بسم تعالی

نخونیم به کی امید داشته بهشیم

خیلی سخته
 من از پسش بر نمی ام

 من نماز نمی خونم


 نه اینکه از اول نخونم  الان دیگه نمی خونم  چون هرچی تلاش کردم سروقت بخونم و بهترین نمازو بخونم نشد که نشد
 از خودم ناامید شدم
 الان یه مدتیه که به کل ترکش کردم اما آرامش از زندگیم رفته با اینکه همه چی دارم   حتی از اون موقع هم که نماز می خوندم بیشتر آسایش دارم و  مشکلاتم کمتر شده ولی
آرامش ندارم   همش فکر می کنم یه کار ناتمام دارم که باید انجامش بدم  راستشو بخواهی اصلا روم نمی شه دوباره بلند بشم و نماز بخونم اخه من  چند بار ترک  نماز کردمو دوباره توبه کردم   خسته شدم از بس    رفتم و برگشتم آخرش نفهمیدم من  کافرم یا مسلمون

با خدا باش پادشاهی کن
بی خدا باش هرچه خواهی کن

ببینید من امتحان كردم نمی دونم چه جوری بگم ولی این رو میدونم كه اگه با خدا باشی حتما بدون برو برگرد پادشهای می كنی

در خیلی جاها امتحان كردم

روح انسان در لفافه هایی پیچیده شده به اسم بدن ، هر کدام از این بدن ها با مواد تغذیه میشوند ، مشهورترین این بدن ها بدن خاکی هست که با مواد غذایی تغذیه میشه

اما ....

روح انسان با عملی به اسم صلاة تغذیه میشه یعنی وقتی تکبیرة الاحرام بسته میشه ارتباطی واقعی نه خیالی بوجود میاد که روح میتونه به معراج بره

انسان ذاتا موجودی هوشمند و باشعور است و  دربرابر نعمت دهنده شکر میکند نعمت دهنده انسانها خداست پس شایسته شکرگزاریست و نماز نشانه این شکرگزاری است
و ما باید بدانیم هر انسان سالم در هر شبانه روز چهل دو هزار و شیشصد بار دم و باز دم دارد یعنی در هر نفس دو بار از مرگ حتمی نجات می یابد وقتی پزشکی یکبار جان انسان را از مرگ حتمی نجات میدهد کلی از او تمجید میکنیم حال خدائی را که در هر نفس دو زندگی به ما می بخشد چگونه تمجید کنیم ؟به قول سعدی
هرنفسی که فرو میرود ممد حیات چون براید مفرّح ذات پس در نفس دو نعمت موجود و بر هرنعمتی شکری واجب از دست زبان که براید کز عهده شکرش به درآید
حال خدای مهربان در مقابل این همه نعمت  در شبانه روز17رکعت نماز واجب از ما خواسته است آیا زیاد است ؟

باسلام ونام پرودگار قبل از همه چیز بدانید كه نماز از واجبات است ودوم بحث بنده گی پیش می اید شاید درك برای دوستان دشوار است اول كه اوست پروردگارو مافقط وفقط بنده یم و بنده برای رسیدن به نور وعلم خدا باید یكسری مراحل طی كندو بهترین وبالاترین راه نماز ی است كه از دل بندگی وفروتنی و بیچیزی در مقابل خداوندباشد گاهی وقتها ما نماز میخوانیم به خاطر راهتی از شب اول قبروآخرتمان درصورتی بارها برایمان پیشامده ودر دنیا هم نماز مان خیلی باحاله واقعا كیف میكنیم احساس پرواز من حتی توی خواب هم پروازو مشاهده كردم مرحوم اقا رضوان الله علیه سید علی قاضی فرمودند اگر نماز راتحفظ كردیدهمه چیزتان محفوظ میماند

برادران عزیز نماز را با تفكر و آرامش قلبی و روحی و جسمی بخوانیدكه مایه لطف خداوند تبارك و تعالی خواهد شد.

فرازی از وصیت‌نامهشهید محمدمهدی معتمد