تواضع و همدلی با شوهر
از دیگر ویژگیهای یك بانوی مسلمان، همراهی و همدلی با شوهر است.

فاطمه زهرا (س ) برای گرم نگه داشتن كانون خانواده، و استحكام روابط بین اعضای آن، همواره كنار همسر و پشتیبان اوست.

 امام باقر(علیه السلام) فرمود:

«علی(علیه السلام) و فاطمه زهرا(سلام الله علیها) برای همدلی بیش‌تر در نظام خانواده به حضور رسول خدا(صلی الله علیه و آله) رفتند تا رهنمودی بگیرند.

 رسول خدا(صلی الله علیه و آله) حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را به كارهای درون خانه گماشت و كارهای بیرون را به علی(علیه السلام) واگذار كرد.

 بعد از این رهنمود شایسته، حضرت زهرا(سلام الله علیها) با خوشحالی اظهار داشت: «فَلَا یَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِی مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِی رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله) تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ؛ (1) جز خداوند متعال كسی نمی‌داند كه از این تقسیم كار چقدر خوشحال شدم؛ زیرا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مرا از انجام كارهایی كه مربوط به مردان است، بازداشت.»

حضرت زهرا(سلام الله علیها) چنان به همسر گرامی خود علاقمند بود و با آن حضرت همدلی داشت كه بعد از وقایع تلخ ماجرای سقیفه و فدك كه دل زهرا(سلام الله علیها) را شكستند و به خانه‌اش حمله كردند، آن گاه كه حضرت علی(علیه السلام) وارد منزل شد و فرمود: «فاطمه جان! ابوبكر و عمر در پشت در اجازه ملاقات می‌خواهند؟ نظرت دراین باره چیست؟

حضرت با آن همه خون دلی كه از آنان داشت، با كمال تواضع فرمود: «الْبَیْتُ بَیْتُكَ وَ الْحُرَّةُ زَوْجَتُكَ افْعَلْ مَا تَشَاءُ؛ (2) [علی جان!] خانه خانه توست و من همسر تو هستم؛ هرآنچه می‌خواهی انجام بده!»

1.بحار الانوار، ج‏43، باب 4، ح‏1

2. كتاب سلیم بن قیس، ص‏868، ح‏48

خزان زود هنگام و کبود شدن یاس بوستان پیامبر ، تسلیت باد .

.

.

.

چه تعبیری خدا در نقطه دارد/ که تفسیری جدا هر نقطه دارد

به تعداد بهار عمر زهرا(س) / همین اندازه کوثر نقطه دارد . . .

(سوره ی کوثر ۱۸ نقطه دارد)

.

.

.

نمایان شد ز خط آتش و دود / که جرم فاطمه حب علی بود

پس از زهرا علی بی همزبان شد / اسیر امتی نامهربان شد . . .

.

.

.

عمریست رهین منت زهرائیم / مشهور شده به عزت زهرائیم

مُردیم اگر به قبر ما بنویسید / ماپیر غلام حضرت زهرائیم . . .

.

.

.

کدامین شب از آن شب تیره تر بود / که زهرا حایل دیوار و در بود

شبی کاندر هجوم تیغ بیداد / سرت را سینه زهرا سپر بود . . .

یا فاطمه (س)

.

.

.

ما زنده به لطف و رحمت زهرائیم / مامور برای خدمت زهرائیم

روزی که تمام خلق حیران هستند / ما منتظر شفاعت زهرائیم

شهادت حضرت فاطمه (س) تسلیت

 

.

.

.

یتیمان جز دو چشم تر ندارند / به غیر از خاک غم بر سر ندارند

چو مادر مرده ها باید فغان کرد / که طفلان علی مادر ندارند . . .

 

 

خطبه 202نهج البلاغه (درد دل با پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم به هنگام دفن فاطمه علیها السّلام)

