intor ke boosh miad tamom shode

بزار بحث دریم تئاتر شاید تموم نشده باشه . وقتی به صورت رسمی اعلام شد تموم . به این سینگل می پردازیم

linkam gozashtam dostan shoro konan

ok alan mizaram faghat linke youtube choon khodamam az onja gereftam

من نمی تونم مثل دوستان نقد بنویسم و نظرم رو انتقال بدم ولی یك نكته واسم مهمه !‌ من دقت كردم دیدم تو 4-5 البوم قبل DT
از هیچ كدوم از اهنگ ها نمی شه گذشت! شخصا تك تك ترك ها رو 20-30‌ بار پشت سر هم گوش دادم ولی تو این البوم نه . . .
شاید با 6 تا اهنگ این البوم بتونم زندگی كنم . . .
اما باز هم بحث زمان مهمه  . . . باید به البوم وقت داد . . . ببینیم در طول زمان می تونه تو دل جا باز كنه یا نه . . .
ولی واقعا جای تبریك داره كه گروه بعد از این همه مدت سقوط نداشته . . . در مورد سعودش شك دارم . .

مرسی از حامد عزیز بابت نقدی که بر آلبوم داشتند

در ابتدا کمی مقدمه بگم .

من هم مثل خیلی های دیگه تو موسیقی سلیقه ای عمل می کنم . تجربه شنیدن هر نوع موسیقی ، از هر فرهنگ و هر سبک و دورانی خیلی برام دغدغه است . هر سبکی با هر نوازنده ای با هر قدرتی با هر لیریکسی ، اگر به من لذتی را داد ، من در گوش دادن دوباره آن دریغ نخواهم کرد .  این دایره موسیقیم ، پر از گروهها و ارتیست های مختلف تو هر سبکیه که با توجه به میزان لذت ، باندهای محبوبی رو واسم می سازه و همینطور برای من درجه پائین تر میره . ولی چیزی که قطعیه تعداد این گروههای خوب برای من خیلی خیلی زیاده .
اینو گفتم که دید کلی ایم  رو نسبت به موزیک بگم که در مورد البومهای بعدی هم دیگه اینو نگم

تو اون دوران اولی که با Dream theater  اشنا شده بودم زیاد ازشون خوشم نمیومد . البته اون موقع مثل الان موزیک گوش نمی دادم . فقط به واسطه شهرت زیادشون بهم معرفی شده بود . بعد ها که گذشت این باند رو نمونه بچه خر خونای موزیکی می دونستم که نمی تونند عامه پسند کار کنند . همیشه این اعتقاد رو داشتم که گرچه از لحاظ ساختاری این باند واقعا تکه اما از کمبود یک نخبه که بتونه با خلاقیت هائی موسیقی جذاب و راحت الهضم تری رو به مخاطب تحویل بده رنج می بره . تا اینکه چند ماه پیش با کمی دقت بیشتر دیدم که دیدگاهم ،کمی تعصب گرایانه بوده و این باند به اون سختی هم که من متصور بودم نیست .
البته هنوز هم معتقدم که این باندی به خودی خود یک سوپر گروپه!  و مثل اکثر این باند ها تو بعضی جاها تکنیک و ساختار قوی رو به زیبائی و گوش نواز بودن ترجیه میده . همیشه می دیدم که خیلی از استاد های گیتار طرفدار این باند بودند بخاطر رعایت همین استاندارد ها .  هنوز هم فکر می کنم می تونه موزیکی بسازه که فروش زیادی داشته باشه و همه مردم رو به طرف خودش بکشونه . (مثلا کاری که متالیکا و خیلی های دیگه کردند ) چون در قدرت موزیسین های این باند  شکی ندارم .  اما احساس می کنم که دریم تئاتر کمی تو این زمینه خشک عمل می کرد .
اما روند البوم جدید و خلاقیت هائی که قبلا باند ،اونها رو تجربه نکرده بود به من اینو ثابت می کنه که گذشت زمان و افزایش تجربه باعث شده که دریم تئاتر موزیکش کمی نرم تر شده و دیگه اون اتهام  خشکی را نمی توان به آن زد .

