چرا امام زمان (عج) را شریک قرآن می‌نامیم؟

شیعیان در مناسبت‌های مختلف علاوه بر القاب پرمعنای بسیار، از امام زمان (عج) به عنوان «شریک‌القرآن» یاد می‌کنند.         

این را می‌دانیم که به امام زمان (عج) «شریک قرآن» گفته می‌شود. این تعبیر به چه معناست؟ و چرا به ایشان «شریک‌القرآن» گفته می‌شود؟

خواندن امام زمان (عج) با تعبیر زیبا و گرانسنگ «شریک‌القرآن» برگرفته از سخنان ائمه معصومین، (ع) است. این تعبیر در چند زیارت معتبر خطاب به امام حسین (ع) و حضرت مهدی (عج) وارد شده است:

«السلام علیک یا امین الرحمان، السلام علیک یا شریک‌القرآن» «السلام علیک یا صاحب‌الزمان، السلام علیک یا خلیفة الرحمان، السلام علیک یا شریک القرآن، السلام علیک یا قاطع البرهان»

از طرفی چون تعبیر «شرکاء‌القرآن» در زیارت مجموعه ائمه معصومین (ع) مورد استفاده قرار گرفته، یقیناً مفرد آن «شریک‌القرآن» در مورد شخصیت ممتاز این سلسله، یعنی حضرت مهدی (عج) صادق خواهد بود:

«السلام علیک ائمةالمؤمنین... و عباد الرحمان و شرکاءالفرقان و منهج‌الایمان» «السلام علیک ائمة المؤمنین و سادة المتقین... و شرکاءالقرآن»

علاوه براین، اگر «شریک‌القرآن» بودن به معنای «همپا و همراه بودن با قرآن» باشد، کلام جاودانه پیامبر (ص) بر آن دلالت دارد که فرمود: «انی تارک فیکم الثقلین کتاب‌الله وعترتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابدا» «من کتاب خدا و خاندان خودم را به عنوان دو ودیعت گرانبها در بین شما باقی می‌گذارم، تا زمانی که به آن دو چنگزده باشید، هرگز گمراه نخواهید شد.»

اگر عترت و خاندان معصوم پیامبر (ص) قرین قرآن و همراه و همپای آن شمرده شده‌اند، به یقین در روزگار ما این عنوان در وجود شریف تنها باقیمانده آنان امام زمان (عج) تجلی می‌یابد.

تنها اوست که در این دوران همیشه با قرآن و در کنار قرآن بوده و خواهد بود. اگر قرار باشد امت اسلام به حفظ امانت‌های پیامبر بزرگوار خویش پایبند باشند باید در ضمن تمسک به قرآن، همواره به ولای شریک القرآن حضرت مهدی (عج) نیز متمسک باشند.

اگر «شریک‌القرآن» بودن امام در تلازم‌ با «شریک‌الامام» بودن قرآن قرار گیرد و مشارکت هر دو را در ابعاد مختلف اعجاز و هدایت‌ برساند، باز هم همان سخن پیشین پیامبر(ص) بر آن دلالت دارد که فرمود:

«تا زمانی که به هر دو ودیعه چنگ زده باشید، هرگز گمراه نخواهید شد.»

تمسک به قرآن در کنار تمسک به امام زمان (عج) است که اثربخش و حیات‌آفرین است، چنانکه تمسک به امام زمان (عج) درکنار تمسک به قرآن است که از ضلالت و سرگشتگی باز می‌دارد.

قرآن و امام اگر هر دو با هم در زندگی فرد یا ساختار جامعه‌ای مورد توجه و اقتدا قرار گرفتند، هدایت آن فرد یا جامعه تضمین شده خواهد بود، چنانکه امام و قرآن اگر هر دو با هم مورد بی‌توجهی و غفلت واقع شدند، ضلالت و سقوط آن فرد وجامعه قطعی خواهد بود.

حال اگر امام بدون قرآن، یا قرآن بدون امام در حیات فرد یا جامعه‌ای مطرح شد، نقش هدایتی هر دو عقیم خواهد ماند و دیگر رشد و حرکت و پویایی را به ارمغان نخواهند آورد.

مثال چنین شراکتی را در مشارکت آب و آفتاب برای رشد گیاه می‌توان جست، گیاه با بهره‌گیری از آب و آفتاب است که رشد می‌کند و به برگ و بار می‌نشیند.

