قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ  أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثْنىَ‏ وَ فُرَادَى‏ ثُمَّ تَتَفَكَّرُواْ  مَا بِصَاحِبِكمُ مِّن جِنَّةٍ  إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِیرٌ لَّكُم بَینْ‏َ یَدَىْ عَذَابٍ شَدِیدٍ( سوره مبارکه سبا آیه شریفه46)

وَ قَالَ الَّذِینَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فىِ مِلَّتِنَا  فَأَوْحَى إِلَیهِْمْ رَبهُُّمْ لَنهُْلِكَنَّ الظَّلِمِین

«وکذلک ما ارسلنا من قبلک فی قریة من نذیر الا قال مترفوها انا وجدنا آبائنا علی امة و انا علی آثارهم مقتدون

 و این گونه در هیچ شهر و دیاری، پیش از تو، پیامبر انذار کننده ای نفرستادیم مگر این که ثروتمندان مست و مغرور آن گفتند:

 ما پدران خود را بر آیینی یافتیم و به آثار آنان اقتدا می کنیم!»

 (سوره زخرف، آیه 23)

یَسْمَعُ ءَایَاتِ اللَّهِ تُتْلىَ‏ عَلَیْهِ ثمُ‏َّ یُصِرُّ مُسْتَكْبرًِا كَأَن لَّمْ یَسْمَعْهَا  فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِیمٍ( سوره جاثیه آیه 8)

ترجمه آیه :

آن كه آیات خدا را كه بر او تلاوت مى‏شود شنیده و بر تكبر و طغیان اصرار مى‏كند چنان كه گویى هیچ آیات را نشنیده است، چنین كسانى را به عذاب دردناك بشارت ده

در جنگ اُحد فریادى بلند شد كه پیامبر كشته شد گروهى از مسلمانان فرار كردند، آیه نازل شد كه

«افان مات او قتل انقلبتم على اعقابكم»

 «اگر او به مرگ یا شهادت درگذشت شما به جاهلیت خود رجوع خواهید كرد؟.»

 آل عمران  آیه 144

و سکنتم فی مساکن الذین ظلموا أنفسهم و تبین لکم کیف فعلنا بهم و ضربنا لکم الأمثال
و (شما بودید كه) در خانه ‏هاى كسانى كه (پیش از شما بودند و) به خویشتن ستم كردند، ساكن شدید، و براى شما روشن شد كه با آنان چه كردیم و براى شما مثل‏ها زدیم (پس چرا عبرت نگرفتید)
 سوره مبارکه ابراهیم آیه شریفه 45

یَازَكَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَمٍ اسْمُهُ یحَْیىَ‏ لَمْ نجَْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِیًّا
ترجمه
اى زكریا همانا تو را به فرزندى كه نامش یحیى است و از این پیش همنام و همانندش (در تقوا) نیافریدیم بشارت مى‏ دهیم.
سوره مبارکه مریم آیه شریفه7

دوستان گرامی ابتدا این پست را مرور کنند و بعد پست بزنند.
تا از تکرار موضوع جلوگیری شود.
با تشکر

 

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ

(اى پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانى که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند.

سوره مبارکه آل عمران آیه شریف 169

با سلام
اولا جای تشکر دراه که هنوز کلوب قرآن با دوستان فعالی مثل شما دوست گرامی در حال گردش هست و دوما به نکته جالبی اشاره فرمودید.

چشم بنده آیاتی را که دوستان درج کرده اند را آخر هر هفته فهرست میکنم تا دوستان اول پست فهرستی را مشاهده کنند بعد پست بزنند تا به آیه اشاره شده دیگر دوستان تکرار مکررات نفرمایند.

