| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
12
|
90
|
90/11/4 (19:54)
|
|
||
|
|
2
|
30
|
90/8/12 (12:01)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
90/6/14 (16:20)
|
|
||
|
|
1
|
38
|
90/3/13 (23:54)
|
|
||
|
|
2
|
34
|
90/1/31 (12:28)
|
|
||
|
|
11
|
141
|
89/7/28 (11:32)
|
|
||
|
|
0
|
7
|
89/7/24 (09:37)
|
|
||
|
|
2
|
13
|
89/6/19 (14:43)
|
|
||
|
|
32
|
171
|
89/5/26 (10:16)
|
|
||
|
|
1
|
15
|
89/1/19 (22:05)
|
|
||
|
|
1
|
24
|
89/1/18 (18:01)
|
|
||
|
|
2
|
11
|
89/1/8 (19:10)
|
|
||
|
|
0
|
23
|
88/8/10 (00:26)
|
|
||
|
|
0
|
23
|
88/8/10 (00:16)
|
|
||
|
|
1
|
49
|
87/5/29 (23:03)
|
|
||
|
|
2
|
50
|
86/6/24 (13:25)
|
|
||
|
|
0
|
9
|
86/6/13 (20:03)
|
|
||
|
|
1
|
10
|
86/5/27 (13:48)
|
|
||
|
|
1
|
13
|
86/5/4 (10:20)
|
|
||
|
|
5
|
41
|
86/3/26 (16:27)
|
|
در این بحث در باره تعریف، روش انجام و به كارگیری برنامه ریزی استراتژیك صحبت كنیم ...
برنامهریزی عبارتست از فرایندی دارای مراحل مشخص و به هم پیوسته برای تولید یك خروجی منسجم در قالب سیستمی هماهنگ از تصمیمات. برنامه بیانی روشن، مستند و مشروح از مقاصد و تصمیمات است.
□ ارتباط بین مدیریت و برنامه ریزی
برنامه ریزی یكی از وظایف مدیریت است. هر مدیری با پنج وظیفه برنامه ریزی سازماندهی بكارگماری رهبری و كنترل روبروست.
از جنبه ماهیت، برنامهریزی دارای انواع برنامهریزی فیزیكی، سازمانی، فرایند، مالی، وظیفهای و عمومی است. از جنبه افق زمانی، برنامهریزی را میتوان در قالب برنامهریزی كوتاهمدت، برنامهریزی میان مدت و برنامهریزی بلندمدت دستهبندی كرد.
□ برنامه ریزی چگونه انجام میشود؟
بیشتر برنامهریزیها بر اساس دیدگاه عقلایی، دارای شكل آرمانها و اهداف- طرحها و اقدامات- منابع موردنیاز هستند. در این مدلها ابتدا آرمانها و اهداف سازمانها تبیین شده، سپس طرحها و اقدامات لازم تعیین و در نهایت منابع موردنیاز برای انجام پروژه برآورد میگردند.
□ برنامه ریزی و تغییر
تغییر در شرایط محیط، سیاستها، نگرشها، دیدگاهها، ساختارها، نظامها و . . . عواملی هستند كه بر آرمانها و اهداف برنامهریزی تأثیر گذاشته كه در نهایت باعث تغییر برنامه میگردند. برنامهریزی در شكل اشاره شده در فوق ظرفیت و توانایی مقابله با چنین تغییراتی را نداشته و منجر به شكست میگردد. این شرایط موجب رشد این تفكر شد كه در برنامهریزی باید بتوان با تغییرات، جهت حركت سازمان را تغییر داد و جهت و رفتار جدیدی را در پیش گرفت. این نگرش زمینهساز ابداع برنامهریزی استراتژیك شد. بر خلاف برنامهریزی سنتی كه در آن آرمانها و اهداف تعیین میشوند در برنامه ریزی استراتژیك، هدف تبیین و تدوین استراتژی است. بسته به نوع، تنوع و ماهیت تغییرات موجود در محیط میتوان تركیبی از برنامهریزی سنتی و برنامهریزی استراتژیك را به كار برد.
□ برنامه ریزی بلند مدت و برنامه ریزی استراتژیك
دو عبارت برنامه ریزی استراتژیك و برنامه ریزی بلند مدت اغلب به جای یكدیگر بكار میروند اما دارای تفاوتهای اساسی هستند. برنامهریزی بلند مدت بر دیدگاه عقلایی (آرمانها و اهداف- طرحها و اقدامات- منابع موردنیاز) استوار شده است. در برنامه ریزی بلند مدت نقش تغییر و تأثیر محیط كمتر مورد توجه قرار میگیرد.
برنامه ریزی استراتژیك بر تغییر و شرایط محیطی متمركز میشود و برای برخورد با آنها استراتژیهای مناسب اتخاذ میكند.
