باران بارید
تنم بوی تو را می داد
خاک بوی مرا
و من دویدم ...
تو آھستھ می رفتی
نرسیده
ھمھ چیز شبیھ تو شد
حتا خودم
بھ ھر حال پیدایت می کنم .
*************
نمی دانم
شمع دانی را کھ دیدم شکستم
یا شکستھ شمعدانی کنارحوض را دیدم
کھ یادم آمد و تو نیامدی
نمی دانی
لب ریزم از رفتنت
کھ ماھی بی آب ماھی نیست
و من بی تو ...
**************
رفتی وُُ
چشمانم شکستند
اشکم شبیھ گیلاس شد
و ھمھ جا را
جای خالی تو پر کرد
بعد از آن بود
کھ شکل باران شدم
و تو محو

کاش نمی دیدمت .
***************

ھنگام

کھ چشمان قھوه ای ات
آبی ست
چشم دیدن خودت را نداری
دلت می گیرد و باران
آن گاه برای نیمکت خالی
فرقی نمی کند
کھ با تو باشم یا نھ .
****************
بھ موھای شکستھ ات دست می کشم
پودر می شوند ...
بوی زَخم می دھی
در دھانت
فسیل یک قناری ھنوز می خواند
و روسری صورتت را می پوشاند
و بی آن کھ بخواھی
روی بنفشھ ھا دراز می کشی
آرام آرام از آن ھا می شوی
و از تو فقط سنگی بھ جا می ماند
کھ دلت ، از بنفشھ ھا نیست .
******************
عمری باقی نمانده است
او
قول داده بود
تعطیلات آخر ھفتھ بیاید
اما
آن سوی ھرچھ راه و فاصلھ ست
ھوای آشنایی ما
منقلب است
تمامی پروازھا
با تاخیر می رسند .
******************