برادر گرامی! ما برای به وجود آمدن آسمان، ستاره ها زمین، آب، خاک و... دلایل علمی داریم، میدونیم چگونه پدید آمده و چگونه از بین میرود، مشابهات آن را هم خودمان میتوانیم بسازیم! نیازی هم به خالق ندارد! بعد وجود نداشتن عدم را که اثبات نمی کنند! نود در صد مردم جهان به خدای مشترکی اعتقاد دارند؟ چرا انقدر ازدیاد ادیان هست؟ خب جواب ساده است چون انسان خدا را ساخته است نه خدا انسان را!

راستی به آسمان نگاه کردم چند تا سوراخ در لایه اوزون دیده شد، پس دست خدای شما در کار بوده است!

راستی، من متریالیست هستم، نه اومانیسم، زیاد نمی توانم در این مورد بحث فرهنگی و اجتماعی بکنم اما در حد توان و اطلاعاتم در خدمتم!  دوستان موافقید که در این بحث خدا را حذف کنیم و به مذهب بپردازیم، یعنی این که مسلمان باشیم چه فواید و چه ضرر هایی دارد، و مثلا مذهب مسلمان ها را با مسیحی و یحودی ها و زرتشتی ها و مکاتبی مثل اومانسیم، سوسیالیسم مقایسه کنیم، ببینم آیا مذهب به تنهایی برای یک زندگی در ابعاد شخصی و اجتماعی کافی هست یا خیر؟ اصلا اگر مذهب هست چه نیازی به قانون گذاری است؟

و بحث دیگر دین برای فرد که اگر موافق باشید پایه را بگذاریم  روی جمله معروف مذهب افیون توده هاست. مارکس!

نظر شما در این دو  مورد چیست؟

انسان همیشه ضعیفه و بی ارزش...

و همین باعث میشه همیشه به دنبال یه چیزی باشه که از خودش قوی تره هرچند که اون چیز خیالی باشه!!!

این اثبات نیست...

ببخشید اسمتون رو درست نگفتم اقا حمید

راستش من فکر میکنم شما یک خرده غیر منطقی هستین وبه جای این که فکر کنین وجوابمو بدین

باز جبهه گرفتین یهنی میخوای بگی اگه تو اون موقعیتی که گفتم گیر کنی هیچ عکس العملی نشون نمیدی ومیشینی تا نوبتت بشه

به به اقا سموئیل

شما کجا اینجا کجا؟؟

اقای سید محمد شما خودت که منکر وجود خدا هستی فکر میکنی اولین انسان چه جوری بوجود اومد

اصلا از نظر شما منکرین وجود خدا هستی چه جوری بوجود اومده

یه سوال مهمتر : زمانی که توی موقیت سخت گیر میکنی مثلا توی هواپیما نشستی که یک دفعه شروع میکنه به

تکون خوردن های وحشتناک و ناگهان صدای خلبان رو میشنوی که میگه یک بال هواپیما اتش گرفته

توی اون لحظه به کی پناه میبری ؟؟

پیش دل خودت فکر کن ببین از  یه نیرویی که فکر میکنی میتونه نجاتت بده طلب کمک نمیکنی ؟؟؟

یه نیروی غیبی که قدرتشو داره که نجاتت بده؟؟

سلام به همه ی دوستان

جالب توجه است که این موضوع بیش از هر موضوع دیگری مورد بحث و مشاجره قرار گرفته است.  آخرین آمار حاکی از آن است که 90 درصد مردم جهان به خدا و یا قدرتی برتر معتقد هستند.  در این راستا بنظر می رسد که مسئولیت اثبات وجود خدا بر عهده ی آنانی است که وجود او را قبول دارند.  ولی به نظر من آنانی که وجود خدا را رد می کنند موظف هستند که صحت اعتقاد خود را ثابت کنند.