استراتژی برنامه، موضع، الگوی رفتاری، پرسپكتیو، سیاست یا تصمیمی است كه سمت و سوی دیدگاهها و جهت حركت سازمان را نشان میدهد. استراتژی میتواند تحت سطوح سازمانی، وظایف و محدوده زمانی متفاوت تعریف شود.
برنامهریزی استراتژیك گونهای از برنامهریزی است كه در آن هدف، تعریف و تدوین استراتژیهاست. از آنجایی كه استراتژی میتواند عمر كوتاه یا بلند داشته باشد برنامهریزی استراتژیك میتواند برنامهریزی بلندمدت یا كوتاهمدت باشد اما رویكردی متفاوت دارد. □ مزایای برنامه ریزی استراتژیك
مدیران را به سازمان علاقمند میكند. تغییرات محیطی را به سازمان نشان میدهد. در كسب درك روشن از سازمان به مدیران كمك میكند. دیدی هدفمند از مسائل مدیریت ارائه میدهد. باعث هماهنگی و تفاهم در سازمان میشود. آیندهنگری را در مدیران تقویت میكند. فرصتهای پیش روی سازمان را مشخص میكند. قالبی برای اجرای برنامه و كنترل فعالیتها ایجاد میكند.
برنامهریزی استراتژیك دربردارنده تصمیمگیریهایی است كه راجع به اهداف و استراتژیهای بلندمدت سازمان میباشند.
”اهداف استراتژیك“, مقاصد و غایتهای عمدهای هستند كه مرتبط با بقا, ارزش و رشد سازمان هستند.
”استراتژی“, الگوی یا چارچوبی از اعمال و تخصیص منابع است كه برای دستیابی به اهداف سازمان طراحی شده باشد.
فرآیند برنامه ریزی استراتژیك
طبق نظر پیتر دروكر “ برنامه ریزی استراتژیك ، فرآیند پیوسته ای از تصمیمات سیستماتیك و ریسك پذیر و با حداكثر دانش و آگاهی از نتایج آینده است كه به طور سیستماتیك تلاشها و كوشش هایی را كه برای انجام این تصمیم ها مورد نیاز است را سازماندهی می كند و نتایج این تصمیم گیری ها را در مقابل انتظارات ، از طریق بازخورد سیستماتیك و سازمان دهی شده اندازه گیری می كند . ” ( استوارت ،1998، 41) برنامه ریزی استراتژیك ، فرآیندی است كه در آن مقاصد ، اهداف و برنامه ها تنظیم و اجرا می شوند . البته فرآیندهای تنظیم و اجرا هر دو تدریجی و پیوسته اند . مقیاس زمانی برای برنامه های استراتژیك حدود سه سال است و بیشتر از پنج سال نخواهد بود ، گرچه چشم انداز بلند مدت در سطح كلی تری در نظر گرفته می شود اما باید به اندازه كافی انعطاف پذیر باشد تا بتواند به تغییرات پاسخ دهد ( كورال ،1380،6-7) .
منبع ماهنامه تدبیر شماره 140 به نشانی زیر :
http://www.imi.ir/tadbir/tadbir-140/article-140/8.asp
برنامه ریزی استراتژیك فرایندی است كه اكثر شركتهای موفق و صاحب نام دنیا از آن برای هدایت و پیشبرد برنامه ها و فعالیتهای خود با افق دید بلندمدت و درجهت دستیابی به اهداف و تحقق ماموریت سازمانی بهره می گیرند.... برنامه ریزی استراتژیك با بررسی محیط خارجی و داخل سازمان، فرصتها و تهدیدهای محیطی و قوتها و ضعفهای داخلی را شناسایی می كند و با درنظر داشتن ماموریت سازمان، اهداف بلندمدت برای سازمان تنظیم می كند و برای دستیابی به این اهداف، از بین گزینه های استراتژیك اقـــدام به انتخاب استراتژی هایی می كند كه با تكیه بر قوتها و با بهره گیری از فرصتها، ضعفها را ازبین برده و از تهدیدها پرهیز كند تا درصورت اجرای صحیح باعث موفقیت سازمان در میدان رقابت شود.
لرنر: برنامه ریزی استراتژیك فرایند تغییر سازمانی مستمر و پیچیده است. اگر ویژگیهای زیر تركیب شوند، فرایند برنامه ریزی استراتژیك موفق و جامعی را تعریف می كنند. برنامه ریزی استراتژیك، نگاه به آینده دارد و تمركز بر آینده پیش بینی شده است. به این مسأله توجه دارد كه جهان بعداز 5 الی 10 سال چه تفاوتهایی با اكنون خواهد داشت. درصدد خلق آینده سازمان برمبنای آن چیزی است كه احتمال می رود در آینده ایجاد شود.
