عدالت

عدالت

 

=D>

مسلما عدالت

من فکر می کنم که عدالت بر همه چیز جهان هستی مقدم است و اگر عدالت باشد نه تنها آزادی هست بلکه انسانیت هم هست مهر و محبت ، هم نوع دوستی ، صلح و آرامش و امنیت هم هست . چرا که انسانها زمانی از حدو مرز خود تجاوز می کنند که احساس کنند که حقی از آنها ضایع شده است و آن چیزی که می خواسته اند بشوند نشده اند و این احساس خود باعث می شو د عقده ها و کینه ها و نفرتها در درون سینه ها مبدل به زندان تاریکی شودکه انسانها را فرسنگها از معنا و طعم آزادی دور کند.

عدالت....................
عدالت ازادی رو ارضاءمیكنه!

http://www.cloob.com/clubmsg.php?id=2166233

عدالت یعنی اینکه به هر کس" فرصت آزاد بودن" رو داد.

به نظرمن اگه عدالت رعایت بشه به دنبال اون آزادی هم میاد.
وقتی که همه به حقوق هم احترام بذاریم و سعی کنیم عدالت رو رعایت کنیم اون وقت همه ی آدما میتونن تا جایی که حق دیگران رو ضایع نکنن و عدالت رو رعایت کنن آزاد باشن.

جایگاه عدالت

سه چیز است كه همه مردمان به آن نیاز دارند: امنیت، "عدالت" و فراوانى.امام صادق(ع)

عدالت جایگاه رفیعى در دایره آراء و عقاید مومنانه و اصلاح جامعه دارد به طورى كه امام على(ع) مى فرماید:" جامعه را چیزى جز اجراى "عدالت" اصلاح نمى كند. اهمیت عدالت به حدى است كه خداوند حكیم مى فرماید: "ما پیامبران را با دلیل هاى روشن فرستادیم و به آنان كتاب و میزان دادیم تا مردمان بر اساس عدالت زندگى كنند" و تاكید مى كند:" اعدلوا هو اقرب للتقوى"؛، براى رسیدن به تقوا نزدیك ترین راه اجراى عدالت است.

رسول گرامى اسلام یك ساعت اجراى عدالت را بهتر از هفتاد سال عبادت دانسته اند؛ "عدل ساعة خیر من عبادة سبعین سنة". پس عدالت جایگاه رفیع و شایسته اى دارد و بدون اجراى عدالت، جامعه در مسیر شایسته قرار نمى گیرد و انسان نیز به مرزهاى بلوغ فكرى و شخصیتى نزدیك نمى گردد. ما بسیار شنیده ایم كه در وصف عدالت گفته و نوشته اند اما دایره اجراى عدالت در مفاهیم و كلام محبوس مانده و هرگز به مرحله فعلیت و میدان تجربه و آزمایش وارد نشده است. چه بسا اراده هاى محكمى نیز براى اجراى عدالت وجود داشته باشد اما در عمل ما نتوانیم از ثمره هاى حكومت عدل بهره مند گردیم، چرا؟ چون كه طبق روایت منقول از امام صادق(ع) مردمان به سه عامل امنیت، عدالت و فراوانى احتیاج دارند و آنها در كنار هم هستند و نمى توان به صورت تك محورى بر اجراى هر كدام از آنها تاكید كرد.

بنابراین اگر اجراى عدالت در جامعه اى كم رونق است حتما باید به دو عامل دیگر نیز توجه داشت و دانست كه با وجود امنیت و فراوانى و بهره مندى مردم، اجراى عدالت پررونق مى گردد. در اینجا روى سخن نگارنده با اندیشمندان و صاحبان قلم كه در خصوص عدالت به ایراد خطابه، سخن و نگارش مى پردازند مى باشد و ضرورت دارد توجه نمایند كه عدالت به تنهایى نمى تواند نیاز آدمیان را برطرف كند، بلكه حتما باید در خصوص امنیت و فراوانى و تمتع مردمان نیز طرح ها و برنامه هاى قابل اجرا داشت.

وقتى در جامعه امنیت و احساس امنیت كم سو باشد و انواع و اقسام امنیت روانى، اقتصادى، سیاسى و اجتماعى در معرض مخاطره باشد، چراغ عدالت به تنهایى نمى تواند براى تن خستگان رنجور از آلام بى عدالتى آسایشى و فراغتى فراهم نماید. وقتى كه هنوز رانت هاى سیاسى و اقتصادى كه حاصل چندین سال مدیریت تكنوكرات ها و مدعیان اصلاح طلبى است، امنیت سیاسى و اقتصادى كانون هاى اقتصادهاى خرد و معیشتى را به خطر انداخته و سیاست در خدمت اقتصاد و اقتصاد در خدمت سیاست قرار گرفته است، خیلى نمى توان امیدوار بود كه بتوان بدون فراهم نمودن بسترهاى امنیت، عدالت را اجرایى كرد.

بنابراین، این روایت از امام صادق(ع) را كه امنیت، عدالت و فراوانى را در كنار هم مى داند، نباید از خاطر برد و ضرورت دارد در آینده هرگاه خواستیم از عدالت بگوییم از دو اصل ضرورى فوق نیز غافل نشویم ، اجرایى شدن عدالت را در افق گسترده ترى كه برآورده شدن نیاز آدمیان است ببینیم و آن امنیت، عدالت و فراوانى است. شاید یكى از امتیازات مكتب ما نسبت به دیگر مكاتبى كه شعار عدالت مى دهند در این است كه عدالت را از نوع كیفى مى داند نه كمّى و عدالت را در كنار امنیت و فراوانى تعریف مى نماید.

be nazaram ye tarife dorost az edalat niaz darim
baraye edameye in bahs