هیچگاه نمی توان (بطور مطلق) وجود خدا را ثابت و یا انکار کرد.  کتاب مقدس تعلیم می دهد که حقیقت وجود خدا را باید با ایمان پذیرفت.  " بدون ایمان تحصیل رضامندی او محال است.  زیرا هر که تقرب به خدا جوید لازم است که ایمان آورد بر اینکه او هست و جویندگان خود را جزا (پاداش) می دهد." (عبرانیان 6:11)  اگر خدا می خواست، می توانست به سادگی خود را ظاهر سازد و هستی خویش را به همه ی دنیا ثابت کند.  ولی در این صورت دیگر نیازی به ایمان نبود.  " عیسی گفت: "ای توما، بعد از دیدنم ایمان آوردی.  خوشابحال آنانی که ندیده ایمان آورند." (یوحنا 29:20)

ولی این بدان معنی نیست که هیچ دلیلی بر اثبات وجود خدا موجود نمی باشد.  کلام خدا می فرماید: "آسمان جلال خدا را بیان می کند و فلک از عمل دستهایش خبر می دهد.  روز سخن می راند تا روز، و شب معرفت را اعلان می کند تا شب.  سخن نیست و کلامی نی، و آواز آنها شنیده نمی شود.  قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون." (مزمور 1:19-4)

 دیدن ستارگان آسمان، تفکر در وُسعت جهان هستی، مشاهده ی عجائب طبیعت، تعمّق در زیبائی طلوع و غروب آفتاب ... همه و همه گویای یک واقعیت هستند: خدای آفریننده ای وجود دارد.  به غیر از این شواهد، وجدان انسان گواه دیگری بر وجود خداست.  جامعه 11:3 خاطرنشان می سازد: " او .. ابدیت را در دلهای ایشان نهاده .." چیزی درونی در عُمق وجود ما هست که تشخیص می دهد چیزی فراتر و والاتر از این دنیا وجود دارد.  حتی اگر به عقل خود این واقعیت را نپذیریم، ولی در عُمق وجود خویش نمی توانیم حضور الهی را مُنکر شویم.  کتاب مقدس می گوید که هر چند وجدان ما گواهی می دهد که خدا وجود دارد، همچنان عده ای حضور و وجود او را انکار می کنند: "احمق در دل خود می گوید خدائی نیست." (مزمور 1:14)  98 درصد تمام مردمی که در طول تاریخ بشریت بر زمین بوده اند، اعم از زمینه های مختلف فرهنگی، تمدنی، و منطقه ای به وجود نوعی خدا معتقد بوده اند.  پس می بایستی شخصی و یا چیزی باعث شکل گیری چنین اعتقاد فراگیری شده باشد.

در رابطه با اثبات وجود خدا، علاوه بر بحث های کتاب مقدسی، بحث های منطقی دیگری نیز وجود دارند.  یک نوع  از این بحث های منطقی بحث تلئوژی (علم مربوط به مطالعه ی حکمت غائی یا پایان شناسی) است.  در این بحث گفته می شود که چون جهان هستی بر اساس طرح اعجاز انگیزی ساخته شده است پس بایستی طراح ماهری آن را به وجود آورده باشد.  به عنوان نمونه اگر زمین فقط چندین کیلومتر دورتر و یا نزدیکتر به خورشید می بود، حیات موجودات بر روی زمین غیرممکن می شد.  و اگر عناصر اتمسفر فقط چند صدم درصد متفارت می بودند، این فاجعه منجر به نابودی هر موجود زنده ای بر روی زمین می گردید.  احتمال شکل گیری تصادفی یک مولکول پروتئین به میزان یک  در 10  به توان 243 (یعنی عدد 10 که دارای 243 صفر است) می باشد.  توجه داشته باشید که یک عدد سلول حاوی میلیون ها ملکول پروتئین است.

