با سلام خدمت آقا سید

من هم با تایید سخن شما مبنی بر آنكه مهمترین عملی كه دل پیامبر را شاد می كند بدون تردید انسجام امت اسلامی است.منتظر ادامه بحث شما هستم.

اگرسال ها در این موضوع بنویسیم باز هم كم است

انسجام یكی از  ترفندهایی است كه ما می توانیم در مقابل زیاده خواهیهای دشمنان ایستادگی كنیم

موفق باشید

یكی  از محورها و راهكارهای انسجام اسلامی، مراجعه به پیامبر(ص) است. قرآن، علاوه بر آنكه وجود پیامبر(ص) را محورى براى همبستگى و یگانگى مسلمانان مى‌‌داند، مراجعه به سنّت حضرت را نیز راهكارى براى ایجاد و حفظ یگانگى معرّفى كرده، مرجعی برای رفع اختلافات می‌داند؛ چنان كه در آیه 59 سوره نساء این‌گونه می‌فرماید: «پس اگر درباره چیزى نزاع كردید آن را به حكم خدا و پیامبر ارجاع دهید، اگر به خدا و قیامت ایمان دارید. این [ رجوع به قرآن و سنّت براى حلّ اختلاف] بهتر و پایانش نیكوتر است.»

 پیامبر(ص) مرجع بسیار مطمئنی است كه مى‌تواند برطرف‌كننده منازعات و مشاجرات باشد و به این سبب پذیرش داورى وى مورد تأكید قرآن است و آن را از نشانه‏هاى ایمان می‌داند و می‌فرماید:‏ «به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود، مگر اینكه در اختلافات خود، تو را به داورى طلبند و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند و كاملا تسلیم باشند.»(نساء/65)
حضرت علی(ع) در نهج البلاغه بازگشت به رسول اكرم(ص) را مراجعه به سنّت پیامبر تفسیر فرموده است؛ چرا كه سنّت آن حضرت، شارح و بیان كننده قرآن است و اگر در فهم قرآن ابهام و اشتباهی _ كه ممكن است زمینه‌ساز پراكندگى باشد _ وجود آید، آن را برطرف می‌كند.

خدا كنه ما هم از پیروان واقعی آن بزرگ باشیم

به ریسمان الهی چنگ زنید

در ادامه بررسی راهكار های قرآنی انسجام، به چنگ زدن به ریسمان الهى (اعتصام به حبل الله ) اشاره می كنیم كه می‌توان آن را یكی از مهم‌ترین راهكار‌های وحدت بر شمرد؛ چنان‌که قرآن کریم پس از آیاتی كه به تفرقه‌افكنی دشمنان اشاره كرده، در صریح‏ترین آیه خود با دعوت به اتّحاد، به مومنان در مورد تفرقه هشدار داده و تمام آنها را به چنگ زدن به ریسمان الهی فراخوانده است: «همگى به ریسمان الهى چنگ بزنید، و پراكنده نشوید.»
در آیات دیگر قرآن همچون 146 و 175 نساء و 101 آل‏عمران نیز از تمسّک جستن به خداوند، سخن به میان آورده است. در این‌که مقصود از ریسمان الهی چیست، بین مفسرّان اختلاف نظر وجود دارد، قرآن، کتاب و سنّت، دین الهی، اطاعت خداوند، توحید خالص، ولایت اهل‏بیت(ع) و جماعت، هر كدام وجوهی است که در تفسیر آن گفته شده است. برخی نیز مفهوم حبل اللَّه را شامل همه این معانی دانسته‏اند.
 با این حال، به نظر می‏رسد که نزدیک‏ترین تفسیر برای این واژه، دیدگاه نخست یعنی قرآن است؛ چنانکه در روایتی از رسول اکرم(ص) قرآن؛ ریسمان الهی کشیده شده میان آسمان و زمین معرّفی شده است: قرآن، خود نیز از مؤمنان خواسته است تا در منازعات و اختلافات خود، به خداوند رجوع کنند.

سایه رحمت خداوند !

با سلام به همه دوستان به خصوص عزیزانی که مطالب كلوب پیامبر اعظم(ص) را دنبال می در این پست به بررسی یکی دیگر از عوامل وحدت  در بین مسلمین اشاره می کنم.
پیامبر اعظم(ص) آن هنگام كه ندای حق پرستی را سر داد و سكان رهبری جامعه اسلامی‌را به دست گرفت، با شعار «انما المومنون اخوة » دشمنی و تفرقه اقوام را به برادری و اتحاد تبدیل فرمود و زنگار كینه و دشمنی جاهلیت را به مساوات و برادری مبدل نمود و مراعات حقوق برادرى را برای رهایی از اختلاف مطرح کردند؛ آن حضرت می‌فرماید: «خداوند در روز قیامت اعلام می‌كند كجایند آن‌ها كه با دیگران پیوند مودت و محبت برقرار كرده‌اند. به جلال خودم سوگند! آنان را در سایه رحمت خود پناه می‌دهم.» آن گاه برای این برادری و مودت حقوقی تبین گردید؛ چنان كه در زمینه این حقوق در روایتى از امام كاظم(ع) براى برادر ایمانى، 7 حق معرّفى شده كه اگر كسی آنها را مراعات نكند، از ولایت الهى خارج مى‌شود.
قرآن مراعات حقوق برادری را راهكاری برای وحدت بیان می‌كند و مؤمنان را به مثابه جان‌هاى یكدیگر دانسته، و احكامی‌را برای آنان آورده از جمله آنكه در سوره حجرات آیه 11 از آنان مى‌خواهد كه به خویشتن عیب نگیرند و در آیه بعد ظن و تجسّس را حرام می‌داند و غیبت كردن مؤمن را به مثابه خوردن گوشت مرده برادر خود معرفی می‌کند، و به‌ سبب هم‌سویى چنین پیوندى با اراده الهى، راه مؤمنان را محور حق برشمرده و عدم پیروى از راه آنان را هم‌سنگ مخالفت با پیامبر(ص) دانسته است: « كسى كه بعد از آشكار شدن حق، با پیامبر مخالفت كند، و از راهى جز راه مؤمنان پیروى نماید، ما او را به همان راه كه مى‏رود مى‏بریم و به دوزخ داخل مى‏كنیم و جایگاه بدى دارد.»(نساء/115)