یادمه یه روز سر کلاس بینش اسلامی یکی ازبچه ها کلاسمون که مثل پیرمردها همیشه تسبیح به دست داشت و یه ریش نافرمی میذاشت و ادعای مسلمانی میکرد و معلممون از اون بدتر و خلاصه باهم اخت بودن .اخر کلاس که میشد وقت اضافه میاوردیم معلمه بهش میگفت که برو پای تخته صحبت کن و اگه بچه ها سوالی دارن جواب بده

منم گفتم بذار یه کم سربه سرش بذارم پرسیدم  : آیا خدا عادل است ؟ گفت بله ؟ گفتم پس چرا من پِیامبر نشدم  و اصلا چرا یک زن پیامبر نداشتیم .

پسره سرخ و کبود شد و معلمه شروع کرد به دری وری گفتن . و بعدها رفته بود توی کلاسهای دیگه ش پشت  کلی پشت سرما بد و بیراه گفته بود . 

تا این عادل چیست رو دیدیم یاد اون افتادم . یادش بخیر اون موقع ها سوالهای عجیب غریب زیاد میپرسیدم 

یادمه یه روز از معلم فلفسه پرسیدم : اگه کسی چیزی رو ندیده باشه میتونه تو ذهنیش تجسم کنه . معلمه انگشتشو  فرو کرد تو دهنش و گفت بذار هفته بعد جوابشو واست میارم  . البته گفتم که بدون هیچ پیش فرضی . مثلا یه شهر روی آب یا یه مار هفت سر . خب اینا تو عالم واقعیت وجود داره . هفته بعد اومد و گفت آره میشه . و گرنه اختراعات چطوری بوجود اومدن ؟ گفتم هر اختراعی تکمیل شده اختراع قبلشه  و اختراع های تجربی اکثرا اتفاقی بوجود میان. خلاصه اینکه کلی از این سوالها میپرسیدیم  ........ و کلی بحث میکردیم . اون موقع ها هنوز هول و ولای چه کنم و دخل و خرج و عشق و اینا تو کله مون نبود . الان شب ها هم خواب  جسله و گزارش و قسط و وام و اله و بله نمیذاره ببینیم فصل ها چطوری میگذره .

 دوست عزیز بحثی که راه انداختی خیلی کلیه و حد و مرز دقیقی نداره .

اما به نظرم اگه هر کسی تو زندگیش این جمله ( آنچه که برای خود میپسندی برای دیگران هم بپسند و آنچه را که برای خود نمیپسندی برای دیگران هم نپسند ) رو تو زندگیش عملی کنه شاید خیلی از بحث ها  شکل نگیره و بعبض از قاضی ها بیکار بشن و در خیلی از دادگاهها تخته شه و خیلی از روضه خون ها  از بالای منبر بیان پایین و .........

مسلما هیچ ایرانی مسلمان نیست و هیچ مسلمانی ایرانی نیست