وَ مَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا مُبَشِّرِینَ وَ مُنذِرِینَ  وَ یجَُدِلُ الَّذِینَ كَفَرُواْ بِالْبَاطِلِ لِیُدْحِضُواْ بِهِ الحَْقَّ  وَ اتخََّذُواْ ءَایَاتىِ وَ مَا أُنذِرُواْ هُزُوًا( سوره کهف آیه 56)
و ما پیامبران را نفرستادیم جز آنكه به مردم مژده دهند یا بیم. و كافرانى كه مى‏خواهند به نیروى باطل، حق را از میان ببرند جدال مى‏ كنند و آیات و هشدارهاى مرا به ریشخند مى ‏گیرند.

سوره فجر آیات 6 تا 14

أَ لَمْ تَرَ كَیْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ(6)
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ(7)
الَّتىِ لَمْ یخُْلَقْ مِثْلُهَا فىِ الْبِلَدِ(8)
وَ ثَمُودَ الَّذِینَ جَابُواْ الصَّخْرَ بِالْوَادِ(9)
وَ فِرْعَوْنَ ذِى الْأَوْتَادِ(10)
الَّذِینَ طَغَوْاْ فىِ الْبِلَدِ(11)
فَأَكْثَرُواْ فِیهَا الْفَسَادَ(12)
فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ(13)
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ(14)


آیا ندیده‏اى كه پروردگار تو با قوم عاد چه كرد؟ (6)
با ارَم كه ستونها داشت؟ (7)
و همانند آن در هیچ شهرى آفریده نشده بود. (8)
و قوم ثمود كه در آن وادى سنگ را مى‏بریدند، (9)
و قوم فرعون آن دارنده میخها، (10)
آنها در بلاد طغیان كردند، (11)
و در آنها به فساد در افزودند. (12)
و پروردگار تو تازیانه عذاب را بر سرشان فرود آورد. (13)
زیرا پروردگارت به كمینگاه است. (14)

سوره زمر آیه 18

پس بشارت ده به آن بندگان من كه به سخن گوش فرامى‏دهند و بهترین آن را پیروى مى ‏كننداینانند كه خدایشان راه نموده و اینانند همان خردمندان

وظیفه‌ی انبیاء در بیان قرآن

در آیات زیادی از قرآن وظیفه‌ی پیغمبران اینگونه بیان شده است كه بیایند به انسانها بشارت بدهند و انذار كنند. مبشراً و نذیراً: یا در بعضی از آیات آمده است نذیراً للعالمین تو را فرستادیم برای ترساندن و این تعبیر در قرآن، هم در مورد پیغمبر ما و هم در مورد پیغمبران گذشته زیاد تكرار شده، (بشارت دادن و ترساندن كه البته انذار و تبشیر بكار رفته) حالا به چه چیزی بشارت و از چه چیزی ترساندن است؟ كه از عنوان بشارت دادن و انذار در یك جمله می‌توان گفت: بشارت یعنی نیك روزی، انذار یعنی ترساندن از تیره روزی و این حرفی است درست. پس پیغمبران آمده‌اند تا انسانها را بشارت بدهند به نیك‌روزیهایی كه در صورت تبعیت از آئین الهی در انتظار آنهاست و این نیك‌روزی، هم شامل نیك‌روزی دنیوی و هم شامل نیك‌روزی بعد از مرگ است. یعنی كسانی كه از راه انبیاء تبعیت بكنند دنیای خوبی هم خواهند داشت و كسانی كه از راه انبیاء تبعیت نكنند دنیای‌شان هم دنیای بدی خواهد بود: و من اعرض عن ذكری فانّ له معیشتاً ضنكاً (طه - 124) زندگی هم برای آنها زندگی‌ی سخت و تنگی خواهد شد،

وَ مَنْ یُطِعِ اللّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفیقاً

ذلِکَ الْفَضْلُ مِنَ اللّهِ وَ کَفى بِاللّهِ عَلیماً

و کسى که خدا و پیامبر را اطاعت کند، (در روز رستاخیز) همنشین کسانى خواهد بود که خدا، نعمت خود را بر آنان تمام کرده; از پیامبران و صدیقان و شهداء و صالحان; و آنها رفیق هاى خوبى هستند!

این موهبتى از ناحیه خداست. و کافى است که او، (از حال بندگان، و نیات و اعمالشان) آگاه است.