| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
9
|
31
|
89/10/4 (10:04)
|
|
||
|
|
1
|
3
|
89/9/1 (09:35)
|
|
||
|
|
0
|
1
|
89/7/9 (13:01)
|
|
||
|
|
0
|
4
|
89/7/9 (01:07)
|
|
||
|
|
16
|
134
|
89/7/7 (00:58)
|
|
||
|
|
7
|
68
|
88/9/14 (14:08)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
88/6/3 (12:45)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
88/2/6 (08:27)
|
|
||
|
|
0
|
18
|
86/9/9 (10:19)
|
|
||
|
|
2
|
8
|
86/9/9 (10:12)
|
|
||
|
|
5
|
27
|
86/8/13 (04:28)
|
|
||
|
|
2
|
21
|
86/8/13 (04:15)
|
|
||
|
|
3
|
70
|
86/2/18 (00:20)
|
|
||
|
|
3
|
72
|
85/12/28 (08:45)
|
|
||
|
|
3
|
48
|
85/10/19 (23:08)
|
|
||
|
|
5
|
66
|
85/10/10 (07:26)
|
|
||
|
|
0
|
11
|
85/9/26 (03:59)
|
|
||
|
|
1
|
8
|
85/9/26 (00:25)
|
|
||
|
|
0
|
16
|
85/7/29 (22:47)
|
|
||
|
|
5
|
26
|
85/3/11 (05:12)
|
|
در پاسخ به دوست عزیز می گوییم كه آنچه كه از حدیث معراج بر می آید این است كه حضرت علی(علیه السلام) همراه پیامبر(صلی الله علیه وآله) نبوده است ، ولی بر اساس برخی روایات ایشان با قالب مثالی به آن حضرت ملحق شده است ؛یعنی شبه و تصویری از حضرت علی(علیه السلام) را دیدند .
در روایتی می خوانیم : پیامبر(صلی الله علیه وآله) به حضرت علی (علیه السلام)فرمود : در شب معراج ، در آسمان سیر می كردم ، جبرئیل به من گفت برادرت كجاست ؟ گفتم : در زمین با او وداع نمودم . گفت : از درگاه خدا بخواه تا او را نزد تو بیاورد . من از درگاه خداوند خواستم ، ناگاه تو را در كنار خود دیدم ، آن گاه پوشش همه آسمان های هفتگانه و زمین های هفتگانه از جلو چشمانم برداشته شد به طوری كه ساكنان آن ها و آبادكنندگان آن ها و محل هر فرشته از آن ها را مشاهده كردم ، تو نیز همه آن ها را دیدی و من چیزی ندیدم كه تو آن را ندیده باشی .
در روایتی دیگر می خوانیم : وقتی به ملأ اعلی رسیدم و بین من و قرب مخصوص خدا به اندازه طول دو كمان یا كمتر از آن ، فاصله نبود ، خداوند به من فرمود : «ای محمد ! از خلایق چه كسی را دوست داری ؟» گفتم : «پروردگارا ! علی را دوست دارم .» خداوند فرمود : توجه كن ! من به جانب چپ خود توجه كردم ، ناگاه علی(علیه السلام) را دیدم .
قبل از پاسخ ، تذكر این نكته لازم است كه به معراج رفتن پیامبر(صلى الله علیه وآله) محدود به یك بار نبوده و بر اساس روایاتى ، حضرت بارها به معراج رفته اند
و آیه 1 سوره اسرا از یكى از این معراج ها سخن گفته است .
معراج پیامبر(صلى الله علیه وآله) در یك شب انجام گرفته است و كلمه «أسرى» كه در لغت عرب به معناى سیر شبانه است و نیز كلمه «لیلاً» ، كه تأكیدى است براى آن چه از جمله «أسرى» فهمیده مى شود ، بر آن دلالت دارند .
از حدیث معراج بر مى آید كه حضرت على(علیه السلام) همراه پیامبر(صلى الله علیه وآله) نبوده است ، ولى بر اساس روایاتى ، به نوعى (و بر اساس برخى روایات با قالب مثالى ) به آن حضرت ملحق شده است . در روایتى مى خوانیم : پیامبر(صلى الله علیه وآله) به حضرت على (علیه السلام)فرمود : در شب معراج ، در آسمان سیر مى كردم ، جبرئیل به من گفت برادرت كجاست ؟ گفتم : در زمین با او وداع نمودم . گفت : از درگاه خدا بخواه تا او را نزد تو بیاورد . من از درگاه خداوند خواستم ، ناگاه تو را در كنار خود دیدم ، آن گاه پوشش همه آسمان هاى هفتگانه و زمین هاى هفتگانه از جلو چشمانم برداشته شد به طورى كه ساكنان آن ها و آبادكنندگان آن ها و محل هر فرشته از آن ها را مشاهده كردم ، تو نیز همه آن ها را دیدى و من چیزى ندیدم كه تو آن را ندیده باشى . نیز در روایتى مى خوانیم : وقتى به ملأاعلى رسیدم و بین من و قرب مخصوص خدا به اندازه طول دو كمان یا كمتر از آن ، فاصله نبود ، خداوند به من فرمود : «اى محمد ! از خلایق چه كسى را دوست دارى ؟» گفتم : «پروردگارا ! على را دوست دارم .» خداوند فرمود : توجه كن ! من به جانب چپ خود توجه كردم ، ناگاه على(علیه السلام) را دیدم .
