لای پلکای من ، آروم
جمع میشه خاطره ها مون

میرن و آروم میمیرن
روی سنگفرشِ خیابون

دل آسمونم انگار
نمی خواد آروم بگیره

می پاشه رو خاطراتت
قطره های سرد بارون

دیدم این بحث خوابیده گفتم 23 تکست بزارم ی حالی بکنه وجدانا بعد از 11 ماه همچنان آهنگ های بهرام شنیدنیه بعدشم دیدم که تو بحث موسیقی غذای روح نمیتونم بزارم اینجا گذاشتم

میدونم که مشاجره نیست و گرنه که اینجا رو جور دیگه ای پر میکردم

   مشاجره نیستا... مشاعره ست 

:|
باز که تو قاطی کردی پسر

چرا بحث رو اینطوری کردی خب
ای بابا

9.سگ هار

حال و روزم مثه سگ هاره
که فقط پارس‌ هاشو می شماره
زخم دستاشو گاز می گیره
جیغ ترمز رو آرزو داره
شکل پرسه رو فرشی از پوکه
توی یه سرزمین متروکه
مشت میشم روی کلاویه‌ ی
این پیانو که دیگه ناکوکه
گریه تو وزن مفتعل فعلن
واژه با طعم شاش توی دهن
فکر تو چارچوب چَک خوردن
شعر تو وزن مطلقن قدغن
قدغن مثل شَک تو سوریه
مثل یه تانگو توی قونیه
خشک میشم ولی نمی میرم
مثل دریاچه‌ ی ارومیه
مثل حرفی که صد دفعه خط خورد
مثل برگی که سبز موند و مُرد
دل خنک می کنم تو میدون با
فحش دادن به عکس رو بیلبورد
غرق میشم تو برکه‌ ی الکل
توی میکس سن‌ ایچ با اتانول
روی فرش سرنگ می رقصم
با جوونای مُرده زیرِ پُل
حال و روزم مثه سگ هاره
که فقط پارس‌ هاشو می شماره
زخم دستاشو گاز می گیره
جیغ ترمز رو آرزو داره
من یه مَردم تو گوشه‌ ی تابلو
با دوتا چشم باز مونده به تو
که داری ضجه می زنی دائم
نعش ِ معصوم ِ آرزوهاتو
حال و روزم مثه همون مَرده
که زمین خورده روی اون پرده
با یه شمشیرِ مُرده تو دستش
میگه از راه بر نمی گرده
مثل حرفی که صد دفعه خط خورد
مثل برگی که سبز موند و مُرد
دل خنک می کنم تو میدون با
فحش دادن به عکس رو بیلبورد
غرق میشم تو برکه‌ ی الکل
توی میکس سن‌ ایچ با اتانول
روی فرش سرنگ می رقصم
با جوونای مُرده زیرِ پُل

8.رانندگی در مستی

من یه گلایلم که تو این سرزمین شوم
راهم به قبرو سنگ گرانیت می رسه
هر روز به قتل می رسم و شعر من فقط
به انتشار شعله کبریت می رسه
دردم هزار ساله مثه درد حافظه
درمونشم همونیه که کشف رازیه
نسلی که سر سپرده عصر حجر شده
به ساقیای ارمنیه پیر راضیه
وقتی که زندگی یه تئاتر مزخرفه
تنها به جرعه های فراموشی دلخوشم
راسکول نیکف یه پیرزنو شقه کرده و من
با اون تبر فرشته الهامو می کشم
هی مست می کنم مثه یه بطری شراب
که وقتی پاش بیفته یه کوکتل مولوتوفه
یه مجرم فراری شدم که تو زندگیش
درگیر یه گریز بدون توقفه
فرقی نداره جاده ی چالوس و راه قم
من مستی ام که خوش داره رانندگی کنه
یه ماهی که تو آکواریوم زار می زنه
تا توی اشک های خودش زندگی کنه
باید تلو تلو بخوری این زمونه رو
وقتی که مست نیستی به بن بست می رسی
تو مستی آدما دوباره مهربون میشن
حتی برادرای توی ایست بازرسی
می خندن و به دست تو دستبند می زنن
راهو برای بردن تو باز می کنن
تو دام مورچه ها به سلیمان بدل میشی
قالیچه ها بدون تو پرواز می کنن
این بار چندمه که به یه جرم مشترک
هشتاد تا ضربه پشتتو هاشور می زنه ؟
برگرد خونه حتا اگه با خبر باشی
تنها دل خودت واسه تو شور می زنه
تو یه گلایلی که تو این سرزمین شوم
راهت به قبرو سنگ گرانیت می رسه
هر روز به قتل می رسی و شعر تو فقط
به انتشار شعله کبریت می رسه
هی مست می کنم مثه یه بطری شراب
که وقتی پاش بیفته یه کوکتل مولوتوفه
یه مجرم فراری شدم ک تو زندگیش
درگیر یه گریز بدون توقفه