شكوه‏ ها از ستمكارى امّت

سلام بر تو اى رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم، سلامى از طرف من و دخترت كه هم اكنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسیده است‏
اى پیامبر خدا، صبر و بردبارى من با از دست دادن فاطمه علیها السّلام كم شده، و توان خویشتندارى ندارم امّا براى من كه سختى جدایى تو را دیده، و سنگینى مصیبت تو را كشیدم، شكیبایى ممكن است. این من بودم كه با دست خود تو را در میان قبر نهادم، و هنگام رحلت، جان گرامى تو میان سینه و گردنم پرواز كرد «پس همه ما از خداییم و به خدا باز مى‏ گردیم». پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسید، از این پس اندوه من جاودانه، و شبهایم، شب زنده دارى است، تا آن روز كه خدا خانه زندگى تو را براى من برگزیند. به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّت تو چگونه در ستمكارى بر او اجتماع كردند، از فاطمه علیها السّلام بپرس، و احوال اندوهناك ما را از او خبر گیر، كه هنوز روزگارى سپرى نشده، و یاد تو فراموش نگشته است. سلام من به هر دوى شما، سلام وداع كننده‏ اى كه از روى خشنودى یا خسته دلى سلام نمى‏ كند. اگر از خدمت تو باز مى‏ گردم از روى خستگى نیست، و اگر در كنار قبرت مى‏ نشینم از بدگمانى بدانچه خدا صابران را وعده داده نمى‏ باشد.

کجای آیه مباهله، مربوط به حضرت زهرا سلام الله علیها می باشد؟

«تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكم» بچه‌هایمان را می‌آوریم، بچه‌هایتان را بیاورید. «وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَكُم‏» زن‌هایمان را می‌آوریم و زن‌هایتان را بیاورید. «وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَكُم‏» جانمان را می‌آوریم ... 

شیعه و سنی گفته‌اند كه مراد از بچه‌ها حسن و حسین علیهم السلام بوده‌ و مراد از نساءنا فاطمه سلام الله علیها بود. و اینكه جانمان را می‌‌آوریم، علی‌ بن ابیطالب است.

در اینجا شیعه و سنی گفتند كه مراد از «نسائنا» حضرت زهراست. سوره‌ی آل عمران آیه‌ی 61.

پیغمبر، زهرا و علی بن ابیطالب و امام حسن و امام حسین، این چهار بزرگوار را همراه خودش آورد. مسیحی‌ها جمعیتی بودند و دیدند پیغمبر یك زن و یك مرد و دو بچه آورده است. نگاه كردند و زن و بچه‌ی پیغمبر را دیدند، نزد بزرگشان رفتند، گفتند: بنا بوده به هم نفرین كنیم. ما یك جمعیتی آمده‌ایم، پیغمبر با پنج نفر آمده است.

بزرگشان گفت : او اگر زن و بچه‌اش را آورده است، پیداست به كارش عقیده دارد، چون هیچ كس زن و بچه‌اش را در معرض خطر نمی‌گذارد. پیداست این ایمان دارد. پس عقب بنشینید و حیا كنید و كنار بروید.

 

 

سوره هل اتی وحضرت زهرا(س)

تفسیر کشّاف از ابن عباس نقل می کند: امام حسن وامام حسین (علیهما سلام ) مریض شده بودندپیامبر اکرم (ص)که از مریضی ایشان با خبر شده بود به امیر مومنان فرمود اگر برای آنها نذر کنید امید است که بهبود یابند .

   حضرت علی و فاطمه الزهرا وامام حسن وامام حسین (علیهم السلام ) و فضه نذر کردند که اگر آنها سلامت خود را بدست اوردند سه روز روزه بگیرند .

پس انها شفا یافتند وایشان طبق نظر خود روزه گرفتند امیر مومنان (علیه السلام )از شمعون خیبری یهودی مقداری جو قرض کرد .حضرت زهرا (سلام الله علیها ) آنها را آرد کرد و چند قرص نان پخت تا با آن افطار کنند ، پس مسکینی به انها وارد شد سپس یتیمی وپس اسیری (که خود ان داستان را میدانید ) که ایه ویطمعمن الطعام علی حبه مسکینا ویتیما واسیرا (سوره انسان آیه 8)نازل شد.

 

قیامت و دستگیری از شیعیان و دوستداران

در تفسیر آیات چهارم و پنجم سوره روم که در آن حق تعالی فرموده است:
«... یومئذ یفرح المؤمنون¤ بنصرالله ینصرمن یشاء...» «در آن روز مؤمنان بخاطر یاری خداوند خوشحال خواهند شد و او هرکس را بخواهد یاری می دهد.»
شیخ صدوق از رسول خدا(ص) روایت می کند که حضرت از جبرئیل سؤال کرد: حبیب من جبرئیل، چرا فاطمه در آسمانها به «منصوره» و در زمین به «فاطمه» نام گرفت؟ جبرئیل فرمود «او در زمین فاطمه نامیده شد زیرا که شیعیان او از آتش جهنم و دشمنانش از محبت او دور شدند و در آسمانها نیز منصوره نامیده شد، (به خاطر یاری نمودن مؤمنان در قیامت) آنچنانکه مراد از قول خدا در آیات «یومئذ یفرح المؤمنون بنصرالله ینصرمن یشاء» یاری فاطمه(س) به محبان و دوستدارانش در قیامت است.