با تشكر 
دو تا سوال دیگه
معراج پیامبر(ص) در حدود چند ساعت طول كشید ؟
آیا حضرت على(ع) نیز در آن مكان و در آن زمان به همراه پیامبر بوده اند یا خیر ؟
|
بسم الله الرحمن الرحیم | |
|
بنا به روایتی، پیامبر گرامی اسلام، در شب هفدهم ماه رمضان سال 12 هجری به امر خداوند از مكه به بیت المقدس سیر كرد و به آسمان ها عروج نمود. در اولین آیه از سوره ی اسراء این معجزه بزرگ توصیف شده است.
سیر و معراج در زندگانی روحی حضرت محمد (ص) مفهومی عالی تر و بلندتر از آن دارد كه دیگران تصور می كنند و شمه مختصری از این مفهوم عالی را در ضمن بیانات متكلمان می توان دید. این روح نیرومند و بزرگ كه به رهنمایی جهانیان فرمان داشت، به هنگام سیر و معراج از قید ماده آزاد شد و سراسر گیتی را زیر پا گذاشت. در آن لحظات عالی و بی نظیر پرده زمان و مكان و سایر پرده هائی كه ادراك و قضاوت ما را به نسبت قوای روحمان محدود می سازد از پیش روی او برداشته شد و حدود و اعتبارات از میان رفت و جهان و هر چه در آن است از ازل تا ابد در آینه روحش جلوه گر شد و سیر دائمی جهان را كه از راه نیكی و زیبائی و حقیقت بطرف كمال می رود و كشمكش آن را با بدی و زشتی و وهم، عیان دید. حضرت محمد (ص) با حقیقت وحدت وجود آشنا شد، فاصله زمان را در نوردید و روز اول و آخر را یكجا دید، از قید زمان و مكان آزاد شد و با چشم بصیرت از نزدیك سدره المنتهی بر این جهان نگریست و چیزی از نظرش مخفی نماند.
علوم امروزی نیز سیر و معراج روحانی را صحیح می شمارند. اكنون علم، قرائت افكار را مسلم می داند. انتقال اصوات بواسطه امواج از نقطه ای به نقطه دیگر و انتقال عكس و خط بوسیله بی سیم كه در دنیای كنونی در ردیف مسائل عادی است، سابقا جزو خیالات واهی بود. این موفقیت شگفت انگیز در نتیجه دقت و كنجكاوی در قوای مادی بدست آمده است و اكنون نیز قوای مكنونه جهان دائماً برای ما كشف می شود و عجایب تازه تری بوجود می آورد. بنابراین در نظر علم بعید نیست كه روحی قوی و بزرگ مانند روح حضرت محمد (ص) در یك شب از كعبه تا بیت المقدس برود و حقیقت جهان را عاری از قید زمان و مكان ادراك كند. | |
با سلام به شما همراه گرامی در جواب سوالتان میگویم معراج ، جریان عروج پیامبر(صلىاللهعلیهوآله) به آسمان است كه تعدادى از آیات قرآن ، آن را بازگو كرده است . براساس آیه نخست سوره اسراء ، خداوند پیامبر(صلىاللهعلیهوآله) را در آغاز شب ، از مسجدالحرام به سوى مسجدالاقصى در بیت المقدس حركت داده و آنگاه به همراهى جبرئیل به آسمان عروج كرده است .
سفر پیامبراكرم(صلىاللهعلیهوآله) از مكه به بیت المقدس ، جسمانى و روحانى بوده است و ادامه سفر ایشان به آسمانها نیز بنا به عقیده اكثر علماى شیعه ، جسمانى و روحانى بوده است . از احادیث و آیات استفاده مى شود كه هدف از معراج پیامبر(صلىاللهعلیهوآله) سه چیز بوده است
1 . بزرگداشت فرشتگان
2 . دیدن عجایب و اسرار آفرینش
3 . بازگو كردن آن براى مردم
حضرت امام صادق(علیه السلام) مى فرمایند : «همانا خداوند هرگز داراى مكان و زمان نیست ; ولى خدا مى خواست فرشتگان و ساكنان آسمانهایش را با گام نهادن پیامبر(صلىاللهعلیهوآله) به میان آنها ، مورد احترام و تجلیل قرار دهد ، و نیز مى خواست شگفتى هاى عظمتش را به پیامبرش نشان دهد تا او پس از بازگشت براى مردم بازگو كند».
نكته قابل توجه این است كه جریان معراج تازگى نداشته ؛ بلكه در مورد بعضى از پیامبران پیشین البته به صورت محدود نیز این امر واقع شده است ؛ مانند : معراج حضرت عیسى(علیه السلام) (نساء ، 158) .
قرآن كریم درباره معارج پیامبر به آسمان ها و مشاهده هاى آن حضرت مى فرماید : «و بار دیگر او ]جبرئیل[ مشاهده كرد ، نزد سدرة المنتهى ، كه جنت المأوى در آن جا است ، در آن هنگام كه چیزى ]نور خیره كننده اى[ سدرة المنتهى را پوشانده و چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان ننمود ، او پاره اى از آیات و نشانه هاى بزرگ پروردگارش را مشاهده كرد .»(نجم ،13ـ18)
بنابراین ، پیامبر گرامى(صلىاللهعلیهوآله) در آسمان ها گفتگوها و مشاهدات زیادى را داشتند كه براى آگاهى بیشتر به تفسیر نمونه ، آیت الله مكارم شیرازى و دیگران ، ج 22 ، ص 495ـ512 ، انتشارات دارالكتب الاسلامیة ، رجوع كنید .