7.نینوش

منو به حال خودم بذار این مردو
منو تمام پلشتی این دردو
كه قد تمام كرم های عالم دوستت دارم
كه قد تمامی دوش ها میبارم
كه درد میكشم قد پ-ی-دهای هفت روزت
كه سردرد میكنم به سردردهای مرموزت
كه با صدای تو .. قطع كن .. نه بمان هنوز
كه دوستم داری كمی بیشتر از دیروز
كه لای سینه های تو بی هوا گریه شوم
كه مست توی كوچه های غمت بدوم
كه لای سینه های تو بی هوا گریه شوم
كه مست توی كوچه های غمت بدوم
ببین این تخت خواب شكسته دائم استرس داره
ببین این چراغ خواب سوخته هم هنوز بیداره
ببین بنان چطور با صدای من بغض كرده
كه اشك های سر شب تازه اول كاره
به مادرت بگو نفست چقدر غمگین است
كه حبسیده در خود و رمز جان كندنش این است
كه رو به روی آب نشسته سراب میبیند
فقط شكنجه شكنجه عذاب میبیند
كه لای سینه های تو بی هوا گریه شود
كه مست توی كوچه های غمت بدود
كه لای سینه های تو بی هوا گریه شود
كه مست توی كوچه های غمت بدود
همیشه به اندازه ی یك یتیم خواب میدیدی
تو از نبود و من از بود پدر ترسیدیم
میان داشته ها هر دو بی پدر بودیم
میان سكته و سرطان هر دو دربدر بودیم
به جان تو بانو نخورده مست بیهوشم
تو فرض كن درد تكیلاست كه مینوشم
تو فرض كن این آخرین بیت شعر من باشد
كه ضجه میزنم و مینویسم و نینوشم

6.نگفتم نرو

بگوش و پرده پاره شاعری که کم نشست و ایستاده با دهان باز نعره در فشنگ شعر عاصی و تصور ترانه لای پای  خ-ی- جای پوتین و سیل سیلی روی ریش و ریشه , جوانه های خون روی لب خراش زیر چام
نگفتمت نرو گلایل این زمین به قدر یه کفن کفاف ریشه نمیدهد ؟
نگفتمت که جز بوی چرک چاک سینه های خالی از قلب در فضا نمیدمد ؟
نگفتمت که این جماعت جریده با خط و رد وحشی نگاهت غریبه اند ؟
نگفتمت که جای بوسه آ-تی کریح بر دهان سرخ آتشت می نهند ؟
نگفتمت نرو نرو؟؟ نگفتمت نرو نرو؟؟ نگفتمت نگفتمت؟؟
نگفتمت هر آنچه گفتی و نوشته ایم کشک بود؟ / نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود؟
نگفتمت تو هم به گور جد خلق گشنه بخند ؟
نگفتمت که حال کن طبیعتا میان این همه جسد بگند ؟
که خر شو که کر شو که کور شو
دهان را ببند دهان را ببند
این چنین هوا پس است و هر که سوی خویش داره
دم نزن سکوت کن که گفتن تو نیش داره
نگفتمت بشین کنار من کنار گود ؟
بوس هست بوس هست
شب زفاف جمعیو فروش سیاسیو
جاسوس اَن اَن تولک تولک
مبارز مدافع حقوق ح-ر هست فقط اعتماد کن بمان ؟
نگفتمت نرو بمان کنار هم بشین به حال هم بغض میکنیم ؟
نگفتمت چگونه در میانه ول معطلیم ؟
ببین چگونه در زیر آب زار میزنیم ؟
نگفتمت هر آنچه گفتی و نوشته ایم کشک بود ؟
نگفتمت نرو که رفتنت نتیجتا اشک بود ؟
نگفتمت تو هم به گور جد خلق گشنه بخند ؟
نگفتمت که حال کن طبیعتا میان این همه جسد بگند ؟
ولی تو خر نمیشوی
ولی تو کر نمیشوی
تو نبض و حلق خلق هر ترانه ای
که بر باد بر دار میشود

