گفت:در مقام گل سرخ باش

گفتم:چگونه؟ 

گفت:ایاک نعبد و ایاک نستعین 

گفتم:تنها تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوییم 

گفت: از رب یا خویش؟ 

گل از رب در مقام تسلیم محض یاری می جوید 

بشر چه؟ 

گفتم:من هم تسلیم هستم 

گفت:تسلیم به مقام دل بود نه کلام 

به دلم نگریستم 

غرق منیت و غرور می تپید 

گفت:خود شکن ،آیینه شکستن خطاست 

به درون رفتم.خود راشکستم...تندیسی دیگر آمد 

خود را شکستم.....تندیسی دیگر آمد 

.... 

گفت:اهدنا اصراط المستقیم 

فریاد زدم،ما را به راه راست هدایت فرما 

تمام سلول های بدن آدم را دیدم 

.... 

هر کس به سوئی می دوید 

زنجیر های پیوسته نا مرئی را دیدم 

فریاد زدم 

اهدنا اصراط المستقیم 

باز بی قراری آتشین بشریت 

باز فرار از یکی شدن 

باز زنجیر خاکستری نفرت 

باز...... 

تا خواست بگوید،صراط الذین انعمت علیهم 

ملتمسانه گفتم:اندر این ظلمت شب آب حیاتمان ده 

اینبار نگاهم کرد 

جانم سوخت 

گفت: قطره ای تو را بس،که هنوز در مقام گل سرخ هم نرسیده ای 

که هنوز بشریت در پی خویش،خویش را گم کرده 

آهی کشید و گفت : 

 غیرالمغضوب علیهم و الضالین 

همه شما عزیزان را به کلوب عرفان کیهانی دعوت می کنم

ممنون از همه شما عزیزان