مانا نیستانی کاریکاتوریست سابق روزنامه ی ایران که طی ترسیم کاریکاتوری موهن، احساسات ملت تورک آذربایجان را جریحه دار کرد و پس از اعتراضات عظیم ملت آذربایجان و کشته شدن عده ی کثیری از معترضین، چند صباحی را در زندان گذرانده و سپس آزاد گردیده به مراتب عالیتر کاری و تحصیلی رسیده بود، اقدام به نشر کاریکاتورهای خود در سایتهای وابسته به حرکت موسوم به "سبز" نموده است. جای بسی تعجب و تاسف است که مسئولین این وب سایتها با آگاهی از حساسیت ملت آذربایجان نسبت به اینگونه افراد معلوم الحال و با توجه به اینکه عقاید نژادپرستانه ی اینگونه افراد برهمگان عیان گردیده و با در نظر گرفتن شرایط بحرانی کنونی حرکت سبز که هم اکنون بیش از پیش به یاری ملت تورک آذربایجان و سایر ملتهای ساکن ایران نیاز و رغب دارد و برای پیوستن آذربایجان به این حرکت به هر حربه ای (حتی نشر اخبار دورغین) متوسل میگردد، اقدام به نشر کاریکاتورهای ایچنین افرادی می نمایند.

در تاریخ 21 مرداد ماه سال 1388 کاریکاتور مانا نیستانی با موضوع شکنجه در سایت جنبش راه سبز (جرس) منتشر گردیده است که علاقه مندان می توانند از آدرس http://www.rahesabz.net/cartoon/368 به آن دسترسی داشته باشند. البته موضوع این کاریکاتور، ستودنی و مورد تایید ملت آذربایجان و سایر ملت های ایران می باشد، اما اینکه این موضوع از طرف جناب نیستانی که کاریکاتور موهن ایشان موجب کشته و شکنجه شدن عده ی بسیار زیادی از جوانان هویت طلب آذربایجانی گردیده بود، ترسیم گشته، کژتابی هایی را حداقل در خط مشی و طرزفکر طرفداران حرکت سبز (به عنوان مثال مسئولین سایت جنبش راه سبز- جرس) در ذهن ملت آذربایجان بیدار می سازد. پرسشی که در اینجا مطرح می شود اینست که آیا شکنجه جرم است فقط زمانی که برعلیه پارسی گویان اعمال می شود؟ ولی بایکوت خبری و سکوت در برابر شکنجه ی وحشیانه ی ملت آذربایجان جرم نیست؟ انصاف اگر تمام دین هم نباشد حداقل نیمی از آن است.