5.ممیز صفر

پای یه كامپیوتر گیجم سر من درد میكند به جنون
كارگرهای شهرداری را میبرد سمت روستا كامیون
خواهرم شعر میشود از لب بغل دوست دخترش هر شب
من به خود فكر میكنم اغلب توی حمام گریه با صابون
دست تو چوب و كلت و چوبه ی دار البته ش-رت خانمت به كنار
كه مساوی تر از -ن- انگار پیش چشمان بسته ی خار
خسته از مغز خالی و پر آه مشت میكوبمت با آجرها
پیك خالی بگو به دكترها زخم ما رشد میكند به درون
سور بالا و جشن پایین ها در عزا و عروسی این ها
بوق گوساله ها و ماشین ها سر چی بود ؟ چند قطره ی خون
بچه ماهی خیال دریا داشت گاو هم دوستان خود را داشت
آنچه اندازه ی خودم جا داشت پشت من بود و خانه ی حلزون
دست بردن به متن قرآن ها خبر خودكشی میدان ها
پخش ساندیس در خیابان ها بازی موز بود با میمون
اسب مو و تن زن تختی كسب یك جور راحت از سختی
بحث در معضلات خوشبختی سریال جدید تلویزیون
دیر كردیم و باز هم زود است عشق یك كافه غرق در دود است
فصل آغاز قصه این بودست شرح ک-ن-و- خریدن مجنون
راهسازی برای ویرانه جنگ یك مشت مست و دیوانه
خنده ی گرگ های در خانه اشك تمساح های در بیرون
نه دلت میبرد مرا نه صدات خسته ام آه از تمام جهات
دلخوشم به كدام راه نجات من زیر كتاب ها مدفون
هر چه از هیچ رنج میبردم بغض خود را به زور میخوردم
داشتم ذره ذره میمردم پشت این عكس های گوناگون
هر چه در شهر اتفاق افتاد رفت دنیا به باد یا با باد
باز در تو ادامه خواهم داد از تو ای شعر واقعا ممنون

4.فیس پوک

دنیا خلاصه شده امروز توی لپ تاپم
شب تو فیس بوك بیدار و روز میخوابم
مث دیوونه ها چك میكنم همش ایمیلامو
تا گویا به بالاترین شكل میریزه آبم
از چشمی كه به دار میكشه عكسا رو توو نت
بعد به خودم حتی به فرهاد هم میخندم
حدس میزنم هفته ی دیگه كی رو میگیرم
زنم خوابه من محكم در دستشویی رو میبندم
وقتشه بلند شم بنویسم میخوابم
گیجم و بدجوری انگار بیتابم
دیگه خودمم دلیل اشكامو نمیفهمم
مث كرمی كه توو پیله به خودم میتابم
وقتشه بلند شم بنویسم میخوابم
گیجم و بدجوری انگار بیتابم
دیگه خودمم دلیل اشكامو نمیفهمم
مث كرمی كه توو پیله به خودم میتابم
یكی جلوم ردیف میكنه جسد بیانیه ها رو
یه بار امضا میكنم و صد بار امضا میكنن ما رو
همه یه رنگن و همه یه شكلن موج موج موج
ببین چطوری ترانه قی میشه از گلوی این یارو
شعر ته میكشه خشك میشه گیتارم
میگن بنویسم نشون بدم یه چیزی از كارم
كم میشم گم میشم توی عقده ی ج-سی یك زن
یه دادگاه برای من به جرم اینكه بیدارم
وقتشه بلند شم بنویسم میخوابم
گیجم و بدجوری انگار بیتابم
دیگه خودمم دلیل اشكامو نمیفهمم
مث كرمی كه توو پیله به خودم میتابم
وقتشه بلند شم بنویسم میخوابم
گیجم و بدجوری انگار بیتابم
دیگه خودمم دلیل اشكامو نمیفهمم
مث كرمی كه توو پیله به خودم میتابم