 دومین  نوع بحث، بحث اخلاقی است.  فرهنگ های گوناگون، در طول تاریخ، هر یک دارای نوع خاصی از قوانین بوده اند.  آدمیان قادر به تشخیص بدی و نیکوئی هستند.  تقریباً در همه ی ملت ها قتل،دروغ، دزدی، و فساد اخلاقی مردود شناخته شده اند.  این حس تمئیز بد و خوب از کجا آمده است اگر از خدای قدوس نشأت نگرفته باشد؟

علی رغم همه ی این مطالب، کتاب مقدس روشن می سازد که مردم معرفت واضح و غیر قابل انکار الهی را رّد کرده دروغ را متابعت خواهند کرد.  در رومیان 25:1 می خوانیم: "ایشان حقّ خدا را به دروغ مبدل کردند.  و عبادت و خدمت نمودند مخلوق را به عوض خالقی که تا ابدالآباد همان است." کتاب مقدس اضافه می کند که انسان برای بی ایمانی به خدا هیچ عذری ندارد. "زیرا که چیزهای نادیده ی او یعنی قوت سرمدی او و الوهیتش از حین آفرینش عالم بوسیله ی کارهای او فهمیده و دیده می شود تا ایشان را عذری نباشد." (رومیان 20:1)

مُنکران وجود خدا معمولاً برای توجیه بی ایمانی خود ادعا می کنند "ایمان به خدا علمی نیست" و یا اینکه "دلیلی برای اثبات خدا وجود ندارد."  ولی دلیل واقعی این است که همه می دانند اگر به وجود خدا ایمان داشته باشند، این واقعیت را نیز باید بپذیرند که محتاج نجات و آمرزش گناهان هستند (رومیان 3:23؛ 23:6) و بایستی بابت تمام اعمال خویش پاسخگو باشند.  ولی اگر، بر فرض محال، خدا وجود نداشته باشد، انسان خود را آزاد می بیند تا هر آنچه مایل است انجام دهد بدون آنکه نگران داوری و مجازات باشد. به نظر من علت افزایش طرفداران فرظیه ی تکامل همین است.  خدا وجود دارد و هر یک از ما (بدون استثناء) بر آن واقف هستیم.  اگر عده ای تلاش می کنند وجود خدا را رد کنند، این خود دلیلی است بر وجود او.

اجازه بدهید آخرین مورد را نیز مطرح کنم. من چگونه می دانم که خدا وجود دارد؟  من به وجود خدا ایمان دارم چون هر روز با او صحبت می کنم.  مدعی نیستم که صدای او را با گوش جسمی خود می شنوم.  ولی می توانم به جرأت بگویم که حضورش را احساس می کنم، هدایت هایش را درک می کنم، مجبتش را شناخته ام، و مشتاق فیض او هستم. برای این همه واقعه که در زندگی من رُخ داده است تنها یک توجیه وجود دارد: خدا وجود دارد و عمل می کند.  او بطرز معجزه آسائی مرا نجات داد و زندگی مرا به گونه ای عوض کرد که نمی توانم وجودش را انکار کنم و یا اینکه او را تمجید نکنم.  اگر شخص تصمیم گرفته باشد که وجود خدا را نادیده بگیرد، هیچیک از این بحث ها نمی تواند او را قانع کند.  در نهایت، وجود خدا باید با ایمان پذیرفته شود (عبرانیان 6:11).  ایمان به خدا یک جَهش کورکورانه در یک اطاق تاریک نیست، بلکه گام برداشتن در یک فضای نورانی است که 90 درصد مردم دنیا آنجا ایستاده اند.

خداوند با شما عزیزان

اقای منمنمنننن

من قبلا هم حضور تون عرض کردم وقتی خدا رو کاملترین موجود بدونی این برهان کار امده

نکنه حضرت عالی سیمرغ و دیو و... رو کاملترین موجود میدونی

 اقای اشیل پله من قصد ندارم برای کسی مثل شما که پیرو نظریه ی داروین هستین چیزی رو اثبات کنم

چون کسانی که به نظریات داروین معتقدن وضعشون مشخصه