با توجه به همین مشارکت طرفینی بین «قرآن و امام» است که می‌توان گفت در منطق پیامبر(ص) که منطبق بر وحی است، قرآنی که شریک امام معصوم نباشد، قرآن هست، اما «معجزه جاودانه اسلام» و «کتاب هدایت» و «یگانه قانون سعادت» نیست و نیز امامی که شریک قرآن نباشد، امامت می‌کند، اما «امام معصوم» و «یگانه پیشوای راه نجات « نیست. در همین راستاست که پیامبر (ص) می‌فرماید: «علی مع القرآن و القرآن مع علی» «علی (ع) با قرآن است و قرآن با علی» و اگر بپذیریم که علی (ع) و حضرت مهدی (عج) به عنوان آغازگر و پایان‌بخش سلسله وصایت و امامت هر دو یک نورند و دو جلوه یک حقیقت ناب به شمار می آیند، می‌توان سخن پیامبر (ص) را عمومیت داد و گفت: «مهدی (عج) با قرآن است و قرآن با مهدی (عج)» که این بیانی دیگر از همان تعبیر شریف و شگفت «شریک القرآن» بودن امان زمان (عج) است.

نقل از:صدای شیعه

 

 

قوم لوط گرفتار همجنس‌بازی و لواط، یکی از زشت‌ترین و بزرگ‌ترین گناهان، بودند.
هنگامی که سرکشی و عصیان را از حد گذراندند، خداوند گروهی از فرشتگان را به صورت جوانان زیبارو برای عذاب قوم لوط فرستاد.
لوط در مزرعه خود مشغول کار بود که ناگهان مشاهده کرد تعدادی جوان زیبا به سراغ او می‌آیند. مهمان‌نوازی حضرت لوط از یک سو و احتمال جسارت و گستاخی قوم خود نسبت به آنان از سوی دیگر او را سخت در فشار قرار داد.
آهسته با خود گفت: « امروز روز سخت و وحشتناکی است.»
حضرت لوط برای حفظ آنان، نخست آن قدر معطل‌شان کرد تا شب فرا رسید؛ شاید بتواند در تاریکی شب، دور از چشم قوم خود آنان را به خانه ببرد. در میان راه هم چند بار خطر قوم خویش را به آنان گوشزد کرد. با همه‌ی این احوال، وقتی به خانه رسیدند، همسر لوط بر بام خانه رفت و با کف‌زدن و روشن‌کردن آتش مردم را از ماجرا آگاه کرد. طولی نکشید که گروهی انسان حیوان‌صفت افسارگریخته و حریص دوان‌دوان نزد لوط آمدند.
حضرت لوط برای منصرف کردن آنان پیشنهاد کرد که با دخترانش ازدواج کنند، ولی آنان در کمال پررویی گفتند: « ما به دختران تو نیاز نداریم و خود بهتر می دانی که هدف ما چیست.»
وقتی حضرت لوط از تمام راه‌ها ناامید شد، گفت:« ای کاش من در برابر شما قدرت یا تکیه‌گاه و پشتیبان محکمی داشتم.» « لوان لی بکم قوَّه او آوی الی رکن شدید» ( سوره هود، آیه 80 ) (مشروح واقعه را در زندگی حضرت لوط بخوانید)

ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:« لوط با این جمله آرزوی قدرت و نیروی قائم علیه السلام را کرده و به یاد صلابت و قدرت مهدی و یاران او افتاده بود. چرا که به هر یک از یاران مهدی به اندازه نیروی چهل مرد داده می‌شود و قلبش محکم‌تر از آهن است. آنان اگر به کوه‌هایی از آهن برخورد کنند، آنها را از جا بر می‌کَنَند. یاران حضرت مهدی علیه السلام شمشیرهایشان را غلاف نمی‌کنند تا خداوند راضی گردد.»

منابع: تفسیر نمونه، 9 / 178 تا 181

مراجعه شود به:

امام زمان علیه السلام در قرآن

            اسامی امام زمان در قرآن

1- الغیب

2- حجّت : ( فلله الحجّة البالغة )

3- بقیّة الله : ( بقیّة الله خیرٌ لکم )

4- المضطر : ( امّن یجیب المضطرّ اذا دعاه و یکشف السّوء )

5- ماء معین : ( قل أرایتم ان اصبح ماؤکم غوراً فمن یأتیکم بماءٍ معین )

6- والفجر : ( والفجر و لیالٍ عشرٍ و الشّفع و الوتر )

7- عصر : ( و العصر ، انب الانسان لفی خسرٍ )

8- الحق : ( قل جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقاً )

9- نور الله : ( یریدون لیطفؤا نور الله بافواههم )

10- منصور : ( و من قتل مظلوماً فقد جعلنا لولیه سلطاناً فلا یسرف فی القتل انّه کان منصوراً )

11- امر الله : ( اتی امر الله فلا تستعجلوه )

12- النّهار : ( و النهار اذا جلّیها { قال الصادق ( ع )‌ : ذاک الامام من ذریة فاطمة نسل رسول الله صلی الله علیه و اله فیجلی ظلام الجور و الظلم فحکی الله سبحانه عنه فقال النهار اذا جلّاها . یعنی قائم ( ع )

13- ناراً تلظّی : قال هو القائم علیه السلام اذا قام بالغضب فیقتل من کل الف تسعمائه و تسعه و تسعین لا یصلاها الا الاشقی قال : هو عدوّ ال محمد علیهم السلام .