3.درد شخصی

با تمام وجود غمگینم ، مث وقتی كه زن نمیسازه
مث وقتی كه دوست میمیره ، مثل وقتی كه تیم میبازه
با تمام وجود غمگینم ، مثل اوقات تلخ تنهایی
فكر كردن به -ک- با رویا ، شرم احساس زودا-ض-یی
با تمام وجود غمگینم ، لول تریاك زیر این تخته
دست و پاهامو با طناب نبند ، ترك اعتیاد واقعا سخته
با تمام وجود غمگینم ، مرگ جزئی از آرزوم شده
بهتره شعرمو شروع كنم ، باز سیگار من تموم شده
با تمام وجود غمگینم ، با تمام وجود غمگینم
با تمام وجود غمگینم ، شادی ام مال سال ها قبله
چشم باز ایستاده میخوابم ، مث اسبی كه توی اسطبله
با تمام وجود غمگینم ، كشورم نفت به جهان میده
شهرونداش مث سربازن ، همه چی بوی پادگان میده
با تمام وجود غمگینم ، تشنه ام مثل فیل بی خرطوم
رو سرابم دقیق شه چشمام ، عاج من خورد میشه با باتوم
با تمام وجود غمگینم ، با تمام وجود غمگینم
با تمام وجود غمگینم ، حق آزادیم انتزاعی شد
وای هفتاد میلیون مثل من ، درد شخصیم اجتماعی شد

2.بکونیم

پالام پولوم پیلیچ باز دست تو رو شد
كه گرگ هستی و باید فرار را بكنیم
به جای دورتری از حیاط در خانه
كنار جاده فرعی قرار را بكنیم
بدون هر چه اضافیست پیش هر اتوبوس
بایستیم و با هم سوار را بكنیم
درون صندلی سفت پشت شیشه ی مات
دچار دلهره ها انتظار را بكنیم
به ناكجا برسیم از كجا ادامه دهیم
در ایستگاه سر شب قطار را بكنیم
با چشم های بسته تا ته جهان سفریدن
با گونه های خیس از شیطنتت خندیدن
از تو به كوی كسی كه بوی كفن میداد
جهان لیلی بود و جنسیتش رو نفهمیدن
دو تا بدون بلیط و بدون مقصد كه
میان هدفون قرضی نوار را بكنیم
دوباره شهر پر از رفت و آمد و آدم
كنار مترو تصویر غار را بكنیم
پیاده از اتوبان شلوغ رد بشویم
جلوی خط چین ها اختیار را بكنیم
درون ساندویچی پشت میز خورده شویم
و بعد یك شام و ناهار را بكنیم
شب است هر دو به یك خواب خوب محتاجیم
كه زیر پل بغل هم فشار را بكنیم
كه بیخیال تمام اضافه ها تنها
مدام زندگی خنده دار را بكنیم
یواش میزنی از پشت سر به من دستی
كه گرگ هستی باید شكار را بكنیم
با چشم های بسته تا ته جهان سفریدن
با گونه های خیس از شیطنتت خندیدن
از تو به كوی كسی كه بوی كفن میداد
جهان لیلی بود و جنسیتش رو نفهمیدن

1.بعد از تو

خاموش كردم توی لیوانت خدایم رو
شب ها بغل كردم به تو همجنس هایم رو
رنگین كمان كوچكی بر روی انگشتم
در اولین بوسه خودم با تو را كشتم
هی گریه میكردم به آن مردی كه زن بودم
شب ها دراكولای غمگینی كه من بودم
و عشق یك بیماری بدخیم روحی بود
تنهایی ام محكوم به -ک- گروهی بود
سیگار با مشروب با طعم هم آغوشی
یعنی فراموشی فراموشی فراموشی
بعد از تو الكل خورد من را مست خوابیدم
بعد از تو با هر كس كه بود و هست خوابیدم
بعد از تو لای زخم هایم استخوان كردم
با هر كه میشد هر چه میشد امتحان كردم
تنهایی در جنگ در تنهای تنهایی
با گریه و صابون و خون و تو خود روزایی
دل خسته از گنجشك ها و حوض نقاشی
رنگ سفیدت رو به روی بوم میپاشی
لیوان بعدی قرص های حل شده در سم
باور بكن از هیچی دیگر نمیترسم
پشت سیاهی های دنیامان سیاهی بود
معشوقه ام بودی و هستی و نخواهی بود
بعد از تو الكل خورد من را مست خوابیدم
بعد از تو با هر كس كه بود و هست خوابیدم
بعد از تو لای زخم هایم استخوان كردم
با هر كه میشد هر چه میشد امتحان كردم