چیزی که من می خوام بگم اینه که علاوه بر اینکه دریم تئاتر دوره جدیدی را شروع کرده ، نو گرائی و خلاقیت هائی را با موسیقیش ترکیب کرده ، آنهم درحالیکه ساختار قدیمی و کلاسیک خود را هم حفظ کرده . چیزی که خیلی ها در پی اونند اما کمتر موفق می شوند . به نظر نگارنده دریم تئاتر تو این زمینه عالی عمل کرده .

اما برسیم به آلبوم :

- حالا پس از چند بار شنیدن ، می تونم بگم که من طرفدار این البومم و این البوم رو یکی از بهترین کارهای سال می دونم . اکثر کارهای آلبوم برای من به عنوان یک مخاطبی که خیلی دنبال سبک خاصی نمیگرده خوب بود و اون چیزی رو که دنبالش بودم بهم داد

شروع البوم رو دوست داشتم . وکال آهنگ رو به خوبی هدایت می کند . همه چیز به خوبی سپری می شود . کسی دیگر به بیرون نمی رود . افت و خیز های خوب . قشنگ همون اول البوم تم دریم تئاتری میده به کار!
We spiral towards disaster
Survival fading faster

آهنگ دوم  شروع می شود . این از معدود کارای البومه که باهاش مشکل دارم . به قول مسعود فراستی در نیومده . البته کماکان وکال عالیست   اما اون چیزی که می خوام نیست

نسبت به آهنگه سوم خنثی میشم . احساس می کنم که آلبوم داره افت می کنه . فقط چیزی که تو چشمه کارهائییه که پتروچی به راحتی هر چه تمام تر داره می کنه . اما بازم این اونی نیست که دنبالشم

و اما شروع سیر اکیدا صعودی البوم از اهنگ چهارم شروع می شود . یکی از بهترین کارهای البوم و حتی سال .
لیریکس فوق العاده . کارخیلی فضائی میشه .
Some of us chose to live gracefully
Some can get caught in the maze
And lose their way home
This is the life we belong to
Our gift divine
 
سولوی پتروچی دیگه کار رو به اوج می رسونه . دقیقا ادم رو یاد دهه نود میندازه .
واقعا لذتی وصف ناشدنی رو من از این اهنگ گرفتم

اهنگ پنجم شروع می شود .  صداهای عجیب و غریب!
اما کاملا ادمو اماده یک فضای متال می کنه . اهنگ داد میزنه که قراره اوج رو یه جور دیگه تعریف کنه .
مثل همیشه شروع عالی ، یک نمونه بارز کار دریم تئاتری . ترکیب همه نوازنده ها ، باعث خلق موسیقی ای کامل میشه . چیزی که طرفدارای دریم تئاتر خیلی اونو دوست دارند . نکته خیلی بارز تو این اهنگ هنر کیبوردیست بانده که ادمو به شوق میاره .  باز هم راضی کننده است

اهنگ ششم هم یکی دیگر از کارهای خیلی خوب آلبومه . میشه گفت کامل ترین کار آلبومه . همه چیز داره . تو هیچی کم و کسر نداره . فضای کار که حالتی اینداستریال هم داره  به همه اعضای گروه این فضا رو میده که قدرتنمائی کنند . آنهم قدرت نمائی ای که نه تنها باعث سر رفتن حوصله شنونده نمی شود بلکه او را به هیجان می اورد . استفاده از کارهای الکترونیکی که معمولا تو سبک امبینت خیلی نمود داره هم از نکات جالبه توجه بود .
پتروچی بهترین کار خود را ارائه می دهد . در اینجا بود که گفتم این فلان فلان شده چقدر تمیز گیتار می زنه!!!
البته غیر از اینم ازش انتظار نمیره
موسیقی حالتی حماسه ای به خودش می گیرد . واقعا اینجا می تونم بگم که هیچ باندی رو ندیدم که انقدر بین گیتاریست و کیبوردیست هماهنگی باشه . تو این اهنگ این قضیه به اوج می رسه

