه .

شاید اگر کمی با دقت تر به پشت صحنه های دی وی دی های کنسرت و داکیومنتری های این گروه نگاه میکردیم متوجه برخی اختلاف سلیقه ها و اختلاف رفتار های اعضای این گروه با مایک پورتنوی میشدیم ... از جمله اختلاف نظر وی با پتروچی در زمینه تغییر آهنگ ها در استودیو ( دی وی دی سیستمتیک کیاس ! ) و یا نحوه برخورد و صحبت کردن جردن رودس کیبوردیست گروه نسبت به نحوه برخورد و صحبت کردن پورتنوی ( داکیومنتری های اجراهای اسکور و یا کیاس این موشن ! ) و ...

این جنجال ها ادامه داشت تا با انتخاب یکی از اساتید برتر درامز کالج موسیقی برکلی و همچنین رکورد دار گینس در زمینه سرعت نواختن درامز یعنی مایک مانجینی به اوج خود برسد .

آلبوم A Dramatic Turn Of Events یک آلبوم معمولی نخواهد بود ... حداقل اینکه یکی از ارکان شخصیت موسیقیای گروه دیگر صدای سابق را نخواهد داد . حال با تمام این اتفاقات باید انتظار چه رخ داد هایی رو داشت !؟

مثل همیشه شاید با یکبار گوش دادن این آلبوم از ابتدا تا انتها نشه در موردش درست نوشت ! اما با همین گوش دادن اولیه یکسری چیز ها کاملاً بدیهی است ...

اول اینکه صدای موسیقی این گروه خیلی نزدیک شده به آلبوم های دهه هشتاد و نود گروه !

دوم ... با ریتم ها و ریف های پیچیده تری نسبت به چند آلبوم اخیر رو به رو هستیم ... مطمئناً ترکیب مانجینی , پتروچی و رودس با تزریق کمی عنصر رقابت و اثبات برخی مسائل به پورتنوی چیزی غیر از این هم نخواهد شد !

سوم ترکیب رودس و پتروچی بیشتر خواهد بود ... زیرا دیگر پورتنویی در کار نیست که بخواهد چیزی را تغییر دهد ... به خصوص احساس نزدیک پتروچی و رودس رو ! پس ریف های زیادی رو خواهیم شنید که تفکرات رودسی از آلبوم سینس فرام ا مموری تا به امروز درش هست .

چهارم ... مطمئناً این تیم ورک برای اثبات دریم تیاتر بدون پورتنوی به سمت مرد ساکت این گروه یعنی جان میونگ هم کشیده خواهد شد و ترکیب درامز مانجینی و بیس میونگ صدایی جدید رو به ارمغان خواهد آورد و میونگ بیش از پیش شنیده خواهد شد .


بالاخره آلبوم رو با تمام این دیدگاه ها در پلیر میگذارید و همه چیز شروع میشه ...

ترک اول فضایی چون Change Of Season رو در ابتدا تداعی میکنه اما سپس تمام چهار پیشبینی دخیل میشوند ...

ترک دوم ... شروعی الکترونیک !! چیزی که تا به حال نبوده !! میشه تفاوت ایده ها و سلیقه گروه رو قبل و بعد پورتنوی به سادگی شناسایی کرد !! موزیک صدایی اکتاواریومی میده ...

ترک سوم ... لاست نات فورگاتن ... با یک پیانو با گام های مینوری با طعم مزه شرقی ! و اما این ترک سوم مارو یاده ترک چهارم آلبوم سیستمتیک کیاس میندازه که بیشتر شاید یک زور آزمایی هستش تا یک موزیک دریم تیاتری !! ترکی که شاید پیچیده ترین و سنگین ترین ریف های این آلبوم رو در اون میشنویم !! سویپ های جان پتروچی ( که همیشه از ناحیه سویپ پیکینگ به او خرده گرفته میشد !!! ) و ریف های تو در تو رودس با فیل ها و پاساژ های سنگین مانجینی که خیلی هم با بیس میونگ هماهنگ است و موسیقی کاملا ً فضای اگرسیو داره ... انگار با کسی شوخی ندارند ! و در اواخر کار هم سولوی حساب شده از پتروچی که باز هم توش سویپ به وضوح دیده میشه .