14.اوترو

من میمیرم مثه مرد...تو زندگی کن مثه ترسوها..آخرش تو یه جای سرد بخواب...اما لالایی های منو توی گوشات نگه دار
غصه نگو...فقط بگو بهم آخر قصت کلاغ به خونش میرسه یا نه...
اینو به بچم هم می گم اگه بمونه یادم...درس اول کتاب خیابون من اینه آن مرد با چوب آمد
واسه جنگ... اونم یه عوضی مثه توئه یه عوضی مثه من
راز باش ولی فاش نشدنی...تو قفس باش ولی رام نشدنی
پاک باش حتی اگه دوس داری عکس همه باش ولی قاب نشدنی
مثه آدم های بد،خوب حرف نزن...واسه هر مزخرفی الکی کف نزن
خوشحال باش واسه چیزایی که داری...
نترس... ترس مال آدمای عاقل نه من...
قافیه هارو بزار کنارو اصل مطلبو بچسب...عادت دارم حرفم رو بگم
ماه باش واسه شبات...راه باش واسه پاهات..راننده باش...فرمون و دست خودت بگیر و دنده بده با گاز
دکتر باش واسه دردات...مرحم باش واسه زخمات...روشن باش واسه فردات...تو خودتی و خودت
اینو قبول کن از من...اوستا کار پادو نمیشه..کسی خوشبختی رو به تو کادو نمیده...
بجنگ واسه چیزی که می خوای...
بجنگ واسه چیزی که می خوای......
...در این سکوت حقیقت ما نهفته است...حقیقت تو و من...

13.عجیب

آه...این واسه همه ی  آدمایی که توی رویاهاشون زندگی می کنن...واسه ی همه ی اونایی که زندگیشونو فقط توی رویاهاشون دیدن ، واسه ی همه ی کسایی که دنباله یه جای بهترن..مثه من مثه تو ...
عجیب شده ببین / مردی هست که باهاش عجین شده یه چین
که مثه توی فیلما / خشابو پر کنه هرکی رو که گوه خوره ببنده به تیربار
حس می کن حرفش نیست ادعا / یه می کروفون داره با یه لیست اتهام
که باهاش خاطرات تلخ داره اون / زیر پاهاش زخمیه فرق داره اون
با همه آدمایی که توی زندگیم دیدم / اون و مثه قهرمان یه قصه می بینم توی آینه هر روز
دوس داره بره به یه جای انقد دور / که هیچکسی دیگه نباشه دور و برش
ببینه جلوترش رو یه خونه / که پلیسی نباشه جلو درش
ولی حیف که زندگی رویاست فقط / مگر اینکه پیدا بشه همچین جایی واسه من
تعبییر رویام پای تو / تا اونکه پیدا بشه همچین جایی واسه من
تغییر دنیام مال تو / تا اینکه پیدا بشه همیچین جایی واسه من
نه تو حسم ، نه ، نه تو اسمم ، نه / نه تو دل من و تو نباشه جایی واسه غم
ولی حیف که زندگی رویاست فقط / مگر اینکه پیدا بشه همچین جایی واسه من
یه جای خوب ، یه جای توپ / یه جایی که دشمن نباشه جای دوست
بشه بود / بشه موند / بشه خوب بود / بشه خوب موند / آره بشه خوب موند توش
یه جایی که تو بندرش / ماهی گیر نباشه و پشت سنگرش / توپ و تیر نباشه و توی جنگلش / روباه و گرگ سلطان جای شیر نباشه
و من ، برم یه جایی که بشه نفس کشید / یه شهری که نشه روش قفس کشید
یه جایی که یه آدمی مثل من امیدوار باشه که با حرفش یکم عوض بشید
یه جای خواب ، یه خواب راحت / که بتونم بسازم تو خوابم رویامو آخر
ولی حیف ، که زندگی رویاست فقط / مگه اینکه پیدا بشه همچین جایی واسه من
تعبییر رویام پای تو / تا اونکه پیدا بشه همچین جایی واسه من
تغییر دنیام مال تو / تا اینکه پیدا بشه همیچین جایی واسه من
نه تو حسم ، نه ، نه تو اسمم ، نه / نه تو دل من و تو نباشه جایی واسه غم
ولی حیف که زندگی رویاست فقط / مگر اینکه پیدا بشه همچین جایی واسه من