پس از جوش و خروش فراوان در دو کار قبلی ، نوبت کمی پائین امدنه که عالی انتخاب شده . واقعا تمامی اعضای این گروه موزیسین به معنی واقعی کلمه اند
من این کار رو هم دوست داشتم

و اهنگ هشتم  . آخرین تلاشها  برای قدرتنمائی است . نمونه خوب یک کار هارد تر که خیلی هم عامه پسند ساخته شده .
سولوی اهنگ واقعا عالیییییییییست . این آهنگ هم از آهنگهای مورد علاقه ام است

باز فضای کار ارومتر و دوست داشتنی می شود . به قول معروف یه جورائی Happy ending ه . کاری که کمتر کسی می تواند بگوید از آن خوشش نمی آید . یه ذره منو یاد کارهای Belle sebastian میندازه . به نظرم این آهنگ هم انتخاب مناسبی برای پایان آلبوم بود

به طور کلی من این البوم رو دوست داشتم . وقتی این حرف رو می زنم ، فقط و فقط از سلیقه ام می گویم . این البوم چیزی بود که بارها ارزش  گوش کردن داشته باشه و بدون شک می تونه جزو کارهای خوب سال معرفی بشه . البته انتظار اهنگهای بیشتری رو داشتم اما اینم شاید حکمتی داشته . در هر صورت از اونی که انتظارشو داشتم بهتر بود .

اهنگهای محبوب به ترتیب حامدی!

This Is The Life
Outcry
Beneath The Surface
Breaking All Illusions
On The Backs Of Angels


من دوست دارم دریم تئاتر این روند رو ادامه بده   مرسی  

ممنون حامد جان ریویوی خیلی خوبی بود.من هم این آلبوم رو دوست دارم.بهتر از اون چیزی بود که حدس میزدم ولی فوق العاده نبود  البته به غیر از آهنگ Breaking All Illusions که عالی بود.

باز هم دریم تیاتر و یکسری اتفاقات جدید ... انگار هنوز سر پایینی این گروه شروع نشده ... گروه موفقی که اگر به عنوان پایه گذار پروگرسیو متال ازش نام نبریم میتونیم اون رو تاثیر گذارترین گروه موسیقی در این زمینه بدونیم .

بیژنهاده خوبیزد ... بحز کنیم ;)

پس همین البوم DT رو بحث کنیم . منم میام نظرمو رو موردش می گم

آلبوم دریم تیاتر خیلی از لحاظ تکنیک خوبه ... اما گوش نواز نیست زیاد !!! بیشتر مثل یه زور آزمایی هستش جلوی پورتنوی و بند جدیدش یعنی آدرنالین ماب !

البوم DT  به نظرم واقعا خوبه ولی نسبت به البوم قبلی خیلی متفاوته !‌
خیلی به كارای قدیمی شون نزدیكه ! ولی !‌ من شخصا با كارای طولانی DT حال می كنم . هنوز وقت نكردم این البوم زیاد گوش بدم
ولی بعیده favorite  ام بشه !

صحبت از Tim Ripper owens شد و ارمین پیداش شد
اینم خوبه . البته چون سینگله سریع میشه مورد بحث قرارش داد . لینک دانلودشو میزاری تو قسمت دانلود البومهای جدید؟

Single jadide CHARRED WALLS OF THE DAMNED ham alie.

ZEROSPAN

vase kasaee ke CWOTD ro nemishnasan ye bio kotah paeen mizaram


Charred Walls of the Damned is a power metal band comprising of some of the most talented musicians in the world of metal, and features legendary Judas Priest and Iced Earth singer "Ripper" Owens and bandleader Richard Christy (Death, Iced Earth) on Drums.

The band is filled out by Steve DiGiorgio on bass (Iced Earth, Death as well as thrashers Sadus and Testament) and Jason Suecof (Capharnum but better known as a producer for such acts as Trivium, Devildriver and Chimaira).