همچنین شبیه این روایت تفسیری را فرات کوفی نیز در تفسیر خود از حضرت صادق(ع) نقل کرده است.

تضعیف شعائر فاطمیه تضعیف مذهب است.

 سبك شمردن شهادت صدیقه‌ی كبری ، استخفاف به امیرالمؤمنین و كوتاهی و تقصیر در حق خاتم النبیین است .

امروز می خواهم به این بهانه که به روز شهادت دخت نبی مکرم اسلام که حضرت ارادت خاصی به نشان داده بود را مطرح کنم و جریان این موضوع که برخی از برادران اهل تسنن مطرح کرده اند که چرا علی علیه السلام از زنش در مقابل یورش برخی کنش و واکنشی از خود نشان نداد

طبق شواهدی که استاد بنده آقای حسینی قزوینی در موسسه تحقیقاتی ولیعصر انجام دادند به این سوال و در حقیقت شبهه این طور جواب داده اند:

اولا:  امام علی (ع) در قدم نخست از خود واكنش نشان داد ؛ چنانچه آلوسی مفسر مشهور اهل سنت در این باره می‌نویسد :
عمر با غلاف شمشیر به پهلوی مبارک فاطمه و با تازیانه به بازوی حضرت زد . فاطمه ،  صدا زد : « یا ابتاه » علی (ع) ناگهان از جا برخاست وگریبان عمر را گرفت و بر زمین زد و بر بینی و گردنش کوبید.
تفسیر آلوسی :3/124 .
نقل این قضیه توسط آلوسی به هر نیتی كه باشد ، نشانگر این است كه واكنش علی (ع) در منابع معتبر شیعه در قرن اول و دوم  شیعه  وجود داشته است .
ثانیاً: برفرض این كه واكنشی نشان نداده است ، به همان دلیلی بوده كه پیامبر اسلام (ص)  در مكه مكرمه ، در قبال، شكنجه صحابه و حتی قتل سمیه مادر عمار یاسر واكنش نشان نداد.

ثالثاً:  وقتی یاران رسول خدا به خانه عثمان ریختند و متعرض همسر او شده و حتی دست او را با شمشیر قطع كردند ،  عثمان هیچ واكنشی از خود نشان نداد .

به طور قطع بهترین آموزه های تربیتی و اخلاقی و مطمئن ترین روش های سلوکی برای انسانهای مشتاق کمال و تشنگان هدایت و جویندگان سرچشمه زلال معرفت، دیدگاه های اولیاء الهی و در رأس آنان حضرات چهارده معصوم(ع) است. زیرا قلوب مطهر آنها از دریای بی کران وحی و الهام پروردگار روشنایی گرفته و تراوش های ذهنی ایشان از هرگونه خطا و اشتباهی مصون است

فاطمه(س) افتخار خاندان وحی است. زنی که فضائل او همطراز فضائل بی نهایت پیغمبر اکرم(ص) و خاندان عصمت و طهارت بود.

امام صادق(ع) می فرمایند:

فاطمه(س) بعد از رحلت پیامبر(ص) بیش از ۷۵ روز زنده نماند. غم جانسوز داغ پدر قلب او را لبریز کرده بود، به این جهت جبرئیل پی درپی به حضورش می آمد و او را در عزای پدر سلامت باد می گفت و تسلی بخش خاطر غمین زهرا(س) بود. گاه از مقام و منزلت پدر بزرگوارش سخن می گفت و گاه از حوادثی که بعد از رحلت او بر ذریه اش وارد می گردید، خبر می داد و امیرالمؤمنین(ع) نیز آنچه جبرئیل املاء می کرد، همه را به رشته تحریر درمی آورد. مجموعه این سخنان است که به مصحف فاطمه(س) موسوم گردید.

(اصول کافی ج ۱ ص ۳۴۹ و ج ۲ ص ۳۵۵)

 

 

شهادت حضرت فاطمه (س) افسانه نیست / آیةالله مکارم شیرازی