با سلام به دوستان گل که در این مبحث هم شرکت کردند
طبق قولی که به دوستان گرامی داده بودیم هر چند یه خورده دیر شد ا
ما برندگان این مبحث  با توجه و مدنظر قرار دادن تذکری که پیشتر اعلام شد (عدم کپی و پیست ) به حضورتون اعلام میگردد.


نفر اول جناب                  هادی گچسارانی
نفر دوم  خانم                 فروغ مجد
نفر سوم خانم                سمانه


با تشکر از حضور تمامی دوستانی که به نوعی در این مبحث شرکت کرده بودند.

جوائز برندگان به آیدی آنها انتقال داده شد.

التماس دعا

مسابقه بنا به درخواست دوستان محترم تا 2 روز دیگر تمدید میشود و در شب شنبه شب نفرات برگزیده به سمع دوستان خواهد رسید.
التماس دعا

خدایا با اینکه هر روز به نوعی سعی میکردم گرسنگی و تشنگی را از خودم دور کنم و به ساعت افطار نزدیک بشوم
اما الان می بینم همان لحضات لحظات معنویت بود که به جای دعا و نیایش و راز و نماز داشتم به اتمام این ماه فکر میکردم
الان می فهم که مهمان بودن یعنی چه
خدایا ما را از کسانی قرار بده که مورد لطف و بخشش کرمت قرار گرفته باشیم
ان شاالله

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

صد شكر كه این آمد و صد حیف كه آن رفت

نمیدونم آدم با کسی که دوسش داره چطوز وداع خداحافظی کنه براش بهتره و با مزه تر خواهد بود
اصلا جریان خداحافظی و لفظ وداع خیلی سخت است
من شنیده ام که میگویند اگر کسی یا چیزی را دوست دارید حالا به حقیقی و غیر حقیقی اش کاری ندارم باهاش وداع و خداحافظی نکنید تا راهی باشه برای دوباره دیدنش و دوباره پیوستن و...
ماه رمضان هم یکی از چیزهایی هست که دوسش دارم اما 1 باید در کاره و اون بابای کردن با این ماه هستش
باید خداحافظی کرد تا ....
خدای من خدای مهربون من منو از کسانی قرار ده که از آمرزیدگان این ماه مبارک بحساب اومده باشم
آمین

بدرود بدرود ای بزرگ ترین ماه خداوند و ای عید اولیای خدا. بدرود ای ماهی که تا تو بودی، امن و سلامت بود. بدرود ای آنکه نه در مصاحبت تو کراهت بود و نه در معاشرتت ناپسندی. بدرود که سرشار از برکات بر ما درآمدی و ما را از آلودگی های گناه شست وشو دادی. بدرود که چه بدی ها با آمدنت از ما دور شد و چه خیرات که ما را نصیب آمد. بدرود تو را و آن شب قدرت را که از هزار ماه بهتر است. بدرود تو را و آن فضل و کرم تو را که اینک از آن محروم مانده ایم. بدرود ای ماه دست یافتن به آرزوها.

ای رمضان ای ماهی كه سلطان یازده ماه هستی !

اما . .. .
چه غیبتها كه نكردیم!
چه تهمتها كه نزدیم!
چه دلها كه نشكستیم!
چه سخنانی كه بر زبان نراندیم!
چه فكرها كه نكردیم!
 و چه و چه  . .. .چه كارها كه نكردیم!
جالب اینجاست كه این كارها را با زبان روزه كردیم و به خیال خود روزه گرفتیم!

 

یا رب شهر رمضان

 

خوشا انان كه در سر سبزی دل
هزاران خوشهء امید چید ند
در ان روزی كه فیضی دست میداد
متاعی را به جان ودل خریدند

...
چه سخت است دل بریدن از انچه كه به ان دل بسته ایم
خدا را شكر كه در ماه ضیافت عشق بنده حقیری بر سرسفر ه بی انتهایش بودیم
تا بار دیگر ایا تقدیر سفره نشینی او برایمان رقم خواهد خورد؟یا اینكه نه این آخرین توشه منزل اخرت بود !كه قدرش را نشناختیم! خدا كند كه میهمانیش دوباره یارمان شودوتوبه وانابه اش بهانه های استجابت گردد.

شما برای خدا حافظی این ماه پر بركت چه میگوئید؟

 

من کپی پیست کردم این پست را گذاشتم تا دوستان هم همراهی کنند.