ترک چهارم ... یک موزیک آرام ... غیر از این هم انتظاری نمیرفت ! همیشه نحوه ترتیب بندی دریم تیاتر به همین شکل است ! ... باز هم آرپژ و کورد های زیبای پیانو ... اما شاید ملودی و کورد ها به تاثیر گذاری ریپنتنس آلبوم سیستمتیک کیاس و یا هالو یرز آلبوم فالینگ اینتو اینفینیتی نیست ! ولی دارای زیبایی خاص خودش است و البته هارمونی کورد ها بسیار آشنا است ... شاید هر چند تایی از آنها رو اگر آنالیز کنیم در آلبوم های قبلی به وضوح و با همین ترتیب شنیدیم ... اما سولویی زیبا از پتروچی با تکنیک های مختلف و به جا ...

ترک پنجم ... باز هم فضاهای الکترونیک و فضا سازی هایی که تا به امروز به این شکل در دریم تیاتر وجود نداشته ... این موزیک ما رو یاد دو تا ترک در رویارویی با دشمن آلبوم سیستمتیک کیاس میندازه ... شاید فضای ملودی محور این ترک بیش از ترک های قبل از خودش باشه ... و موسیقی یکم حماسی تر روایت شده ... و باز هم در انتهای موزیک یک گذر بر گام ها و فضا های شرقی وجود داره !

در ترک ششم من بیش از پیش دریم تیاتر قرن 21 رو حس کردم ... ترکی که من به شخصه بیش از بقیه ترک ها دوستش داشتم ... ریف های پیچیده دریم تیاتری و تایم سیگنیچر های تو در تو در کنار قدرت نمایی تمامی اعضا ...  و البته باز هم گام ها و ریتم های شرقی در برخی جاها فضای کار رو حالتی خاص میبخشید .

ترک هفتم ... کاریست که دریم تیاتر از آلبوم ترین آف تاوت تا به امروز نداشته !! یعنی یک کار بسیار آروم آکوستیک گونه که ترکیبی از پیانو و ساز های زهی است ... بدون درامز و بدون گیتار و بیس های پر ... اما شاید یکم بهتر بود بازی صدای جیمز لبری بیشتر بود و بیشتر صداش رو بالا و پایین میشنیدیم تا اینکه فقط بیشتر بالا بشنویم , شاید اینجوری موزیک خیلی زیبا تری رو در کنار پنجه های پر از انرژی و زیبایه رودس داشتیم .

ترک هشتم ... آهنگی پر از انرژی ... انگار گروه در این ترک دیگه هیچ خاطره ای از رفتن پورتنوی و جنجال هاش در کارنامه ایده هاشون نداره !! موزیک خیلی روان و دریم تیاتری است با طعم و مزه دوست داشتنی که مانجینی به کار داده و همچنین پر کاری بیشتر از قبل رودس در کنار پتروچی ... موسیقی پر از انرژی و سرشار از فراز و نشیب های دوست داشتنی ... موسیقی بدون در نظر گرفتن کلام آدم رو به یاد فردی موفق میندازه که سختی های زندگی رو یکی پس از دیگری به فرصت تبدیل میکنه و یک روند اکتیو و خوب داره ... و در انتها به بالاترین حد خودش میرسه ... شخصیت بخشیدن صدای بیس میونگ هم در برخی ورس ها درخور تحسین و توجه هستش .

و در انتها کم کم داریم به زیر سطح این همه اتفاقات جالب و هیجان انگیز نزدیک میشیم ... ترک آخر بسیار عالی شروع میشه و در اصل شما رو در یک ساحل آرام با یک ملودی به همراه فضا سازی عالی کوردهایی با هارمونی دوست داشتنی قرار میده ... وقتی به تایم ترک توجه میکنید خوشحال میشید چون قرار این فضای زیبا ادامه پیدا کنه و دریم تیاتر پایان خوشی رو برای شما آرزو کنه و با لبخند رضایت و وجودی پر از ملودی ها , کورد ها و ساختار های عجیب دستتون رو به سمت دکمه استاپ پلیرتون ببرید ! البته که فکر میکنم اینکار رو نخواهید کرد و این آلبوم رو دوباره تکرار میکنید ... در انتها باز هم متوجه میشیم این ترک هم مثل ترک هفتم فضایی بدون ساز کوبه ای داره .

