انحراف ابن عربی در انتخاب بلافصل امیر المومنین علیه السلام

بسیاری از کشفها ابن عربی با مسائل یقینی و قطعی دینی و عقلی تشیع مخالف است از جمله او در کتاب فصوص الحکم در فص داودیه می گوید که رسول خدا مرد و کسی را به جای خود انتخاب نکرد زیرا عالم بود که در امت او کسی است که از جانب رب خود اخذ خلافت مینماید پس خلیفت الله است به حکم شرع و چون رسول الله این را میدانست کسی را مانع از امر خلافت نشد

ولهذا مات رسول الله صلی الله علیه و اله و ما نص بخلافه عنه الی احد و لا عینه لعلمه ان فی امته من یاخذ الخلافه عن ربه فیکون خلیفه عن الله مع الموافقه فی الحکم المشروع .فلما علم ذلک صلی الله علیه و اله _لم یحجر الامر

این عبارت بسی جای تعجب دارد به خاطر اینکه حتی عده ای از علمای اهل سنت تصریح داشته اند که پیامبر صلی الله علیه و اله در زمان حیاتشان در مواقع مختلف تاکید داشته اند به جانشینی امیر المومنین علیه السلام لذا بعد از وفات حضرت چون می گویند اکثریت مردم به ابوبکر بیعت کردند خلافت اومشروعیت پیدا کرد{که این دلیل اهل سنت با ادله محکمی جواب داده شده است که انتخاب خلیفه الله فقط از ناحیه خداوند است }.

ودر مدارک شیعه مکرر امده است که پیامبر  صلی الله علیه واله در زمان حیاتشان تاکید زیادی بر جانشینی امیر المومنین علیه السلام داشتند از ان جمله در ماجرای غدیر خم و حدیث منزلت و ایات متعددی که در شان حضرت نازل شده بود و...که علامه امینی در الغدیر در سطح وسیعی از مدارک اهل سنت این مطلب را ثابت کرده اند.

واین باز جای تعجب دارد که چطور عده ای ابن عربی را شیعه می دانند و او را عارف  حقیقی معرفی میکنند

فردی که نسبت به مسلمات دین در این حد جاهل است چگونه عارف عظیم دین معرفی می شود 

عده ای از طرفداران او خواسته اند این عبارت واضح او را توجیه کنند ولی  تمام توجیهات خلاف ظاهر عبارت او است.

مثلا ایت ا... حسن زاده املی صاحب کتاب ممد الهمم در شرح فصوص الحکم ص 410 پس از شرح عبارت ابن عربی در پاورقی می گوید :شک نیست که رسو ل الله برای خود وصی تعیین فرمود و ان امیر المومنین علی  علیه السلام بود چنانچه شک نیست که رسول الله در حین ارتحال تعیین خلیفه نفرمود زیرا چون قلم و کاغذ خواست عمر گفت :کتاب خدا ما را بس است (و ان الرجل لیهجر )و کار  به مشاجره و نزاع در حضور رسول الله کشید به تفصیلی که در کتب فریقین مذکور است.

در عین حال رسول الله می دانست که در میان امتش کسی هست که خلیفه است و اوست که در حقیقت جانشین ان جناب است و اگر خیلی جمود و سماجت در ظاهر لفظ بشود باید گفت که شیخ صاحب عصمت نبوده و در اول کتاب تصریح کرد که گفت  من رسول ونبی نیستم ولی وارثم و حارس اخرتم و چون صاحب عصمت و رسول و نبی نیست کشف او را که اخذ است از حق تعالی است به حسب معتقد و سوابق انس و الفت اشتباهی روی اورد.

ایت ا... حسن زاده املی خودشان نتوانستند از ظاهر عبارت ابن عربی این مطلب را در بیاورند لذا گفتند اگر خیلی جمود و سماجت در ظاهر لفظ بشود باید گفت که دراین مکاشفه  او به حسب سوابق انس والفت اشتباهی رخ داده است.

در جواب ایشان می گوییم در موضوعی به این اصولی وقتی کشف و شهود ابن عربی نادرست باشد چگونه می شود به سایر مکاشفات او که در فصوص و فتوحات مکیه اورده اعتماد کرد.

لذا از این جهت ما کشف و شهود را تا جایی قبول داریم که مخالف عقل و شرع نباشد.

و این خود مصیبت بزرگی است که دامنگیر مکتب اصولی تشیع شده است که عده ای از روشن فکران ما حقیقت را در گمراهی و سراب عرفان مصطلح می یابند و این مطلب ابن عربی امتیاز مثبتی است در دست اهل سنت برای تخریب یکی از مهمترین اصول تشیع.

امیدوارم که دو ستان این نعمت بزرگ خدایی یعنی عقل را همیشه میزان شناخت حق از باطل قرار دهند و این نیرو را هر چه بیشتر در فهم قران و روایات استفاده کنند.

ودر گرفتن عقیده دنباله روی و تقلیید کور کورانه را رها کنند و رو شنفکرانه درمسیرحق حرکت نمایند.

رب زدنی علما وعملا والحقنی بالصالحین