14- نصرً : ( و لئن جاء نصر من ربّک لیقولنّ انا کنّا معکم ) . علی بن ابراهیم فی تفسیره المنسوب الی الصادق ( ع ) قال : لئن جاء نصر من ربّک یعنی القائم علیه السلام

التماس دعا

          2- ففررت منكم لما خفتكم فوهب لى ربى حكما و جعلنى من المرسلین ( شعراء (26) آیه 21.)

وآنگاه از ترس شما گریختم تا آنکه خدای من مرا علم وحکمت عطا فرمود و از پیغمبران خود قرار داد .
حضرت صادق فرمود: وقتى كه قائم قیام كند، مردم را مخاطب قرار داده و این آیه را تلاوت خواهد كرد.

حجة بن الحسن(ع)صراط مستقیم است. درقرآن سوره فاتحه الکتاب آیه 6 ،می خوانیم:«خداوندا مارا به راه راست هدایت فرما»
حاکم حسکانی حنفی در شواهد التنزیل ص52ح89،می گوید:خبرداد ما را ابوجعفر ،از محمد بن علی علوی....،از مفضل،از جابربن یزید ،از ابی زبیر واز جابر بن عبدالله گفت:
رسول خدا(ص) فرمودند :خداوند قرارداد علی ،همسرش وپسرانش را حجّت های خود بر آفریده های خویش وایشان درهای علم در امت من می اشند.اگرکسی به ایشان هدایت شد،به راه راست راه یافته است.»

همان طوری که ملاحظه میفرمایید خداوند در ایه مذکور اشاره به اینکه همه هدایت ها در نزد اوست حتی ،هدایت رسولش وامامان معصوم (ع) اما ،اراده خداوند براین قرار گرفته است که اگر بندگانش بخواهند با او ارتباط برقرار کنند ،باید راهی صحیح ومستقیم پیش گیرند همان طوری که خود ذات اقدس الهی در سوره فاتحه به بندگان می اموزد که بگویند «مارا به راه راست هدایت فرما»

حال صراط مستقیم چه راهی است ؟احادیث به پرسش ما پاسخ می دهند
:1- صراط محّمدرسول الله(ص)واله (ع) ،
2- ’حب النبی واهل بیته(ع)،
3- امیر المومنین (ع)،فاطمه زهرا(س) وفرزندانش (ع)که حجّت های خداوند هستند.

که  صراط  مستقیم حق می باشند،وامروزه حجّت مستقیم  خدا برروی زمین حضرت حجةبن الحسن عسگری (عج) است .

مفضل بن عمر گوید:از امام صادق (ع) پرسیدم صراط چیست فرمود: راهی به سوی شناختن خدای بزرگ است وصراط دو گونه است
:1-صراط در این سرا ،
2- صراط در آن سرای،
 امّا صراط دنیا امام می باشد که فرمانبرداری از او واجب است .هر که در دنیا او را شناخت ورهنمودهای اورا به کار بست،در آخرت از صراط که پلی است بر روی جهنم خواهد گذشت وهر کس در اینجا امام خود رانشناخت هنگام گذشتن از صراط آخرت ،گامش خواهد لغزید ودر آتش دوزخ خواهد افتاد.

ودر کتاب مناقب شهر آشوب ج3،ص73 آمده،منظور از صراط مستقیم ،محمدوآل اوست.
       
 نکته :صراط مستقیم یعنی بندگی خالصانه خداوند واطاعت از خدا ورسولش وامامان معصوم (ع) ودر این زمان امام زمان (عج)

تفاسیر شیعیان از آیات قرآن به امام زمان (عج)

روایاتی دانشمندان شیعی بیان کرده اند، که چون از روایات ائمه هم استفاده کرده اند تعداد بیشتری از آیات را بیان کرده اند و این آیات را بیشتر از 300 آیه بیان کرده اند.
کتاب معجم الامام المهدی در پنج جلد نوشته آقای علی کورانی (لبنانی ساکن قم)است. جلد پنجم درباره امام مهدی علیه السلام است و 264 آیه را با سند از کتب شیعی نقل کرده است.

   1-  اءتى امر الله فلا تستعجلوه( نحل (16) آیه 1.)

فرمان خدا بزودی فرا رسد پس تعجیل آن مکنید
آیه شریفه در حضور حضرت صادق علیه السّلام تلاوت شد؛ فرمود: اشارتى است بهقیام قائم . این امر خدا همان امر مااست آن قیام قائم ما آل محمد است كه نباید در آن عجله شود و خداوند امر ما را با سه لشكر كمك مى كند: 1 - ملائكه 2 - مؤ منین 3 - لشكر خودش ، و خروج او مانند خروجرسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) است.

شیخ حر عاملى ، اثبات الهداة ، ج 3، ص  562