به طور کلی آنچه در این آلبوم مشهود بود استفاده از ملودی های پیچیده تر نسبت به دو آلبوم قبل هستش ... ملودی های منحصر به فردی که شاید با یکبار گوش دادن به گوش نشینند ... همچنین بیش از پیش به پیچیدگی و تکنیک توجه شده در کل که این خودش به نوعی میتونه هم زیبا باشه و هم اینکه زیبایی رو فدا کنه ... استفاده بیش از پیش از بیت های الکترونیکی و صدا های جدید الکترونیکی که تا به حال در تاریخ دریم تیاتر به این شک سابقه نداشته ... استفاده زیاد از گام های مینوری نزدیک به فضای کشور های آسیای شرقی ... مثل فریژین , مینور هارمونیک یا مینور ملودیک ! البته که این گام های به تنهایی نمیتونند این صدا رو تولید کنند و در اصل این فضا سازی کلی است که این حس رو القا میکنه ... برجسته تر بودن همکاری گروه ... رودس با پتروچی و میونگ با مانجینی ... در انتها هم صدای خوبی از جیمز لبری شنیدیم ... استفاده بیش از پیش پتروچی از سوییپ پیکینگ ... تغییر تایم سیگنیچر های زیاد در طول یک موزیک و ...

در کل آلبومی خوب و در شان دریم تیاتر شنیدیم و شاید در مقایسه با آلبوم گروه آدرنالین ماب پورتنوی بتونیم یه نتیجه گیری شتاب زده داشته باشیم که نسبت به میل به پیشرفتی که پورتنوی ازش یاد کرده بود برای خروج از گروه ! این گروه دریم تیاتر بود که موفق تر از پورتنوی ظاهر شده !! به اعتقاد من پورتنوی بایست برای پیشرفت بیشتر دقت کنه و تصمیم بگیره ... شاید پیوستن پورتنوی به یک گروه فیوژن یا جز یا ورد میوزیک ! بیشتر براش پیشرفت داشته باشه تا پیوستن به یک گروه متال !

 در پایان من اگر بخوام ترک ها رو مبنی بر علاقه ام بچینم به ترتیب اینطور خواهند بود :

Outcry

Beneath The Surface

Breaking All Illusions

Bridges In The Sky

Far From Heaven

Build Me Up, Break Me Down

On The Backs Of Angels

This Is The Life

Lost Not Forgotten


حامد ن , hvn85
حامد ن - 01:33 1390/06/16
7
بیژنهاده خوبیزد ... بحز کنیم ;)
مایکل مارتینی , chesychaz
مایکل مارتینی - 16:56 1390/06/15
6
پس همین البوم DT رو بحث کنیم . منم میام نظرمو رو موردش می گم
حامد ن , hvn85
حامد ن - 14:12 1390/06/14
5
آلبوم دریم تیاتر خیلی از لحاظ تکنیک خوبه ... اما گوش نواز نیست زیاد !!! بیشتر مثل یه زور آزمایی هستش جلوی پورتنوی و بند جدیدش یعنی آدرنالین ماب !
نگاتو  , dimmu_borgir
نگاتو - 22:44 1390/06/13
4
البوم DT  به نظرم واقعا خوبه ولی نسبت به البوم قبلی خیلی متفاوته !‌
خیلی به كارای قدیمی شون نزدیكه ! ولی !‌ من شخصا با كارای طولانی DT حال می كنم . هنوز وقت نكردم این البوم زیاد گوش بدم
ولی بعیده favorite  ام بشه !

مایکل مارتینی , chesychaz
مایکل مارتینی - 22:31 1390/06/13
3
صحبت از Tim Ripper owens شد و ارمین پیداش شد
اینم خوبه . البته چون سینگله سریع میشه مورد بحث قرارش داد . لینک دانلودشو میزاری تو قسمت دانلود البومهای جدید؟
ا ا , max_cavalera1980
ا ا - 12:31 1390/06/13
2
Single jadide CHARRED WALLS OF THE DAMNED ham alie.

ZEROSPAN

vase kasaee ke CWOTD ro nemishnasan ye bio kotah paeen mizaram


Charred Walls of the Damned is a power metal band comprising of some of the most talented musicians in the world of metal, and features legendary Judas Priest and Iced Earth singer "Ripper" Owens and bandleader Richard Christy (Death, Iced Earth) on Drums.

The band is filled out by Steve DiGiorgio on bass (Iced Earth, Death as well as thrashers Sadus and Testament) and Jason Suecof (Capharnum but better known as a producer for such acts as Trivium, Devildriver and Chimaira).


کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.