بعد از سلام،

همه روزه چنین جملاتی را می شنویم كه" روی این موضوع فكر كنید" و یا " چرا قبل از انجام این كار فكر نكردی"  در سیستم اموزشی مان نیز بیان می شود كه فكر كنید ولی تا به حال كسی به ما نگفته است كه چطور و چگونه فكر كنیم!

به طور مثال:

هنگامی كه فرزندی خطایی می كند مادرش به او می گوید: " برو توی اتاقت در را ببند و روی این كارت فكر كن" و یا پدر به فرزند خود می گوید: "  فكر نكردی كه این كار تو چقدر می تونه خطرناك باشه " در مدارس هم برخی معلمان به شاگردان خود می گویند " روی این موضوع فكر كنید و نتیجه اش را برایم بیاورید " اما كسی تا به حال به ما نگفته كه  چگونه این كار را انجام دهیم.

اغلب مردم از توانائیهای خودشان در زمینه فكر و اندیشه خبر ندارند و نه تنها از قدرت تفكر خود استفاده نمی كنند بلكه با آداب و مهارتهای تفكر و اندیشیدن نیز اشنا نیستند و برای فراگیری ان نیز تلاش نمی كنند.

اما امروزه در بیشتر كشورهای پیشرفته آموزش تفكر و روش های آن یكی از شیوه های اموزشی به شمار می رود كه زمینه مناسبی را  برای تولید علم و نظریه پردازی ایجاد كرده است علاوه بر این ها یادگیری مهارتهای تفكری باعث افزایش خلاقیت ، افزایش توان كشف و حل مسئله ، افزایش قدرت تحلیل ، افزایش توان مدیریت بر خود و دیگران و... می شود.  به طور خلاصه می توان گفت كه یادگیری مهارت های تفكری و فراگیر شدن این آموزش ها در سطوح جامعه باعث افزایش دانایی ، نوآوری ، خلاقیت ودر یك كلام جنبش نرم افزاری و فكر افزاری می شود.  

اما واقعیت این است كه تعداد كمی از آدمها هستند كه از نقش و قدرت تفكر و اندیشه خودشان در زندگی با خبرند.

در واقع اكثر مردم درحال تكرار كارهایی هستند كه دیگران قبلا انجام داده اند وبه هیچ وجه در مورد آنها كنجكاوی نمی كنند و انها را مورد بررسی قرار نمی دهند.

ادامه دارد...